เมลาคอต 39 รายการ ^[ก] ( ภาษาฮีบรู : ל״ט אבות מלאכה , lamed-tet avot melakhah , "งาน 39 ประเภท") คือกิจกรรม 39 ประเภทที่กฎหมายยิวระบุว่าเป็นสิ่งต้องห้ามตามกฎหมายในพระคัมภีร์ในวันสะบาโตกิจกรรมเหล่านี้ยังถูกห้ามในวันหยุดของชาวยิวที่ระบุไว้ในโตราห์ ("ยอม โทฟ") ด้วย แต่มีข้อยกเว้นที่สำคัญที่อนุญาตให้พกพาและเตรียมอาหารภายใต้สถานการณ์เฉพาะในวันหยุด (ยกเว้นยอม คิปปูร์ )

นอกเหนือจาก 39 กิจกรรม (melakhot) แล้ว ยังมีกิจกรรมอื่นๆ อีกบางอย่างที่ถูกห้ามทำในวันสะบาโตเนื่องจากกฎหมายของเหล่ารับบี

การปฏิบัติตามวันสะบาโตอย่างเคร่งครัดมักถูกมองว่าเป็นมาตรฐานของความเคร่งครัดในหลักศาสนา และมีผลทางกฎหมายต่อมุมมองของศาลศาสนา ออร์โธดอกซ์ที่มีต่อชาวยิว ในเรื่องความเกี่ยวข้องกับศาสนายูดายด้วย

บัญญัติให้รักษาวันสะบาโตเป็นวันแห่งการพักผ่อนนั้นถูกกล่าวซ้ำหลายครั้งในพระคัมภีร์ฮิบรูความสำคัญของมันยังถูกเน้นย้ำในพระธรรมอ Exodus 31:12–17ด้วย

12 และพระเยโฮวาห์ตรัสกับโมเสสว่า 13 จงพูดกับชาวอิสราเอลว่า ถึงกระนั้นก็ตาม พวกเจ้าต้องรักษาวันสะบาโตของเรา เพราะนี่เป็นเครื่องหมายระหว่างเรากับพวกเจ้าตลอดนิรันดร์ เพื่อพวกเจ้าจะได้รู้ว่าเราคือพระเยโฮวาห์ได้ทรงเจิมพวกเจ้าไว้แล้ว 14 พวกเจ้าจงรักษาวันสะบาโต เพราะเป็นวันศักดิ์สิทธิ์สำหรับพวกเจ้า ผู้ใดล่วงละเมิดวันสะบาโต ผู้นั้นจะต้องถูกประหารชีวิต ผู้ใดทำงานในวันนั้น ผู้นั้นจะต้องถูกตัดขาดจากวงศ์ตระกูล 15 หกวันให้ทำงานได้ แต่ในวันที่เจ็ดนั้นเป็นวันสะบาโตแห่งการพักผ่อนอย่างสมบูรณ์ เป็นวันศักดิ์สิทธิ์ของพระเยโฮวาห์ ผู้ใดทำงานในวันสะบาโต ผู้นั้นจะต้องถูกประหารชีวิต 16 ชาวอิสราเอลจงรักษาวันสะบาโต โดยปฏิบัติตามวันสะบาโตตลอดนิรันดร์ เป็นพันธสัญญาชั่วนิรันดร์ 17 มันจะเป็นเครื่องหมายชั่วนิรันดร์ระหว่างเรากับชาวอิสราเอล เพราะในหกวัน พระเยโฮวาห์ทรงสร้างฟ้าและแผ่นดิน และในวันที่เจ็ด พระองค์ทรงหยุดพักจากการทรงงานและทรงพักผ่อน^{[ 1 ]}

แม้ว่า โดยทั่วไปแล้วคำว่า melakhaจะแปลว่า "งาน" ในภาษาอังกฤษ แต่คำนี้ไม่ได้ตรงกับความหมายทั่วไปของคำ ดังที่อธิบายไว้ด้านล่าง การแปลคำว่า melakha ที่ถูกต้องกว่าในบริบทของการปฏิบัติตามวันสะบาโตคือ "กิจกรรมสร้างสรรค์ภายนอก" ตามคำจำกัดความจากมิชนาห์ที่ระบุถึงกิจกรรมต่างๆ ที่ใช้ในการสร้าง การรื้อถอน และการบำรุงรักษามิชกัน ( พลับพลา ) การวิเคราะห์และคำอธิบายแบบดั้งเดิมของคำนี้ ตลอดจนตรรกะในการระบุถึงกิจกรรมที่ห้ามทำในวันสะบาโตนั้น บันทึกไว้ในบทShabbat (70a; 49b)

เหล่ารับบีที่นั่นสังเกตเห็นความสมมาตรระหว่างปฐมกาล 2:1–3และอพยพ 31:1–11 และได้กำหนดกฎเกณฑ์บนพื้นฐานนี้โดยอิงจากกฎสิบสามข้อของรับบีอิชมาเอลคำว่าmelakha ["งาน"] ถูกใช้ในทั้งสองแห่งเหมือนกัน:

• ปฐมกาล 2:1-3ใช้คำว่าเมลาคาในการอ้างถึงการทรงสร้าง:

สวรรค์และโลก รวมทั้งองค์ประกอบทั้งหลาย ได้เสร็จสมบูรณ์แล้ว ในวันที่เจ็ด พระเจ้าทรงเสร็จสิ้นงานทั้งหมดที่พระองค์ทรงทำ พระองค์ทรงหยุดพักจากงานทั้งหมดที่พระองค์ทรงทำในวันที่เจ็ดพระเจ้าทรงอวยพรวันที่เจ็ด และทรงประกาศให้เป็นวันศักดิ์สิทธิ์ เพราะในวันนี้เองที่พระเจ้าทรงหยุดพักจากงานทั้งหมดที่พระองค์ทรงสร้างขึ้นมา

• พระธรรมอพยพ 31:1–11ให้คำแนะนำโดยละเอียดเกี่ยวกับการสร้างพลับพลาโดยใช้คำว่าเมลาคา อีกครั้ง คำนี้มักแปลว่า "ฝีมือ" ซึ่งมีความหมายถึง "การสร้าง" หรือ "ความคิดสร้างสรรค์" อย่างชัดเจน ส่วนนี้อยู่ก่อนหน้าส่วนที่เกี่ยวกับการพักผ่อนในวันสะบาโตที่ยกมาข้างต้น

จากถ้อยคำทั่วไป (ในต้นฉบับภาษาฮีบรู) และการเรียงลำดับเนื้อหา เหล่ารับบีแห่งมิชนาห์ได้กำหนดพื้นฐาน รวมถึงรายการกิจกรรมที่ถูกห้ามในวันสะบาโต ในข้อความแรก มีคำว่า "หยุดจาก" "การสร้าง" หรือ "การสร้าง" ^{[ 2 ]}ดังนั้นmelakhaในย่อหน้าหลังจึงหมายถึงกิจกรรมที่สร้างสรรค์และมีสติด้วยเช่นกัน สำหรับรายการกิจกรรมนั้น กิจกรรมที่จำเป็นสำหรับการสร้างพลับพลาและการเตรียมขนมปังถวาย ก็เช่นเดียวกัน โดยแบ่งออกเป็น 39 ประเภทกิจกรรมตามรายการด้านล่าง

งานทุกประเภทที่ห้ามทำในวันสะบาโตนั้น มาจากกิจกรรมที่จำเป็นในการจัดตั้งและบำรุงรักษาพลับพลาหรือที่เรียกว่า "มิชกัน" กลุ่มแรกมีกิจกรรม 11 อย่างที่เกี่ยวข้องกับการทำขนมปังถวายซึ่งมีอยู่ในมิชกันเสมอ หรือตามความเห็นอีกประการหนึ่ง กิจกรรม 11 อย่างเดียวกันนี้จำเป็นสำหรับการจัดหาและการผลิตสีย้อมที่จำเป็นสำหรับการทำพรมที่ใช้เป็นส่วนหนึ่งของหลังคาพลับพลา กลุ่มถัดมาคือการผลิตพรม เริ่มตั้งแต่การผลิตขนแกะตั้งแต่กระบวนการตัดขนแกะ กลุ่มถัดไปคือการผลิตหนังที่ใช้ในการคลุมพลับพลา เริ่มตั้งแต่การดักจับสัตว์ กลุ่มสุดท้ายคือกลุ่มกิจกรรมที่จำเป็นสำหรับการก่อสร้าง การรื้อถอน และการดำเนินงานของพลับพลาเอง

คำว่า "เมลาคอต" ทั้งสามสิบเก้าคำ นั้น ไม่ใช่กิจกรรมโดยตรง แต่เป็นหมวดหมู่ของกิจกรรม ตัวอย่างเช่น "การนวดข้าว" โดยทั่วไปหมายถึงการแยกส่วนที่กินได้ของเมล็ดข้าวที่ติดอยู่กับเปลือกออกเท่านั้น จากหัวข้อนี้ การอภิปรายทางกฎหมายในคัมภีร์ทัลมุดได้นำไปใช้กับการแยกวัสดุที่ผสมปนกัน โดยแยกส่วนที่ต้องการออกจากส่วนภายนอกที่ไม่ต้องการ ดังนั้น "การนวดข้าว" จึงเป็นหัวข้อที่ใช้ในการอธิบายกระบวนการนี้ เนื่องจากเป็นสิ่งที่คุ้นเคยกันดีในสมัยทัลมุด

ดังที่กล่าวมาข้างต้น นักวิชาการด้านศาสนายิวหลายท่านได้ชี้ให้เห็นว่า ข้อบังคับด้านแรงงานเหล่านี้มีสิ่งหนึ่งที่เหมือนกัน นั่นคือ ห้ามกิจกรรมใดๆ ที่เป็นการสร้างสรรค์ จากภายนอก หรือที่ใช้อำนาจควบคุมหรือครอบงำสิ่งแวดล้อม ของ ตนเอง

การขยายความหมายของคำนี้สอดคล้องกับรากศัพท์ทั่วไป - melakhaหมายถึง "งาน" และmalachหมายถึงผู้ส่งสาร/ตัวแทนหรือ "เทวดา": เช่นเดียวกับที่malachเป็นตัวแทนที่ใช้ในการทำให้ความคิดบางอย่างเป็นจริงและดำเนินการmelakha ก็เช่นกัน ที่นำความคิดหรือแนวคิดมาทำให้เป็นจริง^{[ 2 ]}

คำจำกัดความที่นำเสนอในบทความนี้เป็นเพียง 'หัวข้อ' สำหรับหัวข้อเชิงลึกเท่านั้น และหากปราศจากการศึกษาข้อกฎหมายที่เกี่ยวข้องแล้ว การปฏิบัติตามวันสะบาโตอย่างถูกต้องตามฮาลาคาห์/กฎหมายยิวจะเป็นเรื่องยากมาก หรืออาจเป็นไปไม่ได้เลย

เมลาคอตทั้ง 39 ประการได้รับการกล่าวถึงในทัลมุดในบทชับบัตตามที่ระบุไว้ในมิชนาห์ (ชับบัต 7:2) มีดังต่อไปนี้: ^{[ 3 ] [ 4 ]}

การเดินทางระหว่างโดเมน (ดูด้านล่าง) และการเตรียมอาหารได้รับอนุญาตในวันหยุดของชาวยิวนี่เป็นข้อยกเว้นเพียงอย่างเดียวของกฎที่ว่ากิจกรรมที่ห้ามในวันสะบาโตก็ห้ามในวันหยุดเช่นกัน

หมายเหตุ:กิจกรรมต้องห้ามทั้งสามสิบเก้าอย่างถูกเน้นด้วยตัวหนา

ฮีบรู: שוָּרָשׁ ‎ ( Ḥoraish )

คำจำกัดความ: การเตรียมพื้นผิวให้พร้อมสำหรับการเจริญเติบโตของพืช

ข้อห้ามนี้รวมถึงการเตรียมหรือปรับปรุงวัสดุใดๆ สำหรับใช้ในการเกษตร ไม่ว่าจะเป็นดิน น้ำสำหรับระบบไฮโดรโปนิกส์ฯลฯ กิจกรรมนี้เป็นกิจกรรมเดี่ยวๆ โดยไม่คำนึงว่าจะมีการเพาะเมล็ดในวัสดุนั้นในภายหลังหรือไม่

ตัวอย่างเช่น การลากขาเก้าอี้ไปบนดินอ่อนจนทำให้เกิดร่องโดยไม่ตั้งใจ หรือการเทน้ำลงบนที่ดินเพาะปลูกที่ยังไม่ชุ่มชื้น การขุดหลุมในดินยังช่วยปกป้องเมล็ดพืชที่วางไว้จากฝนและน้ำไหลบ่าได้ แม้ว่าจะไม่เคยปลูกเมล็ดพืชลงไปเลยก็ตาม ดินก็จะได้รับการปรับปรุงให้เหมาะสมสำหรับการปลูกพืชแล้ว

มishna (Shabbat 7:2) ระบุว่าควรไถนาหลังจากปลูกพืชแล้ว แม้ว่าจริงๆ แล้วต้องไถนาก่อนปลูกพืชก็ตาม เกมาราถามว่าทำไมจึงมีลำดับเช่นนี้ และตอบว่าผู้เขียนมishna นี้เป็นชาวทานนาที่อาศัยอยู่ในดินแดนอิสราเอลซึ่งพื้นดินแข็ง เนื่องจากพื้นดินในอิสราเอลแข็งมาก จึงจำเป็นต้องไถทั้งก่อนและหลังปลูก มishna ระบุว่าการไถนาเป็นลำดับที่สอง โดยสอนว่าการไถนาครั้งที่สอง (หลังจากปลูก) ก็เป็นสิ่งต้องห้ามเช่นกัน (การไถนาก่อนปลูกก็เป็นสิ่งต้องห้ามเช่นกัน หากไม่ใช่ตามคัมภีร์ไบเบิล ก็แน่นอนว่าตามคำสอนของรับบี) แรมบัมระบุว่าควรไถนาเป็นลำดับแรกและปลูกเป็นลำดับที่สอง

ดูเพิ่มเติม: Mishneh Torah Shabbat 7:3, 8:1, 21:2–4; Ḥayei Adam Shabbat 10

ภาษาฮีบรู : זוָרָעַ ‎ ( โซรายาห์ )

คำจำกัดความ: การส่งเสริมการเจริญเติบโตของพืช

กิจกรรมที่ส่งเสริมการเจริญเติบโตของพืชไม่ได้รวมอยู่เฉพาะการปลูกพืชเท่านั้น แต่รวมถึงการรดน้ำ การใส่ปุ๋ย การหว่านเมล็ด หรือการปลูกต้นไม้ที่โตแล้วด้วย

ดูเพิ่มเติม: มิชนเนห์ โตราห์ถือบาท 8:2, 21:5; ชุลฮาน อารุคโอราḥฮะยิม 336; Ḥayei อาดัมแชบแบท 11

ฮีบรู: קוָצָר ‎ ( Kotzair )

คำจำกัดความ: การตัดพืชออกจากแหล่งที่มันเจริญเติบโต

การถอนส่วนใดส่วนหนึ่งหรือทั้งหมดของพืชออกจากแหล่งที่มันเจริญเติบโตเรียกว่าการเก็บเกี่ยว การปีนต้นไม้เป็นสิ่งต้องห้ามตามหลักศาสนายิว เนื่องจากเกรงว่าอาจทำให้เด็ดกิ่งไม้มาได้ การขี่สัตว์ก็เป็นสิ่งต้องห้ามตามหลักศาสนายิวเช่นกัน เพราะอาจเผลอเด็ดไม้มาตีสัตว์ได้

ดูเพิ่มเติม: Mishneh Torah Shabbat 8:3–5, 21:6–10; Ḥayei Adam Shabbat 12

ฮีบรู: מָעַמָּר ‎ ( M'amer )

คำจำกัดความ: การรวบรวมวัสดุอินทรีย์/วัสดุจากพื้นดินในเบื้องต้น ณ สถานที่ดั้งเดิมของมัน

เช่น หลังจากเก็บสตรอว์เบอร์รีแล้ว ก็กองรวมกันหรือเก็บใส่กระเป๋าหรือตะกร้า หรือการเก็บเกลือหินหรือแร่ธาตุใดๆ (จากเหมืองหรือจากพื้นดิน) แล้วกองรวมกัน สิ่งเหล่านี้จะเกิดขึ้นได้เฉพาะในสถานที่ที่ควรเก็บเท่านั้น ดังนั้น แอปเปิ้ลที่ตกในบ้านจึงถือว่าถูกเก็บได้ เพราะ 1) แอปเปิ้ลเหล่านั้นไม่ได้เติบโตในสภาพแวดล้อมนั้น และ 2) แอปเปิ้ลเหล่านั้นถูกเก็บมาจากสวนผลไม้ตั้งแต่แรกแล้ว

อย่างไรก็ตาม การรวบรวม ในภายหลังซึ่งทำให้วัตถุที่เกี่ยวข้องมีคุณภาพดีขึ้นนั้นรวมอยู่ในกฎนี้ด้วย ตัวอย่างเช่น การร้อยเพชรเข้าด้วยกันเพื่อทำเป็นสร้อย คอถือ เป็นการปรับปรุงสถานะของเพชรที่รวบรวมไว้ให้ดีขึ้นอย่างมาก และอาจขยายไปถึงไข่มุกได้เช่นกัน

ดูเพิ่มเติม: Mishneh Torah Shabbat 8:5, 21:11; Ḥayei Adam Shabbat 13

ฮีบรู: דָּשׁ ‎ ( โดช )

นิยาม: การสกัดเอาส่วนภายในที่พึงประสงค์ออกจากส่วนภายนอกที่ไม่พึงประสงค์

กระบวนการนี้ได้มาจากการกะเทาะเปลือกที่ห่อหุ้มเมล็ดข้าวสาลี เปลือกที่ไม่พึงประสงค์เหล่านี้จะต้องถูกกะเทาะออกเพื่อสกัดเมล็ดด้านในที่ต้องการเพื่อนำไปแปรรูปต่อไป

นี่เป็นหัวข้อการศึกษาที่กว้างขวาง หมายถึงการสกัดสาร ใดๆ ที่มีประโยชน์ รวมถึงการคั้นน้ำผลไม้และผัก และการบีบของเหลว (ที่ต้องการ) ออกจากผ้า เนื่องจากน้ำผลไม้หรือน้ำที่อยู่ภายในผลไม้ถือว่า 'ต้องการ' สำหรับวัตถุประสงค์เหล่านี้ ในขณะที่กากของผลไม้ถือเป็น 'สิ่งที่ไม่ต้องการ'

ดังนั้น การบีบ ( S'ḥita ) เพื่อสกัดเอาสิ่งที่พึงปรารถนาออกมานั้น โดยทั่วไปแล้วถือเป็นสิ่งต้องห้าม เว้นแต่จะมีกฎเกณฑ์บางประการที่ใช้ได้ขึ้นอยู่กับกรณีนั้นๆ การบิดน้ำที่ไม่พึงประสงค์ออกจากผ้าก็ อาจ จัดอยู่ในประเภทการซักล้าง/การซักผ้าได้ เช่น กัน กิจกรรมนี้ควรพิจารณาให้ถูกต้องมากขึ้นว่าเป็นกระบวนการสกัดในขณะที่การคัดแยก (ดูด้านล่าง) นั้นคล้ายคลึงกับ การ ทำให้ บริสุทธิ์ มากกว่า

ดูเพิ่มเติม: มิชนเนห์ โตราห์ถือบาท 8:7–10, 21:12–16; ชุลฮาน อารุค โอราḥฮะยิม 319–321; Ḥayei อาดัมแชบแบท 14

ภาษาฮีบรู: זוָרָּה ‎ ( โศเรห์ )

คำจำกัดความ: การคัดแยกสิ่งที่ไม่พึงประสงค์ออกจากสิ่งที่พึงปรารถนาโดยใช้พลังแห่งอากาศ (คัมภีร์ทัลมุดบาบิโลน) หรือการกระจายออกไปโดยใช้พลังแห่งอากาศ (คัมภีร์ทัลมุดเยรูซาเลม)

ในคัมภีร์ทัลมุดบาบิโลน คำนี้หมายถึงการแยกออกจากกันโดยเฉพาะ เช่น การแยกแกลบออกจากเมล็ดข้าว  กล่าวคือ การแยกวัสดุที่ปะปนกันออก ตัวอย่างเช่น หากใครคนหนึ่งมีถั่วลิสงอยู่ในมือจำนวนหนึ่ง ซึ่งยังมีเปลือกสีน้ำตาลบางๆ อยู่ และเขาเป่าลมใส่ส่วนผสมของถั่วลิสงและเปลือก เพื่อแยกเปลือกที่ไม่ต้องการออกจากถั่วลิสง การกระทำนี้ถือเป็นการร่อนตามคัมภีร์ทัลมุดบาบิโลนและทัลมุดเยรูซาเล็ม

คัมภีร์ทัลมุดแห่งเยรูซาเลมมีคำจำกัดความของคำว่า"โซเรห์" ที่ครอบคลุมและทั่วไปมากกว่า ตามคำจำกัดความนี้ การใช้ ระบบพ่น แบบท่อเวนทูรีและการพ่นสีจะอยู่ภายใต้ข้อห้ามนี้ ในขณะที่สเปรย์ที่ใช้บิวเทนหรือโพรเพนเป็นเชื้อเพลิง (ซึ่งพบได้ทั่วไปในผลิตภัณฑ์ระงับกลิ่นกายและสเปรย์ปรับอากาศ ฯลฯ) สามารถใช้งานได้ เนื่องจากแรงกระจายที่เกิดขึ้นไม่ได้มาจากอากาศ แต่มาจากสารขับดันภายในกระป๋อง ตามคำจำกัดความของคัมภีร์ทัลมุดแห่งบาบิโลน วิธีการพ่นทั้งสองแบบข้างต้นไม่ได้เกี่ยวข้องกับการแยกสิ่งที่ไม่พึงประสงค์ออกจากสิ่งที่พึงปรารถนา ดังนั้นจึงไม่จัดอยู่ในหมวดหมู่นี้

รับบีโมเสสอิสเซอร์เลส (เรมา) เห็นว่า โดยปกติแล้ว ควรนำคำจำกัดความของทัลมุดแห่งเยรูซาเลมมา พิจารณา ด้วยเนื่องจากไม่มีข้อโต้แย้งระหว่างเรมาและเบทโยเซฟในประเด็นนี้ ชาวยิวแอชเคนาซีและเซฟาร์ดจึงไม่เห็นด้วยกับการที่เรมาได้ขยายความโดยนำคำจำกัดความของทัลมุดแห่งเยรูซาเลมมาใช้ในกรณีนี้

ดูเพิ่มเติม: ชุลฮาน อารุกห์ โอราḥ Ḥayim 219:7; Ḥayei อาดัมแชบัต 15.

ฮีบรู: בּוָרָר ‎ ( Borer )

คำจำกัดความ: การกำจัดสิ่งที่ไม่พึงประสงค์ออกจากสิ่งที่พึงประสงค์จากส่วนผสมของประเภทต่างๆ

ในความหมายของคัมภีร์ทัลมุด คำว่า "กระดูก" มักหมายถึงการแยกเศษสิ่งสกปรกออกจากเมล็ดพืช โดยเฉพาะ  กล่าวคือ การแยกวัสดุที่ปะปนกันออกไป ซึ่งทำให้สิ่งที่กินไม่ได้นั้นสามารถรับประทานได้ ดังนั้น การแกะกระดูกเล็กๆ ออกจากปลาเพื่อกินเนื้อปลาจึงถือเป็นสิ่งต้องห้าม ข้อห้ามนี้เองที่ทำให้เกฟิลเตฟิช (gefilte fish) เป็นที่นิยม ในฐานะอาหารสำหรับวันสะบาโต เนื่องจากกระดูกใดๆ ที่มีอยู่จะถูกบดรวมกับเนื้อปลาก่อนนำไปปรุงหรือจำหน่าย การรับประทานเกฟิลเตฟิชจึงไม่มีปัญหาเรื่องการต้องการเอากระดูกออกจากปลา (ซึ่งไม่พึงประสงค์) (ซึ่งเป็นสิ่งที่พึงปรารถนา)

การคัดแยก/การทำให้บริสุทธิ์แตกต่างจากการนวด/การสกัดเนื่องจากในการคัดแยกนั้นมีส่วนผสมหลายชนิดและการคัดแยกส่วนผสมโดยการกำจัดองค์ประกอบที่ไม่ต้องการออกไปจะทำให้ได้ส่วนประกอบที่บริสุทธิ์และละเอียดขึ้น ในทางตรงกันข้ามการนวด/การสกัดไม่ได้เกี่ยวข้องกับการคัดแยกหรือการทำให้บริสุทธิ์ แต่เป็นการสกัดส่วนภายในออกจากส่วนภายนอกที่ไม่ต้องการ เช่น การคั้นน้ำองุ่น น้ำองุ่นและกากไม่ได้ผ่านการคัดแยก น้ำองุ่นถูกสกัดออกจากกากแล้ว

ยกตัวอย่างเช่น สมมติว่าเรามีชามที่บรรจุลูกเกดและถั่วลิสงผสมกัน และเราต้องการรับประทานเฉพาะลูกเกด การนำถั่วลิสงออกจากชาม (ซึ่งก็คือการคัดแยก) ทำให้เหลือลูกเกดที่ "บริสุทธิ์" ปราศจากถั่วลิสงที่ไม่ต้องการ ซึ่งนั่นก็ถือเป็นการคัดแยก/ทำให้บริสุทธิ์เช่น กัน เพราะถั่วลิสงถูกแยกออกไปแล้ว อย่างไรก็ตาม การนำ ลูกเกด ที่ต้องการ ออก จากถั่วลิสงไม่ได้ทำให้ส่วนผสมนั้นบริสุทธิ์ขึ้น เพราะเราจะเหลือถั่วลิสงที่ไม่ต้องการ (จึงไม่บริสุทธิ์) ไม่ใช่ส่วนประกอบที่บริสุทธิ์เหมือนก่อนหน้านี้ และจึงถือว่าอนุญาตได้ โปรดสังเกตว่าในกรณีนี้ไม่มีการสกัดสารใดๆ ออกจากถั่วลิสงหรือลูกเกด ( การนวด/การสกัด ) เพียงแค่คัดแยกสิ่งที่ไม่ต้องการออกจากสิ่งที่ต้องการ ( การคัดแยก/การทำให้บริสุทธิ์ )

บทนำทั่วไป:

หลังจากนวดข้าวแล้ว จะมีเศษวัสดุต่างๆ ปะปนกันอยู่บนลานนวดข้าวรวมกับเมล็ดข้าว ซึ่งรวมถึงก้อนกรวดเล็กๆ และเศษวัสดุอื่นๆ ที่คล้ายกัน

ก้อนกรวดเหล่านี้ไม่สามารถแยกออกได้ด้วยการร่อน เพราะมีน้ำหนักมากเกินไปที่จะถูกลมพัดพาไปได้ ดังนั้นจึงต้องคัดแยกและกำจัดก้อนกรวดและเศษสิ่งสกปรกด้วยมือ กระบวนการนี้เรียกว่าการคัดแยก/การทำให้บริสุทธิ์

การเลือก (หรือการคัดแยก) สิ่งของต่างๆ จากส่วนผสมหรือกลุ่มของสิ่งต่างๆ ถือเป็นการเจาะทะลุได้ ซึ่งรวมถึงการกำจัดวัตถุหรือสิ่งที่ไม่ต้องการออกจากส่วนผสมหรือกลุ่มของสิ่งต่างๆ ด้วย

แมลงเจาะลำต้นที่กินอาหารหลากหลายชนิด:

แม้ว่ารูปแบบดั้งเดิมของการคัดแยกเมล็ดพืชที่ทำกันในมิชกันนั้นเกี่ยวข้องกับการกำจัดก้อนหินและเศษวัสดุเหลือทิ้งอื่นๆ ออกจากผลผลิตธัญพืช แต่การคัดแยก/การทำให้บริสุทธิ์นั้นไม่ได้จำกัดอยู่เพียงแค่การกำจัดสิ่งที่ "ไร้ประโยชน์" ออกจากอาหารเท่านั้น อันที่จริง การเลือกกำจัดสิ่งใดสิ่งหนึ่งออกจากส่วนผสมก็ถือเป็นการคัดแยก/การทำให้บริสุทธิ์ได้ เช่น กัน แม้ว่าส่วนผสมนั้นจะมีอาหารหลากหลายชนิดก็ตาม เกณฑ์ที่ใช้คือประเภทและความต้องการ ไม่ใช่คุณค่าที่แท้จริง ดังนั้น การนำอาหารหรือสิ่งของใดๆ ออกจากส่วนผสมของอาหารประเภทต่างๆ เพียงเพราะเขาไม่ต้องการสิ่งนั้นในขณะนั้น ก็ถือเป็นการคัดแยก/การทำให้บริสุทธิ์เช่นกัน

เงื่อนไขสามประการของการคัดแยก/การทำให้บริสุทธิ์ :

การคัดแยก/การทำให้บริสุทธิ์จะได้รับอนุญาตเมื่อเงื่อนไขทั้งสามประการครบถ้วนพร้อมกัน เป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งที่ต้องมีเงื่อนไขทั้งสามประการครบถ้วนในขณะทำการคัดแยก/การทำให้บริสุทธิ์

1. บียาด (ด้วยมือ): การคัดเลือกต้องทำด้วยมือเท่านั้น ห้ามใช้เครื่องมือช่วยในการคัดเลือก
2. Oḥel Mitoḥ Psolet (สิ่งที่ต้องการจากสิ่งที่ไม่ต้องการ): วัตถุที่ต้องการจะต้องถูกเลือกจากสิ่งที่ไม่ต้องการ ไม่ใช่ในทางกลับกัน เว้นแต่จะเป็นไปไม่ได้ที่จะแยกสิ่งที่ต้องการออกจากสิ่งที่ไม่ต้องการ^{[ 5 ]}
3. มิยาด (การใช้งานทันที): การเลือกต้องทำทันทีก่อนเวลาใช้งาน ไม่ใช่เพื่อใช้ในภายหลัง ไม่มีกำหนดเวลาที่แน่นอนสำหรับแนวคิด "การใช้งานทันที" ( มิยาด ) เกณฑ์ที่ใช้ในการกำหนด "การใช้งานทันที" ขึ้นอยู่กับสถานการณ์ ตัวอย่างเช่น หากบุคคลใดบุคคลหนึ่งเตรียมอาหารสำหรับมื้ออาหารค่อนข้างช้า บุคคลนั้นอาจอนุญาตให้มีเวลามากขึ้นในการทำเช่นนั้นโดยไม่ละเมิด "ข้อจำกัด"

ตัวอย่างประเภทการคัดแยก/การทำให้บริสุทธิ์ ที่อนุญาตและที่ห้าม :

1. การปอกเปลือกผลไม้: การปอกเปลือกผลไม้เป็นสิ่งที่อนุญาตได้ หากเข้าใจว่าผลไม้นั้นจะถูกรับประทานทันที
2. การจัดเรียงช้อนส้อม: อนุญาตให้จัดเรียงช้อนส้อมได้เมื่อผู้จัดเรียงตั้งใจจะรับประทานอาหารในวันสะบาโตทันที แต่หากผู้จัดเรียงตั้งใจจะจัดเตรียมอาหารไว้สำหรับภายหลัง ก็ห้ามจัดเรียง
3. การนำสิ่งของออกจากส่วนผสม: หากนำสิ่งของที่ต้องการออกไป ก็ถือว่าทำได้ แต่หากนำสิ่งของที่ไม่ต้องการออกไป ผู้ที่นำสิ่งของนั้นออกไปถือเป็นการกระทำผิดร้ายแรงตามกฎของวันสะบาโต

ดูเพิ่มเติม: มิชนเนห์ โตราห์ ถือบาท 8:11–13, 21:17; ชุลฮาน อารุคโอราḥฮะยิม 319; Ḥayei อาดัมแชบแบท 16 ^{[ 6 ] [ 7 ] [ 8 ] [ 9 ] [ 10 ] [ 11 ]}

ฮีบรู: טוָעָן ‎ ( Toḥain )

คำจำกัดความ: การลดขนาดของสิ่งของบนโลกเพื่อจุดประสงค์ที่เป็นประโยชน์

การหั่นแยกชิ้นส่วนอาจเกิดขึ้นได้ทั่วไป เช่น การหั่นผลไม้หรือผักเป็นชิ้นเล็กๆ สำหรับทำสลัด หากหั่นเป็นชิ้นเล็กมากๆ ก็ถือว่า เป็นการหั่น แยกชิ้นส่วนแล้ว ดังนั้นการหั่นเป็นชิ้นที่ใหญ่กว่าปกติเล็กน้อยจึงเป็นสิ่งที่อนุญาตได้ เพื่อหลีกเลี่ยงการหั่นให้เป็นชิ้นส่วนที่ใช้ประโยชน์ได้มากที่สุด

กฎหมายทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับการใช้ยาในวันสะบาโตเป็นหมวดหมู่ย่อยหรือกลุ่มย่อยของกฎหมายประเภทนี้ เนื่องจากยาเกือบทุกชนิดจำเป็นต้องบดให้เป็นผงในบางจุดและจึงต้องมีการผ่าแยกกฎหมายเกี่ยวกับการใช้ยาในวันสะบาโตมีความซับซ้อน โดยอิงตามชนิดของโรคที่ผู้ป่วยเป็นและชนิดของยาหรือวิธีการรักษาที่จำเป็น โดยทั่วไปแล้ว ยิ่งโรคมีความรุนแรงมากเท่าใด (จากมุมมองทางฮาลาคาห์) สถานการณ์ของผู้ป่วยก็จะถูกจัดอยู่ในลำดับที่สูงขึ้นเท่านั้น เมื่อผู้ป่วยถูกจัดว่าป่วยหนักขึ้น ข้อจำกัดก็จะน้อยลงและมีความผ่อนปรนมากขึ้นสำหรับการรักษาโรคในวันสะบาโต รายการคำจำกัดความจากความรุนแรงน้อยที่สุดไปจนถึงรุนแรงที่สุดมีดังนี้:

1. מישוש בעלמא ‎ / Mayḥush b'Al'ma / อาการไม่สบายเล็กน้อย
2. מקצת שולי ‎ / มิคซัต Ḥoli / กึ่งป่วย
3. צער גדול ‎ / Tza'ar Gadol / อาการปวดรุนแรง (ในบางกรณีอาจถือได้ว่าเป็นระดับ 4)
4. ולה כל גופו ‎ / Ḥoleh Kol Gufo / ความเจ็บป่วยที่ทำให้ร่างกายอ่อนแอ
5. סכנת אבר ‎ / Sakanat Ever / ภัยคุกคามต่อแขนขาหรืออวัยวะ (ในบางกรณีอาจถือได้ว่าเป็นระดับ 6)
6. ספק פיקוד נפש ‎ / Sofek Pikuaḥ Nefesh / อาจมีอันตรายถึงชีวิต (ปฏิบัติจริงในระดับ 7)
7. פיקוד נפש ‎ / ปิกัวห์ เนเฟส / อันตรายถึงชีวิตอย่างแน่นอน

สำหรับการใช้งานยาในวันสะบาโตในทางปฏิบัติส่วนใหญ่ แบ่งโรคและอาการเจ็บป่วยที่ไม่เป็นอันตรายถึงชีวิต ( Pikuaḥ Nefesh ) ออกเป็นสองประเภทหลัก ได้แก่Meiḥush b'Al'maหรือḤoleh Kol Gufoในทางปฏิบัติหลายๆ ครั้งหรือส่วนใหญ่ สำหรับบุคลากรที่ไม่ได้รับการฝึกฝน มักจะแบ่งระดับความรุนแรงของโรคออกเป็นสามระดับเท่านั้น (1, 4 และ 7) เนื่องจากเส้นแบ่งระหว่างระดับความรุนแรงของโรคเหล่านี้มักยากที่จะระบุได้สำหรับผู้ที่ไม่ได้รับการฝึกฝน และการประเมินอาการต่ำเกินไปอาจเป็นอันตรายได้

ดูเพิ่มเติม: มิชนเนห์ โตราห์ ถือบาท 8:15, 21:18–31; ชุลฮาน อารุกห์โอราḥ Ḥayim 321; Ḥayei อาดัมแชบัต 17

ฮีบรู: מָרַקָּד ‎ ( เมราไกด )

คำจำกัดความ: การคัดแยกสิ่งที่พึงประสงค์ออกจากสิ่งที่ไม่พึงประสงค์โดยใช้เครื่องมือที่ออกแบบมาโดยเฉพาะ

โดยพื้นฐานแล้วนี่คือกระบวนการเดียวกับการคัดแยก/การทำให้บริสุทธิ์ (ดูด้านบน) แต่ทำด้วยอุปกรณ์ที่ออกแบบมาเพื่อการคัดแยกโดยเฉพาะ เช่น ตะแกรง หรือที่กรอง ดังนั้นการคัดแยก/การทำให้บริสุทธิ์ด้วยอุปกรณ์ดังกล่าว เช่น ตาข่ายของถุงชา จะจัดเป็นกระบวนการร่อน

ตัวอย่างเช่น การใช้ เครื่องชงกาแฟ แบบกด (cafetière)จะจัดเป็นการกระทำแบบ Merakaied ขณะที่กดลูกสูบลงเพื่อกรองกากกาแฟที่ไม่ต้องการออก การกระทำนี้จะทำให้เกิดการทำให้กาแฟบริสุทธิ์ขึ้น กากกาแฟที่ไม่ต้องการจะถูกแยกออกไป เหลือเพียงกาแฟใสที่สามารถเทใส่ภาชนะอื่น เช่น ถ้วยหรือแก้วได้ การกระทำนี้เหมือนกับการกระทำแบบ Borer แต่ทำด้วยเครื่องมือหรืออุปกรณ์ที่ออกแบบมาโดยเฉพาะ ดังนั้น การกระทำนี้จึงจัดเป็นการกระทำแบบ Merakaied ไม่ใช่ Borer

ที่สำคัญคือ เมราไคด์ (Merakaid) แตกต่างจากโบเรอร์ (Borer) ตรงที่เกิดขึ้นไม่ว่าเราจะร่อน/แยกส่วนประกอบที่ต้องการหรือไม่ต้องการออกจากส่วนผสมก็ตาม หากการแยกเกิดขึ้นโดยใช้เครื่องมือเฉพาะทาง ก็จะเข้าข่ายข้อห้ามของเมราไคด์

ไม่มี ข้อยกเว้นสำหรับการทำ B'yad (ด้วยมือ) กับ Merakaid เหมือนกับ Borer การทำ Borer ด้วยมือเพื่อใช้ทันที (โดยที่ได้นำส่วนประกอบที่ต้องการออกไปแล้ว) ได้รับอนุญาตในวันสะบาโต ในกรณีของBorerเหตุผลที่ได้รับอนุญาตก็เพราะว่าB'yadถือเป็นส่วนขยายของหลักการ "Derech Achila" (วิธีการกิน) ซึ่งอนุญาตให้ทำกิจกรรมสร้างสรรค์ทุกอย่างได้เมื่อทำเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการกิน เนื่องจาก Merakaid มีการใช้อุปกรณ์เฉพาะ จึงถือว่าเป็นขั้นตอนที่แยกออกจากกระบวนการกิน ดังนั้น การขยาย หลักการ B'yad จึง ไม่สามารถนำมาใช้ได้

ดูเพิ่มเติม: มิชนเนห์ โตราห์ถือบาท 8:14, 21:32; ชุลฮาน อารุกห์โอราḥฮะยิม 321, 324; ฮายี อาดัมแชบัต 18

ภาษาฮีบรู: לָשׁ ‎ ( Losh )

คำจำกัดความ: การรวมอนุภาคเข้าด้วยกันเป็นมวลกึ่งของแข็งหรือของแข็งโดยใช้ของเหลวเป็นตัวกลาง

คำจำกัดความที่ยอมรับกันโดยทั่วไปของหมวดหมู่นี้ ซึ่งแปลว่า " การนวด " นั้นไม่ถูกต้อง ที่ถูกต้องกว่านั้นคือ กิจกรรมที่ต้องห้ามคือการผสม หรือรวมของแข็งและของเหลวเข้าด้วยกันเพื่อก่อให้เกิด สารที่มีลักษณะคล้าย แป้งหรือดินเหนียว

สารที่ผลิตขึ้นสามารถแบ่งออกได้เป็น 4 ประเภท:

1. เบลิลาห์ อาวาห์ (ส่วนผสมข้นเหนียวที่ไม่สามารถเทได้)
2. Belilah Rakha (ส่วนผสมที่บางกว่าและเทได้)
3. มาชเคห์/ดาวาร์ โนเซล (ของเหลวที่สามารถเทได้ มีความหนืด ใกล้เคียง กับน้ำ)
4. Ḥatikhot Gedolot (ชิ้นใหญ่ผสมกับของเหลว)

การผลิตBelilah Avah เพียงอย่างเดียว นั้นเป็นสิ่งต้องห้ามตามคัมภีร์ไบเบิล

ส่วนผสม Blilah Raḥaนั้นเป็นสิ่งต้องห้ามตามหลักศาสนายิว แต่สามารถผลิตได้โดยใช้shinui (วิธีการที่ไม่ปกติ) เช่น การสลับลำดับการใส่ส่วนผสมและการผสมโดยใช้การกวนแบบไขว้แทนการกวนเป็นวงกลม หรือการผสมโดยใช้ปลายด้ามของภาชนะ

เนื่องจากMashkeh/Davar NozelและḤatikhot Gedolotไม่ใช่ส่วนผสมที่แท้จริง แม้จะเติมของเหลวลงในของแข็งแล้ว การทำขนมเหล่านี้จึงได้รับอนุญาตอย่างสมบูรณ์โดยไม่จำเป็นต้องใช้shinui (โหมดผิดปกติ)

ดูเพิ่มเติม: มิชนเนห์ โตราห์ ถือบาท 8:16, 21:33–36; ชุลฮาน อารุกห์ โอราḥฮะยิม 321,324; Ḥayei อาดัมแชบแบท 19

ฮีบรู: אוָּפָּה/בָּשׁוּל ‎ ( บีชุล / โอเฟห์ )

นิยามของของแข็ง : การเปลี่ยนแปลงคุณสมบัติของสิ่งใดสิ่งหนึ่งโดยใช้ความร้อน

นิยามสำหรับของเหลว : การทำให้ของเหลวมีอุณหภูมิถึงระดับความร้อนวิกฤติ ระดับนี้เรียกว่ายาด โซเลเดต โบ (แปลตรงตัวว่า "มือจะหดกลับโดยอัตโนมัติ [เนื่องจากความร้อนดังกล่าว]") ตามที่อิกรอต โมเช (รับบีโมเช ไฟน์สไตน์ ) กล่าวไว้ อุณหภูมินี้คือ 43 องศาเซลเซียส (110 องศาฟาเรนไฮต์)

(โปรดทราบว่าการทำอาหาร / อบขนมได้รับอนุญาตในวันหยุดของชาวยิวถือเป็นข้อยกเว้นจากกฎที่ว่า กิจกรรมที่ห้ามทำในวันสะบาโต ก็ห้ามทำในวันหยุดเช่นกัน)

วิธีการปรุงอาหารทุกวิธีเพื่อเตรียมรับประทานนั้นรวมอยู่ในข้อห้ามนี้ ตัวอย่างเช่น ห้ามปรุง ผัก ให้สุกเพื่อรับประทาน การอบขนมนั้นทำกันในมิชกัน เนื่องจากต้องใช้ขนมปังสำหรับจัดแสดงอยู่ตลอดเวลา บางคนมีความเห็นว่าการปรุงอาหารโดยการแช่น้ำนั้นเกี่ยวข้องกับการเตรียมสีย้อมที่ใช้สำหรับพรมทอ

กฎนี้ไม่ได้จำกัดเฉพาะอาหารเท่านั้น การเผาอิฐในเตาเผาหรือการหลอมโลหะในเตาหลอมก็ถือเป็นการเปลี่ยนแปลงคุณสมบัติของสิ่งของโดยใช้ความร้อนเช่นกัน อย่างไรก็ตาม การทำลายสิ่งของโดยใช้ความร้อนโดยไม่มีจุดประสงค์ที่สร้างสรรค์นั้นไม่ถือเป็นสิ่งต้องห้ามตามหลักคำสอนในพระคัมภีร์ ดังนั้น การปรุงอาหารจนไหม้เกรียมจนกินไม่ได้จึงไม่เข้าข่ายข้อห้ามนี้

ดูเพิ่มเติม: มิชนเนห์ โตราห์แชบบาท 22:1–10; ชุลฮาน อารุคโอราḥฮะยิม 318; Ḥayei อาดัมแชบแบท 22

ฮีบรู: גּוָזָז ‎ ( โกเซอิซ )

คำจำกัดความ: การตัด/ถอนรากถอนโคนส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกายของสิ่งมีชีวิต

การตัดขนแกะ การตัดผม การถอนขนคิ้ว หรือการตัดเล็บ จัดอยู่ในประเภทนี้

กฎข้อนี้คล้ายคลึงกับกฎของ Kotzer Kotzer เป็นกิจกรรมเดียวกันแต่ทำกับส่วนของพืชที่ยังคงติดอยู่กับแหล่งเจริญเติบโต

ดูเพิ่มเติม: Mishneh Torah Shabbat 9:179, 22:13–14; Ḥayei Adam Shabbat 21

ฮีบรู: מְלַבָּן ‎ ( เมลาเบน )

คำจำกัดความ: วัสดุดูดซับที่ใช้ทำความสะอาดสิ่งสกปรกที่ดูดซับ/ฝังแน่น

ดูเพิ่มเติม: Mishneh Torah Shabbat 9:10–11 22:15–20; Shulḥan Arukh Ora ḥ Ḥayim 301–302; Ḥayei Adam Shabbat 22 กิจกรรมนี้แบ่งออกเป็นสามส่วนหลัก:

• เชริโอห์ - แช่
• ชิฟชูฟ - การขัดถู
• สลita - การบีบ/บิด

ฮีบรู: מָנַפָּץ ‎ ( เมนาพีตซ์ )

คำจำกัดความ: การแยก/คลายเส้นใยที่พันกัน

ดูเพิ่มเติม: Mishneh Torah Shabbat 9:12; Ḥayei Adam Shabbat 23

ฮีบรู: צוָבָעַ ‎ ( Tzove'ah )

คำจำกัดความ: การให้สี/การเพิ่มความเข้มของสีให้กับวัสดุหรือสารใดๆ

การเพียงแค่เพิ่มความเข้มของสีที่มีอยู่แล้ว เช่น การเคลือบเงาใสลงบนไม้หรือเล็บ เพื่อเพิ่มความเข้มของสีหรือลักษณะที่ปรากฏนั้น ถือเป็นการฝ่าฝืนกฎของพระคัมภีร์ (นอกจากนี้ยังอาจก่อให้เกิดปัญหาเกี่ยวกับการปรับแต่ง/ทำให้สมบูรณ์แบบอีกด้วย)

อาจมีข้อยกเว้นสำหรับอาหาร เนื่องจากไม่ถือว่าเป็นสิ่งคงอยู่ถาวร อย่างไรก็ตาม การแต่งสีอาหารเพื่อความสวยงาม เช่น การแกะสลักน้ำตาลถือเป็นส่วนหนึ่งของข้อยกเว้นนี้

ดูเพิ่มเติม: มิชนเนห์ โตราห์ ถือบาท 9:13–14, 22:23; ชุลฮาน อารุกห์โอราḥฮะยิม 320; Ḥayei อาดัมแชบแบท 24

ฮีบรู: טוָוָה ‎ ( โตเวห์ )

คำจำกัดความ: การบิดเส้นใยเข้าด้วยกันให้เป็นเส้นด้าย หรือการพันเส้นใยหลายๆ เส้นเข้าด้วยกันให้เป็นเส้นด้าย

ดูเพิ่มเติมได้ที่: Mishneh Torah Shabbat 9; Ḥayei Adam Shabbat 25

ฮีบรู: מָיסַךְ ‎ ( ไมซัค )

นิยาม: การสร้างแบบร่างแรกเพื่อจุดประสงค์ในการทอผ้า

ดูเพิ่มเติม: Ḥayei Adam Shabbat 25

ภาษาฮีบรู: עוָּשָׂה שָׁתָּי בָּתָּי נָירָין ‎ ( Oseh Sh'tei Botei Nirin )

คำจำกัดความ: การสร้างห่วงเพื่อจุดประสงค์ในการทอผ้า ซึ่งรวมถึงการร้อยด้ายผ่านตะขอสองอันบนเครื่องทอผ้าเพื่อให้มีช่องว่างให้กระสวยผ่านได้ ด้วย

อย่างไรก็ตาม ตามคำอธิบายของแรมบัม กิจกรรมนี้ถูกเรียกว่าการสร้างวัสดุที่มีลักษณะคล้ายตาข่าย

ดูเพิ่มเติม: Ḥayei Adam Shabbat 25

ฮีบรู: אוָרָג ‎ ( Oreg )

คำจำกัดความ: การขึ้นรูปผ้า (หรือสิ่งของที่ทำจากผ้า) โดยการสานเส้นด้ายยาวๆ ที่วิ่งไปในทิศทางเดียวกันกับเส้นด้ายอื่นๆ ที่ตั้งฉากกับเส้นด้ายเหล่านั้น

ดูเพิ่มเติม: Ḥayei Adam Shabbats 25

ฮีบรู: פּוָצָעַ ‎ ( Potze'ah ) สว่าง. คลี่คลาย หรือตามแนวทางรัมบัมבּוָצָעַ ‎ ( Botze'ah ) การทอผ้า

คำจำกัดความ: การถอด ตัด หรือฉีกเส้นใยออกจากโครงเครื่องทอหรือที่ยึด ซึ่งรวมถึงการฉีกสำลีออกจากกันด้วย

ตามคำอธิบายของแรมบัม การดึง/เลาะเส้นด้ายออกจากวัสดุที่ทอแล้วนั้น ใช้ได้เฉพาะกับวัสดุที่ผ่านกระบวนการทอแล้วเท่านั้น

ดูเพิ่มเติม: Ḥayei Adam Shabbat 25

ฮีบรู: קוָשָׁר ‎ ( โคชีร์ )

คำจำกัดความ: การผูกวัตถุที่อ่อนนุ่มสองชิ้นเข้าด้วยกันอย่างชำนาญหรือถาวรโดยการบิด

ดูเพิ่มเติมได้ที่: Mishneh Torah Shabbat 10:1–6; Ḥayei Adam Shabbat 26

ฮีบรู: מַתָּיר ‎ ( มาตีร์ )

คำจำกัดความ: การคลายปมที่ผูกไว้ (ดูการผูก ) หรือปมที่ต่อกัน (ดูโทเฟอร์ )

ดูเพิ่มเติมได้ที่: Mishneh Torah Shabbat 10:1–6; Ḥayei Adam Shabbat 27

ฮีบรู: תּוָפָר ‎ ( โทเฟอร์ )

คำจำกัดความ: การรวมวัตถุที่แยกจากกันเข้าเป็นชิ้นเดียว ไม่ว่าจะด้วยวิธีการเย็บการติดกาวการ เย็บ ด้วยลวดเย็บกระดาษการเชื่อม การติดแบบแห้ง ฯลฯ

ดูเพิ่มเติม: มิชนเนห์ โตราห์ถือบาท 10:9, 11; ชุลฮาน อารุกห์โอราḥฮะยิม 340; Ḥayei อาดัมแชบแบท 28

ฮีบรู: קוָרָעַ ‎ ( โคเรอาห์ )

คำจำกัดความ: การฉีกวัตถุออกเป็นสองส่วน หรือการแกะตะเข็บที่เย็บไว้ (ดูการเย็บ ) ออก

ดูเพิ่มเติม: มิชนเนห์ โตราห์ ถือบาท 10:10; ชุลฮาน อารุกห์โอราḥฮะยิม 340; Ḥayei อาดัมถือบวช 29, ถือบวช 7

ภาษาฮีบรู: צָד ‎ ( Tzod )

คำจำกัดความ: การกักขังสิ่งมีชีวิตโดยใช้กำลัง

คัมภีร์มิชนาห์ไม่ได้เขียนเพียงแค่ "การดักจับ" แต่กล่าวว่า "การดักจับกวาง" ตามการตีความอย่างน้อยหนึ่งข้อ นี่สอนว่าการฝ่าฝืนข้อห้ามเรื่องการดักจับในคัมภีร์โทราห์นั้น ต้องมีเงื่อนไขสองประการดังนี้:

1. สัตว์ที่ถูกจับต้องไม่ใช่สัตว์เลี้ยงในบ้าน
2. สัตว์นั้นต้องไม่ถูกกักขังอย่างถูกกฎหมาย ตัวอย่างเช่น การปิดประตูหน้าบ้านเพื่อกักขังแมลงไว้ในบ้านนั้น ไม่ถือว่าเป็นการดักจับ เพราะสถานะการดักจับของแมลงยังคงเหมือนเดิม กล่าวคือ การดักจับมันง่ายหรือยากเท่าเดิมกับตอนที่ประตูเปิดอยู่

สิ่งนี้ทำให้เกิดคำถามเชิงปฏิบัติ เช่น "เราสามารถดักจับแมลงวันไว้ใต้ถ้วยในวันสะบาโตได้หรือไม่?" เมโน เน็ตซิฟกล่าวว่า สัตว์ที่ปกติไม่ได้ถูกดักจับ (เช่น แมลงวัน หรือ จิ้งจก) ไม่ได้อยู่ภายใต้ข้อห้ามการดักจับในคัมภีร์โทราห์ แต่เป็นข้อห้ามของเหล่ารับบี ดังนั้นจึงไม่อนุญาตให้ดักจับสัตว์นั้น อย่างไรก็ตาม หากเรากลัวสัตว์นั้นเพราะมันมีพิษหรืออาจเป็นโรคพิษสุนัขบ้าเราก็สามารถดักจับมันได้ หากชีวิตหรืออวัยวะตกอยู่ในอันตราย ก็สามารถดักจับและฆ่ามันได้หากจำเป็น อย่างยิ่ง

สัตว์ที่เคลื่อนไหวช้าเกินกว่าจะ "เป็นอิสระ" นั้นไม่รวมอยู่ในหมวดหมู่นี้ เพราะการดักจับไม่ได้เปลี่ยนแปลงสถานะทางกฎหมายของพวกมันที่ยังคงสามารถจับได้ด้วย "มือเดียว" (ซึ่งเป็นคำที่แรมบัม ใช้ เพื่อกำหนดกฎหมายนี้) ดังนั้น หอยทาก เต่า ฯลฯ อาจถูกกักขังได้ เพราะสามารถจับได้ง่ายไม่ว่าจะอยู่ในกรงหรืออยู่ในป่าอย่างอิสระก็ตาม ด้วยเหตุนี้ การดักจับจึงไม่เปลี่ยนแปลงสถานะทางกฎหมายเกี่ยวกับ "ความง่ายในการจับ" และพวกมันถูกเรียกว่าถูกดักจับไว้ล่วงหน้าตามกฎหมายเนื่องจากธรรมชาติของพวกมัน ดังนั้น การดักจับจึงไม่ได้ถูกมองว่าเป็นการ "ลิดรอนเสรีภาพ" ซึ่งการขังแม้แต่สัตว์ที่เคลื่อนไหวช้าเช่นนั้นก็ถือเป็นการลิดรอนเสรีภาพ แต่เป็นการกักขังสัตว์เพื่อให้จับได้ง่ายขึ้นด้วยมือเดียว

การวางกับดักเป็นการละเมิดข้อห้ามของนักปราชญ์ชาวยิว ไม่ว่ากับดักนั้นจะเป็นอะไรก็ตาม เพราะนี่เป็นวิธีการดักจับสัตว์ตามปกติ

ดูเพิ่มเติม: มิชนเนห์ โตราห์ ถือบาท 10:15; ชุลฮาน อารุกห์โอราḥฮะยิม 317; Ḥayei อาดัมแชบแบท 30

ฮีบรู: שׁוָעָט ‎ ( Shoḥeit )

คำจำกัดความ: การยุติชีวิตของสิ่งมีชีวิต ไม่ว่าจะด้วยการฆ่าหรือวิธีการอื่นใด

ดูเพิ่มเติม: มิชนเนห์ โตราห์ถือบาท 11:1–4; ชุลฮาน อารุคโอราḥฮะยิม 316; Ḥayei อาดัมแชบแบท 31

ฮีบรู: מַפְשָׁיט ‎ ( มัฟชิต )

คำจำกัดความ: การลอกหนังออกจากตัวสัตว์ที่ตายแล้ว

(การลอกหนังออกจากสัตว์ที่ยังมีชีวิตอยู่จัดอยู่ในประเภทการตัดขน )

ดูเพิ่มเติม: มิชนเนห์ โตราห์ถือบาท 11:5–6, 22:1–10; ชุลฮาน อารุกห์โอราḥฮะยิม 321, 327; Ḥayei อาดัมแชบแบท 32

ฮีบรู: מָעַבָּד ‎ ( มาไบด ); บางครั้งเรียกว่า "การเอาเกลือ" מְוָלָעַ ‎ ( Mole'aḥ )

คำจำกัดความ: การถนอมรักษาหรือเก็บรักษาของใดๆ เพื่อป้องกันการเน่าเสียเป็นระยะเวลานาน

รายการกิจกรรมในมิชนาห์ประกอบด้วยการดองเกลือหนังและการบ่มหนังเป็นกิจกรรมประเภทแยกกันเกมารา (บท Shabbat 75b) แก้ไขสิ่งนี้โดยถือว่ากิจกรรมทั้งสองเป็นกิจกรรมเดียวกัน และรวม "การลากเส้น" ซึ่งเกี่ยวข้องกับการผลิตหนังไว้เป็นกิจกรรมประเภทที่สามสิบเก้า^{[ 12 ]}

กิจกรรมนี้ยังขยายความในเชิงศาสนาไปถึงการดองอาหารเพื่อเก็บไว้รับประทานในวันสะบาโต (ไม่ใช่รับประทานทันที)

ดูเพิ่มเติม: Ḥayei Adam Shabbat 32–33, Shulḥan Arukh Ora ḥ Ḥayim 321, 327.

ฮีบรู: מְמַעָק ‎ ( M'maḥeik )

คำจำกัดความ: การขูด/ขัดพื้นผิวเพื่อให้เรียบเนียนคัมภีร์ทัลมุดแห่งเยรูซาเล็ม ( ชาบัต 7:2) ^{[ 13 ]}อธิบายถึงแรงงานต้องห้ามว่าเรียนรู้มาจากการถูหนังสัตว์กับพื้นผิวของเสาหินหรือเสาหลักเพื่อให้หนังนุ่มและยืดหยุ่นได้

กฎหมายนี้มีกฎย่อย (ที่รู้จักกันในชื่อโทลดะ ) ที่เรียกว่าเมมาเรอาห์ ( Memarei'aḥ ) ซึ่งห้ามการทาหรือทำให้เรียบของสารที่อ่อนตัวอยู่แล้ว

ดูเพิ่มเติม: Ḥayei Adam Shabbat 34–35

ฮีบรู: מָשַׂרָטָט ‎ ( เมซาร์ไตต์ )

คำจำกัดความ: การขีดเส้น/วาดเส้นกำหนดแนวตัด

ดูเพิ่มเติม: เยรูซาเล็มทัลมุด , Tractate Shabbat, บทที่ "Kelal Gadol", หน้า 103 52.

ฮีบรู: מָעַתָּךְ ‎ ( Meḥataiḥ )

นิยาม: การตัดวัตถุใดๆ ให้ได้ขนาดที่กำหนดไว้

ดูเพิ่มเติมได้ที่: Mishneh Torah Shabbat 11:7; Ḥayei Adam Shabbat 36

ฮีบรู: כּוָתָב ‎ ( โคเตฟ )

คำจำกัดความ: การเขียน/การสร้างตัวอักษรหรือการออกแบบที่มีความหมาย

ตามหลักศาสนายิว แม้แต่การเขียนด้วยมือข้างที่ไม่ถนัดก็เป็นสิ่งต้องห้าม นอกจากนี้ เหล่ารับบียังห้ามกิจกรรมทางการค้าใดๆ ซึ่งมักนำไปสู่การเขียนด้วย

กิจวัตรนี้มีความสำคัญเนื่องจากบันทึกยุคแรกที่ไม่ใช่คัมภีร์ไบเบิลเกี่ยวกับการปฏิบัติตามกิจวัตรนี้ ในหนึ่งในแผ่นจารึกอารัด (ประมาณ 600 ปีก่อนคริสตกาล) ผู้บัญชาการทหารได้รับคำสั่งให้ส่งมอบสินค้าในวันที่ 1 ของเดือน แต่ให้บันทึกการส่งมอบนี้เป็นลายลักษณ์อักษรในวันที่ 2 ของเดือนเท่านั้น (ดูเหมือนว่าการเขียนถือเป็นกิจวัตรต้องห้าม และในเวลานั้นกิจวัตรจะถูกหลีกเลี่ยงในวันโรชโชเดชเช่นเดียวกับวันสะบาโต) ^{[ 14 ]}ในทำนองเดียวกัน ในแผ่นจารึกอัล-ยาฮูดู (ประมาณ 500 ปีก่อนคริสตกาล) ไม่มีการลงนามในวันที่สะบาโต

ดูเพิ่มเติม: มิชนเนห์ โตราห์ถือบาท 11:9–17, 23:12–19; ชุลḥอัน อารุกห์ โอราห์ Ḥ อาจิม 340; Ḥayei อาดัมแชบแบท 36

ฮีบรู: מוָעָק ‎ ( โมḥaik )

คำจำกัดความ: การทำความสะอาด/เตรียมพื้นผิวให้เหมาะสมสำหรับการเขียน

การลบเพื่อเขียนตัวอักษรสองตัวขึ้นไปเป็นตัวอย่างหนึ่งของการลบ

ดูเพิ่มเติมได้ที่: Mishneh Torah Shabbat 11:17; Ḥayei Adam Shabbat 38

ฮีบรู: בּוָנָה ‎ ( โบเนห์ )

นิยาม: การมีส่วนร่วมในการสร้างโครงสร้างถาวรใดๆ

ดูเพิ่มเติมได้ที่: Mishneh Torah Shabbat 10:12–14 22:25–33; Ḥayei Adam Shabbat 39–44

การก่อสร้างสามารถแบ่งออกได้เป็นสองรูปแบบ รูปแบบแรกคือการประกอบชิ้นส่วนต่างๆ เข้าด้วยกัน เช่นเดียวกับการสร้างมิชกัน (Mishkan) ตัวอย่างเช่น การเสียบด้ามขวานเข้าไปในเบ้าก็เป็นรูปแบบหนึ่งของการกระทำนี้ อีกรูปแบบหนึ่งคือการต่อเติมโครงสร้างที่มีอยู่แล้ว เรียกว่า โมซิฟ อัล ฮาบินยาน (Mosif Al HaBinyan) เช่น การตอกตะปูลงบนผนังเพื่อจุดประสงค์ที่เป็นประโยชน์ เช่น การแขวนรูปภาพ ก็เป็นการต่อเติมตะปูเข้าไปในโครงสร้างผนังที่มีอยู่แล้ว

การสร้างที่กำบัง (หรือเต็นท์) เป็นสิ่งต้องห้าม เช่นเดียวกับการตั้งฉากกั้นถาวร

การเปิดและปิดประตูนั้นได้รับอนุญาตอย่างสมบูรณ์เนื่องจากมีบานพับอยู่สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่านี่คือการใช้งานตามที่ตั้งใจไว้และจัดอยู่ในหัวข้อ "Derech Tashmisho"/วิธีการใช้งาน การเปิดและปิดรถเข็นเด็ก แบบพับได้ ก็ได้รับอนุญาตเช่นกันตามแนวคิดนี้ อย่างไรก็ตาม การนำแผ่นไม้หรือกระดานมาเสียบเข้าไปในช่องประตูหรือช่องว่างในผนังเพื่อใช้เป็นประตูนั้นเป็นสิ่งต้องห้าม นี่จะเป็นการกระทำที่ผิดกฎหมาย คือการอุดช่องว่างในผนัง

ฮีบรู: סוָתָר ‎ ( Sotair )

คำจำกัดความ: การรื้อถอนเพื่อวัตถุประสงค์เชิงสร้างสรรค์ใดๆ

ตัวอย่างเช่น การทุบกำแพงเพื่อต่อเติมหรือซ่อมแซมกำแพงนั้นถือเป็นการทำลายเพื่อจุดประสงค์ในการสร้างสรรค์ การหวีวิกผมเพื่อจัดทรงให้เข้าที่และดึงเส้นผมออกในระหว่างขั้นตอนด้วยแปรงหรือหวีซี่โลหะก็ถือเป็นการ "ทำลาย" ในเชิงสร้างสรรค์เช่นกัน เพราะเส้นผมแต่ละเส้นที่ถูกดึงออกในกระบวนการจัดแต่งวิกผม (โดยใช้เครื่องมือ) นั้นเป็นการทำให้วิกผมมีสภาพสมบูรณ์ขึ้นตามที่ต้องการ การดึงเส้นผมแต่ละเส้นออกเป็นการทำลายวิกผมบางส่วน (ในทางกฎหมาย) และถือว่าเป็นการทำลายในเชิงสร้างสรรค์เมื่อพิจารณาในบริบทของเป้าหมายที่ต้องการ

ดูเพิ่มเติม: Mishneh Torah Shabbat 10:15; Ḥayei Adam Shabbat 39, 43

ภาษาฮีบรู: מַכָּה בְּפַּטָּישׁ ‎ ( Makeh bePatish ) แท้จริงแล้วตีด้วยค้อน

คำจำกัดความ: การกระทำใดๆ ที่เริ่มต้นจนเสร็จสมบูรณ์

ส่วนที่ซับซ้อนและอาจเป็นนามธรรมที่สุดของกฎเกี่ยวกับวันสะบาโตนี้ กล่าวถึงกิจกรรมที่ทำให้วัตถุสมบูรณ์และ/หรือทำให้วัตถุอยู่ในรูปแบบที่ใช้งานได้จริงในที่สุด

ตัวอย่างเช่น หากหน้าหนังสือพิมพ์แยกออกจากกันไม่ดี การผ่าเปิดหน้าเหล่านั้นจะถือเป็นขั้นตอนสุดท้ายของการทำให้หน้าเหล่านั้นเสร็จสมบูรณ์^{[ 15 ]}

การใช้เครื่องเย็บกระดาษเกี่ยวข้องกับการละเมิดความสมบูรณ์ขั้นสุดท้าย/การปรับแต่งอย่างละเอียด/ความสมบูรณ์แบบในส่วนของตัวเย็บกระดาษเอง (นอกเหนือจากการเย็บที่ส่งผลต่อกระดาษที่เชื่อมต่อกัน) ซึ่งจะถูกทำให้เป็นรูปแบบที่มีประโยชน์ขั้นสุดท้ายโดยฐานของเครื่องเย็บกระดาษที่ทำให้ตัวเย็บกระดาษที่เปิดอยู่กลายเป็นตัวล็อกที่โค้งงอรอบกระดาษ^{[ 15 ]}

ตามความคิดเห็นที่ว่าหมวดหมู่นี้ใช้กับอาหาร การเติมน้ำร้อนลงในถ้วยประเภท ' บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป' (ส่วนผสมแห้งของเครื่องปรุงรสและบะหมี่ที่ผ่านการแช่แข็ง) จะเป็นขั้นตอนสุดท้ายของการทำให้ผลิตภัณฑ์อาหารดังกล่าวเสร็จสมบูรณ์ เนื่องจากผู้ผลิตต้องการให้ผลิตภัณฑ์ไม่สมบูรณ์ โดยรอให้ผู้บริโภคปรุงอาหารให้เสร็จตามความสะดวกของตนเอง ตัวอย่างเฉพาะนี้จะละเมิดการทำอาหาร/อบด้วยเช่นกัน หากใช้น้ำร้อนจากกาต้มน้ำ/หม้อโดยตรง^{[ 15 ]}

เครื่องดนตรีถือเป็นมุคซา (Muktza)ซึ่งต้องเก็บไว้ใช้เฉพาะในวันธรรมดา ไม่ใช่วันสะบาโต เพราะเป็นของบอบบางและต้องได้รับการซ่อมแซมและ/หรือปรับแต่งเป็นประจำ ด้วยเหตุนี้ จึงมีข้อจำกัดของเหล่ารับบีเกี่ยวกับการจัดการเครื่องดนตรีโดยเฉพาะในเรื่องของมาเคห์ เบปาติช (Makeh BePatish) ตัวอย่างเช่น หากสายกีตาร์เพี้ยนเล็กน้อยแม้ว่าเครื่องดนตรีทั้งชิ้นจะไม่เสียหาย แต่ก็จำเป็นต้องปรับแต่งสายเพื่อให้เครื่องดนตรีอยู่ในสภาพที่ต้องการ ดังนั้น การปรับแต่งที่ถูกต้องจึงถือเป็นการกระทำของมาเคห์ เบปาติชต่อเครื่องดนตรีทั้งชิ้น กีตาร์จึงถือว่า "ตรงเสียง" พร้อมใช้งานตามปกติ นี่ถือเป็นการปรับปรุงที่สำคัญเพียงพอที่จะเป็นการกระทำของมาเคห์ เบปาติช

ดูเพิ่มเติม: Mishneh Torah Shabbat 10:16–18, 23:4–9; Ḥayei Adam Shabbat 44

ฮีบรู: מַבְעָיר ‎ ( มาเวียร์ )

ความหมาย: การจุดไฟ การเติมเชื้อเพลิง หรือการทำให้ไฟ/เปลวไฟลุกลาม

ซึ่งรวมถึงการก่อไฟ การเคลื่อนย้ายไฟ หรือการเติมเชื้อเพลิงลงในกองไฟ (อย่างไรก็ตาม โปรดทราบว่าการเคลื่อนย้ายไฟได้รับอนุญาตในวันหยุดของชาวยิวถือเป็นข้อยกเว้นของกฎที่ว่ากิจกรรมที่ห้ามในวันสะบาโตก็ห้ามในวันหยุดเช่นกัน) นี่เป็นหนึ่งในข้อห้ามในวันสะบาโตเพียงไม่กี่ข้อที่กล่าวถึงอย่างชัดเจนในคัมภีร์โทราห์ ( อพยพ 35:3 )

ศาสนายูดายกำหนดให้จุดเทียนวันสะบาโตก่อนวันสะบาโต ห้ามจุดเทียนในวันสะบาโต

การจุดไฟเป็นหนึ่งในกฎของวันสะบาโตที่ถูกนำมาอ้างเพื่อห้ามการใช้ไฟฟ้าในวันสะบาโต

ดูเพิ่มเติมได้ที่: Mishneh Torah Shabbat 12:1; Ḥayei Adam Shabbat 46

ฮีบรู: מְכַבָּה ‎ ( ม'ḥabeh )

คำจำกัดความ: การดับไฟ/เปลวไฟ หรือการลดความรุนแรงของไฟ/เปลวไฟ

แม้ว่าการดับไฟจะถูกห้ามแม้ว่าจะก่อให้เกิดความเสียหายต่อทรัพย์สินอย่างมากก็ตาม แต่ในกรณีที่เกิดไฟไหม้ที่คุกคามชีวิต เปลวไฟจะต้องดับลง^{[ 16 ]}ตามหลักการของpikuaḥ nefesh

ดูเพิ่มเติม: Shulḥan Arukh Ora ḥ Ḥ ayim 334; Ḥayei อาดัมแชบแบท 45

ฮีบรู: הוָצָאָה ‎ ( ฮอทซาอะห์ )

คำจำกัดความ: การโอนย้ายสิ่งของจากโดเมนประเภทหนึ่งไปยังโดเมนประเภทอื่น หรือการโอนย้ายภายในทางสาธารณะ

(โปรดทราบว่าการโอนย้ายระหว่างประเภทโดเมนได้รับอนุญาตในวันหยุดของชาวยิว นี่เป็นหนึ่งใน 9 ข้อยกเว้นของกฎที่ว่า กิจกรรมที่ห้ามทำในวันสะบาโตก็ห้ามทำในวันหยุดเช่นกัน เนื่องจากคัมภีร์โทราห์ระบุว่า กิจกรรมใดๆ ที่ใช้ในการเตรียมหรือส่งอาหารได้รับอนุญาตในเทศกาลที่ตรงกับวันธรรมดา)

พื้นที่ทั้งหมดแบ่งออกเป็นสี่ประเภท ได้แก่ อาณาเขตส่วนตัว ( Reshut haYocḥid ) ถนนสาธารณะ ( Reshut haRabim ) พื้นที่เปิดโล่งที่มีผู้คนอาศัยอยู่ ( Karmelit ) และพื้นที่ที่ไม่ได้กำหนดไว้สำหรับการอยู่อาศัยของมนุษย์ เช่น ทุ่งหญ้า ป่าไม้ เป็นต้น ( Karfef ) นอกจากนี้ยังมี 'พื้นที่ยกเว้น' พิเศษ ( Makom Potur ) ซึ่งมีอยู่เฉพาะบนถนนสาธารณะ (และมักจะมีขนาดเล็กมาก) พร้อมกฎเกณฑ์เฉพาะ^{[ 17 ]}

• การเคลื่อนย้ายวัตถุจากพื้นที่ส่วนตัวไปยังทางสาธารณะ และในทางกลับกัน เป็นสิ่งต้องห้ามตามหลักคำสอนในพระคัมภีร์
• การเคลื่อนย้ายวัตถุจากพื้นที่โล่งไปยังพื้นที่ส่วนตัวหรือทางสัญจรสาธารณะนั้นเป็นสิ่งต้องห้ามตามหลักศาสนายิว
• การโอนย้ายวัตถุระหว่างพื้นที่ที่ได้รับการยกเว้นและโดเมนอื่นใดนั้นสามารถทำได้
• นอกจากนี้ การเคลื่อนย้ายวัตถุเป็นระยะทางสี่ศอก (หรือมากกว่านั้น) ในทางสาธารณะหรือพื้นที่โล่งก็เป็นสิ่งต้องห้ามเช่นกัน

ในที่นี้ คำว่า "การโอนย้าย" หมายถึงทั้ง "การนำออก [จากประเภทโดเมนหนึ่ง] และการฝาก [ในประเภทโดเมนอื่น]" ดังนั้น การนำสิ่งของออกจากประเภทโดเมนหนึ่งและนำกลับเข้าไปใน ประเภทโดเมน เดิมโดยไม่ได้วางไว้ในประเภทโดเมนอื่นในระหว่างนั้น ไม่ถือเป็นการละเมิดกิจกรรมนี้ อย่างไรก็ตาม เป็นสิ่งต้องห้ามตามหลักศาสนายิวเพื่อป้องกันความสับสน

นิยามของพื้นที่ว่าเป็นทางสาธารณะหรือพื้นที่ส่วนบุคคลนั้นเกี่ยวข้องกับระดับการปิดล้อม ไม่ใช่ขึ้นอยู่กับกรรมสิทธิ์เพียงอย่างเดียว

กฎหมายนี้มักถูกเรียกว่า " การพกพา " ซึ่งเป็นคำเรียกที่ไม่ถูกต้องเพราะการพกพาภายในพื้นที่ส่วนตัวได้รับอนุญาต และการพกพาในพื้นที่เปิดโล่งได้รับอนุญาตตามหลักคัมภีร์ไบเบิล (แม้ว่านักปราชญ์ชาวยิวจะห้ามไว้ก็ตาม)

ดูเพิ่มเติม: Ḥayei Adam Shabbat 47–56.

เมื่อชีวิตมนุษย์ตกอยู่ในอันตราย ชาวยิวไม่เพียงแต่ได้รับอนุญาต แต่ยังจำเป็นต้องละเมิดกฎวันสะบาโตใดๆ ที่ขัดขวางการช่วยชีวิตบุคคลนั้น^{[ 18 ] [ 19 ]}แนวคิดเรื่องชีวิตตกอยู่ในอันตรายได้รับการตีความอย่างกว้างขวาง ตัวอย่างเช่น มีข้อกำหนดให้ละเมิดวันสะบาโตเพื่อพาหญิงที่กำลังคลอดบุตรไปโรงพยาบาล

• โชเมอร์ ชับบัต
• กิจกรรมในวันสะบาโตที่นักปราชญ์ห้าม
• ไมล์ในพระคัมภีร์
• การขับรถในช่วงวันสะบาโต
• ไฟฟ้าในวันสะบาโต
• มุกต์เซห์
• ชับบอส กอย

• คำอธิบายโดยละเอียดของเมลาคอตทั้ง 39 ชนิด
• หลักการของ MelakhotในPeninei Halakhaโดย Rabbi Eliezer Melamed