ภาษา โกรัม (หรือปาเรนจิ ) เป็น ภาษาตระกูลมุนดาขนาดเล็กที่ใกล้สูญพันธุ์ของอินเดีย ซึ่งพูดโดยชาวปาเรนกา ใน รัฐโอริส สา ทางตะวันออก ของ อินเดีย

ชื่อGorumน่าจะมาจากคำนำหน้าgo-และรากศัพท์rumซึ่งหมายถึง 'ผู้คน' และอาจเกี่ยวข้องกับชื่อกลุ่ม^{ชาติพันธุ์} Remo [ ^{3 ]}

"Parengi" หรือ "Parenga" มีต้นกำเนิดที่ไม่ชัดเจน^{[ 3 ]}

ภาษาโกรัมอยู่ในภาวะใกล้สูญพันธุ์ 60 เปอร์เซ็นต์และอาจสูญพันธุ์ในไม่ช้า มีคนอายุต่ำกว่า 30 ปีเพียงไม่กี่คนที่เข้าใจภาษานี้ได้ ในขณะที่ผู้ที่รู้ภาษานี้มักจะปฏิเสธว่าไม่รู้^{[ 4 ]}ดูเหมือนว่าภาษานี้ได้รับการวิจัยครั้งแรกในปี 1933 ^{[ 5 ]} Ethnologue (2005) รายงานอัตราการรู้หนังสือเพียง 11.5% ซึ่งดูเหมือนจะสูงกว่าในรัฐอานธรประเทศและต่ำกว่าในรัฐโอริสสา^{[ 6 ]}

ภาษาโกรัมเป็นสมาชิกของ ตระกูล มุนดาดังที่แสดงโดยพยัญชนะกล่องเสียงที่ใช้ในเสียงแหบอย่างไรก็ตาม อาจมีการยืมองค์ประกอบบางอย่างจากภาษาดราวิเดียน ใกล้เคียง เช่นโครงสร้างAVC ที่ผันสองครั้ง ^{[ 7 ]}อย่างไรก็ตาม นอกเหนือจากภาษาดราวิเดียนท้องถิ่นแล้ว ภาษา ลิมบูซึ่งเป็น ภาษา ตระกูลทิเบโต-พม่าในเนปาล ตะวันออก ก็แสดง AVC ที่ผันสองครั้งเช่นกัน เช่นเดียวกับภาษาบูรูชาสกีในเขตชายแดนทางเหนือของเอเชียใต้^{[ 8 ] [ 9 ]}

ผู้พูดภาษาโกรัมอาศัยอยู่ในพื้นที่ต่อไปนี้ของอินเดียตะวันออก^{[ 3 ]}

• อำเภอโคราปุตรัฐโอริสสา : อดีตแคว้นนันทปุระและโปตตากี
• อำเภอวิศาขาปัตนัมรัฐอานธรประเทศ : ตำบลมุนชิงปุต

ภาษา Gutobใช้พูดกันทางเหนือของ Gorum และภาษา Gta ใช้พูดกัน ทางตะวันตกของ Gorum

ในภาษาโกรัม เสียงหยุดเพดานปากถูกแทนที่ด้วยเสียงเสียดแทรก /s/ และ /z/ อย่างสมบูรณ์ นอกจากนี้ยังไม่มีการออกเสียงหยุดแบบมีลมหายใจ และความแตกต่างระหว่างเสียงหยุดและเสียงดัดปากแบบฟัน

เสียงแหบในภาษาโกรัมเป็นส่วนหนึ่งของสัณฐานวิทยา กล่าวคือ เป็นการสร้างขึ้นทางไวยากรณ์ เพื่อแสดงให้เห็นถึงความประดิษฐ์ของรากคำกริยา แม้ว่าจะมีการเสนอแนะว่าเสียงแหบสามารถสร้างขึ้นใหม่ได้ในภาษาโปรโตออสโตรเอเชียติก แต่แอนเดอร์สัน (2007) ตั้งข้อสงสัยว่าเสียงแหบในภาษาโกรัมเป็นลักษณะโบราณที่แท้จริงหรือเป็นลักษณะโบราณเทียม

Aze (1971) อธิบายว่าโดยทั่วไปแล้วการเน้นเสียงจะพบในตำแหน่งท้ายคำในคำ Gorum ที่สร้างขึ้นในประโยคเดี่ยว ในขณะที่ในรูปแบบนาม การเน้นเสียงจะตกอยู่ที่พยางค์รองสุดท้าย ในกรณีของรูปแบบคำกริยา รูปแบบอาจไม่สามารถกำหนดได้เนื่องจากความซับซ้อนทางสัณฐานวิทยา^{[ 12 ]}

Gorum แยกแยะตัวเลขสองจำนวนบนคำนาม: เอกพจน์ที่ไม่มีเครื่องหมายและ^{พหูพจน์} -gi [ ^{13 ]}

วลีคำนามจะถูกทำเครื่องหมายเพื่อแสดงความเป็นเจ้าของ เครื่องหมายแสดงความเป็นเจ้าของเหล่านี้ส่วนใหญ่มักเกิดขึ้นกับคำนามที่ไม่สามารถโอนกรรมสิทธิ์ได้ เช่น อวัยวะในร่างกาย คำศัพท์เกี่ยวกับญาติ และคำศัพท์บางคำที่สังคมและวัฒนธรรมกำหนดไว้ว่าไม่สามารถโอนกรรมสิทธิ์ได้ เช่น นาข้าวที่ชลประทาน^{[ 14 ]}

Gorum มีเครื่องหมายนามสองประเภทเพื่อแสดงความสัมพันธ์ของอนุประโยค ได้แก่ เครื่องหมายกรรม/กรรมรอง/ผู้รับe-และคำบุพบทบอกตำแหน่งeturเงื่อนไขของการเปลี่ยนแปลงในทั้งสองกรณีและว่าเครื่องหมายเหล่านั้นมีความหมายที่ก่อให้เกิดผลหรือไม่ยังคงไม่ชัดเจน^{[ 15 ]}

ภาษาโกรัม เช่นเดียวกับภาษามุนดาอื่นๆ ไม่มีแนวคิดเรื่องเพศในเชิงสัณฐานวิทยา คำคู่ที่แสดงความแตกต่างทางเพศมักจะยืมมาจากภาษาอินโด-อารยันและดราวิเดียน อย่างไรก็ตาม อย่างน้อยก็มีการแบ่งประเภทคำบางประเภทตามความเป็นสิ่งมีชีวิต แต่หลักฐานนั้นอ่อนหรือหยุดนิ่งในภาษาโกรัม^{[ 16 ]}

ยังไม่ได้กำหนดอย่างแน่ชัดว่าคำคุณศัพท์มีอยู่เป็นหมวดหมู่คำศัพท์ แยกต่างหาก ในภาษาโกรัมหรือไม่ หากมีอยู่จริง กลุ่มคำคุณศัพท์ของโกรัมก็จะมีขนาดเล็กอย่างแน่นอน ประกอบด้วยคำที่ไม่สามารถผันได้เพียงไม่กี่คำ เช่นasaˀj "ดำ", asel "ขาว", lup "ใหญ่", asuʔ "เล็ก" ^{[ 17 ]}ในการใช้เป็นคุณลักษณะ คำคุณศัพท์จะอยู่หน้าคำนามที่มันขยาย และเกือบทุกครั้งจะต่อท้ายด้วยคำต่อท้ายคุณลักษณะ- nuในการใช้เป็นภาคแสดง คำคุณศัพท์จะแสดงด้วยคำช่วยɖuku ("เป็น, อยู่") ^{[ 18 ]}

ดูเหมือนจะมีรากศัพท์จำนวนมาก—รวมถึงคำคุณศัพท์—ที่สามารถใช้เป็นหัวความหมายของภาคแสดงโดยตรง โดยทั่วไปเพื่อแสดงความหมายเริ่มต้นของแนวคิดคำศัพท์ ไม่ทราบว่ารากศัพท์นามหรือรากศัพท์คุณศัพท์ใดที่สามารถทำหน้าที่ทางกริยานี้ได้^{[ 19 ]}

แตกต่างจากภาษาอื่นๆ ในกลุ่มมุนดา ภาษาโกรัมแสดงความสะท้อนกลับโดยการเติมคำต่อท้าย-neต่อท้ายวลีคำนามที่เกี่ยวข้อง ตัวอย่างเช่น

เนื่องจากเป็นภาษาที่ใกล้สูญพันธุ์อย่างยิ่งซึ่งพูดโดยชนเผ่าที่ถูกกำหนดไว้ในลำดับชั้นทางเศรษฐกิจและสังคมของอินเดีย จึงไม่น่าแปลกใจที่คำศัพท์ของภาษาโกรัมได้รับผลกระทบอย่างมากจากการยืมคำจากภาษาเพื่อนบ้านที่โดดเด่นกว่าอย่างภาษาเดเซียและภาษาโอเดีย [ ^{20 ] ด้าน}ล่างนี้คือตัวเลขพื้นเมืองของภาษาโกรัมที่ได้รับการยืนยันโดยแอนเดอร์สันและเราในระหว่างการสำรวจทางภาษาศาสตร์ในปี 2008 ในโคราปุต :

แม้ว่าตัวเลขที่มากกว่า 7 จะถูกแทนที่ด้วยอินโด-อารยัน แต่เดิมโกรัมอาจมีระบบการนับแบบทศนิยม ดังที่รายงานเก่าระบุไว้: ^{[ 21 ]}

ในภาษาโกรัม มีวิธีการสร้างคำ หลายวิธี ได้แก่ การเติมคำต่อ ท้าย การซ้ำคำและการประกอบคำ เป็นต้น รากคำพยางค์เดียวสามารถรับคำนำหน้าเช่นpi- , bu-/bo-/ɔ- , u- , a- k/gV- , su-/sV- , คำแทรก-n- , -ʔ- , คำต่อท้าย-om , -li , การซ้ำคำบางส่วนหรือทั้งหมด และจับคู่กับคำกริยาหรือคำนามเพื่อสร้างคำใหม่^{[ 22 ]}มีคำประสมคำกริยา-คำนาม เช่นการรวมคำนามตัวอย่างเช่นzɔɖaʔ ('ล้างผนัง (สีขาว)') ประกอบด้วยzɔd ('เช็ดออก') และɖaʔ ('น้ำ') การรวมคำนามในภาษาโกรัมนั้นคล้ายคลึงกับลักษณะที่พบใน ภาษา โซระจูรายเรโมกูท็อบคาเรีย กตาอ์และ เคอร์วา เรียน การรวมคำจำแนกประเภทที่คล้ายกันนี้พบได้ในภาษานิโคบารีสและภาษาคาซิก เช่นกัน และอาจเป็นลักษณะดั้งเดิมของโครงสร้างทางสัณฐานวิทยา และไวยากรณ์ของกลุ่มภาษาออสโตรเอเชียติก

เครื่องหมายประธานพหูพจน์ที่สามสองตัว-eyและ=giอาจปรากฏร่วมกันบนภาคแสดงเดียวกันในเวลาเดียวกันในบางบริบทโดยไม่มีแรงจูงใจที่ชัดเจน^{[ 23 ]}

ผู้ครอบครองอาร์กิวเมนต์เชิงตรรกะในภาษา Sora-Gorum จะถูกระบุด้วยประเภทของวัตถุ

เวอร์ชัน ("ความรู้สึกได้รับผลกระทบ") เป็นคุณลักษณะที่โดดเด่นมากในสัณฐานวิทยาของคำกริยาในภาษาโกรัม และแตกต่างจากเครื่องหมายเสียงตรงที่มันไม่ได้ครอบครองช่องในโครงสร้างคำกริยาของภาษาโกรัม และไม่ได้บ่งชี้ความสัมพันธ์ระหว่างผู้กระทำทางวาจาที่ทำเครื่องหมายไว้ในกลุ่มคำกริยา แต่ใช้เพื่อเข้ารหัสสถานะของการได้รับผลกระทบในพื้นที่การสนทนา ดังที่กล่าวไว้ข้างต้น เวอร์ชันของภาษาโกรัมแสดงด้วยสระเสียงแหบ มันถูกใช้เป็นทางเลือกเพื่อบ่งบอกถึงแนวคิดของความรู้สึกได้รับผลกระทบหลัก ความโดดเด่นของการสนทนา และการวางแนวเชิงชี้ของการสนทนา^{[ 24 ]}

1. (หัวข้อที่ส่งผลกระทบ)

2. (ประธานที่เป็นผู้กระทำ/ผู้รับประสบการณ์ทางอ้อม [วัตถุในฐานะประธาน])

ภาษาโกรัมใช้ ลำดับคำแบบSOVในภูมิภาคเอเชียใต้แต่ตำแหน่งของคำชี้เฉพาะ คำแสดงความเป็นเจ้าของ ตัวเลขใน NP และดัชนีคำกริยาสนับสนุนหลักฐานที่ว่ามีการใช้ลำดับคำที่แตกต่างกันเป็นหลักในไวยากรณ์โกรัมในยุคแรกๆ^{[ 25 ]}

นิทานพื้นบ้านของโกรัม: หนูตัวเล็กที่กลายร่างเป็นเสือ

• แอนเดอร์สัน, เกรกอรี่ ดี.เอส. (2004) การสร้างกริยาช่วยในภาษาอัลไต-ซายันเตอร์ก โบเดนไฮม์: Harrassowitz. ไอเอสบีเอ็น 978-3-44704-636-7.
• Anderson, Gregory DS (2006). โครงสร้างกริยาช่วย . นิวยอร์ก: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด. ISBN 978-0-19153-564-2.
• Anderson, Gregory DS (2007). คำกริยาภาษา Munda: มุมมองเชิงประเภทวิทยาแนวโน้มทางภาษาศาสตร์ เล่มที่ 174 เบอร์ลิน: Mouton de Gruyter ISBN 978-3-11-018965-0.
• Anderson, Gregory DS; Rau, Felix (2008). "Gorum". ภาษาของชาวมุนดา . นิวยอร์ก: Routledge. หน้า  381–433 . ISBN 0-415-32890-X.
• Anderson, Gregory DS (2016). "ภาษาออสโตรเอเชียติกของเอเชียใต้". ในHock, Hans Henrich ; Bashir, Elena (บรรณาธิการ). ภาษาและภาษาศาสตร์ของเอเชียใต้: คู่มือฉบับสมบูรณ์เล่มที่ 7 ของโลกแห่งภาษาศาสตร์ เบอร์ลิน: Walter de Gruyter GmbH & Co KG. หน้า  107–130 . doi : 10.1515/9783110423303-003 .

• สื่อที่เกี่ยวข้องกับภาษากอรัมในวิกิมีเดียคอมมอนส์
• ฐานข้อมูลโครงการภาษาที่ใกล้สูญพันธุ์ถูกเก็บถาวรเมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน 2021 ที่Wayback Machine
• ภาพยนตร์ภาษาต่างประเทศ
• บรรณานุกรมเกี่ยวกับภาษากอรัม
• พจนานุกรม Gorum ถูกเก็บถาวรเมื่อวันที่ 23 มีนาคม 2021 ที่Wayback Machine