พิธีมิสซา เป็นพิธีกรรม ทางศาสนา หลักในศาสนาคริสต์ตะวันตก หลายรูปแบบ คำว่ามิสซามักใช้กันในคริสตจักรคาทอลิก [ ^{1 ]}คริสตจักรลูเธอรัน [ ^{2 ] [ 3 ] ออ}ร์โธดอกซ์พิธีกรรมตะวันตกคาทอลิกแบบเก่าและคาทอลิกแบบอิสระ^{[ 4 ]}คำนี้ยังใช้ในคริสตจักร^แองลิกัน บางแห่ง ^{[ 5 ]}และในบางโอกาสโดยคริสตจักร โปรเตสแตนต์ อื่นๆ

ในนิกายลูเธอรัน คำว่าMassใช้สำหรับพิธีกรรมศีลมหาสนิท โดยเฉพาะในประเทศแถบสแกนดิเนเวีย แม้ว่าในอเมริกาเหนือ คำว่า Divine Serviceจะใช้กันทั่วไปก็ตาม สำหรับการเฉลิมฉลองศีลมหาสนิทในศาสนาคริสต์นิกายตะวันออกรวมถึงคริสตจักรคาทอลิกตะวันออกและคริสตจักรลูเธอรันตะวันออกมักใช้คำอื่นแทน เช่นDivine Liturgy , Holy Qurbana , Holy QuroboและBadarak (หรือPatarag ) นิกายคริสเตียน อื่น ๆ อาจใช้คำเช่น หรือworship service (และมักจะใช้แค่ "service") แทนคำว่าMass ^{[ 6 ]}

คำนามภาษาอังกฤษMassมาจากภาษาละตินยุคกลางmissaคำภาษาละตินนี้ถูกนำมาใช้ในภาษาอังกฤษโบราณเป็นmæsse (ผ่านรูปแบบภาษาละตินสามัญ* messa ) และบางครั้งก็ถูกแปลเป็นsendnes (เช่น 'การส่ง การปลดออก') ^{[ 7 ]}

คำภาษาละตินmissaเองนั้นถูกใช้มาตั้งแต่ศตวรรษที่ 6 ^{[ 8 ]}น่าจะมาจากสูตรสรุปIte, missa est ("ไป; การปล่อยตัวเสร็จสิ้นแล้ว"); missaในที่นี้เป็น คำนาม ภาษาละตินยุคปลายที่สอดคล้องกับmissio ในภาษาคลาสสิ ก

อย่างไรก็ตาม ในทางประวัติศาสตร์ มีคำอธิบายทางด้านนิรุกติศาสตร์อื่นๆ เกี่ยวกับคำนามmissaที่อ้างว่าไม่ได้มาจากสูตรite, missa est Fortescue (1910) อ้างถึงคำอธิบายทางด้านนิรุกติศาสตร์ที่เก่ากว่าและ "เพ้อฝัน" โดยเฉพาะอย่างยิ่งการแปลงเป็นภาษาละตินของภาษาฮีบรูmatzâh ( מַצָּה ) "ขนมปังไร้เชื้อ; เครื่องบูชา" ซึ่งเป็นที่มาที่ได้รับความนิยมในศตวรรษที่ 16 โดยReuchlinและLutherหรือภาษากรีกμύησις "การเริ่มต้น" หรือแม้แต่ภาษาเยอรมันmese "การชุมนุม" ^{[ a ]} ​​นักประวัติศาสตร์ชาวฝรั่งเศสDu Cangeในปี 1678 รายงาน "ความคิดเห็นต่างๆ เกี่ยวกับที่มา" ของคำนามmissa "พิธีมิสซา" รวมถึงที่มาจากการมาจากภาษาฮีบรูmatzah ( Missah, id est, oblatio ) ซึ่งในที่นี้ถูกยกให้เป็นผลงานของCaesar Baronius รากศัพท์ภาษาฮีบรูมาจากการคาดเดาจากภาษาศาสตร์สมัยศตวรรษที่ 16 ผู้มีอำนาจในยุคกลางได้คำนามmissa มา จากคำกริยาmittereแต่ไม่เกี่ยวข้องกับสูตรite missa est ^{[ 10 ]}ด้วยเหตุนี้De divinis officiis (ศตวรรษที่ 9) ^{[ 11 ]}อธิบายคำว่า"a mittendo, quod nos mittat ad Deo" ("มาจาก 'การส่ง' เพราะมันส่งเราไปหาพระเจ้า") ^{[ 12 ]}ในขณะที่รูเพิร์ตแห่ง Deutz (ต้นศตวรรษที่ 12) ได้มาจากการ "ไล่ออก" ของ "ความเป็นปฏิปักษ์ระหว่างพระเจ้าและมนุษย์" ( "inimicitiarum quæ erant inter Deum et homines" ) ^{[ 13 ]}

มีการแบ่งแยกระหว่างบทสวดที่ปรากฏซ้ำในทุกพิธีมิสซา ( ordinarium , ทั่วไป ) และบทสวดที่ร้องตามโอกาส ( proprium , เฉพาะ ) ^{[ 14 ]}

คริสตจักรคาทอลิกมองว่าพิธีมิสซาหรือศีลมหาสนิทเป็น "แหล่งที่มาและจุดสูงสุดของชีวิตคริสเตียน" ซึ่งศีลศักดิ์สิทธิ์ อื่นๆ มุ่งไปสู่^{​​[ 15 ]}ในพิธีมิสซาจะมีการระลึกถึงชีวิตของพระเยซูอาหารมื้อสุดท้ายและการสิ้นพระชนม์บนไม้กางเขนที่คาลวารีผู้ประกอบพิธีที่ได้รับการแต่งตั้ง ( บาทหลวงหรือบิชอป ) เข้าใจกันว่าทำหน้าที่ในฐานะตัวแทนของพระคริสต์เนื่องจากเขาระลึกถึงคำพูดและท่าทางของพระเยซูคริสต์ในอาหารมื้อสุดท้ายและนำผู้ร่วมพิธีสรรเสริญพระเจ้าพิธีมิสซาประกอบด้วยสองส่วน คือพิธีนมัสการพระวจนะและพิธี ศีลมหาสนิท

บาทหลวงเยซูอิต รูน พี. ทูริงเกอร์เขียนไว้ในปี 1965 ว่า "พิธีศีลมหาสนิทของ คริสต จักรแห่งรัฐสวีเดนซึ่งเป็นนิกายลูเธอรันนั้นในหลายแง่มุมมีความใกล้เคียงกับพิธีมิสซาของโรมันมากกว่าของคริสตจักรโปรเตสแตนต์อื่นใด" ^{[ 16 ] [ 17 ]}แม้ว่าจะมีลักษณะภายนอกคล้ายกับมิสซาของลูเธอรันหรือมิสซาของแองกลิกัน [ ^{17 ] [ 18 ] [ 19 ] คริสตจักรคาทอลิกก็แยกแยะความแตกต่างระหว่างมิสซาของตนเองกับมิสซาของคริสต จักร}เหล่านั้นบนพื้นฐานของสิ่งที่คริสตจักรคาทอลิกมองว่าเป็นความถูกต้องของลำดับชั้นของคณะสงฆ์ และด้วยเหตุนี้จึงมักไม่อนุญาตให้สมาชิกของคริสตจักรเหล่านี้ร่วมรับศีลมหาสนิทด้วย กัน ^{[ 20 ] [ 21 ]}ในจดหมายปี 1993 ถึงบิชอปโยฮันเนส ฮันเซลมันน์แห่งคริสตจักรลูเธอรันอีแวนเจลิคัลในบาวาเรียพระคาร์ดินัลรัตซิงเกอร์ (ต่อมาคือสมเด็จพระสันตะปาปาเบเนดิกต์ที่ 16) ยืนยันว่า "เทววิทยาที่มุ่งเน้นแนวคิดเรื่องการสืบทอดตำแหน่ง [ของบิชอป] เช่นเดียวกับที่มีอยู่ในคริสตจักรคาทอลิกและคริสตจักรออร์โธดอกซ์ไม่จำเป็นต้องปฏิเสธการประทับอยู่ของพระเจ้า [ Heilschaffende Gegenwart des Herrn ] ที่ประทานความรอดใน พิธีศีลมหาสนิทของลู เธอรัน [ evangelische ] แต่อย่างใด" ^{[ 22 ]}พระราชกฤษฎีกาว่าด้วยเอกภาพคริสตจักรซึ่งจัดทำโดยสภาวาติกันที่ 2ในปี พ.ศ. 2507 ระบุว่า คริสตจักรคาทอลิกเข้าใจว่า เมื่อกลุ่มศาสนาอื่น ๆ (เช่น ลูเธอรันแองกลิกันและเพรสไบทีเรียน ) “ระลึกถึงการสิ้นพระชนม์และการฟื้นคืนพระชนม์ของพระองค์ในพิธีมหาสนิท พวกเขาประกาศว่าสิ่งนี้หมายถึงชีวิตในความเป็นหนึ่งเดียวกับพระคริสต์และรอคอยการเสด็จมาของพระองค์ในพระสิริ” ^{[ 21 ]}

ภายในโครงสร้างที่กำหนดไว้ด้านล่าง ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของพิธีกรรมโรมันการอ่านพระคัมภีร์ บทสวดหรือบทสวดที่ขับร้องหรือท่องระหว่างขบวนแห่เข้าโบสถ์หรือในพิธีศีลมหาสนิท และบทสวดอื่นๆ บางบทจะแตกต่างกันไปในแต่ละวันตามปฏิทินพิธีกรรม^{[ 23 ]}

ชาวคาทอลิกแบบดั้งเดิมใช้คำว่า " การเสียสละ ( prosphora , oblatio ) แห่งพิธีมิสซา" เพื่อ การไถ่บาป ^{[ 24 ]}

พระสงฆ์เข้ามาพร้อมกับผู้ช่วยพระสงฆ์ (ถ้ามี) และผู้ช่วยแท่นบูชา (ซึ่งอาจทำหน้าที่เป็นผู้ถือไม้กางเขนผู้ถือเทียน และผู้ถือกระถางธูป ) พระสงฆ์ทำเครื่องหมายกางเขนร่วมกับผู้คนและทักทายพวกเขาอย่างเป็นทางการ ในบรรดาตัวเลือกที่เสนอสำหรับพิธีกรรมเบื้องต้น ตัวเลือกที่นักพิธีกรรมนิยมคือการเชื่อมโยงการสรรเสริญของเพลงสวดเปิดกับพระสิริแด่พระเจ้าที่ตามมา^{[ 25 ]} Kyrie eleisonในที่นี้เป็นการสรรเสริญพระเมตตาของพระเจ้ามาตั้งแต่สมัยโบราณ^{[ 26 ]}การกระทำสำนึกผิดที่กำหนดโดยสภาเทรนต์ยังคงได้รับอนุญาตในที่นี้เช่นกัน โดยมีข้อควรระวังว่าไม่ควรทำให้ผู้คนในที่ประชุมหันเหความสนใจเข้าหากันเองในระหว่างพิธีกรรมเหล่านี้ ซึ่งมีจุดมุ่งหมายเพื่อรวมผู้ที่มารวมตัวกันให้เป็นหนึ่งเดียวในการสรรเสริญ^{[ 27 ] [ 28 ]}พิธีกรรมเบื้องต้นสิ้นสุดลงด้วยคำ อธิษฐานรวม

ในวันอาทิตย์และวันสำคัญทางศาสนา จะมีการอ่านพระคัมภีร์สามครั้ง ส่วนวันอื่นๆ จะมีการอ่านเพียงสองครั้ง หากมีการอ่านสามครั้ง การอ่านครั้งแรกจะเป็นจากพันธสัญญาเดิม (ซึ่งเป็นคำที่กว้างกว่า " พระคัมภีร์ฮิบรู " เพราะรวมถึงหนังสือดิวเทโรคาโนนิคัล ด้วย ) หรือจากกิจการของอัครทูตในช่วงเทศกาลอีสเตอร์การอ่านครั้งแรกจะตามด้วยบทเพลงสดุดี ซึ่งอาจอ่านหรือร้องตอบโต้กัน การอ่านครั้งที่สองจะเป็นจากจดหมายของอัครทูตในพันธสัญญาใหม่ โดยทั่วไป จะเป็นจดหมายของเปาโล จากนั้นจะมีการร้องเพลงสรรเสริญพระวรสารขณะที่แห่หนังสือพระวรสารไปยังแท่นอ่านพระคัมภีร์ บางครั้งอาจมีธูปและเทียนหากไม่ร้องก็อาจละเว้นได้ การอ่านครั้งสุดท้ายและจุดสูงสุดของพิธีนมัสการพระวจนะคือการประกาศพระวรสารโดยผู้ช่วยบาทหลวงหรือบาทหลวง ในวันอาทิตย์และวันสำคัญทางศาสนา ทั้งหมด และโดยเฉพาะอย่างยิ่งในพิธีมิสซาทุกครั้ง จะมี การเทศน์หรือคำเทศนาที่อ้างอิงถึงแง่มุมใดแง่มุมหนึ่งของบทอ่านหรือพิธีกรรมเอง^{[ 29 ]}เทศน์นั้นควรเป็นไปในเชิงศีลธรรมและเป็นการตักเตือน^{[ 30 ]}สุดท้ายนี้ในวันอาทิตย์และวันสำคัญต่างๆ จะมีการกล่าวคำเชื่อไนซีนหรือโดยเฉพาะอย่างยิ่งตั้งแต่เทศกาลอีสเตอร์ถึง เทศกาลเพ นเตโคสต์คำเชื่อ ของอัครสาวก ^{[ 31 ]}และตามด้วยคำอธิษฐานสากลหรือคำอธิษฐานของผู้ศรัทธา^{[ 32 ]}คำว่า "ของผู้ศรัทธา" มาจากสมัยที่ผู้เรียนคำสอนไม่ได้อยู่ร่วมในคำอธิษฐานนี้หรือสิ่งที่ตามมา

พิธีศีลมหาสนิทเริ่มต้นด้วยการเตรียมแท่นบูชาและของถวาย^{[ 33 ]}ในขณะที่อาจมีการเก็บเงินบริจาค พิธีนี้จบลงด้วยพระสงฆ์กล่าวว่า “พี่น้องทั้งหลาย โปรดอธิษฐานขอให้เครื่องบูชาของข้าพเจ้าและของท่านเป็นที่ยอมรับของพระเจ้า พระบิดาผู้ทรงฤทธานุภาพ” ผู้ร่วมพิธียืนขึ้นและตอบว่า “ขอพระเจ้าทรงรับเครื่องบูชาจากมือของท่าน เพื่อเป็นการสรรเสริญและถวายเกียรติแด่พระนามของพระองค์ เพื่อประโยชน์ของเรา และเพื่อประโยชน์ของพระศาสนาจักรอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ทั้งหมด” ^{[ 34 ]}จากนั้นพระสงฆ์จะกล่าวคำอธิษฐานที่เปลี่ยนแปลงได้เหนือของถวาย

จากนั้น ในระหว่างการสนทนากับผู้ศรัทธา บาทหลวงจะกล่าวถึงความหมายของ "ศีลมหาสนิท" ซึ่งก็คือการขอบคุณพระเจ้า ตามด้วยบทภาวนาขอบคุณพระเจ้าที่หลากหลาย และจบลงด้วยการสรรเสริญว่า " ศักดิ์สิทธิ์ ศักดิ์สิทธิ์ ...ฟ้าและดินเต็มไปด้วยพระสิริของพระองค์...ผู้ที่มาในนามของพระเจ้าก็ได้รับพร โฮซันนาในที่สูงสุด"

บทสวด อนาโฟราหรือที่ถูกต้องกว่าคือ "บทสวดศีลมหาสนิท" จะตามมา บทสวดอนาโฟราที่เก่าแก่ที่สุดของพิธีกรรมโรมัน ซึ่งได้รับการกำหนดไว้ตั้งแต่สภาเทรนต์เรียกว่าโรมันแคนนอนโดยมีองค์ประกอบหลักที่สืบย้อนไปถึงศตวรรษที่สี่ ด้วยการฟื้นฟูพิธีกรรมหลังจากสภาวาติกันที่สองบทสวดศีลมหาสนิทอื่นๆ อีกมากมายได้ถูกแต่งขึ้น รวมถึงสี่บทสำหรับมิสซาสำหรับเด็ก หัวใจสำคัญของศีลมหาสนิทคือเรื่องเล่าการ สถาปนา ซึ่งเป็นการระลึกถึงคำพูดและการกระทำของพระเยซูในอาหารค่ำมื้อสุดท้าย ของพระองค์ ซึ่งพระองค์ทรงบอกให้สาวกของพระองค์ทำเพื่อระลึกถึงพระองค์^{[ 35 ]}จากนั้นผู้ร่วมพิธีจะประกาศความเชื่อของพวกเขาในการที่พระคริสต์ทรงเอาชนะความตาย และความหวังของพวกเขาในชีวิตนิรันดร์^{[ 36 ]}ตั้งแต่สมัยคริสตจักรยุคแรก ส่วนสำคัญของการอธิษฐานในพิธีศีลมหาสนิทคือคำ อธิษฐาน วิงวอน (epiclesis)คือการวิงวอนพระวิญญาณบริสุทธิ์ ลงมา เพื่อชำระเครื่องบูชาให้บริสุทธิ์ และเพื่อให้ “เครื่องบูชาอันบริสุทธิ์ที่จะถูกบริโภคในพิธีศีลมหาสนิทนั้น จะเป็นประโยชน์ต่อความรอดของผู้ที่จะรับส่วนนั้น” ^{[ 37 ]}พระสงฆ์จะกล่าวคำ สรรเสริญพระเจ้า (doxology)เพื่อเป็นการยกย่องพระราชกิจของพระเจ้า ซึ่งผู้คนจะกล่าว“อาเมน”ต่อคำอธิษฐานในพิธีศีลมหาสนิททั้งหมด^{[ 38 ]}

ทุกคนร่วมกันสวดหรือร้องเพลง " บทภาวนาของพระเจ้า " ("Pater Noster" หรือ "ข้าแต่พระบิดา") บาทหลวงจะเริ่มด้วยวลีสั้นๆ แล้วตามด้วยบทภาวนาที่เรียกว่าembolismหลังจากนั้นผู้คนจะตอบรับด้วยบทสรรเสริญพระเจ้าอีกครั้ง มีการแลกเปลี่ยน เครื่องหมายแห่งสันติภาพแล้วจึงร้องหรือสวดบท " ลูกแกะของพระเจ้า " ("Agnus Dei" ในภาษาละติน) ในขณะที่บาทหลวงหักขนมปังศักดิ์สิทธิ์และวางชิ้นส่วนลงในถ้วยศักดิ์สิทธิ์หลัก นี่เรียกว่าพิธีการหักและผสมขนมปัง

จากนั้นบาทหลวงจะแสดงสิ่งของศักดิ์สิทธิ์ให้แก่ผู้ร่วมพิธี พร้อมกล่าวว่า “ดูเถิด พระเมษโปดกของพระเจ้า ดูเถิด พระองค์ผู้ทรงรับเอาบาปของโลกไป ผู้ใดที่ได้รับเชิญให้มาร่วมงานเลี้ยงของพระเมษโปดก ผู้นั้นก็เป็นผู้ที่ได้รับพร” ซึ่งทุกคนจะตอบว่า “ข้าแต่พระเจ้า ข้าพระองค์ไม่สมควรที่พระองค์จะเสด็จเข้ามาในบ้านของข้าพระองค์ แต่ขอเพียงพระองค์ตรัสคำเดียว จิตวิญญาณของข้าพระองค์ก็จะได้รับการเยียวยา” จากนั้นจึงมีการแจกศีลมหาสนิท โดยมักจะมีฆราวาสช่วยแจกไวน์ศักดิ์สิทธิ์^{[ 39 ]}ตามคำสอนของคาทอลิก ผู้ที่จะรับศีลมหาสนิทได้ต้องอยู่ในสถานะแห่งพระคุณ ปราศจากบาปมหันต์^{[ 40 ]}ส่งเสริมให้ผู้ศรัทธาทุกคนร้องเพลงในระหว่างขบวนแห่ศีลมหาสนิท “เพื่อแสดงถึงความเป็นหนึ่งเดียวกันทางจิตวิญญาณของผู้รับศีล” ^{[ 41 ]}จากขนมปังที่ทำให้พวกเขากลายเป็นหนึ่งเดียวกัน ตามด้วยช่วงเวลาแห่งความเงียบสงบเพื่อการไตร่ตรอง และจากนั้นก็เป็นบทภาวนาปิดท้ายพิธีมิสซาซึ่งแตกต่างกันไป

บาทหลวงให้พรแก่ผู้ที่อยู่ในที่ประชุม จากนั้นผู้ช่วยบาทหลวงหรือในกรณีที่ผู้ช่วยบาทหลวงไม่อยู่ บาทหลวงเองก็จะแยกย้ายผู้คนไป โดยเลือกสูตรที่ผู้คนจะ"ออกไป"เพื่อเผยแพร่ข่าวดีผู้ร่วมพิธีตอบว่า "ขอขอบคุณพระเจ้า" ทุกคนร้องเพลงปิดท้ายขณะที่บาทหลวงเดินไปยังด้านหลังของโบสถ์^{[ 42 ]}

เนื่องจากคริสเตียนออร์โธดอก ซ์ตะวันออกส่วนใหญ่ ใช้ พิธีกรรมไบแซนไท น์ โบสถ์ออร์โธดอกซ์ตะวันออกส่วนใหญ่จึงเรียกพิธีศีลมหาสนิทของตนว่า " พิธีศักดิ์สิทธิ์ " อย่างไรก็ตาม มีจำนวนวัดในคริสตจักรออร์โธดอกซ์ตะวันออกที่ใช้พิธีกรรมทางศาสนาภาษาละติน ฉบับปรับปรุง วัดส่วนใหญ่ใช้ "พิธีศักดิ์สิทธิ์ของนักบุญทิคอน" ซึ่งเป็นการปรับปรุงจากหนังสือสวดมนต์ทั่วไปของแองกลิกัน หรือ "พิธีศักดิ์สิทธิ์ของนักบุญเกรกอรี" ซึ่งได้มาจากรูปแบบไทรเดนไทน์ของพิธีมิสซาโรมันกฎเกณฑ์เหล่านี้ได้รับการปรับปรุงเพื่อให้สอดคล้องกับหลักคำสอนและหลักความเชื่อของคริสตจักรออร์โธดอกซ์ตะวันออกดังนั้น ข้อความ filioque จึงถูกลบออก มีการเพิ่ม epiclesisที่สมบูรณ์ยิ่งขึ้นและมีการนำขนมปังที่ใส่ยีสต์มาใช้^{[ 43 ]}

ในหนังสือแห่งความสอดคล้อง (Book of Concord ) บทที่ 24 ("ว่าด้วยพิธีมิสซา") ของคำสารภาพแห่งเอาส์บูร์ก (ค.ศ. 1530) เริ่มต้นดังนี้:

...พิธีมิสซายังคงดำรงอยู่ท่ามกลางพวกเรา และประกอบพิธีด้วยความเคารพสูงสุด เราไม่ได้ยกเลิกพิธีมิสซา แต่รักษาและปกป้องพิธีนี้อย่างเคร่งครัด [...] เรายังคงรักษาแบบแผนพิธีกรรมดั้งเดิมไว้ [...] ในโบสถ์ของเรามีการประกอบพิธีมิสซาทุกวันอาทิตย์และในวันศักดิ์สิทธิ์อื่นๆ เมื่อมีการมอบศีลศักดิ์สิทธิ์ให้แก่ผู้ที่ประสงค์จะรับหลังจากได้รับการตรวจสอบและได้รับการอภัยโทษแล้ว (มาตราที่ 24)

โบสถ์ลูเธอรันมักจะประกอบพิธีศีลมหาสนิททุกวันอาทิตย์ (วันของพระเจ้า) ในพิธีมิสซา ซึ่งสอดคล้องกับคำสารภาพความเชื่อของลูเธอรันเช่นเดียวกับทัศนะที่มาร์ติน ลูเธอรันประกาศ ไว้ ^{[ 44 ]}ผู้ช่วยประกอบพิธีศีลมหาสนิทจะนำศีลไปให้ผู้ป่วยในโรงพยาบาลและบ้านพักคนชรา รวมถึงในเรือนจำ การประกอบพิธีศีลมหาสนิททุกสัปดาห์เป็นเรื่องปกติในโบสถ์ลูเธอรันส่วนใหญ่ทั่วโลก บิชอปและบาทหลวง (ผู้เลี้ยงแกะ) ขององค์กรลูเธอรันขนาดใหญ่ได้สนับสนุนการประกอบพิธีมิสซาทุกสัปดาห์อย่างมาก และมีการประกอบพิธีมิสซาทุกวันในโบสถ์ลูเธอรันบางแห่ง รวมถึงอารามและสำนักสงฆ์ ลูเธอ รันเช่นอาราม Östanbäckและบ้านของนักบุญออกัสติน^{[ 45 ] [ 46 ] [ 47 ]}

ตามธรรมเนียมในคริสตจักรลูเธอรัน พิธีมิสซาจะจัดขึ้นโดยหันหน้าไปทางทิศตะวันออก ซึ่งหมายถึง "หันหน้าไปทางทิศตะวันออกซึ่งดวงอาทิตย์แห่งความชอบธรรมจะกลับมา" ^{[ 48 ]}แม้ว่าบางวัดจะจัดพิธีมิสซาโดยหันหน้าไปทางประชาชน แต่ คริสตจักรลูเธอรันหลายแห่งยังคงรักษารูปแบบพิธีกรรมดั้งเดิมของการหันหน้าไปทางทิศ ตะวันออกไว้ ^{[ 49 ]}

นิกายลูเธอรันยืนยันว่าการถวายมิสซา ( sacrificium eucharistikon ) เป็นการบูชาเพื่อขอบพระคุณและการสรรเสริญ ( sacrificia laudis ): ^{[ 51 ]}

เรายินดีอย่างยิ่งที่จะให้เข้าใจพิธีมิสซาว่าเป็นเครื่องบูชาประจำวัน โดยหมายความถึงพิธีมิสซาทั้งหมด ทั้งพิธีการและการประกาศพระวรสาร ความเชื่อ การอธิษฐาน และการขอบพระคุณ เมื่อรวมกันแล้ว สิ่งเหล่านี้คือเครื่องบูชาประจำวันของพันธสัญญาใหม่ พิธีการถูกกำหนดขึ้นเพราะสิ่งเหล่านี้และไม่ควรแยกออกจากกัน ดังนั้นเปาโลจึงกล่าวว่า (1 โครินธ์ 11:26) “ทุกครั้งที่ท่านรับประทานขนมปังนี้และดื่มถ้วยนี้ ท่านก็ประกาศการสิ้นพระชนม์ของพระเจ้า” (คำแก้ตัว 24:35) ^{[ 52 ]}

มาร์ติน ลูเธอร์ ปฏิเสธบางส่วนของพิธีมิสซาแบบโรมัน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง บทสวดมิสซาของนิกายโรมันคาทอลิกซึ่งเขาอ้างว่าไม่สอดคล้องกับฮีบรู 7:27ข้อนี้เปรียบเทียบปุโรหิตในพันธสัญญาเดิมที่ต้องถวายเครื่องบูชาไถ่บาปเป็นประจำ กับพระคริสต์ผู้เป็นปุโรหิตเพียงองค์เดียวที่ถวายพระกายของพระองค์เพียงครั้งเดียวเป็นเครื่องบูชา แนวคิดนี้ยังปรากฏในฮีบรู 9:26 , 9:28และ10:10 ด้วย ลูเธอร์ได้ประพันธ์พิธีกรรมภาษาละตินฉบับปรับปรุงใหม่ขึ้นมาแทนที่ เรียกว่าFormula Missaeในปี 1523 และพิธีกรรมภาษาพื้นถิ่น เรียกว่าDeutsche Messeในปี 1526 ^{[ 53 ]} Formula Missaeได้แทนที่บทสวดมิสซาด้วยสิ่งต่อไปนี้:

^{( i} ) Sursum Cordaและคำนำ สู่ 'โดยพระคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา' (ii) คำ ประกาศสถาปนา ( iii ) SanctusและBenedictusพร้อมกับการยกขนมปังและถ้วย^{[ 54} ]

คำแก้ตัวของคำสารภาพแห่งเอาก์สบูร์กยืนยันกฎเกณฑ์ของกรีก และระเบียบคริสตจักรแห่งพฟัลซ์-นอยบวร์ก (1543) ซึ่งจำลองมาจากนัก богослови์ลูเทอร์Philip Melanchthonได้รวมคำอธิษฐานศีลมหาสนิท ต่อไปนี้ ก่อนคำสถาปนา: ^{[ 55 ]}

พระเยซูคริสต์เจ้า พระบุตรองค์เดียวที่แท้จริงของพระเจ้าผู้ทรงพระชนม์อยู่ ผู้ทรงสละพระกายของพระองค์จนถึงความตายอันขมขื่นเพื่อเราทุกคน และทรงหลั่งพระโลหิตเพื่อการอภัยบาปของเรา และทรงบัญชาให้เหล่าสาวกของพระองค์รับประทานพระกายและดื่มพระโลหิตของพระองค์เพื่อระลึกถึงการสิ้นพระชนม์ของพระองค์ ข้าพเจ้าทั้งหลายขอถวายของถวายเหล่านี้ คือ ขนมปังและเหล้าองุ่น แด่พระบารมีอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์ และขอวิงวอนให้พระองค์ทรงชำระและอวยพรสิ่งเหล่านี้ด้วยพระคุณ พระเมตตา และพระอานุภาพของพระองค์ และทรงกำหนด [ schaffen ] ให้ขนมปังและเหล้าองุ่นนี้เป็น [ sei ] พระกายและพระโลหิตของพระองค์ เพื่อชีวิตนิรันดร์แก่ทุกคนที่รับประทานและดื่มสิ่งเหล่านี้^{[ 55 ]}

ลำดับของพิธีมิสซาที่สร้างขึ้นภายใต้การปฏิรูปพิธีกรรมของนัก богослови์ลูเทอร์Olavus Petriได้ขยาย anaphora จากFormula Missaeซึ่งนักวิชาการด้านพิธีกรรม Frank Senn กล่าวว่าส่งเสริม "ชีวิตคริสตจักรที่เป็นทั้งคาทอลิกและอีแวนเจลิคัล ครอบคลุมประชากรทั้งหมดของประเทศและรักษาความต่อเนื่องกับประเพณีก่อนการปฏิรูป แต่มีศูนย์กลางอยู่ที่พระกิตติคุณของพระคัมภีร์" ^{[ 55 ]}

ชาวสแกนดิเนเวียชาวฟินแลนด์และชาวลูเธอรันที่ พูดภาษาอังกฤษบางส่วน ใช้คำว่า "Mass" สำหรับพิธีศีลมหาสนิทของพวกเขา^{[ 56 ]}แม้ว่าในโบสถ์ที่พูดภาษาเยอรมันและภาษาอังกฤษส่วนใหญ่จะใช้คำว่า "Divine Service", "Holy Communion" หรือ "the Holy Eucharist" บ่อยกว่า แต่คำว่า "Mass" ก็ยังเป็นที่นิยมใช้เช่นกัน^{[ 52 ]}

ในธรรมเนียมแองกลิกันมิสซาเป็นหนึ่งในหลายคำที่ใช้เรียกศีลมหาสนิท บ่อยครั้งคำที่ใช้คือศีลมหาสนิทหรืออาหารค่ำของพระเจ้าบาง ครั้ง ก็ใช้คำที่ใช้ในคริสตจักรตะวันออก คือ พิธีศักดิ์สิทธิ์[ ^{57 ] ใน}โลกแองกลิกันที่พูดภาษาอังกฤษ คำที่ใช้มักจะระบุถึงเทววิทยาเกี่ยวกับศีลมหาสนิทของบุคคลที่ใช้คำนั้น "มิสซา" มักใช้โดยแองโกล-คาทอลิก

พิธีกรรมศีลมหาสนิทต่างๆ ที่ใช้โดยคริสตจักรแห่งชาติของนิกายแองกลิกัน ได้มีการพัฒนาอย่างต่อเนื่องจาก หนังสือสวดมนต์ทั่วไปฉบับปี 1549 และ 1552 ซึ่งทั้งสองเล่มมีรูปแบบและเนื้อหาส่วนใหญ่มาจากผลงานของโทมัส แครนเมอร์ผู้ซึ่งในราวปี 1547 ได้ปฏิเสธเทววิทยาของพิธีมิสซาในยุคกลาง^{[ 58 ]}แม้ว่าพิธีกรรมปี 1549 จะยังคงลำดับแบบดั้งเดิมของพิธีมิสซาไว้ แต่เทววิทยาพื้นฐานของพิธีกรรมนั้นมาจากแครนเมอร์ และการอภิปรายสี่วันในสภาขุนนางในช่วงเดือนธันวาคม 1548 ทำให้เห็นได้อย่างชัดเจนว่าพิธีกรรมนี้ได้ก้าวไปไกลกว่านิกายคาทอลิกแบบดั้งเดิมแล้ว^{[ 59 ]}ในการแก้ไขในปี 1552 สิ่งนี้ได้รับการทำให้ชัดเจนโดยการปรับโครงสร้างขององค์ประกอบของพิธีกรรมในขณะที่ยังคงภาษาเกือบทั้งหมดไว้ ทำให้กลายเป็น "ชุดของพิธีกรรมทางศาสนาที่อุทิศให้กับการรับศีลมหาสนิท" ตามคำกล่าวของนักประวัติศาสตร์พิธีกรรมแองโกล-คาทอลิก (อาร์เธอร์ คูราทิน) ซึ่งแยกออกจากพิธีมิสซาที่เคยเกี่ยวข้องชั่วคราวในปี 1548 และ 1549 ^{[ 58 ]}พิธีกรรมบางอย่าง เช่น พิธีกรรมสก็อตแลนด์ปี 1637 และพิธีกรรมในสหรัฐอเมริกาปี 1789 กลับไปใช้รูปแบบปี 1549 ^{[ 60 ]}นับตั้งแต่สมัยการตั้งถิ่นฐานของเอลิซาเบธในปี 1559 พิธีกรรมต่างๆ อนุญาตให้มีการตีความทางเทววิทยาที่หลากหลาย พิธีกรรมในปัจจุบันโดยทั่วไปมีรูปแบบห้าส่วนเหมือนกัน^{[ 61 ]}องค์ประกอบบางส่วนหรือทั้งหมดต่อไปนี้อาจถูกเปลี่ยนแปลง สลับตำแหน่ง หรือไม่มีอยู่ ขึ้นอยู่กับพิธีกรรม ฤดูกาลทางศาสนา และการใช้งานของจังหวัดหรือคริสตจักรแห่งชาติ:

• การรวมตัว : เริ่มต้นด้วย การทักทายตามหลัก ตรีเอกภาพหรือ การสรรเสริญ ตามฤดูกาล ("ขอสรรเสริญพระเจ้า พระบิดา พระบุตร และพระวิญญาณบริสุทธิ์ และขอสรรเสริญอาณาจักรของพระองค์ ทั้งในปัจจุบันและตลอดไป อาเมน") ^{[ 62 ]}จากนั้นตามด้วย Kyrie และการสารภาพบาปและการอภัยโทษทั่วไป ในวันอาทิตย์นอกช่วงเทศกาลเตรียมรับเสด็จพระคริสต์และเทศกาลมหาพรต และในเทศกาลสำคัญ จะมีการร้องหรือกล่าว Gloria in Excelsis Deoพิธีเข้าจะสิ้นสุดลงด้วยบทสวดประจำวัน
• การประกาศและการฟังพระวจนะ : โดยปกติจะมีการอ่านพระคัมภีร์สองถึงสามตอน โดยตอนหนึ่งจะต้องเป็นพระวรสาร เสมอ นอกจากนี้ ยัง มี บทเพลงสดุดี (หรือบางส่วน) หรือบทเพลงสรรเสริญคั่นระหว่างการอ่าน จากนั้นจะเป็นการ เทศน์หรือคำเทศน์ และ ในวันอาทิตย์และวันสำคัญทางศาสนาจะมีการท่องบทสวดความเชื่ออย่างใดอย่างหนึ่ง เช่น บทสวดความเชื่อของอัครสาวกหรือ บทสวดความ เชื่อไนซีน
• คำอธิษฐานของประชาชน : มีรูปแบบที่หลากหลายมาก
• ช่วงเวลาแห่งสันติสุข : ผู้คนยืนขึ้นและทักทายกัน พร้อมทั้งแลกเปลี่ยนสัญลักษณ์แห่งสันติสุขของพระเจ้าในพระนามของพระองค์ ช่วงเวลานี้ทำหน้าที่เป็นสะพานเชื่อมระหว่างการอธิษฐาน บทเรียน คำเทศนา และบทสวดต่างๆ ไปสู่ส่วนของการรับศีลมหาสนิท
• การเฉลิมฉลองศีลมหาสนิท : มีการนำของถวายคือขนมปังและไวน์ขึ้นมา พร้อมกับของถวายอื่นๆ (เช่น เงิน หรืออาหารสำหรับธนาคารอาหาร เป็นต้น) และ มีการสวด ภาวนาถวายหลังจากนั้น จะมี การสวดภาวนาศีลมหาสนิท (เรียกว่า "การขอบคุณครั้งยิ่งใหญ่") การสวดภาวนานี้ประกอบด้วยบทสนทนา ( Sursum Corda ) บทนำ บทสรรเสริญและ บท อวยพรคำประกาศการสถาปนาศีลมหาสนิทการ ระลึกถึง การวิงวอนขอความรอด และบทสรรเสริญพระเจ้า บทภาวนาของพระเจ้าจะนำหน้าการหักขนมปัง ตามด้วยบทภาวนาถ่อมตนหรือAgnus Deiและการแจกจ่ายของศักดิ์สิทธิ์ (ขนมปังและไวน์)
• การปิดพิธี : หลังรับศีลมหาสนิทจะมีบทภาวนาขอบคุณทั่วไป พิธีจะจบลงด้วยพรแห่งพระตรีเอกภาพและการปิดพิธี

พิธีกรรมแบ่งออกเป็นสองส่วนหลัก คือ พิธีกรรมแห่งพระวจนะ (การรวมตัว การประกาศและการฟังพระวจนะ การอธิษฐานของประชาชน) และพิธีกรรมแห่งศีลมหาสนิท (รวมถึงการปิดพิธี) แต่พิธีกรรมทั้งหมดนั้นเรียกอย่างถูกต้องว่าศีลมหาสนิท ลำดับของพิธีกรรมนั้นเกือบจะเหมือนกับพิธีกรรมโรมันยกเว้นการสารภาพบาปซึ่งจะสิ้นสุดพิธีกรรมแห่งพระวจนะในพิธีกรรมแองลิกันในอเมริกาเหนือ ในขณะที่ในพิธีกรรมโรมัน (เมื่อใช้) และในพิธีกรรมแองลิกันในหลายเขตอำนาจ การสารภาพบาปจะอยู่ใกล้กับช่วงต้นของพิธีกรรม

ตามธรรมเนียมแองกลิกัน มีพิธีกรรมแยกต่างหากสำหรับพิธีแต่งงาน พิธีศพ และพิธีมิสซาถวายบูชา ศีลมหาสนิทเป็นส่วนสำคัญของพิธีกรรมศักดิ์สิทธิ์อื่นๆ อีกมากมาย รวมถึงพิธีบวชและพิธีรับศีลยืนยัน

บาง วัดในนิกาย แองกลิกัน-คาทอลิกใช้หนังสือมิสซาไทรเดนไทน์ฉบับแองกลิกัน เช่น หนังสือมิสซา ภาษาอังกฤษหนังสือมิสซาแองกลิกันหรือหนังสือมิสซาอเมริกันสำหรับการประกอบพิธีมิสซา ซึ่งทั้งหมดนี้มีจุดประสงค์หลักเพื่อการประกอบพิธีศีลมหาสนิท หรือใช้บทสวดศีลมหาสนิทในCommon Worshipที่จัดเรียงตามโครงสร้างดั้งเดิม และมักมีการแทรกบทสวดจากพิธีโรมัน ในคริสตจักรเอพิสโคปัล (สหรัฐอเมริกา) ได้มีการตีพิมพ์ หนังสือสวดมนต์ทั่วไปปี 1979 ฉบับภาษาแองกลิกัน-คาทอลิกที่ดัดแปลงมาใช้( หนังสือสวดมนต์แองกลิกัน )

หนังสือเหล่านี้ทั้งหมดมีเนื้อหาต่างๆ เช่น บทภาวนาสำหรับผู้ประกอบพิธีในระหว่างพิธีกรรม และเนื้อหาอื่นๆ เช่น พิธีอวยพรใบปาล์มในวันอาทิตย์ปาล์มบทสวดสำหรับวันฉลองพิเศษ และคำแนะนำสำหรับลำดับพิธีการที่ถูกต้อง หนังสือเหล่านี้ใช้เป็น บริบท คาทอลิก ที่กว้างขวางยิ่งขึ้น ในการเฉลิมฉลองการใช้พิธีกรรมที่พบในหนังสือบทภาวนาทั่วไป (Book of Common Prayer) และหนังสือพิธีกรรมอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง ในประเทศอังกฤษ มีข้อความพิธีกรรมเพิ่มเติมสำหรับการเฉลิมฉลองเทศกาล วันฉลอง และฤดูกาลต่างๆ อย่างเหมาะสมในหนังสือCommon Worship; Times and Seasons (2013), Festivals (Common Worship: Services and Prayers for the Church of England) (2008) และCommon Worship: Holy Week and Easter (2011)

ในวัดแองโกล-คาทอลิก มักมีการเสริมด้วยหนังสือที่ระบุรายละเอียดเกี่ยวกับพิธีกรรมต่างๆ เช่นA Priest's Handbookโดย Dennis G. Michno, Ceremonies of the Eucharistโดย Howard E. Galley, Low Mass CeremonialโดยCPA Burnett , Ritual Notesโดย ECR Lamburn และThe Parson's Handbook ( Percy Dearmer ) ส่วนในวัดแองกลิกันสายอีแวนเจลิคัลนั้น หลักเกณฑ์ที่ระบุไว้ในBook of Common Prayerถือเป็นมาตรฐาน

การเฉลิมฉลอง "พิธีมิสซา" ในโบสถ์เมธอดิสต์ ซึ่งโดยทั่วไปเรียกว่าพิธีโต๊ะอาหารนั้น อิงตามพิธีวันอาทิตย์ปี 1784 ซึ่งเป็นการแก้ไขพิธีกรรมของหนังสือสวดมนต์ทั่วไปปี 1662ที่ได้รับอนุญาตจากจอห์น เวสลีย์ [ ^{63 ] การ}ใช้คำว่า "มิสซา" นั้นพบได้น้อยมากในนิกายเมธอดิสต์ คำว่า "ศีลมหาสนิท" "อาหารค่ำของพระเจ้า" และ "ศีลระลึก" ในระดับที่น้อยกว่านั้น เป็นคำที่ใช้กันทั่วไปมากกว่า

ผู้ประกอบพิธีศีลมหาสนิทของนิกายเมธอดิสต์จะต้องเป็นบาทหลวงที่ได้รับการแต่งตั้งหรือได้รับอนุญาต^{[ 64 ]}ในคริสตจักรเมธอดิสต์เสรีพิธีกรรมของศีลมหาสนิทตามที่ระบุไว้ในหนังสือวินัยของคริสตจักรมีโครงร่างดังนี้: ^{[ 65 ]}

• คำเชิญ: ท่านทั้งหลายที่สำนึกผิดอย่างแท้จริงและจริงใจในบาปของตน ผู้ที่ดำเนินชีวิตด้วยความรักและสันติสุขกับเพื่อนบ้าน และผู้ที่ตั้งใจจะดำเนินชีวิตใหม่ตามพระบัญญัติของพระเจ้าและเดินในทางอันบริสุทธิ์ของพระองค์ จงเข้ามาใกล้ด้วยความเชื่อ และรับศีลศักดิ์สิทธิ์นี้ไว้เป็นที่พึ่งพิง และด้วยความนอบน้อมคุกเข่า สารภาพบาปอย่างจริงใจต่อพระเจ้าผู้ทรงฤทธานุภาพ
• คำสารภาพทั่วไป
• บทภาวนาของพระเจ้า
• คำยืนยันศรัทธา
• เก็บรวบรวม
• ซานคัส
  • กลอเรีย ปาตรี
• คำอธิษฐานแห่งความอ่อนน้อมถ่อมตน
• บทภาวนาอุทิศธาตุทั้งห้า
• คำอวยพร^{[ 65 ]}

พิธีนมัสการของนิกายเมธอดิสต์หลังปี 1992 สะท้อนให้เห็นถึงการเคลื่อนไหวทางศาสนาและการเคลื่อนไหวด้านพิธีกรรมโดยเฉพาะอย่างยิ่งพิธีมิสซาของนิกายเมธอดิสต์ซึ่งส่วนใหญ่เป็นผลงานของนักเทววิทยา Donald C. Lacy ^{[ 66 ]}

คำต่อท้ายภาษาอังกฤษ-mas (เทียบเท่ากับ "Mass" ในภาษาอังกฤษสมัยใหม่) สามารถใช้ระบุเทศกาลหรือฤดูกาลสำคัญๆ (เดิมทีเป็นเทศกาลทางศาสนา) โดยอิงตามปฏิทินพิธีกรรม แบบดั้งเดิม ตัวอย่างเช่น:

• บัลซาเร็ตติ, ซี., (2000) Missa: storia di una secolare ricerca etimologica ancora aperta เอดิซิโอนี่ ลิตูร์จิเช่
• Baldovin, SJ, John F., (2008). การปฏิรูปพิธีกรรม: การตอบโต้คำวิจารณ์.สำนักพิมพ์พิธีกรรม.
• เบริงตัน, โจเซฟ (1830). "พิธีบูชาขอบคุณ"  . ศรัทธาของชาวคาทอลิก: ยืนยันโดยพระคัมภีร์ และรับรองโดยบรรดาบิดาแห่งศาสนจักรในห้าศตวรรษแรก เล่ม 1 . โจเซฟ บุคเกอร์.
• บูกนินี, อันนิบาเล (อาร์คบิชอป), (1990). การปฏิรูปพิธีกรรม 1948–1975.สำนักพิมพ์พิธีกรรม.
• ดงฮี, อันโตนิโอ, (2009). คำพูดและท่าทางในพิธีกรรม . สำนักพิมพ์พิธีกรรม.
• โฟลีย์, เอ็ดเวิร์ด. จากยุคสู่ยุค: คริสเตียนได้เฉลิมฉลองศีลมหาสนิทอย่างไรฉบับปรับปรุงและเพิ่มเติม. สำนักพิมพ์พิธีกรรม.
• Fr. Nikolaus Gihr (1902). การถวายบูชาศักดิ์สิทธิ์แห่งมิสซา: คำอธิบายเชิงหลักคำสอน พิธีกรรม และการบำเพ็ญตบะ . เซนต์หลุยส์: ไฟรบูร์ก อิม ไบรส์เกา. OCLC  262469879. สืบค้นเมื่อ2011-04-20 .
• จอห์นสัน, ลอว์เรนซ์ เจ. (2009). การนมัสการในคริสตจักรยุคแรก: บทความรวบรวมจากแหล่งข้อมูลทางประวัติศาสตร์ . สำนักพิมพ์พิธีกรรม.
• จุงมันน์, โจเซฟ แอนเดรียส, (1948) มิสซารุม โซเลมเนีย. คำอธิบายทางพันธุกรรมของพิธีมิสซาโรมัน (2 เล่ม) แฮร์เดอร์, เวียนนา. ฉบับพิมพ์ครั้งแรก พ.ศ. 2491; ฉบับที่ 2, พ.ศ. 2492, ฉบับที่ 5, Herder, Vienna-Freiburg-Basel, และ Nova & Vetera, Bonn, 1962, ISBN 3-936741-13-1.
• มารินี, ปิเอโร (อาร์คบิชอป), (2007). การปฏิรูปที่ท้าทาย: การบรรลุวิสัยทัศน์ของการฟื้นฟูพิธีกรรม . สำนักพิมพ์พิธีกรรม.
• มาร์ติมอร์ท, เอจี (บรรณาธิการ). คริสตจักรในยามภาวนา . สำนักพิมพ์พิธีกรรม.
• Stuckwisch, Richard, (2011). Philip Melanchthon และคำสารภาพแห่งศีลมหาสนิทของนิกายลูเธอรัน . สำนักพิมพ์ Repristination Press.

ค้นหาคำว่า "มวล"ในวิกิพีเดีย ซึ่งเป็นพจนานุกรมเสรี

Wikiquote มีคำคมที่เกี่ยวข้องกับพิธีมิสซา (พิธีกรรมทางศาสนา )

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับพิธีมิสซา (พิธีกรรมทางศาสนา )

วิกิซอร์ซมีเนื้อหาจาก บทความ สารานุกรมบริแทนนิกาค.ศ. 1911เรื่อง " พิธีมิสซา "

รูปแบบปัจจุบันของพิธีกรรมโรมัน

• ลำดับพิธีมิสซา
• พิธีมิสซาสอนใจของบาทหลวงแลร์รี ฟามาถูกเก็บถาวรไว้เมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม 2011 ที่Wayback Machine
• บทอ่านมิสซาประจำวันนี้ ( ฉบับพระคัมภีร์อเมริกันใหม่ )
• บทอ่านในพิธีมิสซา ( ฉบับ เยรูซาเลม )
• บทอ่านในพิธีมิสซา (ข้อความจากหนังสือบทอ่านอย่างเป็นทางการของไอร์แลนด์ ออสเตรเลีย สหราชอาณาจักร นิวซีแลนด์ ฯลฯ)

มวลไทรเดนไทน์

• บทสวดมิสซาไทรเดนไทน์ในภาษาละตินและภาษาอังกฤษ

พิธีมิสซาของลูเธอรัน

• หนังสือพิธีการของคริสตจักรแห่งสวีเดนซึ่งรวมถึงลำดับพิธีมิสซาใหญ่และมิสซาเล็ก
• บทสวดมิสซาของนิกายลูเธอรันในภาษาอังกฤษ

ศีลมหาสนิทแองกลิกัน

• หนังสือมิสซาของนิกายแองกลิกันฉบับออนไลน์
• หนังสือสวดมนต์ทั่วไป (ค.ศ. 1662) และหนังสือการนมัสการทั่วไป (ค.ศ. 2002)