ศาสนายิวเมสสิยานิกเป็นนิกายศาสนาคริสต์นิกายโปรเตสแตนต์แบบผสมผสาน^{[ 1 ]} ที่รวมเอาองค์ประกอบของ การปฏิบัติ ของ ชาวยิว เข้าไว้ด้วยกัน นิกายนี้ ถือว่าตนเองเป็นรูปแบบหนึ่งของศาสนายิวแต่โดยทั่วไปถือว่าเป็นรูปแบบหนึ่งของศาสนาคริสต์ [ ^{2 ] [ 3 ] รวม}ถึงโดยขบวนการทางศาสนายิว หลักทั้งหมด รากฐานของนิกายนี้มาจากการเผยแพร่ศาสนาคริสต์ที่มุ่งเป้าไปที่ชาวยิวในศตวรรษที่ 19 และ 20 โดยเฉพาะในอเมริกาเหนือ

ชาวยิวเมสสิยานิกเชื่อว่าพระเยซูคือพระเมสสิยาห์และเป็นพระเจ้าในรูปของพระบุตรของพระเจ้า (สมาชิกในตรีเอกภาพ ) ดังนั้นจึงยึดถือจุดยืนแบบคริสเตียนในประเด็นต่างๆ ที่แยกความแตกต่างระหว่าง ศาสนาคริสต์และศาสนายูดายอย่างชัดเจนศาสนายูดายเมสสิยานิกโดยทั่วไปถือเป็นนิกายโปรเตสแตนต์ของคริสเตียนโดยนักวิชาการและกลุ่มคริสเตียนอื่นๆ^{[ 4 ] [ 5 ] [ 6 ]}

ขบวนการนี้เกิดขึ้นในสหรัฐอเมริกาในช่วงระหว่างทศวรรษ 1960 ถึง 1970 โดยสืบเนื่องมาจากขบวนการคริสเตียนฮีบรูในยุคก่อนหน้า^[ 7 ] ^{[ 8 ]และได้}รับการผลักดันอย่างโดดเด่นที่สุดโดยองค์กรไม่แสวงหาผลกำไรJews for Jesusซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี 1973 โดยMartin "Moishe" Rosenรัฐมนตรีชาวอเมริกันในสมาคมแบ๊บติสต์อนุรักษ์นิยม^{[ 9 ] [ 10 ]}

ชาวยิวเมสสิยานิกยึดมั่นในหลัก คำสอนของคริสเตียนทั่วไปรวมถึงแนวคิดเรื่องความรอดโดยการเชื่อในพระเยซู (เรียกด้วยชื่อภาษาฮีบรู ว่า เยชูอาในหมู่ผู้ศรัทธา) ในฐานะ พระเมสสิ ยาห์ของชาวยิว และ ผู้ไถ่บาปของมนุษยชาติและในอำนาจทางจิตวิญญาณของพระคัมภีร์ (รวมถึงพระคัมภีร์ฮีบรูและพันธสัญญาใหม่ ) ^{[ 11 ] [ 12 ] [ 13 ]}

ในภาษาฮีบรู ชาวเมสสิยานิกมักจะระบุตนเองด้วยคำว่าmaaminim ( מאמינים ‎,แปลตรงตัวว่า' ผู้เชื่อ' ) และyehudim ( יְהוּדִים ‎‎,แปลตรงตัวว่า' ชาวยิว' ) ตรงข้ามกับการถูกระบุว่าเป็นnotzrim ( נוצרים , แปลตรงตัวว่า' คริสเตียน ' ) ^{[ a ] [ 14 ]}องค์กรชาวยิวทั้งในและนอกอิสราเอลปฏิเสธกรอบความคิดนี้ศาลฎีกาของอิสราเอลประกาศว่าศาสนายูดายเมสสิยานิกเป็นนิกายคริสเตียนเพื่อวัตถุประสงค์ของกฎหมายการกลับคืนสู่มาตุภูมิ^{[ 15 ] [ 16 ]}

ตั้งแต่ปี 2003 ถึง 2007 ขบวนการนี้เติบโตจากศาสนสถานเมสสิยานิก 150 แห่งในสหรัฐอเมริกาเป็นมากถึง 438 แห่ง โดยมีมากกว่า 100 แห่งในอิสราเอลและอีกหลายแห่งทั่วโลก ประชาคมต่างๆ มักจะสังกัดองค์กรหรือพันธมิตรเมสสิยานิกขนาดใหญ่^{[ 17 ] [ 18 ]}ณ ปี 2012 ประมาณการจำนวนสมาชิกเมสสิยานิกอยู่ที่ระหว่าง 175,000 ถึง 250,000 คนในสหรัฐอเมริกา ณ ปี 2025 จำนวนสมาชิกเมสสิยานิกมีประมาณ 30,000 คนในอิสราเอลและประมาณการจำนวนสมาชิกทั่วโลกทั้งหมดสูงถึง 1.5 ล้านคน^{[ 19 ] [ 20 ]}

ความพยายามของคริสเตียนเชื้อสายยิวในการเผยแพร่ศาสนาแก่ชาวยิวเริ่มต้นขึ้นในศตวรรษที่ 1เมื่ออัครทูตเปาโลเทศนาในธรรมศาลาในแต่ละเมืองที่ท่านไปเยือน^{[ 21 ]}อย่างไรก็ตาม ในศตวรรษที่ 4 บันทึกที่ไม่ใช่พระคัมภีร์เกี่ยวกับการเผยแพร่ศาสนาแก่ชาวยิว^{[ b ]}ไม่ได้กล่าวถึงชาวยิวที่เปลี่ยนศาสนาซึ่งมีบทบาทนำในการเผยแพร่ศาสนา^{[ 22 ]}ผู้ที่เปลี่ยนศาสนาจากศาสนายูดายที่พยายามเปลี่ยนศาสนาชาวยิวคนอื่นๆ ปรากฏให้เห็นมากขึ้นในแหล่งข้อมูลทางประวัติศาสตร์ เริ่มต้นประมาณศตวรรษที่ 13 เมื่อปาโบล คริสเตีย นี ผู้เปลี่ยนศาสนาจากชาว ยิว พยายามเปลี่ยนศาสนาชาวยิวคนอื่นๆ อย่างไรก็ตาม กิจกรรมนี้มักขาดกลุ่มคริสเตียนเชื้อสายยิวที่เป็นอิสระ และมักถูกบังคับโดยคริสตจักรที่จัดตั้งขึ้น^{[ 23 ]}

ในศตวรรษที่ 19 กลุ่มบางกลุ่มพยายามสร้างชุมชนและสมาคมของชาวยิวที่เปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์แม้ว่าองค์กรในช่วงแรกส่วนใหญ่จะมีอายุสั้นก็ตาม^{[ 24 ]}องค์กรอย่างเป็นทางการในช่วงแรกที่ดำเนินการโดยชาวยิวที่เปลี่ยนศาสนา ได้แก่สมาคมแองกลิกันแห่งลอนดอนเพื่อส่งเสริมศาสนาคริสต์ในหมู่ชาวยิวของโจเซฟ เฟรย์ (1809) ^{[ 25 ]}ซึ่งตีพิมพ์พันธสัญญาใหม่ฉบับภาษาอิดิชฉบับ แรก ในปี 1821 ^{[ 26 ]}สมาคม "เบนี อับราฮัม" ซึ่งก่อตั้งโดยเฟรย์ในปี 1813 โดยมีกลุ่มคริสเตียนชาวยิว 41 คน เริ่มพบปะกันที่โบสถ์ยิวในลอนดอนเพื่อสวดมนต์ในคืนวันศุกร์และเช้าวันอาทิตย์^{[ 27 ]}และพันธมิตรคริสเตียนฮีบรูแห่งลอนดอนแห่งบริเตนใหญ่ซึ่งก่อตั้งโดยดร. คาร์ล ชวาร์ตซ์ในปี 1866 ^{[ 28 ]}

การประชุมในเดือนกันยายน ค.ศ. 1813 ของกลุ่มคริสตชน "เบนี อับราฮัม" ของเฟรย์ ณ "โบสถ์ยิว" ที่เช่าไว้ในสปิตัลฟิลด์ บางครั้งถูกชี้ว่าเป็นจุดเริ่มต้นของ ขบวนการคริสเตียนฮีบรูแบบกึ่งอิสระภายในคริสตจักรแองกลิกันและคริสตจักรอื่น ๆ ในสหราชอาณาจักร^{[ 29 ]}อย่างไรก็ตาม สามปีต่อมา รัฐมนตรีของโบสถ์ที่สปิตัลฟิลด์ได้ขับไล่เฟรย์และกลุ่มคริสตชนของเขาออกไป และเฟรย์ได้ตัดความสัมพันธ์กับสมาคม^{[ 30 ]}ได้มีการค้นหาสถานที่ใหม่และสมาคมโบสถ์ยิวเอพิสโคปัลอับราฮัมิกได้จดทะเบียนในปี ค.ศ. 1835 ^{[ 31 ]}

ในยุโรปตะวันออกโจเซฟ ราบินโนวิทซ์ได้ก่อตั้งคณะมิชชันนารีและประชาคมคริสเตียนฮีบรูชื่อ "ชาวอิสราเอลแห่งพันธสัญญาใหม่" ในเมืองคิชิเนฟ เบสซาราเบียในปี 1884 ^{[ 32 ] [ 33 ] [ 34 ]}ในปี 1865 ราบินโนวิทซ์ได้สร้างแบบแผนการนมัสการตัวอย่างสำหรับพิธีเช้าวันสะบาโตโดยผสมผสานองค์ประกอบของชาวยิวและคริสเตียน มาร์ค จอห์น เลวี ได้กดดันคริสตจักรแห่งอังกฤษให้สมาชิกยอมรับธรรมเนียมของชาวยิว^{[ 33 ]}

ในสหรัฐอเมริกา มีการก่อตั้งกลุ่มผู้เปลี่ยนศาสนายิวเป็นคริสต์ขึ้นในนครนิวยอร์กในปี 1885 ^{[ 35 ]}ในช่วงทศวรรษ 1890 ผู้เปลี่ยนศาสนายิวที่อพยพมานับถือศาสนาคริสต์ได้ไปนมัสการที่ มิชชั่น เมธอดิสต์ "Hope of Israel" ในย่าน โลเวอร์อีสต์ไซด์ของนิวยอร์กขณะที่ยังคงรักษาพิธีกรรมและประเพณีของชาวยิวบางส่วนไว้^{[ 36 ]} ในปี 1895 นิตยสาร Our Hopeฉบับที่ 9 ของ Hope of Israel มีคำบรรยายย่อยว่า "นิตยสารรายเดือนที่อุทิศให้กับการศึกษาคำพยากรณ์และศาสนายิวเมสสิยานิก" ซึ่งเป็นการใช้คำว่า "ศาสนายิวเมสสิยานิก" เป็นครั้งแรก^{[ 37 ] [ 38 ]}ในปี 1894 มิชชันนารีคริสเตียนLeopold Cohnผู้เปลี่ยนศาสนาจากศาสนายิว ได้ก่อตั้ง Brownsville Mission to the Jews ในย่าน Brownsville ของบรูคลิน นิวยอร์ก ในฐานะมิชชั่นคริสเตียนสำหรับชาวยิว หลังจากมีการเปลี่ยนแปลงชื่อ โครงสร้าง และจุดเน้นหลายครั้ง ปัจจุบันองค์กรนี้มีชื่อว่าChosen People Ministries ^{[ 39 ]}

ในช่วงต้นทศวรรษ 1900 มีชุมชนชาวยิวเมสสิยานิกในแอฟริกาใต้ที่เรียกตัวเองว่า "ชาวยิวคริสเตียน" โดยมีเป้าหมายเพื่อสร้าง "โบสถ์ยิวคริสเตียนที่รักพระคริสต์อย่างแท้จริง" ^{[ 40 ]}

ภารกิจเผยแพร่ศาสนาแก่ชาวยิวมีการเติบโตในช่วงระหว่างทศวรรษ 1920 ถึง 1960 ^{[ 41 ] [ 42 ]}ในช่วงทศวรรษ 1940 และ 1950 มิชชันนารีในอิสราเอล รวมถึงแบ๊บติสต์ทางใต้ได้นำคำว่าmeshichyim ( משיחיים , "เมสสิยานิก") มาใช้เพื่อลดความหมายเชิงลบของคำว่าnotsrim ( נוצרים , "คริสเตียน") คำนี้ใช้เพื่อระบุชาวยิวทั้งหมดที่เปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์นิกายโปรเตสแตนต์อีแวนเจลิคัล^{[ 13 ]}

ขบวนการชาวยิวเมสสิยานิกเกิดขึ้นในสหรัฐอเมริกาในช่วงทศวรรษ 1960 ^{[ 43 ] [ 44 ] [ 6 ]}ก่อนหน้านี้ ชาวยิวที่เปลี่ยนศาสนาจะกลืนเข้ากับ ศาสนาคริสต์ของ คนต่างชาติเนื่องจากคริสตจักรต้องการให้ละทิ้งความเป็นยิวและรับวิถีชีวิตของคนต่างชาติเพื่อรับบัพติศมา ปีเตอร์ ฮอคเคนตั้งสมมติฐานว่าขบวนการของพระเยซู ซึ่งแพร่กระจายไปทั่วประเทศในช่วงทศวรรษ 1960 ได้กระตุ้นให้เกิดการเปลี่ยนแปลงจากคริสเตียนชาวฮีบรูไปเป็นชาวยิวเมสสิยานิก และเป็นขบวนการที่มีเสน่ห์ดึงดูดใจ อย่างชัดเจน ชาวยิวเหล่านี้ต้องการ "คงความเป็นยิวไว้ในขณะที่เชื่อในพระเยซู" แรงกระตุ้นนี้ได้รับการขยายให้ใหญ่ขึ้นจากผลของสงคราม 6 วันและการฟื้นฟูกรุงเยรูซาเล็มให้กลับมาอยู่ภายใต้การควบคุมของชาวยิว^{[ 45 ] [ 46 ] [ 47 ]}

ในปี 2018 Vered Hillel กลายเป็นผู้หญิงคนแรกที่ได้รับการแต่งตั้งเป็นรับบีโดยสภารับบีชาวยิวเมสสิยานิก^{[ 48 ]}

ในปี พ.ศ. 2547 มีประชาคมเมสสิยานิก 300 แห่งในสหรัฐอเมริกา โดยประมาณครึ่งหนึ่งของผู้เข้าร่วมทั้งหมดเป็นชาวต่างชาติ และประมาณหนึ่งในสามของประชาคมทั้งหมดมีสมาชิก 30 คนหรือน้อยกว่า^{[ 49 ]}ประชาคมเหล่านี้จำนวนมากเป็นสมาชิกของสมาคมประชาคมและธรรมศาลาเมสสิยานิกนานาชาติ (IAMCS) สหภาพประชาคมเมสสิยานิก (UMJC) หรือ Tikkun International

พันธมิตรชาวยิวเมสสิยานิกแห่งอเมริกา (MJAA) เริ่มต้นในปี 1915 ในชื่อพันธมิตรคริสเตียนฮีบรูแห่งอเมริกา (HCAA) ^{[ 50 ]}เมื่อแนวคิดเรื่องการรักษาเอกลักษณ์ของชาวยิวแพร่หลายในช่วงปลายทศวรรษ 1960 พันธมิตรคริสเตียนฮีบรูแห่งอเมริกา (HCAA) จึงเปลี่ยนชื่อเป็นพันธมิตรชาวยิวเมสสิยานิกแห่งอเมริกา (MJAA) ^{[ 51 ]}เดวิด เราช์เขียนว่าการเปลี่ยนแปลงนี้ "มีความหมายมากกว่าแค่การแสดงออกทางความหมาย—มันแสดงถึงวิวัฒนาการในกระบวนการคิดและมุมมองทางศาสนาและปรัชญาไปสู่การแสดงออกถึงเอกลักษณ์ของชาวยิวที่กระตือรือร้นมากขึ้น" ^{[ 52 ]}ในปี 2005 MJAA เป็นองค์กรของสมาชิกชาวยิวที่ยินดีต้อนรับผู้ที่ไม่ใช่ชาวยิวในฐานะ "สมาชิกผู้ทรงเกียรติ" ^{[ 53 ]}ในปี 1986 MJAA ได้ก่อตั้งสาขาประชาคมที่เรียกว่าพันธมิตรนานาชาติของประชาคมและธรรมศาลาเมสสิยานิก (IAMCS) ^{[ 54 ]}

ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2522 ประชาคม 19 แห่งในอเมริกาเหนือได้ประชุมกันที่เมืองเมคานิกส์เบิร์ก รัฐเพนซิลเวเนีย และก่อตั้งสหภาพประชาคมชาวยิวเมสสิยานิก (UMJC) ^{[ 55 ]}ในปี พ.ศ. 2565 สหภาพนี้จะมีประชาคม 75 แห่งใน 8 ประเทศ^{[ 56 ]} ในปี พ.ศ. 2559 ดักลาส แฮมป์ ได้ก่อตั้งประชาคมเดอะเวย์ใกล้เมืองเดนเวอร์ รัฐโคโลราโด โดยมีแนวคิดที่จะยอมรับความเชื่อของคริสเตียนแบบพื้นฐานนิยม^{[ 57 ]}และยังคงยึดมั่นในหลักเทววิทยาหนึ่งกฎหมาย เทววิทยาสองบ้าน (ดูหัวข้อด้านล่าง) และเทววิทยาเครือจักรภพเว็บไซต์ของพวกเขาระบุว่ากลุ่มนี้ก่อตั้งขึ้น "เพื่อทำหน้าที่เป็นสะพานเชื่อมระหว่างชาวยิวและคริสตจักรของคนต่างชาติ" ^{[ 58 ]} สมาชิกที่ไม่ใช่ชาวยิวไม่ได้รับการสนับสนุนให้เปลี่ยนมานับถือศาสนายูดาย และผู้เข้าร่วมที่เป็นชาวยิวได้รับการสนับสนุนให้เฉลิมฉลองมรดกทางศาสนายูดายของตน แฮมป์กล่าวโทษ มาร์ซิออนผู้เป็นพวกนอกรีตว่าเป็นต้นเหตุของการนำกฎหมายและพระคุณมาวางเคียงข้างกันในศาสนาคริสต์กระแสหลัก^{[ 59 ]}ในทางกลับกัน ประชาคมจะประชุมกันในวันสะบาโต เฉลิมฉลองเทศกาลต่างๆ และสอนให้ปฏิบัติตามกฎเกณฑ์ด้านอาหารที่โมเสสได้มอบให้

ตราประทับเมสสิยานิกแห่งเยรูซาเล็มเป็นสัญลักษณ์ที่ใช้โดยศาสนายูดายเมสสิยานิก เป็นภาพของเชิงเทียนในวิหารซึ่งเป็นสัญลักษณ์โบราณที่ชาวยิวใช้ ร่วมกับ " อิคธิส " ซึ่งเป็นภาพแทนของศาสนาคริสต์โดยมีดาวแห่งดาวิดอยู่ที่จุดตัด^{[ 60 ]}

มีการถกเถียงกันอย่างต่อเนื่องว่าตราประทับนี้มีอายุตั้งแต่ศตวรรษที่ 1 CE ^{[ 61 ]}หรือว่าเป็นสิ่งประดิษฐ์ในศตวรรษที่ 20 ^{[ 62 ]}

สัญลักษณ์อื่นๆ ของศาสนายูดายเมสสิยานิก ได้แก่ไม้กางเขนภายในดาวแห่งดาวิด โลมา และเชิงเทียนเมโนราห์ที่จุดไฟ^{[ 62 ]}

ชาวยิวเมสสิยานิกจำนวนมากยืนยันหลักคำสอนเรื่องตรีเอกภาพ: พระบิดาพระบุตรและพระวิญญาณบริสุทธิ์เป็นตัวแทนของพระเจ้าองค์เดียวกัน^{[ 12 ] [ 63 ] [ 64 ]}

1. พระเจ้าพระบิดา: ชาวยิวเมสสิยานิกเชื่อในพระเจ้า และเชื่อว่าพระองค์ทรงมีอำนาจทุกอย่าง ทรงอยู่ทุกหนทุกแห่ง ทรงดำรงอยู่ชั่วนิรันดร์นอกเหนือจากการทรงสร้าง และทรงมีความสำคัญและเมตตาอย่างไม่มีที่สิ้นสุด ชาวยิวเมสสิยานิกบางคนยืนยันทั้งเชมาและตรีเอกภาพ โดยเข้าใจวลี "พระเจ้าทรงเป็นหนึ่งเดียว" ว่าหมายถึง "พระเจ้าที่แตกต่างกันแต่เป็นหนึ่งเดียว" ^{[ 65 ]}และ "ทรงดำรงอยู่ชั่วนิรันดร์ในความเป็นหนึ่งเดียวแบบพหูพจน์" ^{[ 63 ]}
2. พระเจ้าพระบุตร: ชาวยิวเมสสิยานิกส่วนใหญ่ถือว่าพระเยซูเป็นพระเมสสิยาห์และทรงเป็นพระเจ้าพระบุตร สอดคล้องกับศาสนาคริสต์กระแสหลัก^{[ 12 ] [ 63 ]}และจะอธิษฐานต่อพระองค์โดยตรงด้วย^{[ 66 ]}หลายคนยังถือว่าพระเยซูเป็น "ครูและอาจารย์ใหญ่" ของพวกเขา ซึ่งควรเอาแบบอย่างชีวิตของพระองค์^{[ 67 ]}
3. พระเจ้าพระวิญญาณบริสุทธิ์: ตามที่ชาวยิวเมสสิยานิกบางคนกล่าวไว้ พระวิญญาณได้รับการแนะนำในพันธสัญญาเดิม เป็นผู้ดลใจผู้เผยพระวจนะ และเป็นพระวิญญาณแห่งความจริงที่อธิบายไว้ในพันธสัญญาใหม่^{[ 63 ]}

1. พระเจ้าพระบิดา: ชาวยิวเมสสิยานิกบางคนประกาศเฉพาะมุมมองที่เข้มงวดของเอกเทวนิยม โดยปฏิเสธหลักคำสอนตรีเอกภาพ^{[ 68 ]}และหลักคำสอนอาริอุส
2. พระเยซูพระบุตรของพระเจ้า : ชาวยิวเมสสิยานิกบางกลุ่มที่ปฏิเสธหลักคำสอนตรีเอกภาพและหลักคำสอนอาริอุส เชื่อว่าพระเมสสิยาห์ของชาวยิวเป็นพระบุตรของพระเจ้าในความหมายทั่วไป (ชาวยิวเป็นบุตรของพระเจ้า) และพระเมสสิยาห์ของชาวยิวเป็นเพียงมนุษย์ เป็นศาสดาพยากรณ์ที่ทรงสัญญาไว้ ชาวยิวเมสสิยานิกบางกลุ่มเชื่อว่าพระเมสสิยาห์ของชาวยิวเป็นพระวจนะของพระเจ้าที่ดำรงอยู่ก่อนกาล เป็นพระเจ้าผู้ทรงฤทธานุภาพ และเป็นพระเจ้าองค์เดียวที่ทรงบังเกิด บางประชาคมไม่ได้ยกย่องพระเยซูให้เป็นพระเจ้าโดยตรง โดยถือว่าพระองค์เป็นมนุษย์ แต่ไม่ใช่เพียงแค่มนุษย์เท่านั้น พระองค์เป็นพระบิดาโดยพระวิญญาณบริสุทธิ์ และทรงเป็นพระเมสสิยาห์^{[ 69 ]}บางกลุ่มถือว่าพระองค์เป็น "พระวจนะที่ทรงรับสภาพเป็นมนุษย์" และเป็น "การแสดงออกของพระเจ้าในรูปแบบมนุษย์" ^{[ 70 ]}
3. พระวิญญาณบริสุทธิ์ ( ภาษาฮีบรู : רוח הקודש , ruach ha-kodesh ) หมายถึงพลังศักดิ์สิทธิ์ หรือพระวจนะหรือพระวิญญาณของพระเจ้า^{[ 71 ]}

ทั้งพระคัมภีร์ฮีบรูและพันธสัญญาใหม่^{[ c ]}มักถูกพิจารณาว่าเป็นพระคัมภีร์ที่ได้รับการยอมรับและได้รับการดลใจจากพระเจ้าโดยชาวยิวเมสสิยานิก^{[ 72 ]}โดยมีข้อยกเว้นเล็กน้อย ผู้เชื่อเมสสิยานิกโดยทั่วไปถือว่าโตราห์ที่เขียนไว้ ซึ่งเป็นหนังสือห้าเล่มของโมเสสยังคงมีผลบังคับใช้ในฐานะพันธสัญญาที่ต่อเนื่อง ซึ่งได้รับการแก้ไขโดยพระเยซูและอัครสาวกในพันธสัญญาใหม่ ซึ่งจะต้องปฏิบัติตามทั้งทางศีลธรรมและพิธีกรรม พระเยซูไม่ได้ยกเลิกโตราห์ แต่การตีความได้รับการแก้ไขผ่านพระคัมภีร์ของอัครสาวก^{[ 64 ]}

ไม่มีความเห็นพ้องเป็นเอกฉันท์ในหมู่ประชาคมเมสสิยานิกเกี่ยวกับประเด็นของทัลมุดและโตราห์ปากเปล่า มีประชาคมที่เชื่อว่าการยึดมั่นในกฎหมายปากเปล่าตามที่ครอบคลุมโดยทัลมุดนั้นขัดกับความเชื่อของเมสสิยานิก^{[ 73 ]}ในทำนองเดียวกัน มีประชาคมที่ปฏิเสธอำนาจของพวกฟาริสีโดยเชื่อว่าพวกเขาถูกแทนที่และคำสอนของพวกเขาขัดแย้งกับลัทธิเมสสิยานิก^{[ 74 ]}มีผู้ที่นับถือซึ่งเรียกคำอธิบายของรับบี เช่นมิชนาห์และทัลมุดว่า "อันตราย" ^{[ 74 ]}และระบุว่าผู้ที่ปฏิบัติตามคำอธิบายและคำวิจารณ์ของรับบีและฮาลาคิกไม่ใช่ผู้เชื่อในพระเยซูในฐานะพระเมสสิยาห์^{[ 74 ] [ 75 ]}ประชาคมอื่นๆ เลือกใช้กฎหมายทัลมุด และอาจเชื่อว่าคำอธิบายของรับบี เช่น มิชนาห์และทัลมุด แม้จะให้ข้อมูลทางประวัติศาสตร์และมีประโยชน์ในการทำความเข้าใจประเพณี แต่ก็ไม่ใช่บรรทัดฐานและอาจไม่ต้องปฏิบัติตามหากแตกต่างจากพันธสัญญาใหม่^{[ 76 ] [ 77 ] [ 78 ]}ยังมีประชาคมอื่นๆ ที่ส่งเสริมการปฏิบัติตามฮาลาคาห์ของ ชาวยิวอย่างจริงจัง ^{[ 79 ]}

เดวิด เอช. สเติร์นได้ตีพิมพ์หนังสืออธิบายพระคัมภีร์พันธสัญญาใหม่ฉบับเดียวจบ ซึ่งให้คำอธิบายจากมุมมองของชาวยิวเมสสิยานิก ผู้เขียนหนังสืออธิบายพระคัมภีร์พันธสัญญาใหม่คนอื่นๆ ได้แก่อาร์โนลด์ ฟรุคเทนบอมจาก Ariel Ministries ซึ่งเขียนหนังสืออธิบายเกี่ยวกับจดหมายของอัครสาวก ผู้พิพากษา และรูธ ปฐมกาล และงานศึกษาหลักคำสอนอย่างเป็นระบบอีก 7 เล่ม

ผู้เชื่อในพระเมสสิยาห์บางคนนิยามบาปว่าเป็นการละเมิดกฎของพระเจ้า และรวมถึงแนวคิดเรื่องบาปดั้งเดิมด้วย ผู้ที่นับถือบางคนชดใช้บาปของตนผ่านการอธิษฐานและการสำนึกผิด – การยอมรับความผิดและการขอการให้อภัยสำหรับบาปของตน (โดยเฉพาะในวันยมคิปปูร์วันแห่งการชดใช้บาป) ผู้เชื่อในพระเมสสิยาห์คนอื่นๆ ไม่เห็นด้วยกับพิธีกรรมและการปฏิบัติเหล่านี้ และเชื่อว่าบาปทั้งหมด (ไม่ว่าจะกระทำไปแล้วหรือไม่ก็ตาม) ได้รับการชดใช้แล้วเนื่องจากการสิ้นพระชนม์และการฟื้นคืนพระชนม์ของพระเยซู^{[ 80 ]}

ชาวยิวเมสสิยานิกเชื่อว่าประชากรของพระเจ้ามีหน้าที่ที่จะเผยแพร่พระนามและพระเกียรติของพระองค์ไปยังทุกชาติ เชื่อกันว่าชาวอิสราเอลเคยเป็น ยังคงเป็น และจะยังคงเป็นประชากรที่พระเจ้าทรงเลือก และเป็นศูนย์กลางในแผนการของพระองค์สำหรับการดำรงอยู่ ผู้เชื่อเมสสิยานิกส่วนใหญ่ ไม่ว่าจะเป็นชาวยิวหรือไม่ใช่ชาวยิว สามารถกล่าวได้ว่าต่อต้านลัทธิการแทนที่ (เรียกกันทั่วไปว่าเทววิทยาการทดแทน ) ซึ่งเป็นมุมมองที่ว่าคริสตจักรได้เข้ามาแทนที่อิสราเอลในความคิดและแผนการของพระเจ้า^{[ 64 ]}

ตามความเชื่อของศาสนายูดายเมสสิยานิกบางสาขา ชาวยิวคือบุคคลที่มีบิดามารดาเป็นชาวยิวอย่างน้อยหนึ่งคน หรือผู้ที่เปลี่ยนมานับถือศาสนายูดายตามหลักฮาลาคิก^{[ 81 ] [ 82 ]}

หลักธรรมคำสอน "กฎหมายเดียว" (หรือที่รู้จักกันในชื่อ "พระธรรมโทราห์เดียวสำหรับทุกคน") สอนว่าทุกคนที่เป็นส่วนหนึ่งของอิสราเอลมีหน้าที่ต้องปฏิบัติตามพันธสัญญาและข้อกำหนดต่างๆ ตามที่ระบุไว้ในพระธรรมโทราห์ แดน จัสเตอร์ จากทิกกุน และรัสส์ เรสนิก จาก UMJC ได้โต้แย้งกับการยืนยันของขบวนการกฎหมายเดียวที่ว่าชาวต่างชาติจะต้องปฏิบัติตามพระธรรมโทราห์ทั้งหมดในลักษณะเดียวกับชาวยิว^{[ 83 ]}ทิม เฮกก์ ได้ตอบโต้บทความของพวกเขาโดยปกป้องสิ่งที่เขาเชื่อว่าเป็นคำสอนตามพระคัมภีร์ของหลักธรรมคำสอน "กฎหมายเดียว" และนัยยะที่เกี่ยวข้องกับภาระผูกพันในการเชื่อฟังพระธรรมโทราห์ของผู้เชื่อเมสสิยานิกใหม่จากนานาชาติ^{[ 84 ]}กลุ่มพันธมิตรของประชาคมเมสสิยานิกที่ปฏิบัติตามพระธรรมโทราห์ (CTOMC) ก็ปฏิเสธหลักธรรมคำสอนคริสตจักรแบบสองฝ่ายเช่นกัน โดยสนับสนุนจุดยืนพระธรรมโทราห์เดียวสำหรับทุกคน (กฎหมายเดียว) ^{[ 85 ]}

ผู้สนับสนุนหลักคำสอนเรื่องสองบ้านเชื่อว่าวลี " วงศ์วานยูดาห์ " ในพระคัมภีร์หมายถึงชาวยิว ในขณะที่ " วงศ์วานอิสราเอล " หมายถึง เผ่า อิสราเอลที่สาบสูญสิบเผ่า หรือ เอฟราอิมส่วนที่พระคัมภีร์กล่าวว่าวงศ์วานอิสราเอลและยูดาห์จะ "รวมเป็นหนึ่งเดียว" อีกครั้ง ( เอเสเคียล 37:15-23 ) เชื่อกันว่าหมายถึงยุคสุดท้าย ก่อนการเสด็จมาครั้งที่สองเมื่อผู้สืบเชื้อสายจากอิสราเอลจำนวนมากจะกลับมายังอิสราเอล ผู้สนับสนุนหลักคำสอนนี้ตั้งสมมติฐานว่าเหตุผลที่คนต่างชาติจำนวนมากหันมานับถือศาสนายูดายแบบเมสสิยานิกนั้นเป็นเพราะส่วนใหญ่แล้วพวกเขาเป็นชาวอิสราเอลอย่างแท้จริง เช่นเดียวกับกลุ่มที่เชื่อในกฎหมายเดียว ขบวนการสองบ้านมีลักษณะคล้ายคลึงกับศาสนายูดายแบบเมสสิยานิกหลายประการ เช่น ความเชื่อในความถูกต้องของพันธสัญญาโมเสส แม้ว่าคำสอนส่วนใหญ่ของสองบ้านจะอิงจากการตีความคำพยากรณ์ในพระคัมภีร์ แต่ความขัดแย้งที่ใหญ่ที่สุดเกิดจากความไม่สามารถระบุลำดับวงศ์ตระกูลของเผ่าที่สาบสูญได้ องค์กรต่างๆ เช่นMessianic Jewish Alliance of AmericaและUnion of Messianic Jewish Congregationsได้คัดค้านคำสอนเรื่องบ้านสองหลังอย่างชัดเจน^{[ 86 ]}

ในทางประวัติศาสตร์ ศาสนาคริสต์ได้สอนเรื่องการแทนที่ (เทววิทยาการทดแทน) ซึ่งหมายความหรือกล่าวอย่างชัดเจนว่าศาสนาคริสต์ได้แทนที่ศาสนายูดาย และพันธสัญญาโมเสสในพระคัมภีร์ฮีบรูได้ถูกแทนที่ด้วยพันธสัญญาใหม่ของพระเยซู ซึ่งความรอดเกิดขึ้นโดยพระคุณของพระเจ้า ไม่ใช่โดยการเชื่อฟังพระบัญญัติ^{[ 87 ]}โดยทั่วไปแล้วแนวคิดนี้จะเสริมด้วยแนวคิดที่ว่าพระเจ้าได้ถ่ายโอนสถานะ "ประชากรของพระเจ้า" จากชาวยิวไปยังคริสตจักร ชาวยิวเมสสิยานิกในระดับต่างๆ ท้าทายความคิดทั้งสองนี้^{[ 88 ]}และเชื่อว่าถึงแม้ว่าอิสราเอลจะปฏิเสธพระเยซู แต่ก็ไม่ได้สูญเสียสถานะการเป็นประชากรที่พระเจ้าทรงเลือกไว้ มักอ้างถึงโรม 11:29ว่า "เพราะของประทานของพระเจ้าและการทรงเรียกของพระองค์นั้นไม่อาจเพิกถอนได้" แก่นแท้ของการแทนที่ ซึ่งพันธสัญญาโมเสสถูกยกเลิกนั้นยังไม่เป็นที่ยอมรับมากนัก แม้ว่าบัญญัติเหล่า นั้น อาจจะถูกมองว่าจำเป็นหรือไม่จำเป็นก็ตาม แต่ส่วนใหญ่ก็ยังคงปฏิบัติตาม โดยเฉพาะการรักษาวันสะบาโตและวันศักดิ์สิทธิ์อื่นๆ

ชาวยิวเมสสิยานิกทุกคนยึดมั่นใน ความเชื่อเกี่ยวกับวันสิ้น โลก บางประการ เช่น วันสิ้นโลก การเสด็จมาครั้งที่สองของพระเยซูในฐานะพระเมสสิยาห์ผู้พิชิต การรวมตัวของอิสราเอลอีกครั้งพระวิหารที่สามที่ สร้างขึ้นใหม่ การฟื้นคืนชีพของคนตายและหลายคนเชื่อในวันสะบาโตในยุคพันปีแม้ว่าบางคนจะไม่เชื่อเรื่องยุคพันปีก็ตาม ชาวยิวเมสสิยานิกบางคนเชื่อว่าวันหยุดของชาวยิว ทั้งหมด และแท้จริงแล้วคัมภีร์โทราห์ทั้งหมด ล้วนบ่งบอกถึงพระเมสสิยาห์ ดังนั้นการศึกษาเกี่ยวกับวันสิ้นโลกจึงไม่สมบูรณ์หากไม่เข้าใจเทศกาลสำคัญของชาวยิวในบริบทเชิงพยากรณ์ที่กว้างขึ้น สำหรับผู้เชื่อบางคน เทศกาลปัสคาและชะวูโอตสำเร็จสมบูรณ์ในการเสด็จมาครั้งแรกของพระเยซู และรอชฮาชานาห์ยอมคิปปูร์และสุคคตจะเกิดขึ้นในการเสด็จมาครั้งที่สองของพระองค์ บางคนยังเชื่อในระยะเวลา 7,000 ปีตามตัวอักษรสำหรับประวัติศาสตร์ของมนุษย์ในโลก โดยมีอาณาจักรเมสสิยานิกในยุคพันปีอยู่ก่อนการพิพากษาครั้งสุดท้าย^{[ 89 ]}

มีการปฏิบัติที่หลากหลายในศาสนายูดายเมสสิยานิกเกี่ยวกับความเคร่งครัดในการปฏิบัติตามพระบัญญัติโทราห์โดยทั่วไปแล้ว ประชาคมที่ปฏิบัติตามพระบัญญัติโทราห์จะปฏิบัติตามคำอธิษฐานของชาวยิว เทศกาลตามพระคัมภีร์ และวันสะบาโต^{[ 85 ]}ในขณะที่คริสเตียนดั้งเดิมส่วนใหญ่ปฏิเสธว่ากฎหมายพิธีกรรมและกฎหมายแพ่งเฉพาะของพระบัญญัติโทราห์นั้นใช้กับคนต่างชาติ แต่ผู้เชื่อเมสสิยานิกบางคนกล่าวว่าข้อความบางส่วนเกี่ยวกับการปฏิบัติตามพระบัญญัติโทราห์ในพันธสัญญาใหม่ถูกอ้างถึงเป็นหลักฐานว่าพระบัญญัติโทราห์ไม่ได้ถูกยกเลิกสำหรับชาวยิว พวกเขากล่าวว่าในกิจการ 21:17–26ผู้เชื่อชาวยิวในเยรูซาเล็มถูกอธิบายว่าเป็น "ผู้กระตือรือร้นในพระบัญญัติ"

ชาวยิวเมสสิยานิกบางกลุ่มถือปฏิบัติวันสะบาโตในวันเสาร์^{[ 14 ]}โดยทั่วไปแล้วพิธีนมัสการจะจัดขึ้นในเย็นวันศุกร์ ( เอเรฟ สะบาโต ) หรือเช้าวันเสาร์^{[ 76 ]}ตามที่ Southern Baptist Messianic Fellowship (SBMF) ระบุไว้ พิธีนมัสการจะจัดขึ้นในวันเสาร์เพื่อ "เปิดประตูต้อนรับชาวยิวที่ต้องการถือปฏิบัติวันสะบาโตเช่นกัน" ^{[ 90 ]}บทสวดที่ใช้จะคล้ายกับบทสวด ของชาวยิว แต่มีข้อแตกต่างที่สำคัญบางประการ รวมถึงการละเว้น "ความรอดโดยการกระทำ" เนื่องจากความเชื่อของเมสสิยานิกคือความรอดผ่านทางพระเยซู^{[ 90 ]}สาขาอื่นๆ ของขบวนการนี้พยายามที่จะ "กำจัดองค์ประกอบของการนมัสการแบบคริสเตียน [เช่นการรับศีลมหาสนิท บ่อยครั้ง ^{[ d ]} ] ที่ไม่สามารถเชื่อมโยงโดยตรงกับรากเหง้าของชาวยิวได้" ^{[ 91 ]}เกือบทุกกลุ่มในอิสราเอลถือปฏิบัติวันหยุดของชาวยิว ซึ่งพวกเขาเข้าใจว่าได้รับการเติมเต็มในพระเยซู^{[ 14 ]}

สภาแรบไบชาวยิวเมสสิยานิกแนะนำให้ปฏิบัติตามวันหยุดของชาวยิว^{[ 92 ]}ชุมชนชาวยิวเมสสิยานิกขนาดใหญ่ส่วนใหญ่ปฏิบัติตามธรรมเนียมของชาวยิวในการเฉลิมฉลองเทศกาลตามพระคัมภีร์สามเทศกาล ( เปซาห์ชาโวทและซุกกอต ) รวมถึงวันยมคิปปูร์และรอชฮาชานาห์^{[ 76 ]}

การปฏิบัติตาม กฎการรับประทานอาหาร โคเชอร์ยังคงเป็นหัวข้อถกเถียงกันในหมู่ชาวยิวเมสสิยานิก^{[ 93 ] [ 94 ]}ผู้เชื่อเมสสิยานิกบางคนปฏิบัติตามกฎโคเชอร์เพื่อจุดประสงค์ในการเผยแพร่ศาสนาแก่ชาวยิวโดยเฉพาะ^{[ 93 ]}ส่วนใหญ่หลีกเลี่ยงเนื้อหมูและอาหารทะเล แต่มีความเห็นไม่ตรงกันเกี่ยวกับการปฏิบัติตามกฎการรับประทานอาหารโคเชอร์อย่างเคร่งครัดมากขึ้น

ผู้ที่เรียกตัวเองว่าชาวยิวเมสสิยานิกจำนวนมากไม่ได้มีเชื้อสายยิว^{[ 95 ]}แต่เข้าร่วมขบวนการนี้เพราะ "ชื่นชอบรูปแบบการนมัสการแบบชาวยิวเมสสิยานิก" ^{[ 96 ]}มุมมองของชาวยิวเมสสิยานิกเกี่ยวกับ " ใครคือชาวยิว? " มีความหลากหลาย สภาแรบไบชาวยิวเมสสิยานิกกล่าวว่า ชาวยิวคือผู้ที่เกิดจากมารดาที่เป็นชาวยิวหรือผู้ที่เปลี่ยนมานับถือศาสนายิว โดยอ้างอิงจากกระแสปฏิรูปของศาสนายิว สภายังกล่าวอีกว่า ชาวยิวคือผู้ที่เกิดจากบิดาที่เป็นชาวยิวแต่ไม่ใช่มารดาที่เป็นชาวยิว โดยมีเงื่อนไขว่าครอบครัวของเด็กหรือตัวบุคคลเองในฐานะผู้ใหญ่ได้กระทำการอย่างเป็นทางการและเปิดเผยเพื่อระบุตัวตนของบุคคลนั้นกับความเชื่อและผู้คนของชาวยิว^{[ 81 ]} MJAA ยอมรับคนต่างชาติเข้าสู่ประชาคมของพวกเขา แต่ถือว่าคนต่างชาติและชาวยิวมีความแตกต่างทางจิตวิญญาณ และการเปลี่ยนศาสนาเป็น "การปฏิบัติที่ไม่เป็นไปตามพระคัมภีร์" ^{[ 97 ]}

ชาวยิวเมสสิยานิกปฏิบัติพิธีบัพติศมาโดยเรียกมันว่าmikveh (“บ่อน้ำ” จากเลวีนิติ 11:36 ) แทนที่จะใช้คำว่าtvila (“บัพติศมา” ( טבילה ) ในพันธสัญญาใหม่ภาษาฮีบรู ) ^{[ 98 ] [ 99 ]}

บางคนใน ขบวนการ เอฟราอิมพยายามเปลี่ยนศาสนาเพื่อระบุตัวตนกับอิสราเอล แต่หน่วยงานปกครองของเมสสิยานิกส่วนใหญ่ยอมรับการมีอยู่ของคนต่างชาติในประชาคม และไม่เห็นความจำเป็นที่พวกเขาจะต้องเปลี่ยนศาสนาเพื่อนมัสการในรูปแบบและความเข้าใจแบบเมสสิยานิก เมื่อผู้เชื่อเมสสิยานิกที่เป็นคนต่างชาติปรารถนาที่จะเปลี่ยนศาสนาอย่างจริงใจ มาตรฐานฮาลาคาห์ของชาวยิวเมสสิยานิก (รวมถึงการขลิบ ) จะถูกบังคับใช้เพื่อรักษาความสมบูรณ์ในหมู่ชุมชนชาวยิวเมสสิยานิกทั่วโลก^{[ 99 ] [ 100 ]}

โดยทั่วไปแล้ว ขบวนการนี้จะหลีกเลี่ยงคำศัพท์คริสเตียนทั่วไป เช่น พระเยซู พระคริสต์ หรือไม้กางเขน และนิยมใช้คำศัพท์ภาษาฮีบรูหรืออาราเมอิกมากกว่า^{[ 101 ]}

บทเพลงของชาวยิวเมสสิยานิกแตกต่างจากบทเพลงของคริสเตียนนิกายอีแวนเจลิคัลตรงที่เน้นบทบาทของอิสราเอลในประวัติศาสตร์และความหวังในพระเมสสิยาห์ ความแตกต่างอื่นๆ ได้แก่ การอ้างถึงพระเยซู—โดยปกติจะใช้ชื่อเยชูอา —ในฐานะ "พระผู้ช่วยให้รอดของอิสราเอล" บทเพลงเมสสิยานิกมักจะรวมเพลงของอิสราเอลไว้ด้วย^{[ 102 ]}ขบวนการนี้มีศิลปินบันทึกเสียงหลายคนที่ถือว่าเพลงของพวกเขามีเนื้อหาเกี่ยวกับพระเมสสิยาห์ เช่น โจเอล เชอร์นอฟ จากวง Lamb ^{[ 103 ]}เท็ด เพียร์ซ^{[ 104 ]}และชัค คิง^{[ 105 ]}

ในสหรัฐอเมริกา การเกิดขึ้นของขบวนการชาวยิวเมสสิยานิกทำให้เกิดความตึงเครียดกับองค์กรชาวยิว-คริสเตียนและองค์กรมิชชันนารีอื่นๆ ในปี พ.ศ. 2518 สมาคมพยานคริสเตียนต่อชาวยิวได้ประณามหลายแง่มุมของขบวนการชาวยิวเมสสิยานิก^{[ 106 ]}

ในอิสราเอล ความแตกต่างทางภาษาศาสตร์ระหว่างชาวยิวเมสสิยานิกและคริสเตียนกระแสหลักนั้นไม่ชัดเจนนัก และโบสถ์ต่างๆ มักใช้คำว่าmeshihiy ( משיחי , 'เมสสิยานิก') แทนคำว่าnotsri ( נוצרי , 'คริสเตียน') มูลนิธิอิสราเอลทรัสต์ของคริสตจักรแองลิกัน ซึ่งตั้งอยู่ที่คริสต์เชิร์ช กรุงเยรูซาเลม องค์กรที่ มีมุมมองแบบ เอกภาพและดำเนินงานโรงเรียนระหว่างศาสนาในกรุงเยรูซาเลม ให้การสนับสนุนทางสังคมแก่ชาวยิวเมสสิยานิกในอิสราเอลบ้าง^{[ 107 ]}

เช่นเดียวกับการคัดค้านแบบดั้งเดิมของชาวยิวต่อเทววิทยาของคริสเตียน ผู้ต่อต้านศาสนายูดายแบบเมสสิยานิกถือว่าข้อความอ้างอิงของคริสเตียน เช่น คำพยากรณ์ในพระคัมภีร์ฮีบรูที่อ้างว่าอ้างถึงความทุกข์ทรมานและการสิ้นพระชนม์ของพระเมสสิยาห์นั้น ถูกนำมาใช้ผิดบริบทและตีความผิด^{[ 108 ]}เทววิทยาของชาวยิวปฏิเสธความคิดที่ว่าพระเมสสิยาห์หรือมนุษย์คนใดเป็นเทพเจ้าความเชื่อในตรีเอกภาพถือเป็นการบูชารูปเคารพโดยผู้มีอำนาจทางศาสนาส่วนใหญ่ แม้ว่าจะถือว่าเป็นชิตูฟ (แปลตรงตัวว่า "หุ้นส่วน") ซึ่งเป็นการร่วมมือของบุคคลอื่นกับพระเจ้าของอิสราเอล ก็อนุญาตเฉพาะสำหรับคนต่างชาติเท่านั้น และเป็นไปตามความคิดเห็นของนักปราชญ์บางคนเท่านั้น สำหรับชาวยิวแล้วถือว่าเป็นการบูชารูปเคารพโดยทั่วไป^{[ 109 ] [ 110 ] [ 111 ]}ยิ่งไปกว่านั้น ศาสนายูดายไม่ได้มองว่าบทบาทของพระเมสสิยาห์คือการช่วยโลกให้พ้นจากบาป ซึ่งเป็นคำสอนที่สำคัญของศาสนาคริสต์^{[ 112 ]}และศาสนายูดายแบบเมสสิยานิก^{[ 12 ]}

ฝ่ายต่อต้านชาวยิวของศาสนายูดายเมสสิยานิกมักมุ่งเน้นการวิพากษ์วิจารณ์ไปที่การแยกตัวทางอุดมการณ์อย่างรุนแรงของขบวนการนี้จากความเชื่อดั้งเดิมของชาวยิว โดยระบุว่าการยอมรับพระเยซูเป็นพระเมสสิยาห์สร้างความแตกแยกที่ไม่สามารถเอาชนะได้ระหว่างความคาดหวังเกี่ยวกับพระเมสสิยาห์แบบดั้งเดิมของศาสนายูดายกับคำกล่าวอ้างทางเทววิทยาของศาสนาคริสต์^{[ 113 ]}พวกเขาระบุว่าในขณะที่ศาสนายูดายเป็นศาสนาเมสสิยานิก แต่พระเมสสิยาห์ของศาสนายูดายไม่ใช่พระเยซู^{[ 114 ]}ดังนั้นคำนี้จึงทำให้เข้าใจผิด^{[ 115 ]}นิกายทั้งหมดของศาสนายูดาย รวมทั้งองค์กรชาวยิวระดับชาติ ต่างปฏิเสธศาสนายูดายเมสสิยานิกในฐานะรูปแบบหนึ่งของศาสนายูดาย^{[ 15 ] [ 116 ]}การประชุมกลางของแรบไบอเมริกันระบุว่า" 'คริสเตียนชาวยิว' หรือ 'ชาวยิวเมสสิยานิก' ไม่เคยถูกพิจารณาว่าเป็นผู้เชื่อในศาสนายูดาย" ^{[ 117 ]}เกี่ยวกับการแบ่งแยกนี้แรบไบแคโรล แฮร์ริส-ชาปิโรแห่งกลุ่มปฏิรูปนิยมกล่าวว่า: "การยอมรับแก่นแท้ของความเป็นฆราวาส—พระเยซู—เป็นการละเมิดข้อห้ามสุดท้ายของความเป็นยิว ... ความเชื่อในพระเยซูในฐานะพระเมสสิยาห์ไม่ได้เป็นเพียงความเชื่อที่นอกรีตอย่างที่อาจเคยเป็นในศตวรรษแรก แต่มันได้กลายเป็นสิ่งที่เทียบเท่ากับการฆ่าตัวตายทางชาติพันธุ์และวัฒนธรรม" ^{[ 118 ]}

B'nai Brith Canadaถือว่ากิจกรรมเมสสิยานิกเป็นเหตุการณ์ต่อต้านชาวยิว^{[ 119 ]}แรบไบโทเวีย ซิงเกอร์ผู้ก่อตั้งองค์กรต่อต้านมิชชันนารีOutreach Judaismกล่าวถึงผู้นำทางศาสนาเมสสิยานิกในเมืองโทเลโดว่า: "เขาไม่ได้บริหารโบสถ์ยิว... มันเป็นโบสถ์ที่ออกแบบมาให้ดูเหมือนโบสถ์ยิว และฉันอยู่ที่นั่นเพื่อเปิดโปงเขา สิ่งที่คริสเตียนหัวรุนแรงไร้ความรับผิดชอบเหล่านี้ทำคือรูปแบบหนึ่งของการฉ้อโกงผู้บริโภค พวกเขาทำให้ความแตกต่างระหว่างศาสนายูดายและศาสนาคริสต์ไม่ชัดเจน เพื่อล่อลวงชาวยิวที่อาจต่อต้านข้อความที่ตรงไปตรงมา" ^{[ 120 ]}

การที่นักการเมืองชาวยิวมีความสัมพันธ์กับผู้นำทางศาสนาเมสสิยานิก โดยเชิญเขามาสวดมนต์ในที่ประชุมสาธารณะ แม้ว่าจะทำไปโดยไม่ได้ตั้งใจ ก็ส่งผลให้มีการประณามอย่างกว้างขวางจากชุมชนชาวยิวในดีทรอยต์ในปี 2018 ^{[ 121 ] [ 122 ]}เนื่องจากความคิดเห็นส่วนใหญ่ในแวดวงชาวยิวทั้งในอิสราเอลและอเมริกาถือว่าศาสนายูดายเมสสิยานิกเป็นศาสนาคริสต์และผู้ติดตามเป็นคริสเตียน^{[ 123 ]}

ในปี พ.ศ. 2542 สุสาน Pardes Shalomใน เมือง โทรอนโตประเทศแคนาดา ห้ามมิให้บาทหลวง Malvern Jacobs ถูกฝังในสุสาน เนื่องจาก Jacobs ได้เปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์และกลายเป็นรัฐมนตรีชาวยิวเมสสิยานิกและคณบดีแผนกศึกษาศาสนายิวของวิทยาลัยคริสเตียนแคนาดา^{[ 124 ]} Pardes Shalom ได้ปิดประตูเพื่อป้องกันไม่ให้โลงศพของ Jacobs และขบวนแห่ศพที่มีผู้มาร่วมงาน 400 คน เข้าไปในสุสาน^{[ 125 ]}

นักวิชาการชาวยิวจำนวนน้อย โดยเฉพาะแดน โคห์น-เชอร์บ็อกยอมรับการปฏิบัติศาสนายิวแบบเมสสิยานิกเป็นรูปแบบการแสดงออกทางศาสนายิวที่ถูกต้องตามหลักการภายใน "แบบจำลองพหุนิยม" ของศาสนายิว^{[ 126 ] [ 127 ]}ในทางตรงกันข้าม นักคิดชาวยิวส่วนใหญ่ได้วางศาสนายิวแบบเมสสิยานิกไว้นอกเหนือความถูกต้องตามหลักการของศาสนายิวทั่วไป และอยู่ในกลุ่มของศาสนาคริสต์ บางคน เช่นเดวิด โนวัค^{[ 128 ]}และไมเคิล วิสโคกรอด [ ^{129 ] ได้}ข้อสรุปว่าชาวยิวเมสสิยานิกยังคงเป็นชาวยิวตามหลักฮาลาคาห์ แม้ว่าศาสนายิวแบบเมสสิยานิกจะไม่ใช่ศาสนายิวเลยก็ตาม ในส่วนของชาวยิวที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาคริสต์ โนวัคเขียนว่า "การตัดสินใจครั้งสำคัญในชีวิตเหล่านี้ไม่ได้หมายความว่าจะไม่มีค่าใช้จ่าย ในการเปลี่ยนศาสนาใดๆ ก็ตาม จะมีบางสิ่งที่ได้มาและบางสิ่งที่สูญเสียไป" ^{[ 128 ]}

สิทธิ์ของชาวยิวเมสสิยานิกในการกลับคืนสู่รัฐอิสราเอลขึ้นอยู่กับสถานะฮาลาคาห์ของพวกเขา ในขณะที่ผู้ที่เป็นชาวยิวตามฮาลาคาห์จะถูกยกเว้น ผู้ที่ไม่ใช่ชาวยิวตามฮาลาคาห์อาจมีสิทธิ์โดยพิจารณาจากเชื้อสายยิว[ ^{16 ] ผู้}ช่วยของทนายความคนหนึ่งในสองคนที่เกี่ยวข้องกับ คดี ของศาลฎีกาอิสราเอล ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2551 ได้อธิบายกับJerusalem Postว่าชาวยิวเมสสิยานิกที่ไม่ใช่ชาวยิวตามกฎหมายของรับบีชาวยิว แต่มีเชื้อสายยิวเพียงพอที่จะมีคุณสมบัติภายใต้กฎหมายการกลับคืนสู่รัฐ สามารถอ้างสิทธิ์สถานะผู้อพยพใหม่และสัญชาติโดยอัตโนมัติได้แม้จะเป็นเมสสิยานิก^{[ 130 ]}รัฐอิสราเอลให้สิทธิ์Aliyah (สิทธิ์ในการกลับคืน) และสัญชาติแก่ชาวยิว และแก่ผู้ที่มีพ่อแม่หรือปู่ย่าตายายที่เป็นชาวยิวที่ไม่ถือว่าเป็นชาวยิวตามฮาลาคาห์ เช่น ผู้ที่มีพ่อเป็นชาวยิวแต่แม่ไม่ใช่ชาวยิว กฎหมายเดิมได้ยกเว้น “บุคคลที่เคยเป็นชาวยิวและเปลี่ยนศาสนาโดยสมัครใจ” และ คำตัดสิน ของศาลฎีกาอิสราเอลในปี 1989 ได้วินิจฉัยว่าศาสนายิวเมสสิยานิกถือเป็นศาสนาอื่น^{[ 131 ]}อย่างไรก็ตาม เมื่อวันที่ 16 เมษายน 2551 ศาลฎีกาอิสราเอลได้มีคำวินิจฉัยในคดีที่ชาวยิวเมสสิยานิกจำนวนหนึ่งซึ่งมีบิดาและปู่ย่าตายายเป็นชาวยิวได้ยื่นฟ้อง การยื่นขออพยพของพวกเขาถูกปฏิเสธเนื่องจากพวกเขาเป็นชาวยิวเมส สิยา นิก ผู้ยื่นคำร้องโต้แย้งว่าพวกเขาไม่เคยเป็นชาวยิวตาม ฮาลาคาห์และจึงไม่ถูกยกเว้นโดยข้อกำหนดการเปลี่ยนศาสนา ข้อโต้แย้งนี้ได้รับการยืนยันในคำวินิจฉัย^{[ 130 ] [ 132 ] [ 133 ]}

รายงานเสรีภาพทางศาสนาระหว่างประเทศประจำปี 2008 ซึ่งเผยแพร่โดยสำนักงานประชาธิปไตย สิทธิมนุษยชน และแรงงานในสหรัฐอเมริกา ระบุว่าการเลือกปฏิบัติต่อชาวยิวเมสสิยานิกในอิสราเอลกำลังเพิ่มขึ้น^{[ 134 ]}นอกจากนี้ยังมีการกระทำรุนแรงเกิดขึ้นด้วย ในเหตุการณ์หนึ่งเมื่อวันที่ 20 มีนาคม 2008 มีการส่งระเบิดที่ซ่อนไว้ในตะกร้าของขวัญวันปูริมไปยังบ้านของครอบครัวชาวยิวเมสสิยานิกที่มีชื่อเสียงในเมืองอาริเอลในเขตเวสต์แบงก์ซึ่งทำให้ลูกชายได้รับบาดเจ็บสาหัส^{[ 135 ]}ในที่สุดยาคอฟ ไทเทลก็ถูกจับกุมในข้อหาพยายามฆ่า^{[ 136 ]}

ความขัดแย้งนี้ได้นำไปสู่การคุกคามและความรุนแรง โดยเฉพาะในอิสราเอล ซึ่งมีชุมชนออร์โธดอกซ์ขนาดใหญ่และแข็งกร้าว องค์กรออร์โธดอกซ์หลายแห่ง รวมถึงYad L'AchimและLehavaมุ่งมั่นที่จะกำจัดกิจกรรมเผยแพร่ศาสนาในอิสราเอล รวมถึงกลุ่มชาวยิวเมสสิยานิก กลยุทธ์หนึ่งคือการติดโปสเตอร์ขอให้ชาวอิสราเอลคว่ำบาตรร้านค้าที่ชาวยิวเมสสิยานิกเป็นเจ้าของหรือพนักงาน อีกกลยุทธ์หนึ่งคือการรายงานชาวยิวเมสสิยานิกต่อกระทรวงมหาดไทย ซึ่งมีหน้าที่บังคับใช้กฎหมายของอิสราเอลที่ห้ามการเผยแพร่ศาสนา^{[ 137 ]}ในอีกเหตุการณ์หนึ่ง นายกเทศมนตรีของ Or Yehuda ชานเมืองเทลอาวีฟ ได้เผาหนังสือที่แจกจ่ายให้กับผู้อพยพชาวเอธิโอเปียในที่สาธารณะ ต่อมาเขาได้ขอโทษสำหรับการกระทำดังกล่าว^{[ 138 ]}ในโอกาสอื่นๆ นักกิจกรรมของ Lehava พยายามขัดจังหวะชาวยิวเมสสิยานิกและคุกคามผู้เข้าร่วมอย่างรุนแรง^{[ 139 ] [ 140 ]}

กองทัพเรือสหรัฐฯตัดสินใจว่าบาทหลวงชาวยิวเมสสิยานิกต้องสวมเครื่องหมายกางเขนของคริสเตียน ไม่ใช่แผ่นจารึกพระบัญญัติ ซึ่งเป็นเครื่องหมายของบาทหลวงชาวยิว ตามรายงานของYeshiva World Newsคณะกรรมการเครื่องแบบกองทัพเรือสั่งให้ไมเคิล ไฮลส์ ผู้สมัครเป็นบาทหลวง สวมเครื่องหมายของคริสเตียน ไฮลส์ลาออกจากโครงการแทนที่จะสวมกางเขน^{[ 141 ]}เอริค โทคาเจอร์ โฆษกของขบวนการชาวยิวเมสสิยานิก ตอบว่า "การตัดสินใจนี้โดยพื้นฐานแล้วเป็นการกีดกันชาวยิวเมสสิยานิกไม่ให้รับใช้เป็นบาทหลวงในกองทัพเรือสหรัฐฯ เพราะจะทำให้พวกเขาต้องสวมเครื่องหมายที่ไม่สอดคล้องกับความเชื่อและศรัทธาของพวกเขา" ^{[ 142 ]}

คดีการเลือกปฏิบัติทางศาสนาของพนักงานตำรวจในเมืองเบอร์ มิงแฮม รัฐอลาบามาได้รับการตัดสินให้เป็นฝ่ายชนะ หลังจากที่เธอยื่นฟ้องเนื่องจากต้องทำงานในวันสะบาโตของชาวยิว^{[ 143 ]}

• ปริลล์, แพทริค (2004). ความคาดหวังเกี่ยวกับพระเจ้าและพระเมสสิยาห์ . สำนักพิมพ์เยชัว จำกัด. ISBN 978-0974208602.
• เรสนิก, รัสส์ (2010). การแนะนำศาสนายูดายเมสสิยานิกและสหภาพประชาคมชาวยิวเมสสิยานิก (ไฟล์ PDF) (จุลสาร). อัลบูเคอร์คี : สหภาพประชาคมชาวยิวเมสสิยานิก .
• Schonfield, Hugh (1936). ประวัติศาสตร์ของศาสนาคริสต์ในมุมมองของชาวยิว . ลอนดอน: Duckworth.
• Cohn-Sherbok, Dan (2000). ศาสนายูดายเมสสิยานิก . นิวยอร์ก: Continuum. ISBN 9781441124104.
• สเติร์น, เดวิด เอช. (2007). ศาสนายูดายเมสสิยานิก: ขบวนการสมัยใหม่ที่มีอดีตอันเก่าแก่ (ฉบับที่ 2). แอชแลนด์, โอไฮโอ : สำนักพิมพ์เมสสิยานิกยูดาย. ISBN 978-1880226339.
• เยตส์, จอห์น เอ็ม. (2011). "ศาสนายูดายแบบเมสสิยานิก". ใน จอร์จ โทมัส คูเรียน (บรรณาธิการ). สารานุกรมอารยธรรมคริสเตียน . สำนักพิมพ์แบล็กเวลล์ จำกัด.

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับศาสนายูดายเมสสิยานิก

• Wineapple, Shai; Kark, Ruth ประวัติศาสตร์ของชาวยิวเมสสิยานิกและรัฐอิสราเอล ค.ศ. 1948–2008 วารสาร Israel Studiesเล่มที่ 27 ฉบับที่ 3 ฤดูใบไม้ร่วง ปี 2022 หน้า 118–142 ที่ Omnilogos โดยไม่มีการอ้างอิง