การศึกษาโตราห์คือการศึกษา คัมภีร์ โตราห์คัมภีร์ ฮีบรู คัมภีร์ ทัลมุด คำตอบของศาสนจักร วรรณกรรมของรับบีและงานเขียนอื่นๆ ที่คล้ายคลึงกัน ซึ่งทั้งหมดนี้เป็นคัมภีร์ทางศาสนาของศาสนายูดายตามหลักศาสนายูดายแบบรับบีการศึกษาเหล่านี้ทำขึ้นเพื่อปฏิบัติตามมิตซ์วาห์ ("บัญญัติ") ของการศึกษาโตราห์นั่นเอง

การปฏิบัติเช่นนี้มีอยู่บ้างในทุกนิกายของศาสนายูดาย และถือว่ามีความสำคัญอย่างยิ่งในหมู่ชาวยิว ที่เคร่งศาสนา การศึกษาคัมภีร์โทราห์ได้พัฒนาไปตามยุคสมัย เนื่องจากการเปลี่ยนแปลงวิถีชีวิตและเนื่องจากมีการเขียนคัมภีร์ใหม่ ๆ ขึ้นมา

ในวรรณกรรมของรับบีมีการเน้นหนักไปที่การศึกษาโตราห์^{[ 1 ]}สำหรับ ผู้ชาย ชาวยิวโดยผู้หญิงได้รับการยกเว้น^{[ 2 ]}วรรณกรรมนี้สอนให้กระตือรือร้นในการศึกษาดังกล่าวและกระหายความรู้ที่ขยายออกไปนอกเหนือจากข้อความของทานาคห์ ไปจนถึงโตรา ห์ปากเปล่าทั้งหมด^{[ 3 ]}ตัวอย่างบางส่วนของคำสอนทางศาสนาแบบดั้งเดิม:

• การศึกษาพระคัมภีร์โทราห์นั้น “เทียบเท่ากับ” บัญญัติ ทั้งหมด ของการเคารพพ่อแม่การกระทำแห่งความเมตตากรุณาและการสร้างสันติสุขระหว่างผู้คน^{[ 4 ]}
• ในแง่หนึ่ง การศึกษาพระคัมภีร์โทราห์นั้นยิ่งใหญ่กว่าเกียรติของบิดามารดา เพราะเป็นหนึ่งในบัญญัติเพียงไม่กี่ข้อที่อนุญาตให้บุคคลสามารถเดินทางไกลจากบิดามารดาได้โดยไม่ต้องขออนุญาต^{[ 5 ]}
• บรรดารับบีในคัมภีร์ทัลมุดบางคนถือว่าการศึกษาคัมภีร์โทราห์มีความสำคัญมากกว่าการช่วยชีวิตมนุษย์แต่กฎหมายยิวไม่ได้บัญญัติความคิดเห็นนี้ไว้^{[ 6 ]}เพราะการช่วยชีวิตย่อมอยู่เหนือบัญญัติอื่นๆ ทั้งหมด ยกเว้นการฆาตกรรม การร่วมประเวณีกับญาติ และการบูชารูปเคารพ^{[ 7 ]}
• ตามที่รับบีเมียร์ กล่าวไว้ เมื่อผู้ใดศึกษาโตราห์ลิชมา (โตราห์เพื่อตัวของมันเอง - תורה לשמה ^{[ 8 ]} ) การสร้างโลกทั้งใบก็คุ้มค่าสำหรับเขาผู้นั้นเพียงผู้เดียว และเขาก็นำความสุขมาสู่พระเจ้า^{[ 9 ]}
• เด็กต้องหาอาหารกินในแต่ละวัน ผู้ใหญ่ก็ต้องหมั่นศึกษาพระคัมภีร์ทุกชั่วโมงเช่นกัน^{[ 10 ]}
• การศึกษาพระคัมภีร์โทราห์มีค่ามากกว่าการถวายเครื่องบูชาประจำวัน^{[ 11 ]}
• การอุทิศวันเดียวให้กับโตราห์มีค่ามากกว่าการบูชายัญ1,000 ครั้ง ^{[ 12 ]}
• นิทานเรื่องปลาและสุนัขจิ้งจอก ซึ่งสุนัขจิ้งจอกพยายามล่อลวงปลาให้ขึ้นฝั่ง แสดงให้เห็นว่าชาวอิสราเอลสามารถดำรงชีวิตได้เฉพาะในพระบัญญัติเท่านั้น เช่นเดียวกับปลาที่สามารถดำรงชีวิตได้เฉพาะในมหาสมุทรเท่านั้น^{[ 13 ]}
• ผู้ใดศึกษาโตราห์ในเวลากลางคืนจะได้รับพระคุณในเวลากลางวัน และผู้ใดละเลยก็จะได้รับถ่านไฟลุกไหม้ใน^โลกหน้า^[ 14 ^]
• พระเจ้าทรงร่ำไห้ให้กับผู้ที่น่าจะใช้เวลาศึกษาพระคัมภีร์โทราห์แต่กลับละเลยที่จะทำเช่นนั้น^{[ 15 ]}
• การศึกษาต้องไม่เห็นแก่ตัว: ควรศึกษาโตราห์ด้วยความเสียสละตนเอง แม้จะต้องเสียสละชีวิต และในช่วงเวลาก่อนตายก็ควรอุทิศตนให้กับหน้าที่นี้^{[ 16 ]}
• ทุกคน แม้แต่คนที่เป็นโรคเรื้อนและผู้ที่ไม่สะอาดตามพิธีกรรมก็ต้องศึกษาโตราห์^{[ 17 ]}
• ทุกคนมีหน้าที่ต้องอ่านบทประจำสัปดาห์ทั้งหมดสองครั้ง (กฎของshnayim mikra ve-echad targum ) ^{[ 18 ]}
• ตามที่ R. Yehudah กล่าวไว้ พระเจ้าเองทรงศึกษาพระคัมภีร์โทราห์เป็นเวลาสามชั่วโมงแรกของทุกวัน^{[ 14 ]}
• ตามที่รับบีเมียร์กล่าวไว้คนต่างชาติที่ศึกษาโตราห์ (เพื่อจุดประสงค์ที่จำกัดในการค้นหาเกี่ยวกับกฎเจ็ดข้อของโนอาห์ ) นั้นยิ่งใหญ่เท่ากับมหาปุโรหิต [ ^{19 ] ข้อความ}ที่แข็งแกร่งยิ่งกว่านั้นพบได้ในมิชนาห์ซึ่งกล่าวถึงลำดับชั้นทางสังคมของอิสราเอลโบราณ มหาปุโรหิตอยู่ใกล้กับจุดสูงสุดของพีระมิดทางสังคม และชายที่เกิดจากความสัมพันธ์ทางเพศที่ผิดศีลธรรมอยู่ใกล้กับจุดต่ำสุด อย่างไรก็ตาม ' ลูกนอกสมรสที่มีความรู้ย่อม ได้รับความสำคัญเหนือกว่า มหาปุโรหิต ผู้ไร้ความรู้ ' ^{[ 20 ]}
• รับบีซวี ฮิร์ช ชาเจสโต้แย้งว่าข้อห้ามในการสอนโตราห์แก่คนต่างชาติใช้ได้เฉพาะกับบางส่วนของกฎหมายปากเปล่าเท่านั้น แต่ไม่รวมถึงพระคัมภีร์ที่เป็นลายลักษณ์อักษร^{[ 21 ]}
• รับบีซามูเอล ไอเดลส์กล่าวว่าข้อห้ามดังกล่าวครอบคลุมเฉพาะ "เหตุผลและความลับ" ของโตราห์เท่านั้น แต่ไม่รวมถึงข้อความพื้นฐานหรือกฎหมาย^{[ 21 ]}
• ไมโมนิเดสกล่าวว่าคริสเตียนที่เชื่อในความเป็นพระเจ้าของพระคัมภีร์ อย่างดีที่สุดก็อาจจะเชื่อในการตีความของชาวยิว และอย่างแย่ที่สุดก็จะไม่ก่อให้เกิดอันตรายใดๆ ดังนั้นข้อห้ามนี้จึงไม่ใช้กับพวกเขา^{[ 21 ]}
• รับบียิสราเอล ซาลันเตอร์สนับสนุนการแปลทัลมุดและการนำเสนอเข้าสู่หลักสูตรมหาวิทยาลัย เพื่อยกระดับชื่อเสียงของการศึกษาศาสนายิวในวงกว้าง^{[ 21 ]}

การศึกษาคัมภีร์โทราห์นับเป็นหนึ่งใน613 บัญญัติ (มิตซ์วาห์) ซึ่งคัมภีร์ทัลมุดได้กล่าวไว้ว่า "การศึกษาเป็นสิ่งจำเป็นเพื่อการสอน"

จากหนังสือเฉลยธรรมบัญญัติ :

และเจ้าจงสอนสิ่งเหล่านี้แก่ลูกหลานของเจ้าอย่างตั้งใจ และจงพูดถึงสิ่งเหล่านี้เมื่อเจ้านั่งอยู่ในบ้าน เมื่อเจ้าเดินไปตามทาง เมื่อเจ้าเข้านอน และเมื่อเจ้าลุกขึ้น ( KJV )

ในทำนองเดียวกัน ดังที่เขียนไว้ในหนังสือโยชูวา :

"לָא יָמוּשׁ סָפִיתָ הַתּוָרָה הַזָּה מָּפָּיךָ, וְהָגָיתָ בּוָּ יוָמָם וָלַיְלָה, לָּיָעַן תָּשָׁמָה לַעָּתוּב בּוָל, כָּי אָז תַּצָלי אָּת דָּרָכָּךָ וְאָז תַּשְׂכָּיל"

หนังสือธรรมบัญญัตินี้อย่าได้พ้นไปจากปากของเจ้า แต่เจ้าจงใคร่ครวญถึงมันทั้งกลางวันและกลางคืน เพื่อเจ้าจะได้ปฏิบัติตามทุกสิ่งที่เขียนไว้ในนั้น เพราะฉะนั้นเจ้าจะประสบความสำเร็จในทางของเจ้า และเจ้าจะได้รับผลดี ( KJV )

คำคมจากบรรดาแรบไบ:

...บัญญัติเชิงปฏิบัติเป็นเพียงบทนำของบัญญัติเชิงปัญญา และเนื่องจากสติปัญญาไม่ได้ถูกสร้างขึ้นจากบัญญัติเหล่านั้น จึงไม่มีประโยชน์^{[ 22 ]}ในการปฏิบัติตามบัญญัติเหล่านั้น

...สาระสำคัญคือการปฏิบัติมิตซ์วาห์ให้ตรงเวลาและด้วยรายละเอียดและความแม่นยำทั้งหมดตามคำสั่งที่ไม่เปลี่ยนแปลง และความบริสุทธิ์ของความคิดที่ดีควรแนบมากับการปฏิบัติ จากนั้น 'ท่านจะไปได้อย่างปลอดภัยและทั้งสองอย่างจะสำเร็จในมือของท่าน' ดังที่มิชนาห์^{[ 23 ]}สอนไว้อย่างชัดเจนว่าสำหรับทุกคนที่การกระทำของพวกเขายิ่งใหญ่กว่าสติปัญญาของพวกเขา แม้แต่สติปัญญาของพวกเขาก็จะได้รับการรักษาไว้ในความศักดิ์สิทธิ์ ความบริสุทธิ์ และความกระตือรือร้นที่สร้างแรงบันดาลใจ และการเปรียบเทียบที่ชาซาลทำเกี่ยวกับเรื่องนี้ไม่สามารถมองข้ามได้ ทุกคนที่การกระทำของพวกเขายิ่งใหญ่กว่าสติปัญญาของพวกเขาก็เหมือนต้นไม้ที่มีใบน้อยและรากมาก ลมทั้งหมดในโลกไม่สามารถพัดมันไปจากที่ของมันได้ และ 'ผู้ที่ได้ยินจะซึมซับ'

ความสำคัญของการศึกษาได้รับการยืนยันในการอภิปรายในทัลมุดอีกเรื่องหนึ่งเกี่ยวกับสิ่งที่ควรเลือก: การศึกษาหรือการกระทำ? คำตอบในที่นั้น ซึ่งดูเหมือนจะเป็นการประนีประนอม คือ "การศึกษาที่นำไปสู่การกระทำ" ^{[ 24 ]}แม้ว่าคำว่า "โทราห์" จะหมายถึงหนังสือห้าเล่มของโมเสส โดยเฉพาะ แต่ ในศาสนายูดาย คำนี้ยังหมายถึงทานาค (คัมภีร์ไบเบิลภาษาฮีบรู) ทัลมุดและงานทางศาสนาอื่นๆ รวมถึงการศึกษาคาบาลาห์ฮาซิดิสม์มุสซาร์และอื่นๆ อีกมากมาย

ทัลมุดกำหนดวัตถุประสงค์ของการศึกษาโตราห์ไว้ว่า: "เพื่อให้ถ้อยคำของโตราห์ชัดเจนในปากของคุณ เพื่อว่าถ้ามีใครถามคุณ คุณจะไม่ต้องลังเลแล้วค่อยบอกเขา แต่คุณจะบอกเขาทันที" ^{[ 27 ]}ในเยชิวา (โรงเรียนทัลมุด) โรงเรียนรับบี และโคลเลล (โรงเรียนทัลมุดระดับบัณฑิตศึกษา) วิธีหลักในการศึกษาโตราห์ ได้แก่ การศึกษา:

• ปาร์ชา ( บทโทราห์ประจำสัปดาห์ ) พร้อมด้วยเมฟอร์ชิม (คำอธิบายจากนักปราชญ์ชาวยิว)
• ทัลมุด
• งานด้านจริยธรรม

ตำราอื่นๆ ที่มีการศึกษาอย่างแพร่หลายน้อยกว่า ได้แก่เนวิอิมและเคตูวิมวรรณกรรมรับบีอื่นๆ (เช่นมิดราช ) และงานเขียนปรัชญาศาสนายิว

สามารถศึกษาเนื้อหาของคัมภีร์โทราห์ได้ในสี่ระดับตามที่อธิบายไว้ในคัมภีร์โซฮาร์ :

• เปชาต (Peshat ) คือ การอ่านแบบตรงไปตรงมา (ง่าย) หรือตามตัวอักษร
• เรเมซการอ่านเชิงเปรียบเทียบผ่านคำใบ้หรือการอ้างอิงในข้อความ
• เดราช (Derash ) คือ การอ่านเชิงเปรียบเทียบผ่านการเปรียบเทียบ/ตัวอย่าง (มิดราช) ในคำเทศนาของรับบี
• ซอด (Sod)คือ การตีความความหมายที่ซ่อนอยู่ผ่านความลับหรือปริศนาของข้อความ (คาบาล่าห์)

อักษรตัวแรกของคำว่าPeshat , Remez , Derash , Sod เมื่อรวมกันเป็นคำภาษาฮีบรูว่าP a RD e S (ซึ่งมีความหมายว่า "สวนผลไม้") กลายเป็นคำที่ใช้เรียกวิธีการศึกษาโตราห์แบบสี่ทาง โดยที่ความหมายเชิงลึกลับที่ปรากฏในคาบาลาห์ถือเป็นจุดสูงสุด การแบ่งแยกนี้คล้ายกับการจำแนกความหมายของพระคัมภีร์ในศาสนาคริสต์ยุคกลางออกเป็นความหมายตามตัวอักษร ความหมายเชิงสัญลักษณ์ความ หมาย เชิงอุปมา (ศีลธรรม) และ ความหมาย เชิงอุปมาอุปไมย (ดูอุปมาอุปไมยในยุคกลาง ) ยังไม่เป็นที่แน่ชัดว่าการแบ่งสี่แบบนี้ปรากฏขึ้นครั้งแรกในบริบทของชาวยิวหรือคริสเตียน

ในศาสนายูดายฮาเรดีและศาสนายูดายออร์โธดอก ซ์ส่วนใหญ่ การศึกษาโตราห์เป็นวิถีชีวิตของผู้ชาย ในชุมชนเหล่านี้ ผู้ชายจะละทิ้งอาชีพอื่นและศึกษาโตราห์เต็มเวลา ผู้หญิงไม่ได้ศึกษาโตราห์ แต่จะได้รับบุญกุศลจากการอำนวยความสะดวกในการศึกษาโตราห์ของผู้ชาย การสำรวจชาวยิวออร์โธดอกซ์สมัยใหม่ในปี 2017 พบว่ามีการสนับสนุนให้ผู้หญิงศึกษาโตราห์^{[ 28 ]}

ชาวอิสราเอลกลุ่มฮาเรดีมักเลือกที่จะอุทิศเวลาหลายปีให้กับการศึกษาคัมภีร์โทราห์ โดยส่วนใหญ่มักเรียนที่โคเล ล ชาวอิสราเอลกลุ่มไซออนิส ต์ที่เคร่งศาสนามักเลือกที่จะอุทิศเวลาหลังจบมัธยมปลายให้กับการศึกษาคัมภีร์โทราห์ ไม่ว่าจะเป็นระหว่างรับราชการทหารที่ เยชิวาของกลุ่ม เฮสเดอร์ หรือก่อนเข้ารับราชการที่เมคินานักเรียน ออร์โธดอก ซ์สมัยใหม่จำนวนมาก ที่เรียนใน อิสราเอลหลังจบมัธยมปลายเลือกที่จะเรียนที่เยชิวาของกลุ่มเฮสเดอร์ ได้แก่เยชิวาฮาร์เอทซิออนเย ชิวาเคเร มบียาวเนห์เยชิวาชาอัลวิมและเยชิวาฮาโคเทลนักเรียนเหล่านี้บางส่วนเข้าร่วม ระบบ เฮสเดอร์เข้ารับราชการทหาร และ/หรืออพยพไปอิสราเอล

นอกจากการศึกษาโตราห์แบบเต็มเวลาแล้ว ชาวยิวทั่วโลกมักเข้าร่วมชั้นเรียนโตราห์ในกรอบวิชาการร่วมสมัยสถาบันการเรียนรู้ของชาวยิว Rohrเปิดสอนหลักสูตรเกี่ยวกับการเลี้ยงดูบุตร การแต่งงาน จริยธรรมทางการแพทย์ และจริยธรรมทางธุรกิจ^{[ 29 ] [ 30 ] [ 31 ] [ 32 ] [ 33 ] [ 34 ] [ 35 ] [ 36 ] [ 37 ]}

นอกเหนือจากการศึกษาโตราห์แบบเต็มเวลาในโรงเรียนและเยชิวาหรือเพื่อจุดประสงค์ในการฝึกอบรมรับบีแล้วยังถือว่ามีภาระผูกพัน^{[ 43 ]}ของแต่ละบุคคลที่จะต้องจัดสรรช่วงเวลาศึกษาปกติเพื่อทบทวนความรู้ของตน บุคคลผู้เคร่งศาสนามักจะทบทวนงานสำคัญชิ้นใดชิ้นหนึ่งเป็นประจำทุกวัน เช่นTalmud Bavli , Talmud Yerushalmi , Nach (Tanach), Midrash Rabba , Midrash Tanchuma , Tosefta , Sifra , Sifri , Mishna , Rambam , Tur , Shulchan Aruch , Mishnah Berurah , Zoharตามความสนใจของตน ในช่วงเวลาที่ผ่านมา โปรแกรมการศึกษาที่มีโครงสร้างได้รับความนิยมมากขึ้น ซึ่งรวมถึง

• Shnayim mikra ve-echad targumคือการศึกษาบทโทราห์ประจำสัปดาห์ควบคู่ไปกับ Targum ภาษาอาราเมอิก ซึ่งมีมาตั้งแต่สมัยทัลมุด และบ่อยครั้งก็รวมถึงคำอธิบายของราชิด้วย
• Ḥoq le-Yisraelเป็นโครงการที่ก่อตั้งโดยรับบีฮายิม เบน โจเซฟ วิตัลและไฮม์ โจเซฟ เดวิด อาซูไลซึ่งในแต่ละสัปดาห์จะมีการศึกษาข้อความที่คัดมาจากมิชนาห์โซฮาร์และงานเขียนอื่นๆ นอกเหนือจากบทอ่านประจำสัปดาห์นั้นๆ โดยข้อความที่เกี่ยวข้องมักจะพิมพ์เป็นหนังสือชุดหลายเล่ม
• คัมภีร์ชูมาชประจำวันพร้อมคำอธิบายของราชีในแต่ละวันของสัปดาห์ที่ตรงกับหนึ่งในเจ็ดอาลิยอสที่อ่านในวันสะบาโต - ส่วนหนึ่งของการศึกษาชิตัสของชาบัด
• Seder ha-Mishmarah ซึ่งเป็นพิธีกรรมที่ ชาวยิว Mizrahiบางกลุ่มใช้คือการศึกษาพระคัมภีร์โทราห์ประจำสัปดาห์แต่ละตอนควบคู่ไปกับส่วนต่างๆ จากNeviimและKetuvimและ Mishnah เพื่อให้ได้อ่านงานเขียนเหล่านี้ทั้งหมดอย่างครบถ้วนตลอดทั้งปี พิธีกรรมนี้ได้รับการตีพิมพ์เป็นหนังสือในชื่อḤoq le-Ya'akob ด้วยเช่นกัน ในบางประเทศ เป็นธรรมเนียมที่กลุ่มคนจะรวมตัวกันในโบสถ์ยิวใน บ่าย วันสะบาโตและอ่าน ข้อความ Mishmarahสำหรับวันสะบาโตถัดไป
• โครงการ ดัฟโยมิก่อตั้งขึ้นในปี 1923 โดยเมียร์ ชาปิโรคือการศึกษาคัมภีร์ทัลมุดวันละหนึ่งหน้า โดยหมุนเวียนกันไปเพื่อให้แน่ใจว่าชาวยิวทั่วโลกได้ศึกษาข้อความเดียวกันในเวลาเดียวกัน (รอบประมาณ 7.5 ปี)
• อามุดโยมิคล้ายกับดาฟโยมิ แต่ท่องเพียงด้านเดียวของหน้ากระดาษต่อวัน (ประมาณ 14 ปี)
• Yerushalmi Yomi –การศึกษาทัลมุดเยรูซาเล็ม ทุกวัน (ตามการจัดหน้าของฉบับ Vilna ถือเป็นวัฏจักร 4⅓ ปี^{[ 44 ]}โดยเริ่มจากวัฏจักรล่าสุด จะมีวัฏจักรสลับตาม ฉบับ Oz Vehadarซึ่งเป็นวัฏจักรประมาณ 7.5 ปี^{[ 45 ]} )
• Mishnah Yomitคือการศึกษา Mishnah ทุกวัน (รอบ 6 ปี) ส่วน Mishnatit ครอบคลุม Mishnahทั้งหมดในอัตราที่เร็วกว่ามาก (รอบ 1 ปี)
• การศึกษาพระคัมภีร์ตามแนวทางของแรมบัมทุกวัน โดยศึกษา พระ คัมภีร์มิชเนห์ โทราห์ 1 หรือ 3 บท (สำหรับรอบ 1 หรือ 3 ปี ตามลำดับ)
• Mishnah Berurah Yomit - การศึกษาประจำวัน (รอบ 2.5 หรือ 5 ปี)
• Kitzur Shulchan Aruch Yomi - การศึกษาประจำวัน (รอบ 1 ปี)
• Halacha Yomitการศึกษา Shulchan Aruch ทุกวัน (รอบ 4 ปี); Breslov hasidimมีแนวปฏิบัติที่คล้ายกันในการทบทวน Shulchan Aruch ทุกวัน นอกเหนือจาก Likutei Moharanและ Likutei Halachos ^{[ 46 ]}
• ทันยา - การศึกษาประจำวัน (รอบ 1 ปี) เป็นส่วนหนึ่งของ วัฏจักร จิตัสเช่นเดียวกับราศีข้างต้น
• 929: Tanakh B'yachad - การศึกษาพระคัมภีร์ ทานาค (คัมภีร์ไบเบิลของชาวยิว) สัปดาห์ละ 5 บท(รอบประมาณ 4 ปี)
• Chafetz Chayimและ Shemiras Halashonคือการทบทวนกฎหมายเกี่ยวกับ Lashon Hara (หมายถึง "ลิ้นชั่วร้าย"การนินทาและการใส่ร้าย ; รอบ 1 ปี)
• Tzurba M'Rabanan (รอบ 4 ปี) การอภิปรายโดยละเอียดเกี่ยวกับการประยุกต์ใช้ Halachik ในปัจจุบัน: ศึกษาใน ชุมชน Religious Zionist (และนอกอิสราเอล ผ่าน Mizrachiในชุมชน Modern Orthodox บางแห่ง) ^{[ 47 ]}

ดวาร์ โทราห์ ( ภาษาฮีบรู: דבר תורה , "คำแห่งโทราห์"; พหูพจน์: ดิฟเรย์ โทราห์ ) หรือที่รู้จักกันใน ชุมชน ชาวยิวอัชเคนาซี ว่า ดราชาหรือดราชคือการบรรยายในหัวข้อต่างๆ ที่โดยทั่วไปเกี่ยวข้องกับปาราชาห์ (ส่วน) ของโทราห์ – โดยปกติจะเป็นบทโทราห์ประจำสัปดาห์ดวาร์ โทราห์โดยทั่วไปจะถ่ายทอดบทเรียนชีวิต โดยมีข้อความจากตำราต่างๆ เช่น ทัลมุด มิดราช หรือผลงานร่วมสมัยอื่นๆ มาสนับสนุน

ตามธรรมเนียมในธรรมศาลา บรรดารับบีมักจะกล่าวคำเทศนา (ดิฟราย โทราห์) หลังจากการอ่านพระคัมภีร์โทราห์เสร็จสิ้น คำเทศนาเหล่านี้อาจมีระยะเวลาแตกต่างกันไป ขึ้นอยู่กับรับบีแต่ละท่านและความลึกล้ำของเนื้อหา ในธรรมศาลาส่วนใหญ่ คำเทศนาจะไม่เกินสิบห้านาที แต่ในกรณีของรับบีท่านสำคัญหรือในโอกาสพิเศษ คำเทศนาอาจกินเวลาตลอดบ่าย

ในบริบทอื่นๆ " D'var Torah " ถูกใช้แทนกันได้กับ " vort " (ภาษา Yiddish แปลว่า "คำพูด (ของโตราห์)") และอาจหมายถึงแนวคิดโตราห์ใดๆ ที่กล่าวอย่างไม่เป็นทางการ แม้ว่าโดยทั่วไปจะเชื่อมโยงกับParasha ประจำสัปดาห์ก็ตาม สิ่งนี้จะเกิดขึ้นในโอกาสต่างๆ ^{[ 48 ] [ 49 ] [ 50 ]} และไม่จำเป็นต้องเป็นโดยรับบีเสมอไป เช่น โดยเจ้าบ้านที่โต๊ะ Shabbat ของพวกเขา โดยผู้นำก่อน " Benching " (การกล่าวคำขอบคุณหลังอาหาร) หรือโดยแขกที่sheva brachotหรือที่Seudat mitzvahใด ๆ

วิธีที่แนะนำสำหรับการศึกษาคัมภีร์โทราห์คือการอ่านต้นฉบับที่เขียนเป็นภาษาฮีบรู วิธีนี้ช่วยให้ผู้อ่านเข้าใจข้อมูลเฉพาะภาษาได้ ตัวอย่างเช่น คำภาษาฮีบรูสำหรับคำว่าโลกคือ 'adama' และชื่อของมนุษย์คนแรกคือ 'Adam' ซึ่งหมายถึง 'แห่งโลก' นิกายยิวแต่ละนิกายให้ความสำคัญกับการใช้ต้นฉบับภาษาฮีบรูแตกต่างกันไป ส่วนใหญ่แนะนำอย่างยิ่งให้ใช้ต้นฉบับภาษาฮีบรู แต่ก็อนุญาตให้ศึกษาคัมภีร์โทราห์ในภาษาอื่น ๆ และใช้ คำอธิบาย ของราชิและคำอธิบายอื่น ๆ เพื่อเรียนรู้ข้อมูลเฉพาะภาษาได้เช่นกัน

เช่นเดียวกับชาวยิวออร์โธดอกซ์ นิกายยิว อื่นๆ อาจใช้เนื้อหาและรูปแบบดั้งเดิมของการศึกษาคัมภีร์โทราห์ทั้งหมดหรือบางส่วน พวกเขาศึกษาปาร์ชาห์ทัลมุด งานเขียนด้านจริยธรรม และอื่นๆ พวกเขาอาจศึกษาเพียงแค่ความหมายตามตัวอักษร (peshat) หรืออาจศึกษาในส่วนของเรเมซเดราชและโซด ในระดับจำกัด ซึ่งพบได้ในEtz Hayyim: A Torah Commentary (Rabbinical Assembly) ที่ใช้ในหลายๆ ชุมชนของชาวยิว อนุรักษ์นิยม การศึกษาแบบ นี้พบได้ทั่วไปในการศึกษาคัมภีร์โทราห์ในหมู่ชาวยิวที่เกี่ยวข้องกับการฟื้นฟูศาสนายิว แม้แต่ในรูปแบบของศาสนายิวที่เน้นเหตุผลอย่างเคร่งครัด เช่น ศาสนายิวแบบปฏิรูปก็อาจพบการศึกษาในระดับหนึ่งของPaRDeS ได้ เช่นกัน อย่างไรก็ตาม ชาวยิวที่ไม่ใช่ออร์โธดอกซ์โดยทั่วไปจะใช้เวลาน้อยลงในการศึกษาคำอธิบายคัมภีร์โทราห์แบบคลาสสิก และใช้เวลามากขึ้นในการศึกษาคำอธิบายคัมภีร์โทราห์สมัยใหม่ที่อ้างอิงและรวมถึงคำอธิบายแบบคลาสสิก แต่เขียนขึ้นจากมุมมองที่ทันสมัยกว่า นอกจากนี้ งานเขียนด้านวรรณกรรมของเหล่ารับบี (เช่น ทัลมุด) มักได้รับความสนใจน้อยกว่าทานาค

ก่อนยุคเรืองปัญญาชาวยิวเกือบทั้งหมดเชื่อว่าคัมภีร์โทราห์ได้รับการบอกเล่าจากพระเจ้าแก่โมเสส^{[ 51 ]}เนื่องจากคัมภีร์โทราห์หลายส่วน โดยเฉพาะกฎหมายและบัญญัติ เขียนด้วยถ้อยคำที่ไม่เจาะจง พวกเขายังเชื่อว่าโมเสสได้รับการตีความคัมภีร์โทราห์ที่ถ่ายทอดผ่านรุ่นสู่รุ่นในรูปแบบปากเปล่า จนกระทั่งในที่สุดก็ถูกบันทึกเป็นลายลักษณ์อักษรในมิชนาห์ และต่อมาในรายละเอียดที่มากขึ้นในทัลมุด^{[ 52 ]}หลังยุคเรืองปัญญา ชาวยิวจำนวนมากเริ่มมีส่วนร่วมในสังคมยุโรปที่กว้างขึ้น ซึ่งพวกเขามีส่วนร่วมในการศึกษาที่เกี่ยวข้องกับวิธีการวิเคราะห์ข้อความเชิงวิพากษ์ รวมถึงการวิจารณ์ทั้งระดับต่ำและระดับสูงวิธีการทางประวัติศาสตร์สมัยใหม่อรรถวิเคราะห์และสาขาที่เกี่ยวข้องกับการศึกษาพระคัมภีร์ เช่น โบราณคดี และภาษาศาสตร์ตะวันออกใกล้ ในที่สุดสมมติฐานเอกสารก็เกิดขึ้นจากการศึกษาเหล่านี้ สมมติฐานเอกสารกล่าวว่าคัมภีร์โทราห์ไม่ได้เขียนโดยโมเสส แต่เขียนโดยผู้คนต่าง ๆ ที่อาศัยอยู่ในช่วงเวลาต่าง ๆ ของประวัติศาสตร์อิสราเอล ชาวยิวบางกลุ่มได้นำเอาข้อค้นพบจากศาสตร์เหล่านี้มาปรับใช้ ดังนั้น การศึกษาพระคัมภีร์จึงมุ่งเน้นไปที่เจตนาของผู้คนเหล่านั้นและสภาพแวดล้อมที่พวกเขาอาศัยอยู่เป็นหลัก การศึกษาประเภทนี้อาศัยหลักฐานภายนอกตัวบท โดยเฉพาะหลักฐานทางโบราณคดีและวรรณกรรมเปรียบเทียบ

ในปัจจุบัน บรรดารับบี สายปฏิรูปสายอนุรักษ์นิยมและสายฟื้นฟูต่างก็ใช้บทเรียนจากการศึกษาพระคัมภีร์เชิงวิพากษ์ สมัยใหม่ รวมถึงรูปแบบดั้งเดิมของการตีความพระคัมภีร์ ชาวยิวออร์โธดอกซ์ปฏิเสธการศึกษาพระคัมภีร์เชิงวิพากษ์และสมมติฐานเอกสาร โดยยึดถือความคิดเห็นที่ว่าขัดแย้งกับโตราห์^{[ 53 ]}และทัลมุด^{[ 54 ]}ซึ่งระบุว่าโมเสสเป็นผู้เขียนโตราห์ รวมถึงมิชนาห์^{[ 51 ]}ซึ่งยืนยันถึงต้นกำเนิดอันศักดิ์สิทธิ์ของโตราห์ว่าเป็นหนึ่งในหลักการสำคัญของความเชื่อของชาวยิว

ชาวยิวสายมนุษยนิยมให้คุณค่าแก่คัมภีร์โทราห์ในฐานะข้อความทางประวัติศาสตร์ การเมือง และสังคมวิทยาที่เขียนโดยบรรพบุรุษของพวกเขา พวกเขาไม่เชื่อว่า 'ทุกคำในคัมภีร์โทราห์เป็นความจริง หรือแม้แต่ถูกต้องตามหลักศีลธรรม เพียงเพราะคัมภีร์โทราห์นั้นเก่าแก่' คัมภีร์โทราห์นั้นมีทั้งความเห็นต่างและข้อสงสัย ชาวยิวสายมนุษยนิยมเชื่อว่าประสบการณ์ของชาวยิวทั้งหมด ไม่ใช่เฉพาะคัมภีร์โทราห์เท่านั้น ควรได้รับการศึกษาในฐานะแหล่งที่มาของพฤติกรรมและคุณค่าทางจริยธรรมของชาวยิว^{[ 55 ]}

การอุทิศเวลาหนึ่งปีให้กับการศึกษาโตราห์ในดินแดนอิสราเอล สมัยใหม่ เป็นเรื่องปกติในหมู่ชาว ยิวออร์โธดอก ^ซ์ สมัยใหม่ ชาวอเมริกัน [ ^{58 ]}และในระดับที่น้อยกว่าคือ ชาวยิว ออร์โธดอกซ์สมัยใหม่ชาวยุโรปแอฟริกาใต้อเมริกาใต้ และออสเตรเลียคนหนุ่มสาวใช้เวลาหนึ่งปีศึกษาโตราห์ในดินแดนอิสราเอล เป็นเรื่องปกติ^{[ 59 ] [ 58 ]}ทั้งในหมู่ชายและหญิง โดยปกติแล้วเด็กผู้ชายจะไปที่เยชิวาและเด็กผู้หญิงจะไปที่มิดราชา (มักเรียกว่าโรงเรียนสอนศาสนาหรือเซมินารี ) เยชิวาที่มีโปรแกรมหนึ่งปีในอิสราเอล ได้แก่Mir yeshiva (เยรูซาเลม) , Yeshivat Sha'alvim , Yeshivat Kerem B'Yavneh , Yeshivat Har Etzion , Yeshivas Midrash Shmuel , Yeshivat HaMivtar , Machon Meir , Dvar Yerushalayim , Aish HaTorahและOhr Somayachเซมินารีหรือ midrashot ได้แก่: Midreshet HaRova , Midreshet Lindenbaum , Migdal Oz , Nishmat , B'not Chava , Michlalah, ^{[ 60 ]} Neve Yerushalayim

นอกจากนี้ยังมีโครงการระยะยาวหลายปี: เด็กชายชาว ยิวฮาซิดิกและฮาเรดีจากต่างประเทศมักใช้เวลาหลายปีศึกษาอยู่ในดินแดนอิสราเอลBnei Akivaมีตัวเลือกมากมายสำหรับการใช้เวลาหนึ่งปีศึกษาในอิสราเอล ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของโครงการHachshara ของพวกเขา

• ศาสนายูดาย
• โมเสส
• ชาซาล
• โทราห์
• ทัลมุด
• ทานาค
• ฮาลาชา
• ชิตัส
• ชาเยนู
• เดวาร์ มัลโชท

• คู่มือปฏิบัติสำหรับการเรียนรู้พระคัมภีร์โทราห์โดย ดี. แลนเดสแมน และ เจสัน อารอนสัน ปี 1995 ISBN 1-56821-320-4

โครงการศึกษาเนื้อหาในWikisource :

• มิคราออต เกโดลอต (คัมภีร์ไบเบิลฉบับรับบี) ในภาษาฮีบรู(ตัวอย่าง)และภาษาอังกฤษ(ตัวอย่าง)
• การขับร้องบทสวดในโครงการ "Vayavinu Bamikra" ในภาษาฮิบรู (มีรายการบันทึกเสียงเกือบ 200 รายการ) และภาษาอังกฤษ
• มิชนาห์ในภาษาฮีบรู(ตัวอย่าง)และภาษาอังกฤษ(ตัวอย่าง)
• ชุลชาน อารุชฉบับภาษาฮีบรูและภาษาอังกฤษ (ข้อความภาษาฮีบรูพร้อมคำแปลภาษาอังกฤษ)