หนังสือนาฮุมเป็นหนังสือเล่มที่เจ็ดจากบรรดาผู้เผยพระวจนะรอง 12 คน ในพระคัมภีร์ฮิบรูหนังสือเล่มนี้มีสามบท^{[ 1 ]}เชื่อกันว่าเขียนโดยผู้เผยพระวจนะนาฮุมช่วงเวลาทางประวัติศาสตร์โดยทั่วไปที่นาฮุมเป็นผู้เผยพระวจนะคือระหว่างปี 663 ก่อนคริสต์ศักราชถึง 612 ก่อนคริสต์ศักราช ในขณะที่ช่วงเวลาทางประวัติศาสตร์ที่ทำให้เกิดหนังสือนาฮุมนั้นยังเป็นที่ถกเถียงกัน โดยมีกรอบเวลาที่เสนอไว้ตั้งแต่ไม่นานหลังจากที่เมืองธีบส์ล่มสลายในปี 663 ก่อนคริสต์ศักราชไปจนถึง ยุค มัคคาบีราวปี 175-165 ก่อนคริสต์ศักราช^{[ 2 ]}อีกมุมมองหนึ่งซึ่งนักประวัติศาสตร์โบราณโจเซฟัสเชื่อ เสนอว่าหนังสือนาฮุมเขียนขึ้นในรัชสมัยของโยธาม [ ^{3 ] การ}ระบุนี้ได้รับการสนับสนุนจากทั้งเซปตัวจินต์ภาษากรีก และวัลเกตภาษาละตินซึ่งทั้งสองฉบับกล่าวถึงเมืองธีบส์ในปัจจุบันกาลมากกว่าอดีตกาล^{[ 4 ] [ 5 ]} เนื้อหาหลักของหนังสือคือการทำลาย เมือง นิเนเวห์ของชาวอัสซีเรีย^{[ 6 ]}

นักวิชาการที่ชื่นชอบ ต้นฉบับภาษา ฮีบรูระบุว่าหนังสือเล่มนี้เขียนขึ้นหลังจาก การปล้นเมืองธีบส์ ของ กษัตริย์อัส ซีเรีย อัชชูร์บานิปาลในปี 663 ก่อนคริสต์ศักราช มุมมองนี้เป็นความเห็นส่วนใหญ่ในปัจจุบัน เนื่องจากมีการกล่าวถึงเมืองธีบส์ในอดีตกาลในข้อความมาโซเรติกของนาฮูม 3:8-10 อย่างไรก็ตาม ทั้งเซปตัวจินต์และวัลเกตกล่าวถึงเมืองนี้ในปัจจุบันกาล และความเห็นก่อนหน้านี้ของนักวิชาการคือ นาฮูมมีชีวิตอยู่ก่อนหน้านั้นประมาณหนึ่งศตวรรษ ก่อนทั้งการถูกจับเป็นเชลยของเผ่าที่สูญหายสิบเผ่าและการปล้นเมืองธีบส์^{[ 4 ] [ 5 ]}

ฟลาวิอุส โจเซฟัสนักประวัติศาสตร์ชาวยิวในศตวรรษที่ 1 ^{[ 3 ]}ระบุว่าชีวิตของนาฮุมอยู่ในช่วงรัชสมัยของโยธาม มุมมองนี้ยังได้รับการสนับสนุนจากนักวิชาการคาทอลิกโทมัส เวิร์ธิงตันในบันทึกของเขาสำหรับพระคัมภีร์ Douay-Rheims ฉบับดั้งเดิม โดยเขียนว่า: "นาฮุมทำนายประมาณ 50 ปีหลังจากโยนาห์ ... 135 ปีก่อนการทำลายเมืองนินิเวห์" ^{[ 7 ]}ในมุมมองนี้ แทนที่จะเป็นอัชชูร์บานิปาล คำทำนายของนาฮุมน่าจะมุ่งเป้าไปที่ทิกลัท-พิเลเซอร์ที่ 3ผู้ซึ่งฟื้นฟูจักรวรรดิอัสซีเรียใหม่ให้กลับมาเป็นมหาอำนาจโลกอีกครั้งและพิชิตดินแดนส่วนใหญ่ของเลแวนต์ เอาชนะและปราบปรามอาณาจักรที่มีอิทธิพลก่อนหน้านี้ รวมถึงอาราม-ดามัสกัสทิกลัท-พิเลเซอร์มีชีวิตอยู่ในช่วงเวลาเดียวกับรัชสมัยของโยธาม

^{นัก วิชาการ}บางคนเชื่อว่า "หนังสือแห่งนิมิต" ถูกเขียนขึ้นในช่วงเวลาที่เมืองนิเนเวห์ล่มสลาย [ ^{8 ]}โดยฝีมือของชาวมีเดียและชาวบาบิโลนในปี 612 ก่อนคริสต์ศักราช^{[ 9 ] [ 10 ]}อาจจะประมาณปี 615 ก่อนคริสต์ศักราช ก่อนการล่มสลายของอัสซีเรีย^{[ 11 ]}สำหรับผู้ที่ไม่เชื่อในความถูกต้องของคำพยากรณ์ คำพยากรณ์จะต้องถูกกำหนดวันที่หลังจากที่อัสซีเรียทำลายเมืองธีบส์ ประเทศอียิปต์ในปี 663 ก่อนคริสต์ศักราช เนื่องจากเหตุการณ์นี้ถูกกล่าวถึงในนาฮูม 3:8 ^{[ 8 ]} 

บริบททางประวัติศาสตร์

หัวข้อของคำพยากรณ์ของนาฮุมคือการทำลายล้างเมืองนิเนเวห์อย่างสมบูรณ์และครั้งสุดท้ายที่กำลังจะมาถึง ซึ่งเป็นเมืองหลวงของ จักรวรรดิ อัสซีเรีย อันยิ่งใหญ่และเจริญรุ่งเรือง ในเวลานั้นอัสชูร์บานิปาลอยู่ในช่วงรุ่งเรืองที่สุด เมืองนิเนเวห์เป็นเมืองที่มีขนาดใหญ่โต และเป็นศูนย์กลางของอารยธรรมและการค้าของโลก ตามที่นาฮุมกล่าวไว้ว่าเป็น "เมืองนองเลือดที่เต็มไปด้วยการโกหกและการปล้นสะดม" ^{[ 14 ]}ซึ่งหมายถึงการรณรงค์ทางทหารของจักรวรรดิอัสซีเรียใหม่และการเรียกร้องบรรณาการและการปล้นสะดมจากเมืองที่ถูกพิชิต

โยนาห์ได้กล่าวคำเตือนของเขาไปแล้ว และนาฮุมก็ได้รับการติดตามโดยเศฟานิยาห์ซึ่งทำนายถึงการทำลายล้างเมือง เช่นกัน ^{[ 15 ]}

เมืองนิเนเวห์ถูกทำลายด้วยไฟราวปี 625 ก่อนคริสต์ศักราช และจักรวรรดิอัสซีเรียก็สิ้นสุดลง ซึ่งเป็นเหตุการณ์ที่เปลี่ยนแปลงโฉมหน้าของเอเชีย การขุดค้นทางโบราณคดีได้เปิดเผยความงดงามของเมืองนิเนเวห์ในช่วงรุ่งเรืองที่สุดภายใต้การปกครองของเซนนาเคริบ (705–681 ก่อนคริสต์ศักราช) เอซาร์ฮัดดอน (681–669 ก่อนคริสต์ศักราช) และอัชชูร์บานิปาล (669–633 ก่อนคริสต์ศักราช) กำแพงขนาดใหญ่มีเส้นรอบวงแปดไมล์^{[ 16 ]}มีระบบส่ง น้ำ พระราชวัง และห้องสมุดที่มีแผ่นดินเหนียว 20,000 แผ่น รวมถึงเรื่องราวการสร้างโลกในเอนูมาเอลิชและเรื่องน้ำท่วมในมหากาพย์กิลกาเมช^{[ 17 ] [ 18 ]}

พงศาวดารบาบิโลนเกี่ยวกับการล่มสลายของนินิเวห์เล่าเรื่องราวการสิ้นสุดของนินิเวห์นาโบโปลัสซาร์แห่งบาบิโลนได้ร่วมมือกับไซอาซาเรสกษัตริย์แห่งมีเดีย และปิดล้อมเมืองเป็นเวลาสามเดือน^{[ 19 ]}

อัสซีเรียยังคงอยู่ได้อีกไม่กี่ปีหลังจากเสียป้อมปราการไป แต่ความพยายามของฟาโรห์เนโคที่ 2 แห่งอียิปต์ ที่จะรวบรวมชาวอัสซีเรียก็ล้มเหลวเนื่องจากการต่อต้านจากกษัตริย์โยสิยาห์แห่งยูดาห์ [ ^{20 ]}และดูเหมือนว่าทุกอย่างจะจบลงในปี 609 ก่อน^{คริสต์ศักราช[ 21 ]}

นอกเหนือจากคำนำ Nahum 1:1 แล้ว หนังสือ Nahum ยังประกอบด้วยสองส่วน: ^{[ 22 ]}บทนำในบทที่หนึ่ง^{[ 23 ]}ตามด้วยบทที่สองและบทที่สาม ซึ่งบรรยายถึงการล่มสลายของเมืองนิเนเวห์ ซึ่งเกิดขึ้นในภายหลังในปี 612 ก่อน คริสต์ศักราชเดวิดสันตั้งข้อสังเกตว่าคำนำมีสองส่วน:

• ภาระของเมืองนิเนเวห์หรือ "คำพยากรณ์ต่อต้านเมืองนิเนเวห์" น่าจะเป็นส่วนที่เพิ่มเติมเข้ามาโดยบรรณาธิการ และ
• หนังสือแห่งนิมิตของนาฮุมชาวเอลโคชซึ่ง “อาจ...มาจากมือของผู้เผยพระวจนะเอง” ^{[ 24 ]}

นินิเวห์ถูกเปรียบเทียบกับธีบส์ [ ^{25 ] เมือง}อียิปต์ที่อัสซีเรียทำลายลงในปี 663  ก่อนคริสต์ศักราช^{[ 8 ]}นาฮุมบรรยายถึงการล้อมและการเคลื่อนไหวอย่างบ้าคลั่งของกองทัพนินิเวห์ขณะที่พวกเขาพยายามหยุดยั้งผู้รุกรานอย่างไร้ผล ในเชิงกวี เขาได้กลายเป็นผู้มีส่วนร่วมในการต่อสู้ และด้วยการเสียดสีอย่างแยบยล เขาตะโกนสั่งการรบแก่ผู้ป้องกัน นาฮุมใช้อุปมาและคำเปรียบเทียบ มากมาย ที่บอกว่านินิเวห์จะอ่อนแอลง "เหมือนสิงโตที่ซ่อนตัวอยู่ในถ้ำ" จบลงด้วยเพลงเยาะเย้ยและเพลงไว้อาลัยถึงการทำลายล้างนินิเวห์ที่กำลังจะเกิดขึ้น และ "การหลับใหล" หรือความตายของชาวอัสซีเรียและการล่มสลายของผู้พิชิตและผู้ปกครองชาวอัสซีเรียผู้ยิ่งใหญ่ในอดีต

ข้อความต้นฉบับเขียนด้วยภาษาฮีบรูในพระคัมภีร์

ต้นฉบับโบราณบางฉบับที่มีข้อความของบทนี้ในภาษาฮีบรูได้แก่ข้อความมาโซเรติกซึ่งรวมถึงCodex Cairensis (895), Aleppo Codex (ศตวรรษที่ 10) และCodex Leningradensis (1008) ^{[ 26 ]}

พบเศษชิ้นส่วนของหนังสือเล่มนี้ในม้วนหนังสือทะเลเดดซีรวมถึง4QpNahซึ่งรู้จักกันในชื่อ "คำอธิบายของนาฮุม" (ศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสต์ศักราช) ^{[ 27 ] [ 28 ]} 4Q82 (4QXII ^g ; ศตวรรษที่ 1 ก่อนคริสต์ศักราช) ^{[ 29 ] [ 30 ] [ 31 ]}และWadi Murabba'at MurXII (ศตวรรษที่ 1 หลังคริสต์ศักราช) ^{[ 29 ] [ 32 ]}

นอกจากนี้ยังมีการแปลเป็นภาษากรีกโคอิเนที่เรียกว่าเซปตัวจินต์ซึ่งจัดทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสต์ศักราช โดยมีต้นฉบับที่ยังหลงเหลืออยู่ ได้แก่โคเด็กซ์ วาติกานัส ( B ;${\displaystyle {\mathfrak {G}}}$^B ; ศตวรรษที่ 4), Codex Sinaiticus ( S ; BHK :${\displaystyle {\mathfrak {G}}}$^S ; ศตวรรษที่ 4), Codex Alexandrinus ( A ;${\displaystyle {\mathfrak {G}}}$^A ; ศตวรรษที่ 5) และCodex Marchalianus ( Q ;${\displaystyle {\mathfrak {G}}}$^Q ; ศตวรรษที่ 6) ^{[ 33 ]}พบเศษบางส่วนที่มีเนื้อหาบางส่วนของบทนี้ (การแก้ไขเซปตัวจินต์) ในบรรดาม้วนหนังสือทะเลเดดซีเช่นNaḥal Ḥever (8ḤevXII ^gr ; คริสต์ศตวรรษที่ 1 ) ^{[ 29 ] [ 34 ]}

การพิพากษาของพระเจ้าต่อเมืองนิเนเวห์นั้น “เป็นเพราะความลุ่มหลงอันชั่วร้ายของหญิงแพศยาผู้เย้ายวนใจ ผู้เชี่ยวชาญด้านเวทมนตร์ ผู้ทำให้ชนชาติต่างๆ ตกเป็นทาสด้วยการค้าประเวณีของนางและผู้คนด้วยเวทมนตร์ของนาง” ^{[ 42 ]}การนอกใจ ตามที่ผู้เผยพระวจนะกล่าวไว้ เกี่ยวข้องกับความไม่ซื่อสัตย์ทางจิตวิญญาณ^{[ 43 ]}ตัวอย่างเช่น “แผ่นดินนั้นมีความผิดฐานล่วงประเวณีที่เลวร้ายที่สุดในการหันเหจากพระเจ้า” [ ^{44 ] ย}อห์นแห่งปัทมอสใช้อุปมาอุปไมยที่คล้ายกันในวิวรณ์บทที่ 17

คำพยากรณ์ของนาฮูมได้รับการอ้างอิงในหนังสือโทบิตซึ่งเป็นหนังสือในคัมภีร์รอง ในโทบิต 14:4 (NRSV) โทบิตที่กำลังจะตายกล่าวกับโทเบียสบุตรชายของเขาและบุตรชายของโทเบียสว่า: ^{[ 45 ]}

[ลูกชายของฉัน] รีบไปมีเดียเถอะ เพราะฉันเชื่อพระวจนะของพระเจ้าที่นาฮูมได้กล่าวไว้เกี่ยวกับเมืองนิเนเวห์ ว่าสิ่งเหล่านี้จะเกิดขึ้นและครอบงำอัสซีเรียและนิเนเวห์ แท้จริงแล้ว ทุกสิ่งที่บรรดาผู้เผยพระวจนะของอิสราเอลซึ่งพระเจ้าทรงส่งมาได้กล่าวไว้ จะเกิดขึ้นจริง

อย่างไรก็ตาม บางฉบับ เช่นฉบับคิงเจมส์อ้างถึงศาสดาโยนาห์แทน^{[ 46 ]}

• การข่มขืนในพระคัมภีร์ฮิบรู §  นาฮูม 3

• ฟิตซ์ไมเออร์, โจเซฟ เอ. (2008). คู่มือเกี่ยวกับม้วนหนังสือทะเลเดดซีและวรรณกรรมที่เกี่ยวข้อง . แกรนด์แรพิดส์, มิชิแกน: สำนักพิมพ์วิลเลียม บี. เอิร์ดแมนส์. ISBN 978-0-8028-6241-9.
• เวิร์ธไวน์, เอิร์นสต์ (1995). เนื้อหาของพันธสัญญาเดิมแปลโดย โรดส์, เออร์รอล เอฟ. แกรนด์แรพิดส์, มิชิแกน: ดับเบิลยูเอ็ม บี. เอิร์ดมันส์ISBN 0-8028-0788-7สืบค้นข้อมูลเมื่อวันที่ 26 มกราคม 2562
•  บทความนี้ได้นำข้อความจากสิ่งพิมพ์ที่อยู่ในสาธารณสมบัติ มาใช้ : อีสตัน, แมทธิว จอร์จ (1897). " นาฮุม ". พจนานุกรมพระคัมภีร์ของอีสตัน (ฉบับปรับปรุงใหม่). ที. เนลสัน แอนด์ ซันส์.  

• ภาพถ่ายอันเป็นเอกลักษณ์ของสุสานนาฮุม โดย โคบี อารามิ เก็บถาวรเมื่อวันที่ 9 กันยายน 2020 ที่Wayback Machine
• คำแปลของ ชาวยิว :
  • คำแปล Nachum – Nahum (สำนักพิมพ์ Judaica Press) [พร้อมคำอธิบายของRashi ] ที่ Chabad.org
• การแปล แบบคริสเตียน :
  • พระคัมภีร์ออนไลน์ที่ GospelHall.org (ESV, KJV, Darby, American Standard Version, Bible in Basic English)
  • ไบเบิลเกตเวย์
  • นาฮุม – ฉบับคิงเจมส์
• หนังสือเสียง Nahumที่เป็นสาธารณสมบัติ มีให้บริการที่LibriVoxมีหลายเวอร์ชัน

บทวิเคราะห์

• ชิสโฮล์ม, ฮิวจ์ , บรรณาธิการ (1911). "นาฮุม"  . สารานุกรมบริแทนนิกา (  ฉบับที่ 11). สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์.บทความนี้ยังมีส่วนที่กล่าวถึงหนังสือนาฮุมอีกด้วย