โยชูวา 16
←  บทที่ 15 บทที่ 17  →
หน้ากระดาษที่บรรจุหนังสือโยชูวาในคัมภีร์เลนินกราด (ค.ศ. 1008)
หนังสือ	หนังสือโยชูวา
ส่วนหนึ่งของพระคัมภีร์ฮิบรู	เนวิอิม
ลำดับในส่วนภาษาฮีบรู	1
หมวดหมู่	อดีตศาสดา
ส่วนหนึ่งของพระคัมภีร์คริสเตียน	พันธสัญญาเดิม
ระเบียบในส่วนของคริสเตียน	6

โยชูวา 16เป็นบท ที่สิบหก ของหนังสือโยชูวาในพระคัมภีร์ฮีบรูหรือในพันธสัญญาเดิมของพระคัมภีร์คริสเตียน [ ^{1 ]}ตามประเพณีของชาวยิว หนังสือเล่มนี้ถูกระบุว่าเป็นผลงานของ^โยชูวาโดยมีการเพิ่มเติมโดยมหาปุโรหิตเอเลอาซาร์และฟีเนฮัส^[ 2 ^{] [ 3 ] แต่}นักวิชาการสมัยใหม่มองว่าเป็นส่วนหนึ่งของประวัติศาสตร์แบบดิวเทโรโนมิสติก ซึ่งครอบคลุมหนังสือตั้งแต่ดิวเทโรโน มิสติก ไปจนถึง2 พงศ์กษัตริย์ซึ่งเชื่อกันว่าเป็นผลงานของนักเขียนชาตินิยมและศรัทธาในพระยาห์เวห์ในสมัยของกษัตริย์โยสิยาห์ ผู้ปฏิรูปแห่งยูดาห์ ในศตวรรษที่ 7 ก่อนคริสตกาล^{[ 3 ] [ 4 ]}บทนี้บันทึกการจัดสรรที่ดินสำหรับเผ่าโยเซฟโดยเฉพาะเผ่าเอฟราอิม [ ^{5 ] ซึ่ง}เป็นส่วนหนึ่งของบทที่ประกอบด้วยโยชูวา 13:1–21:45 เกี่ยวกับชาวอิสราเอลที่จัดสรรดินแดนคานาอัน^{[ 6 ]}

บทนี้เขียนขึ้นครั้งแรกในภาษาฮีบรูแบ่งออกเป็น 10 ข้อ

ต้นฉบับโบราณบางฉบับที่มีข้อความของบทนี้ในภาษาฮีบรูเป็นของ ประเพณี ข้อความมาโซเรติกซึ่งรวมถึงCodex Cairensis (895), Aleppo Codex (ศตวรรษที่ 10) และCodex Leningradensis (1008) ^{[ 7 ]}

ต้นฉบับโบราณที่ยังหลงเหลืออยู่ของการแปลเป็นภาษากรีกโคอิเนที่รู้จักกันในชื่อเซปตัวจินต์ (เดิมทีทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสต์ศักราช) ได้แก่Codex Vaticanus ( B ; ^B ; ศตวรรษที่ 4) และCodex Alexandrinus ( A ; ^A ; ศตวรรษที่ 5) ^{[ 8 ] [ a ]}${\displaystyle {\mathfrak {G}}}$${\displaystyle {\mathfrak {G}}}$

เรื่องราวที่ชาวอิสราเอลแบ่งดินแดนคานาอันประกอบด้วยข้อ 13:1 ถึง 21:45 ของหนังสือโยชูวามีโครงร่างดังต่อไปนี้: ^{[ 10 ]}

ก. การเตรียมการสำหรับการแบ่งที่ดิน (13:1–14:15)

ข. การจัดสรรสำหรับยูดาห์ (15:1–63)

ค. การจัดสรรสำหรับโยเซฟ (16:1–17:18)

1. ส่วนแบ่งของโยเซฟ (16:1–4)

2. มรดกของเอฟราอิม (16:5–10)

3. มรดกของมานาเสห์ (17:1–13)

4. ที่ดินเพิ่มเติมสำหรับโยเซฟ (17:14–18)

ง. การจัดสรรที่ดินที่ชิโลห์ (18:1–19:51)

E. การแบ่งปันตามหลักเลวีและข้อสรุป (20:1–21:45)

รายงานการจัดสรรที่ดินสำหรับเผ่าทั้งเก้าเผ่าครึ่งในดินแดนคานาอันมีองค์ประกอบสำคัญสามประการดังต่อไปนี้: ^{[ 11 ]}

เผ่าโยเซฟเป็นเผ่าถัดไปที่จะได้รับการจัดสรรหลังจากเผ่ายูดาห์ (ดูพื้นที่ที่จัดสรรให้กับแต่ละเผ่าในคำอวยพรของยาโคบ ปฐมกาล 49:8–12, 22–26) และแบ่งย่อยเป็นเผ่าเอฟราอิมและเผ่ามานาเสห์ (โยชูวา 14:4) โดยรวมแล้วครอบคลุมพื้นที่ขนาดใหญ่ในคานาอันระหว่างแม่น้ำจอร์แดนและทะเลเมดิเตอร์เรเนียนตั้งแต่ทางเหนือของทะเลเดดซีไปจนถึงภูเขาคาร์เมลทางตะวันตกเฉียงเหนือ นอกเหนือจากดินแดนทรานส์จอร์แดนที่จัดสรรให้กับเผ่ามานาเสห์อีกครึ่งหนึ่ง^{[ 12 ]} เขตแดนทางใต้ (ข้อ 1–3) ติดกับเผ่าเบนจามินทางใต้ (16:2–3 ขนานกับ 18:12–13) ทอดยาวจากเยริโค (บรรจบกับทั้งยูดาห์และเบนจามินที่นั่น) ขึ้นไปทางเบธเอล ตามเส้นทางจากเยริโคไปยังไอ ผ่านด่านทหารที่สำคัญของเกเซอร์ โดยมองเห็นทางเข้าสู่เขตภูเขาจากที่ราบ^{[ 12 ]}

จากนั้นเดินทางจากเบเธลไปยังลูซ แล้วจึงผ่านไปยังอาทารอธ ดินแดนของชาวอาร์ไคต์^{[ 13 ]}

• “ เบธเอล ”: ที่นี่แยกออกจากลูซ ในขณะที่ในข้ออื่นๆ ถือว่าทั้งสองเป็นที่เดียวกัน (โยชูวา 18:13; ผู้พิพากษา 1:23) ^{[ 12 ]}
• "อาร์ไคต์": ถิ่นฐานหรือเผ่าของฮูชัยที่ปรึกษาของดาวิด (ดู 2 ซามูเอล 15:32; 2 ซามูเอล 16:16; 1 พงศาวดาร 27:33)

ขอบเขตของเอฟราอิมได้รับการกำหนดไว้อย่างละเอียดบนพรมแดนทางเหนือและตะวันออกกับมานาเสห์ (6b–7) และข้อ 9 ดูเหมือนจะบ่งชี้ถึงการกำหนดขอบเขตที่ซับซ้อนระหว่างพวกเขา^{[ 12 ]}

อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่ได้ขับไล่ชาวคานาอันที่อาศัยอยู่ในเกเซอร์ออกไป ดังนั้นชาวคานาอันจึงยังคงอาศัยอยู่ท่ามกลางเอฟราอิมจนถึงทุกวันนี้ แต่ถูกบังคับให้ทำงานหนัก^{[ 14 ]}

• " เกเซอร์ ": ต่อมาฟาโรห์ ได้มอบให้แก่อิสราเอล ในสมัยของโซโลมอน ( 1 พงศ์กษัตริย์ 9:16 ) ^{[ 12 ]}

• พระคัมภีร์ตอนที่เกี่ยวข้อง: โยชูวา 11 , โยชูวา 14 , โยชูวา 17

• คำแปลของ ชาวยิว :
  • โยชูวา - โยชูวา - บทที่ 16 (สำนักพิมพ์ Judaica)ข้อความภาษาฮีบรูและคำแปลภาษาอังกฤษ [พร้อมคำอธิบายของราชี ] ที่ Chabad.org
• การแปล แบบคริสเตียน :
  • พระคัมภีร์ออนไลน์ที่ GospelHall.org (ESV, KJV, Darby, American Standard Version, Bible in Basic English)
  • โยชูวา บทที่ 16 (เว็บไซต์ Bible Gateway)