วิกิพีเดียภาษาไทย
กลับไปหน้าบทความ

อ่าน 11 นาที

ภาษาอังกฤษแบบแคริบเบียน

ภาษาอังกฤษแคริบเบียน ( CE , CarE ) คือกลุ่มภาษาถิ่นของภาษาอังกฤษที่พูดกันในแคริบเบียนและประเทศส่วนใหญ่บนชายฝั่งทะเลแคริบเบียนของอเมริกากลางและอเมริกาใต้...

ภาษาอังกฤษแบบแคริบเบียน

พิกัด : 15.187°เหนือ 75.175°ตะวันตก15°11′13″เหนือ75°10′30″ตะวันตก / / 15.187; -75.175

ภาษาอังกฤษแบบแคริบเบียน
ภูมิภาคเครือจักรภพแคริบเบียน
ผู้พูดภาษาแม่
(อ้างอิง 1,824,960 ครั้ง 2001-21) [ 1 ] [หมายเหตุ 1 ] L2 : 540,200 (2003-20) [ 1 ] [หมายเหตุ 2 ]
รูปแบบแรกเริ่ม
แบบฟอร์มมาตรฐาน
  • ภาษาอังกฤษมาตรฐานแคริบเบียน[ 2 ]
ภาษาถิ่น

ครีโอลหมู่เกาะเวอร์จิน

ละติน ( อักษรภาษาอังกฤษ )
สถานะอย่างเป็นทางการ
ภาษาทางการใน
เครือจักรภพแคริบเบียน[ 1 ]
ภาษา ชนกลุ่มน้อยที่ได้รับการยอมรับใน
รหัสภาษา
ไอโซ 639-3–
อีไอทีเอฟเอฟen-029

ภาษาอังกฤษแคริบเบียน ( CE , [หมายเหตุ 3 ] CarE ) คือกลุ่มภาษาถิ่นของภาษาอังกฤษที่พูดกันในแคริบเบียนและประเทศส่วนใหญ่บนชายฝั่งทะเลแคริบเบียนของอเมริกากลางและอเมริกาใต้ ภาษาอังกฤษแคริบเบียนได้รับอิทธิพลจาก ภาษาครีโอลที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นพื้นฐาน ซึ่งพูดกันในภูมิภาคนี้ แต่ก็มีความแตกต่างจาก ภาษาครีโอล เหล่านั้น แม้ว่าภาษาถิ่นของภาษาอังกฤษแคริบเบียนจะแตกต่างกันทั้งในด้านโครงสร้างและเสียงทั่วทั้งภูมิภาค แต่โดยหลักแล้วล้วนมาจากภาษาอังกฤษบริติชภาษาพื้นเมืองและภาษาแอฟริกาตะวันตก ในบางประเทศที่มี ประชากรชาวอินเดียเป็นจำนวนมากเช่นตรินิแดดและโตเบโกและกายอานาภาษาอังกฤษแคริบเบียนยังได้รับอิทธิพลเพิ่มเติมจากภาษาฮินดูสถานีและภาษาอื่นๆ ในเอเชียใต้ [ 3 ] [ 4 ] [ 5 ]

ภาพรวม

  • ภาษาอังกฤษที่ใช้ในชีวิตประจำวันในแคริบเบียนมีชุดสรรพนามที่แตกต่างกัน โดยทั่วไปคือme, mehหรือmi , you, yuh, he, she, it, we, wiหรือalawe, wunnaหรือunuและdemหรือdayชาวอเมริกากลางใช้I, mi, my, he, she, ih, it, we, wiหรือalawe , allayuหรือunuและdem, den, deh [ 6 ]

อย่างไรก็ตาม ภาษาอังกฤษที่ใช้ในสื่อ การศึกษา ธุรกิจ และการสนทนาอย่างเป็นทางการหรือกึ่งทางการนั้น มีลักษณะใกล้เคียงกับภาษาอังกฤษมาตรฐาน ที่เข้าใจกันในระดับสากล (ภาษาอังกฤษแบบบริติชในดินแดนของอังกฤษในอดีตและปัจจุบันทั้งหมด และภาษาอังกฤษแบบอเมริกันในเปอร์โตริโกและหมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐอเมริกา ) แต่มีจังหวะการพูดแบบแอฟริกัน-แคริบเบียน (จังหวะการพูดแบบสเปนในเปอร์โตริโกและหมู่เกาะซานอันเดรส โปรวิเดนเซีย และซานตาคาตาลินา ) [ 8 ]

ภาษาถิ่น

ภาษาถิ่นลำดับแรกที่ถือว่าเป็นส่วนประกอบของภาษาอังกฤษแคริบเบียนนั้นมีความแตกต่างกันในเอกสารวิชาการ ตัวอย่างเช่นพจนานุกรมภาษาอังกฤษอ็อกซ์ฟอร์ดรวมเฉพาะ 'รูปแบบของภาษาอังกฤษที่พูดในจาเมกา ตรินิแดดและโตเบโก กายอานา เบลีซ บาฮามาส และบาร์เบโดส รวมถึงในประเทศแคริบเบียนตะวันออกขนาดเล็กบางประเทศ' ในการถอดเสียงตามหลักสัทศาสตร์[ 9 ]พจนานุกรมการใช้ภาษาอังกฤษแคริบเบียนยังรวมถึงภาษาถิ่นของเบอร์มิวดา หมู่เกาะเคย์แมน หมู่เกาะเวอร์จิน เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส ซูรินาม และเติร์กส์และไคคอสด้วย[ 10 ]

ภาษาครีโอลที่ใช้ภาษาอังกฤษในแถบแคริบเบียนมักถูกพิจารณา (ในวรรณกรรมทั่วไป) หรือบางครั้ง (ในวรรณกรรมวิชาการ) ว่าเป็นภาษาถิ่นของภาษาอังกฤษในแถบแคริบเบียน[หมายเหตุ 4 ]

ประวัติศาสตร์

การพัฒนาภาษาอังกฤษแคริบเบียนมีขึ้นในช่วงการสำรวจหมู่เกาะเวสต์อินดีสของเหล่าโจรสลัดสมัยเอลิซาเบธซึ่งได้รับการยกย่องว่านำชื่อพืชและสัตว์ที่ค้นพบใหม่ มาสู่ ประเทศอังกฤษ เช่น จากหนังสือ Principall Navigations ของ Hakluyt ในปี 1589 และDiscoverie of the Empyre of Guiana ของ Raleighในปี 1596 [ 11 ]เนื่องจากมีการตั้งถิ่นฐานของชาวอังกฤษตามมาในเวลาไม่นานหลังจากนั้น ภาษาอังกฤษแคริบเบียนจึงถูกมองว่าเป็น 'ภาษาที่ส่งออกจากบ้านเกิดของอังกฤษที่เก่าแก่ที่สุด' [ 12 ]

ในวรรณกรรมได้บรรยายถึงผู้อพยพที่พูดภาษาอังกฤษสองประเภทในหมู่เกาะเวสต์อินดีส์ในศตวรรษที่สิบเจ็ด ได้แก่ ประเภทแรกประกอบด้วยคนรับใช้และผู้ตั้งถิ่นฐานที่ส่วนใหญ่มาจากทางตะวันตกเฉียงใต้ของอังกฤษซึ่งส่วนใหญ่พูดภาษาอังกฤษสำเนียงท้องถิ่นที่ไม่เป็นมาตรฐาน และประเภทที่สองประกอบด้วยผู้บริหารอาณานิคม มิชชันนารี และนักการศึกษา ซึ่งส่วนใหญ่พูดภาษาอังกฤษในรูปแบบมาตรฐานมากกว่า[ 13 ]กลุ่มแรกพร้อมกับทาสชาวแอฟริกันได้รับการยกย่องว่ามีส่วนในการพัฒนาและเผยแพร่ภาษาครีโอลที่ได้มาจากภาษาอังกฤษ [ที่ไม่เป็นมาตรฐาน] ในขณะที่กลุ่มหลังมักถูกกล่าวถึงว่าเป็นแหล่งที่มาของการเยาะเย้ยการพูดดังกล่าว[ 13 ]

คุณสมบัติ

สำเนียงและการออกเสียงภาษาอังกฤษในแคริบเบียนมีความแปรผันทั้งภายในและระหว่างสำเนียงย่อย ตัวอย่างเช่น ภาษาอังกฤษแบบบาร์เบโดสมีเสียง rh เต็มที่ ในขณะที่ภาษาอังกฤษแบบจาเมกาไม่มี[ 14 ]นอกจากนี้ ภายในภาษาอังกฤษแบบจาเมกาการละเสียงhเป็นเรื่องปกติในบางชนชั้นทางสังคม แต่ไม่ค่อยพบในชนชั้นอื่น[ 15 ]ยิ่งไปกว่านั้น ในดินแดนที่มีภาษาครีโอลที่มาจากภาษาอังกฤษ ความแตกต่างทางเสียงระหว่างภาษาอังกฤษและภาษาครีโอลนั้นถือว่าต่อเนื่องมากกว่าแยกจากกัน โดยภาษา ครีโอล แตกต่างจากภาษาอังกฤษเพียงเล็กน้อยเท่านั้น[ 16 ] [หมายเหตุ 5 ]

อย่างไรก็ตาม เชื่อกันว่ามี 'ความรู้สึกทั่วไปที่สำเนียง "เวสต์อินเดีย" สามารถแยกแยะได้ทุกที่ในโลก' [ 17 ]เหตุผลที่เป็นไปได้สำหรับเรื่องนี้ได้รับการอธิบายว่า 'คุณภาพโดยทั่วไปของสระ CE [ภาษาอังกฤษแคริบเบียน] การลดลงอย่างมากของจำนวนเสียงควบกล้ำและคุณลักษณะที่โดดเด่นที่สุดคือการออกเสียง สูงต่ำของวลี [และ] การแยกเสียงสูงต่ำและเน้นเสียง ของพยางค์ ใน CE' [ 17 ]โดยทั่วไปแล้ว เชื่อกันว่าระดับ เสียงกลางของภาษาอังกฤษแคริบเบียนมีหน่วยเสียงน้อยกว่าสำเนียงมาตรฐานแปดหน่วยเสียง [ 18 ] [ หมายเหตุ 6 ]

คำศัพท์ของภาษาอังกฤษแคริบเบียนมีความแตกต่างกันบ้าง ทั้งระหว่างและภายในภาษาถิ่นย่อย[ 19 ]อย่างไรก็ตาม 'คำศัพท์ส่วนใหญ่' ได้รับการอธิบายว่า 'เหมือนกัน' ทั่วทั้งภูมิภาค[ 20 ]นอกจากนี้ ในดินแดนที่มีภาษาครีโอลที่มาจากภาษาอังกฤษ ความแตกต่างทางคำศัพท์ระหว่างภาษาอังกฤษและภาษาครีโอลนั้นถือว่ามีความต่อเนื่องมากกว่าที่จะแยกออกจากกัน ทำให้ 'ในเชิงโครงสร้างแล้ว เป็นไปไม่ได้ที่จะลากเส้นแบ่งที่ชัดเจนระหว่างทั้งสองภาษา' [ 20 ]

ตาราง

ตัวอย่างลักษณะทางสัทศาสตร์ที่โดดเด่นของภาษาอังกฤษแบบแคริบเบียน ตั้งแต่ระดับเสียงต่ำไปจนถึงระดับเสียงสูง ที่ใช้ในอย่างน้อยบางดินแดน
คุณสมบัติลิปกลอสหมายเหตุ
การหยุด/θ/ ออกเสียงเหมือน /t/ (เช่น/tiŋk/ ( th ink) หรือ /tri/ ( th ree)); /ð/ ออกเสียงเหมือน /d/ (เช่น ใน /dɪs/ ( th is) หรือ /dæt/ ( th at))แตกต่างกันไปตามคลาส ดู[ 21 ] [ 22 ] [ 18 ] [ 23 ]
การทิ้งhลบเสียง /h/ ตัวแรกออก (เช่น /æpi/ (happy) หรือ /aʊs/ (house))แตกต่างกันไปตามคลาส อาจแตกต่างกันภายใน CarE ดู[ 21 ] [ 15 ] [ 24 ]
การลดกลุ่มพยัญชนะกลุ่มพยัญชนะจะถูกทำให้ง่ายขึ้น โดยเฉพาะในส่วนท้ายคำ (เช่น /bɛst/ > /bɛs/ (best), /ɹɪ.spɛkt/ > /ɹɪ.spɛk/ (respect), หรือ /lænd/ > /læn/ (land))แตกต่างกันไปตามคลาส ดู[ 21 ] [ 25 ] [ 26 ]
ความก้องกังวาน<Vr> ออกเสียงโดยใช้ /ɹ/ (เช่น /ɑɹd/ (แบบแข็ง) หรือ /kɔɹn/ (แบบข้าวโพด))แตกต่างกันไปภายใน CarE; cf [ 21 ] [ 27 ] [ 28 ] [ 9 ]
สระที่ไม่ลดรูปในพยางค์อ่อนสระในพยางค์ที่ไม่เน้นเสียงจะไม่ลดรูป เช่น /a/ ในa boutหรือbac onหรือเช่น /of/ ในlot of workหรือ /a/ ในin a few daysอาจแตกต่างกันไปตามคลาส ดู[ 21 ] [ 29 ] [ 30 ]
สระหน้าเสียงพยัญชนะที่มีลักษณะเฉพาะ เช่น in g a m e , t ay , p ai n , gr ea tแตกต่างกันไปตามคลาส ดู[ 21 ] [ 31 ]
สระ GOATเสียงสระเฉพาะตัว เช่นในคำว่า h o m e , show , boat , toeแตกต่างกันไปตามคลาส ดู[ 21 ] [ 31 ]
พยัญชนะ Lหน่วยเสียง /l/ ที่เป็นเอกลักษณ์ เช่น ในคำว่าmi l kcf [ 32 ]
พยัญชนะ Wเอกลักษณ์เฉพาะตัว /w/ หน่วยเสียง เช่น ในคำว่าw weekหรือw etcf [ 32 ]
การลดคลัสเตอร์การเลื่อน/h/ ใน /wh/ ไม่ออกเสียง เช่น ในwh ineอาจแตกต่างกันไปตามคลาส ดู[ 14 ] [ 28 ]
การเปลี่ยนแปลงความเครียดลักษณะการออกเสียงคำที่ไม่เหมือนใคร เช่น ใน คำว่า rea-LISE , ce-le-BRATE , a-gri-CUL-turecf [ 33 ] [ 34 ]
ด้านหน้าลักษณะทางเสียงที่เป็นเอกลักษณ์ของวลี เช่น ในประโยค"ยืม " เธอยืมมันcf [ 35 ]
ตัวอย่างลักษณะทางไวยากรณ์ที่โดดเด่นของภาษาอังกฤษแบบแคริบเบียน ตั้งแต่ระดับล่างถึงระดับสูง ที่ใช้ในอย่างน้อยบางดินแดน
คุณสมบัติลิปกลอสหมายเหตุ
บทความไม่เจาะจงศูนย์บางครั้งอาจละคำนำหน้าคำนามที่ไม่เจาะจง เช่น ในin _สองสามวันcf [ 36 ]
เครื่องหมายกาลอดีตศูนย์คำกริยาที่ไม่ได้ระบุกาลเวลา เช่น ในประโยค " I work_ a few months"cf [ 36 ] [ 37 ]
เครื่องหมายพหูพจน์ศูนย์คำนามที่ไม่ได้ระบุพหูพจน์ เช่น in my relative_ werecf [ 36 ]
การเปลี่ยนแปลงเชิงหน้าที่ชนิดของคำและความหมายเปลี่ยนไป เช่น เปลี่ยนจากคำนามเป็นคำกริยา จากriceเป็นrice somebodycf [ 38 ]
การสลับตำแหน่งประธาน-กริยาเป็นศูนย์ลำดับประธาน-กริยาไม่สลับกันในประโยคคำถาม เช่น ในประโยค You going back?cf [ 35 ]
การทำซ้ำการเน้นย้ำคำหรือวลีซ้ำๆ เช่นfool-fool , big big bigcf [ 35 ]
ชุดคำศัพท์ของภาษาอังกฤษแคริบเบียนระดับสูงที่ใช้ในดินแดนที่เลือก[ 39 ] [หมายเหตุ 7 ]
ชุดการดูแลเบรอเมริกันเอ็มอีหมายเหตุ
ชุด⟨ ɪ ⟩–––
ชุด⟨ ɛ ⟩–––
กับดัก⟨ a ⟩–––
อาบน้ำ⟨ aː ⟩⟨ ɑː ⟩ + ⟨ a ⟩⟨ æ ⟩–
มาก⟨ ɑ ⟩⟨ ɒ ⟩––
ผ้า⟨ ɔː ⟩⟨ ɒ ⟩⟨ ɔ ⟩ + ⟨ ɑ ⟩–
คานค้ำยัน⟨ ʌ ⟩–⟨ ə ⟩–
เท้า⟨ ʊ ⟩–––
ขนแกะ⟨ ฉัน ⟩–⟨ ฉัน ⟩–
ห่าน⟨ uː ⟩–⟨ u ⟩–
ปาล์ม⟨ aː ⟩⟨ ɑː ⟩⟨ ɑ ⟩–
เริ่ม⟨ aː ⟩ / ⟨ aːr ⟩⟨ ɑː ⟩⟨ ɑr ⟩–
พยาบาล⟨ ɜː ⟩ / ⟨ ɜːr ⟩⟨ əː ⟩⟨ ər ⟩–
ทิศเหนือ⟨ oː ⟩ / ⟨ oːr ⟩⟨ ɔː ⟩⟨ ɔr ⟩–
บังคับ⟨ oː ⟩ / ⟨ oːr ⟩⟨ ɔː ⟩⟨ ɔr ⟩–
คิด⟨ ɔː ⟩ + ⟨ aː ⟩⟨ ɔː ⟩⟨ ɔ ⟩ + ⟨ ɑ ⟩–
ใกล้⟨ eː ⟩ / ⟨ eː r ⟩⟨ ɪə ⟩⟨ ɪr ⟩ / ⟨ ɪər ⟩–
สี่เหลี่ยม⟨ eː ⟩ / ⟨ eː r ⟩⟨ ɛː ⟩⟨ ɛr ⟩ / ⟨ ɛər ⟩–
รักษา⟨ oː ⟩ / ⟨ oːr ⟩⟨ ʊə ⟩ + ⟨ ɔː ⟩⟨ ʊr ⟩ / ⟨ ʊər ⟩–
ใบหน้า⟨ eː ⟩⟨ eɪ ⟩⟨ eɪ ⟩–
ความภาคภูมิใจ⟨ ai ⟩⟨ ʌɪ ⟩⟨ aɪ ⟩–
เสียง⟨ ɔi ⟩ + ⟨ ai ⟩⟨ ɔɪ ⟩⟨ ɔɪ ⟩–
ปาก⟨ aʊ ⟩ + ⟨ ɔʊ ⟩⟨ aʊ ⟩⟨ aʊ ⟩–
แพะ⟨ oː ⟩⟨ əʊ ⟩⟨ oʊ ⟩–
มีความสุข⟨ ฉัน ⟩–––
จดหมาย​⟨ a ⟩⟨ ə ⟩⟨ ər ⟩–
กระต่าย​​⟨ ɪ ⟩⟨ ᵻ ⟩––
เพิ่มe d⟨ ɪ ⟩⟨ ᵻ ⟩⟨ ə ⟩–
สวย​​⟨ ʊ ⟩–⟨ ə ⟩–
ปิอาโน⟨ ฉัน ⟩⟨ ɪ ⟩––
ที่ผ่านมา⟨ a ⟩⟨ ə ⟩⟨ ə ⟩–
เพราะ​​⟨ ฉัน ⟩⟨ ᵻ ⟩⟨ ə ⟩ + ⟨ i ⟩–
หน่วยเสียงพยัญชนะของภาษาอังกฤษแคริบเบียนระดับสูงที่ใช้ในดินแดนที่เลือก[ 40 ] [หมายเหตุ 8 ]
หน่วยการดูแลเบรอเมริกันเอ็มอีหมายเหตุ
⟨ b ⟩×××–
⟨ d ⟩×××–
⟨ dʒ ⟩×××–
⟨ ð ⟩–××–
⟨ f ⟩×××–
⟨ g ⟩×××–
⟨ ชม ⟩×××–
⟨ j ⟩×××–
⟨ k ⟩×××–
⟨ l ⟩×××–
⟨ ม ⟩×××–
⟨ n ⟩×××–
⟨ ŋ ⟩×××–
⟨ p ⟩×××–
⟨ r ⟩×××–
⟨ s ⟩×××–
⟨ ʃ ⟩×××–
⟨ t ⟩×××–
⟨ tʃ ⟩×××–
⟨ θ ⟩–××–
⟨ v ⟩×××–
⟨ w ⟩×××–
⟨ z ⟩×××–
⟨ ʒ ⟩×××–
⟨ x ⟩–××–
⟨ ɬ ⟩–×––

การกำหนดมาตรฐาน

เชื่อกันว่า การกำหนดมาตรฐานภาษาอังกฤษแคริบเบียนเริ่มต้นขึ้นเมื่อรัฐบาลให้ทุนสนับสนุนการศึกษาในหมู่เกาะเวสต์อินดีสในปี ค.ศ. 1833 [ 41 ]ที่น่าสังเกตคือ ครูผู้สอนสาธารณะกลุ่มแรกๆ ที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้พัฒนาภาษาอังกฤษแคริบเบียนมาตรฐานนั้น 'นำเข้าโดยตรงจากสหราชอาณาจักร หรือคัดเลือกมาจากกลุ่ม "คนผิวสี" บนเกาะต่างๆ ที่ได้รับประโยชน์จากเชื้อสายผสมของพวกเขาโดยได้รับการศึกษาขั้นพื้นฐาน' [ 41 ]อย่างไรก็ตาม ในด้านภาษาศาสตร์ การเติบโตของการศึกษาของรัฐในระดับมาตรฐานดังกล่าวส่งผลให้เกิด 'การใช้สองภาษาในทางปฏิบัติ' ซึ่งได้รับการอธิบายว่าเป็นตัวอย่างทั่วไปของภาวะสองภาษา [ 42 ] ในช่วงปลายศตวรรษที่ 20 เมื่อดินแดนส่วนใหญ่เปลี่ยนผ่านไปสู่การปกครองตนเองและใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาทางการ 'ได้มีการพยายามกำหนดบรรทัดฐานสำหรับการใช้ภาษาอังกฤษแคริบเบียนในที่สาธารณะ ในแวดวงที่เป็นทางการ และโดยเฉพาะอย่างยิ่งในการสอบ' [ 43 ]เชื่อกันว่าสิ่งเหล่านี้ได้สิ้นสุดลงด้วยการตีพิมพ์พจนานุกรมการใช้ภาษาอังกฤษแคริบเบียน ในปี 1996 ซึ่งโดยทั่วไปถือว่าเป็นแหล่งข้อมูลหลักเกี่ยวกับภาษาอังกฤษแคริบเบียนมาตรฐาน โดยพจนานุกรมดังกล่าวได้นิยามภาษา อังกฤษแคริบเบียนมาตรฐานว่า 'ชุดคำศัพท์และการใช้ภาษาในระดับภูมิภาคทั้งหมดซึ่งผูกพันกับแกนหลักของไวยากรณ์และสัณฐานวิทยาที่ใช้ร่วมกับ [รูปแบบภาษาอังกฤษมาตรฐานที่ไม่ใช่แคริบเบียน] แต่สามารถแยกแยะได้ด้วยการฟังเป็นประเภทที่แยกจากกันโดยคุณลักษณะทางสัทวิทยาบางประการ' [ 44 ] [ 45 ] [หมายเหตุ 9 ]

ศึกษา

พจนานุกรมวิชาการภาษาอังกฤษแคริบเบียนฉบับแรกสุดเชื่อกันว่าคือพจนานุกรมภาษาอังกฤษจาเมกาปี 1967 [ 46 ]ในช่วงเทศกาลอีสเตอร์ของปีเดียวกันนั้นสมาคมครูใหญ่และครูหญิงแห่งแคริบเบียนได้มีมติว่า –

ขอให้สมาคมนี้ร้องขอให้ภาควิชาที่เกี่ยวข้องของมหาวิทยาลัยเวสต์อินดีส์จัดทำรายการคำศัพท์ในแต่ละพื้นที่ และเผยแพร่ไปยังโรงเรียนต่างๆ เพื่อเป็นแนวทางสำหรับครูผู้สอน

— มติที่ 6ของการประชุม CAHH ในช่วงเทศกาลอีสเตอร์ พ.ศ. 2510 [ 47 ]

มติดังกล่าวถูกส่งต่อไปยังริชาร์ด ออลซอปป์โดยทันที ซึ่งในช่วงกลางปี ​​1967 'เขามีกล่องรองเท้าประมาณสิบกล่อง แต่ละกล่องบรรจุการ์ดขนาด 6 × 4 ประมาณ 1,000 ใบ และเอกสารตัดแปะ บันทึก และวัสดุอื่นๆ ที่ไม่ได้จัดเก็บจำนวนมาก [จากกายอานา หมู่เกาะเลสเซอร์แอนทิลลีส เบลีซ จาเมกา และตรินิแดด]' [ 48 ]ในปี 1971 ออลซอปป์ได้แนะนำโครงการพจนานุกรมแคริบเบียนในฐานะ 'การสำรวจการใช้ [ภาษาอังกฤษ] ในระดับกลางและระดับสูงของภาษาพูดในหมู่เกาะอินเดียตะวันตก' [ 48 ] [ 49 ]ซึ่งเป็นการวางรากฐานสำหรับพจนานุกรมการใช้ภาษาอังกฤษแคริบเบียน ฉบับสำคัญ ซึ่งตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 1996 [ 50 ] [หมายเหตุ 10 ]

ตัวอย่าง

ภาษาอังกฤษมาตรฐาน: ' Where is that boy?' / hw ɛər ɪ z ð æ t b ɔɪ /

รูปแบบการเขียนภาษาอังกฤษในประเทศแถบแคริบเบียนที่เคยและปัจจุบันอยู่ภายใต้การปกครองของอังกฤษนั้น เป็นไปตามแบบแผนการสะกดคำและไวยากรณ์ของสหราชอาณาจักร ในขณะที่เปอร์โตริโกและหมู่เกาะเวอร์จินของสหรัฐอเมริกา เป็นไปตามแบบแผนการสะกดคำและไวยากรณ์ของสหรัฐอเมริกา

ดูเพิ่มเติม

หมายเหตุและเอกสารอ้างอิง

เชิงอรรถอธิบาย

  1. ^รวมเฉพาะ 17 ประเทศและดินแดนที่ระบุไว้ใน Allsopp 2003หน้า xii–xvi ได้แก่ แองกวิลลา แอนติกาและบาร์บูดา บาฮามาส บาร์เบโดส เบลีซ เบอร์มิวดา หมู่เกาะเคย์แมน โดมินิกา เกรนาดา กายอานา จาเมกา มอนต์เซอร์รัต เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส เซนต์คิตส์และเนวิส เซนต์ลูเซีย เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์ ซูรินาม ตรินิแดดและโตเบโก หมู่เกาะเติร์กส์และไคคอส หมู่เกาะเวอร์จินของอังกฤษและสหรัฐอเมริกา
  2. ^รวมเฉพาะ 17 ประเทศและดินแดนที่ระบุไว้ใน Allsopp 2003หน้า xii–xvi ได้แก่ แองกวิลลา แอนติกาและบาร์บูดา บาฮามาส บาร์เบโดส เบลีซ เบอร์มิวดา หมู่เกาะเคย์แมน โดมินิกา เกรนาดา กายอานา จาเมกา มอนต์เซอร์รัต เนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส เซนต์คิตส์และเนวิส เซนต์ลูเซีย เซนต์วินเซนต์และเกรนาดีนส์ ซูรินาม ตรินิแดดและโตเบโก หมู่เกาะเติร์กส์และไคคอส หมู่เกาะเวอร์จินของอังกฤษและสหรัฐอเมริกา ข้อมูล L2 ขาดหายไปสำหรับบางประเทศหรือดินแดนใน Eberhard, Simons & Fennig 2022ฉบับย่อภาษาอังกฤษ
  3. ^ตัว ย่อ CEใช้ใน Allsopp 2003หน้า lxx คนอื่นอาจใช้ตัวย่อนี้สำหรับอังกฤษแบบแคนาดา
  4. ตัวอย่างเช่น ประโยคแรกใน Robinson 2007อธิบายเนื้อหาที่จะตามมาว่ารวมถึงข้อมูล 'เกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของภาษาอังกฤษในแคริบเบียน' แต่กลับกล่าวถึงเฉพาะประวัติศาสตร์ของภาษาครีโอลที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นพื้นฐานเท่านั้น นอกจากนี้ Allsopp 2003หน้า xxvi–xxvii ได้รวมรายการภาษาครีโอลไว้ในพจนานุกรม โดยสังเกตว่ามีการใช้คำ วลี และบทสนทนาภาษาครีโอลบ่อยครั้งในวรรณกรรมภาษาอังกฤษของภูมิภาคนี้ และยังระบุเพิ่มเติมว่า 'ภาษาถิ่นครีโอลเป็นความจริงที่พบได้ทั่วแคริบเบียน ซึ่งไม่มีพจนานุกรมวิชาชีพใด ไม่ว่าจะมีหน้าที่อะไรก็ตาม สามารถเพิกเฉยได้' นอกจากนี้ OED 2022ซึ่งเป็นแบบจำลองสำหรับ CarE ยังได้รวมแง่มุมต่างๆ ของภาษาครีโอลไว้ในการสร้างคู่มือการออกเสียงและแบบจำลองสำหรับภาษาอังกฤษแคริบเบียนด้วย
  5. ^พจนานุกรม OED ฉบับปี 2022ได้กล่าวถึงแบบจำลองสำหรับคำว่า "CarE" ไว้เมื่อเร็ว ๆ นี้ –

    จากภาษาอังกฤษหลากหลายสำเนียงทั่วโลกทั้ง 16 สำเนียงที่พจนานุกรมOED กล่าวถึงในปัจจุบัน การกำหนดนิยามของ 'ภาษาอังกฤษแบบแคริบเบียน' ถือเป็นความท้าทายอย่างยิ่ง เนื่องจากมีความหลากหลายทางด้านเสียงและสัทศาสตร์อย่างมากในภูมิภาคนี้

  6. ^กล่าวคือ มีสระ เสียงเลื่อน และพยัญชนะ 10, 4 และ 21 ตัว ตามลำดับ เมื่อเทียบกับ 11, 8 และ 24 ตัว ในสำเนียงมาตรฐาน (Received Pronunciation) ตามที่ปรากฏใน Gimson 1980 ( Allsopp 2003 , หน้า xlvi)
  7. ^หมายเหตุ BrEและ AmEย่อมาจาก British Englishและ American Englishตามลำดับ หน่วยเสียงที่มีความแตกต่างระหว่าง CarE–BrE หรือ CarE–AmE จะถูกบันทึกเป็นสีแดงในคอลัมน์ BrE และ AmE เครื่องหมายขีดกลาง (–) หมายถึงหน่วยเสียงนั้นเหมือนกับใน CarEในคอลัมน์หมายเหตุ เครื่องหมายขีดกลางแสดงถึงค่าที่หายไปหรือค่าว่าง ภาษาถิ่น CarE ที่สุ่มตัวอย่างสำหรับข้อมูลเหล่านี้ ได้แก่ ภาษาถิ่นของบาฮามาส กายอานา และจาเมกา ( OED 2022 , แบบจำลองสำหรับ CarE) นอกจากนี้ ยังมีการสุ่มตัวอย่างภาษาครีโอลภาษาอังกฤษของบาร์เบโดส จาเมกา และตรินิแดดและโตเบโก ( OED 2022 , แบบจำลองสำหรับ CarE) ภาษาถิ่น CarE หรือภาษาครีโอลภาษาอังกฤษของบาร์เบโดส เบลีซ และหมู่เกาะเลสเซอร์แอนทิลลีส อาจมีการสุ่มตัวอย่างในระดับที่น้อยกว่า ( OED 2022 , แบบจำลองสำหรับ CarE)
  8. ^หมายเหตุ BrEและ AmEย่อมาจาก British Englishและ American Englishตามลำดับ หน่วยเสียงที่มีความแตกต่างระหว่าง CarE–BrE หรือ CarE–AmE จะถูกบันทึกด้วยสีแดงในคอลัมน์ CarE, BrE, AmE เครื่องหมายคูณ (×) หมายถึงมีหน่วยเสียงนั้นอยู่ในขณะที่เครื่องหมายขีดกลาง (–) หมายถึงไม่มีหน่วยเสียงนั้นในคอลัมน์หมายเหตุ เครื่องหมายขีดกลางแสดงถึงค่าที่หายไปหรือค่าว่าง ภาษาถิ่น CarE ที่นำมาสุ่มตัวอย่างสำหรับข้อมูลนี้ ได้แก่ ภาษาถิ่นของบาฮามาส บาร์เบโดส เบลีซ กายอานา จาเมกา ตรินิแดดและโตเบโก และบางส่วนของหมู่เกาะเลสเซอร์แอนทิลลีส ( OED 2022 , คำอธิบายสัญลักษณ์สำหรับ CarE)
  9. ^แม้ว่า Allsopp 2003หน้า 5 จะอธิบายภาษาอังกฤษมาตรฐานแคริบเบียนเป็นครั้งแรกว่าเป็น 'การรวมกันของภาษาอังกฤษมาตรฐานหลาย ๆ ภาษาของประเทศและรัฐต่าง ๆ ในอดีตอาณานิคมบริติชเวสต์อินเดีย'
  10. ^ Allsopp 2003หน้า xxxi เปรียบเทียบการตีพิมพ์นี้กับพจนานุกรมของ Websterในปี 1828พจนานุกรมภาษาอังกฤษของแคนาดาในปี 1967 และพจนานุกรมแห่งชาติของออสเตรเลียในปี 1988

การอ้างอิงแบบย่อ

  1. ^ a b c Eberhard, Simons & Fennig 2022 , บทสรุปเกี่ยวกับภาษาอังกฤษ
  2. ↑ออลซอปป์ 2003 , หน้า liv–lvi.
  3. ^มหาบีร์ 1999หน้า ???
  4. ^ Holbrook & Holbrook 2001 , หน้า ???
  5. ^ SC nd , ???.
  6. ^ "ภาษาอังกฤษแบบแคริบเบียน" . สืบค้นเมื่อ2026-01-22 .
  7. ^ "เอกลักษณ์ภาษาอังกฤษแบบแคริบเบียน" สืบค้นเมื่อ22 มกราคม 2026
  8. ^ "บทที่ 7: ภาษาอังกฤษในแคริบเบียน" สืบค้นเมื่อ2026-01-26
  9. ^ a b OED 2022 , key for CarE.
  10. ↑ออลซอปป์ 2003 , หน้า 12–12.
  11. ^ออลซอปป์ 2003หน้า xl.
  12. ↑ออลโซปป์ 2003 , หน้า xl–xli.
  13. ↑ ab seoane & Suárez-Gómez 2016 , หน้า 86–88.
  14. ^ a b Wells 1982 , หน้า 570.
  15. ^ a b Wells 1982 , หน้า 568–569.
  16. ^เวลส์ 1982 , หน้า 564.
  17. ^ a b Allsopp 2003 , หน้า xliv.
  18. ↑ a b Allsopp 2003 , หน้า xlv–xlvi.
  19. ↑ออลซอปป์ 2003 , หน้า li–lii.
  20. ↑ ab seoane & Suárez-Gómez 2016 , หน้า. 92.
  21. ^ a b c d e f g Robinson 2007 , sec. 'Caribbean English phonology'.
  22. ^เวลส์ 1982 , หน้า 565–566.
  23. ^ OED 2022 , คำสำคัญสำหรับคำว่า CarE
  24. ^ Allsopp 2003 , หน้า xlvii.
  25. ^เวลส์ 1982 , หน้า 566–567.
  26. ↑ออลโซปป์ 2003 , หน้า xlvi–xlvii.
  27. ^เวลส์ 1982 , หน้า 570–572.
  28. ^ a b Allsopp 2003 , หน้า xlvi.
  29. ^เวลส์ 1982 , หน้า 570–571.
  30. ^ออลซอปป์ 2003หน้า xlv.
  31. ^ a b Wells 1982 , หน้า 571.
  32. ^ a b Wells 1982 , หน้า 569–570.
  33. ^เวลส์ 1982 , หน้า 572–573.
  34. ↑ออลซปป์ 2003 , หน้า xliv–xlv.
  35. ^ a b c Allsopp 2003 , หน้า xlix.
  36. ^ a b c Robinson 2007 , sec. 'ไวยากรณ์ภาษาอังกฤษแคริบเบียน'.
  37. ↑ออลโซปป์ 2003 , หน้า xlvii–xlix.
  38. ↑ออลโซปป์ 2003 , หน้า xlvii–xlviii.
  39. ^ OED 2022 , แบบจำลองสำหรับ Care, BrE, AmE
  40. ^ OED 2022 , คีย์สำหรับ Care, BrE, AmE
  41. ↑ ab seoane & Suárez-Gómez 2016 , หน้า. 88.
  42. ↑โซอาเน และ ซัวเรซ-โกเมซ 2016 , หน้า. 89.
  43. ↑โซอาเน และ ซัวเรซ-โกเมซ 2016 , หน้า. 90.
  44. ↑โซอาน และ ซัวเรซ-โกเมซ 2016 , หน้า 90–91.
  45. ^ออลซอปป์ 2003 , หน้า 16.
  46. ^ออลซอปป์ 2003 , หน้า xx.
  47. ↑ออลโซปป์ 2003 , หน้า xx–xxi
  48. ^ a b Allsopp 2003 , หน้า xxi.
  49. ↑แอมมอน และคณะ 2549หน้า 2088.
  50. ↑ Allsopp 2003 , หน้าแค็ตตาล็อก, xxii

การอ้างอิงฉบับเต็ม

  1. "ภาษาที่ใช้พูดในประเทศกายอานา" StudyCountry.com มาดริด : StudyCountry. เก็บถาวรจากต้นฉบับเมื่อวันที่ 19 มีนาคม 2022
  2. "การออกเสียงสำหรับภาษาอังกฤษทั่วโลก" . OED Online . อ็อกซ์ฟอร์ด: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยอ็อกซ์ฟอร์ด
  3. Allsopp, Jeannette (2022). "รายงานเกี่ยวกับพจนานุกรมการใช้ภาษาอังกฤษแคริบเบียน: ฉบับโรงเรียน" . พจนานุกรม: วารสารของสมาคมพจนานุกรมแห่งอเมริกาเหนือ . 43 (1): 215– 227. doi : 10.1353/dic.2022.0011 . S2CID  252203375 .
  4. Allsopp, Jeannette; Furiassi, Cristiano (2020). "วลีภาษาอังกฤษแคริบเบียนในพจนานุกรมการใช้ภาษาอังกฤษแคริบเบียน: การสะท้อนมุมมองโลกของชาวแอฟริกัน" TEXTUS: English Studies in Italy . XXXIII (1): 107– 125. hdl : 2318/1742260 .
  5. Allsopp, Jeannette; Siegel, Jason F. (พฤศจิกายน 2016). "งานของศูนย์พจนานุกรมแคริบเบียน: อดีต ปัจจุบัน และอนาคต" . 40 (ฉบับเพิ่มเติม 1): 15– 22. doi : 10.15517/rk.v40i3.28590 . S2CID  164845876 .{{cite journal}}: การอ้างอิงวารสารต้องใช้|journal=( ความช่วยเหลือ )
  6. ออลซอปป์, ริชาร์ด, บรรณาธิการ (2003). พจนานุกรมการใช้ภาษาอังกฤษในแถบแคริบเบียน . คิงส์ตัน: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเวสต์อินดีส์. ISBN 9789766401450ProQuest 2352573179​​ 
  7. ออลซอปป์, ริชาร์ด, บรรณาธิการ (2010). ทะเบียนใหม่ของการใช้ภาษาอังกฤษในแถบแคริบเบียน . คิงส์ตัน: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเวสต์อินดีส์. ISBN 9789766402280. OCLC  535494345 .
  8. Ammon, Ulrich; Dittmar, Norbert; Mattheier, Klaus J.; Trudgill, Peter, บรรณาธิการ (2006). สังคมภาษาศาสตร์: คู่มือระดับนานาชาติว่าด้วยวิทยาศาสตร์ของภาษาและสังคมคู่มือภาษาศาสตร์และวิทยาศาสตร์การสื่อสาร; 3.3. เล่ม 3 (ฉบับปรับปรุงและขยายความครั้งที่ 2). เบอร์ลิน; นิวยอร์ก: Walter de Gruyter. doi : 10.1515/9783110184181.3 . ISBN 9783110199871. OCLC  174262379 .
  9. เบลนช์, โรเจอร์ (15 มีนาคม 2013). พจนานุกรมภาษาอังกฤษเบลีซ . ฉบับร่างเผยแพร่เพื่อขอความคิดเห็นเก็บถาวรจากฉบับเดิมเมื่อวันที่ 29 มกราคม 2022
  10. Brunn, Stanley D.; Kehrein, Roland, บรรณาธิการ (2020). คู่มือแผนที่ภาษาโลกที่เปลี่ยนแปลงไป . Cham: Springer. doi : 10.1007/978-3-030-02438-3 . ISBN 9783030024383.
  11. เบิร์ชฟิลด์, โรเบิร์ต, บรรณาธิการ (1994). ภาษาอังกฤษในสหราชอาณาจักรและต่างประเทศ: ที่มาและการพัฒนา . ประวัติศาสตร์ภาษาอังกฤษเคมบริดจ์ เล่ม 5. เคมบริดจ์: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์. doi : 10.1017/CHOL9780521264785 . ISBN 9781139055543.
  12. Collins, Peter, บรรณาธิการ (2015). การเปลี่ยนแปลงทางไวยากรณ์ในภาษาอังกฤษทั่วโลก . Studies in Corpus Linguistics; เล่มที่ 67. อัมสเตอร์ดัม; ฟิลาเดลเฟีย: John Benjamins Publishing Co. doi : 10.1075/scl.67 . ISBN 9789027268907.
  13. Deuber, Dagmar; Hackert, Stephanie; Hänsel, Eva Canan; Laube, Alexander; Hejrani, Mahyar; Laliberté, Catherine (1 สิงหาคม 2022). "การวางแนวทางตามบรรทัดฐานของภาษาอังกฤษในแคริบเบียน: การศึกษาการเขียนหนังสือพิมพ์จากสิบประเทศ" American Speech . 97 (3): 265– 310. doi : 10.1215/00031283-8791736 . S2CID  233704226 .
  14. Eberhard, David M.; Simons, Gary F.; Fennig, Charles D., บรรณาธิการ (2022). Ethnologue : ภาษาของโลก (ฉบับที่ 25). ดัลลัส, เท็กซัส: SIL International.
  15. ฟรีด, เคนเนธ (11 พฤษภาคม 2536). "ภาษาแคริบเบียน: ภาษาในพื้นที่นี้มีตั้งแต่ภาษาครีโอลไปจนถึงภาษาปาตัวส์ จากภาษาอังกฤษไปจนถึงภาษาฝรั่งเศส" . ลอสแอนเจลิสไทมส์. สืบค้นเมื่อ22 สิงหาคม 2552 .{{cite news}}: CS1 maint: บริการเก็บถาวรที่เลิกใช้แล้ว ( ลิงก์ )
  16. Gimson, AC (1980). บทนำเกี่ยวกับการออกเสียงภาษาอังกฤษ (ฉบับที่ 3). ลอนดอน: Edward Arnold. ISBN 9780713162882. OCLC  7003606 .
  17. Gorlach, Manfred; Holm, John A., บรรณาธิการ (1986). โฟกัสที่แคริบเบียนความหลากหลายของภาษาอังกฤษทั่วโลก; ชุดทั่วไป; เล่ม 8. เบอร์ลิน; นิวยอร์ก: John Benjamins Publishing Co. ISBN 9027248664. OCLC  14588593 .
  18. Hänsel, Eva Canan; Deuber, Dagmar (2019). "ปฏิสัมพันธ์ระหว่างระดับชาติ ระดับภูมิภาค และระดับโลกในมาตรฐานภาษาอังกฤษ" English World-Wide . 40 (3): 241– 268. doi : 10.1075/eww.00031.han . S2CID  204392797 .
  19. โฮลบรูก, เดวิด เจ.; โฮลบรูก, ฮอลลี่ เอ. (พฤศจิกายน 2001). รายงานการสำรวจภาษาครีโอลกายอานา(PDF) (รายงาน). SIL International. เก็บถาวรจากต้นฉบับ(PDF)เมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม 2018. สืบค้นเมื่อ23 กรกฎาคม 2018 .
  20. โฮล์ม, จอห์น, บรรณาธิการ (1983). ภาษาอังกฤษอเมริกากลาง . ความหลากหลายของภาษาอังกฤษทั่วโลก: ชุดข้อความ; 2. ไฮเดลเบิร์ก: จูเลียส กรูส. ISBN 3872762958. OCLC  9818255 .
  21. Kozlova, Tetyana; Bespala, Liliia; Klymenko, Olga (5 ธันวาคม 2021). "ความแปรผันทางคำศัพท์ในภาษาอังกฤษแคริบเบียน: คำพ้องเสียงจากมุมมองทางความรู้ความเข้าใจ-เสียงและนิเวศวิทยาทางภาษา"วารสารภาษาศาสตร์และวัฒนธรรม6 (S2): 82– 101. doi : 10.21744/lingcure.v6nS2.1941 . S2CID  244950515 .
  22. มหาบีร์, กุมาร์ (1999) "ผลกระทบของภาษาฮินดีต่อภาษาอังกฤษตรินิแดด" แคริบเบียนรายไตรมาส45 (4): 13– 34. ดอย : 10.1080/00086495.1999.11671866 . จสตอร์ 40654099 .
  23. McArthur, Tim; Lam-McArthur, Jacqueline; Fontaine, Lisa, บรรณาธิการ (2018). คู่มือภาษาอังกฤษฉบับออกซ์ฟอร์ด (ฉบับที่ 2). ออกซ์ฟอร์ด: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด. doi : 10.1093/acref/9780199661282.001.0001 . ISBN 9780191744389.
  24. Nero, Shondel J., บรรณาธิการ (2006). ภาษาถิ่น ภาษาอังกฤษ ภาษา ครีโอล และการศึกษาชุดหนังสือวิชาชีพ ESL และภาษาศาสตร์ประยุกต์ มาห์วาห์ รัฐนิวเจอร์ซีย์; ลอนดอน: Lawrence Erlbaum Associates. doi : 10.4324/9780203928660 ISBN 9780203928660.
  25. Ogilvie, Sarah, บรรณาธิการ (2020). คู่มือพจนานุกรมภาษาอังกฤษฉบับเคมบริดจ์ . คู่มือวรรณกรรมเคมบริดจ์. เคมบริดจ์: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์. doi : 10.1017/9781108553780 . ISBN 9781108553780. S2CID  243603808 .
  26. โรบินสัน, จอนนี่ (1 เมษายน 2550). "ภาษาอังกฤษแบบแคริบเบียน" . ลอนดอน: หอสมุดแห่งชาติอังกฤษ. เก็บถาวรจากต้นฉบับเมื่อ 19 กรกฎาคม 2565.
  27. Rodríguez González, Félix, บรรณาธิการ (1996). คำยืมภาษาสเปนในภาษาอังกฤษ: แนวโน้มสู่การพลิกผันอำนาจครอบงำ Topics in English Linguistics : 18. เบอร์ลิน; นิวยอร์ก: Mouton de Gruyter. ISBN 3110148455. OCLC  34029435 .
  28. ชไนเดอร์, บริตตา (ฤดูใบไม้ผลิ 2017) "'พวกเขากำลังพูดภาษาครีโอล!' – การสร้างขอบเขตทางภาษาในชุมชนที่มีหลายภาษาและมีความซับซ้อนทางชาติพันธุ์"วารสารVALS-ASLAฉบับพิเศษ เล่ม 1: 63–73 . ISSN  1023-2044 . oai:doc.rero.ch:20170502121737-NX.
  29. Schneider, Britta (มีนาคม 2021). "ศักดิ์ศรีของภาษาครีโอลที่เหนือกว่าความทันสมัยและชาตินิยมเชิงวิธีการ: รูปแบบมัลติเพล็กซ์ ความพร้อมกัน และการไม่ปิดในเศรษฐกิจสังคมภาษาศาสตร์ของหมู่บ้านแห่งหนึ่งในเบลีซ"วารสารภาษาพิดจินและครีโอล 36 ( 1): 12– 45. doi : 10.1075/jpcl.00068.sch . S2CID  230576173 .
  30. ชไนเดอร์, เอ็ดการ์ ดับเบิลยู.; คอร์ทมันน์, แบร์นด์, eds. (2547) คู่มือภาษาอังกฤษหลากหลาย: เครื่องมืออ้างอิงมัลติมีเดีย เบอร์ลิน; นิวยอร์ก: มูตอง เดอ กรอยเตอร์ไอเอสบีเอ็น 3110175320. OCLC  56880203 .
  31. Seoane, Elena; Suárez-Gómez, Cristina, บรรณาธิการ (2016). World Englishes: ข้อพิจารณาเชิงทฤษฎีและระเบียบวิธีใหม่ข้อพิจารณาเชิงทฤษฎีและระเบียบวิธีใหม่; เล่มที่ 57. อัมสเตอร์ดัม; ฟิลาเดลเฟีย: John Benjamins Publishing Co. ISBN 9789027249173. OCLC  938357719 .
  32. Siegel, Jason F. (2019). "การสร้างบรรทัดฐานระดับภูมิภาค: ภารกิจสำหรับพจนานุกรมแคริบเบียน"พจนานุกรม: วารสารของสมาคมพจนานุกรมแห่งอเมริกาเหนือ 40 ( 2): 171– 200. doi : 10.1353/dic.2019.0019 . S2CID  214287254 .
  33. เวลส์, จอห์น ซี., บรรณาธิการ (1982). นอกเหนือจากหมู่เกาะอังกฤษ . สำเนียงภาษาอังกฤษ. เล่ม 3. เบอร์ลิน; นิวยอร์ก: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์. ISBN 0521242258. OCLC  7578097 .
  • แผนที่ภาษาศาสตร์ของสำเนียงภาษาอังกฤษในแถบแคริบเบียนจาก Muturzikin.com
  • การอ้างอิงโยงพจนานุกรมเวสต์อินเดีย
  • ภาษาถิ่นบาจัน (บาร์เบโดส) ในนิวยอร์กซิตี้จากWayback Machine (เก็บถาวรเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม 2011)

15°11′13″เหนือ75°10′30″ตะวันตก / 15.187°เหนือ 75.175°ตะวันตก / 15.187; -75.175

ดึงข้อมูลมาจาก " https://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Caribbean_English&oldid=1335023208 "

สรุปเนื้อหา

ข้อมูลสำคัญจากบทความ

ข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับ ภาษาอังกฤษแบบแคริบเบียน

ภาษาอังกฤษแคริบเบียน ( CE , CarE ) คือกลุ่มภาษาถิ่นของภาษาอังกฤษที่พูดกันในแคริบเบียนและประเทศส่วนใหญ่บนชายฝั่งทะเลแคริบเบียนของอเมริกากลางและอเมริกาใต้...

ภาพรวม

อย่างไรก็ตาม ภาษาอังกฤษที่ใช้ในสื่อ การศึกษา ธุรกิจ และการสนทนาอย่างเป็นทางการหรือกึ่งทางการนั้น มีลักษณะใกล้เคียงกับ ภาษาอังกฤษมาตรฐาน ที่เข้าใจกันในระดับสากล (ภาษาอังกฤษแบบบริติชในดินแดนของอังกฤษในอดีตและปัจจุบันทั้งหมด และ ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน ใน...

ภาษาถิ่น

ภาษาถิ่นลำดับแรกที่ถือว่าเป็นส่วนประกอบของภาษาอังกฤษแคริบเบียนนั้นมีความแตกต่างกันในเอกสารวิชาการ ตัวอย่างเช่น พจนานุกรมภาษาอังกฤษอ็อกซ์ฟอร์ด รวมเฉพาะ 'รูปแบบของภาษาอังกฤษที่พูดในจาเมกา ตรินิแดดและโตเบโก กายอานา เบลีซ บาฮามาส และบาร์เบโดส...

ประวัติศาสตร์

การพัฒนาภาษาอังกฤษแคริบเบียนมีขึ้นในช่วงการสำรวจ หมู่เกาะเวสต์อินดีสของเหล่าโจรสลัดสมัยเอลิซาเบธ ซึ่งได้รับการยกย่องว่านำชื่อพืชและสัตว์ที่ค้นพบใหม่ มาสู่ ประเทศอังกฤษ เช่น จากหนังสือ Principall Navigations ของ Hakluyt ในปี 1589 และ Discoverie of the Empyre...