Trouvère ( / t r uː ˈ v ɛər / ,ภาษาฝรั่งเศส: [tʁuvɛʁ] ) บางครั้งสะกดว่า trouveur ( / t r uː ˈ v ɜːr / ,ภาษาฝรั่งเศส: [tʁuvœʁ] ) เป็น คำในภาษา ฝรั่งเศส เหนือ ( langue d'oïl ) ที่มาจาก คำว่า trobador ใน ภาษาอ็อกซิตัน (langue d'oc)ซึ่งเป็นต้นกำเนิดของคำว่า troubadour ในภาษา ฝรั่งเศส สมัยใหม่ Trouvèreหมายถึงกวีนักแต่งเพลงที่อยู่ในช่วงเวลาเดียวกันและได้รับอิทธิพลจาก trobadorsทั้งแต่งและแสดงบทกวี抒情ในช่วงยุคกลางตอนปลายแต่ในขณะที่ trobadorsแต่งและแสดงในภาษาอ็อกซิตันโบราณ Trouvèreกลับใช้ภาษาถิ่นทางเหนือของฝรั่งเศส หนึ่งในกวีทรุแวร์ คนแรกๆ ที่เป็นที่รู้จัก คือ Chrétien de Troyes (มีชีวิตอยู่ในช่วงปี 1160–1180) ^{[ 1 ]}และกวีทรุแวร์ ก็ยังคงเฟื่องฟูต่อไปจนถึงประมาณปี 1300 บทกวี ของกวีทรุแวร์ประมาณ 2130บทยังคงหลงเหลืออยู่ ในจำนวนนี้อย่างน้อยสองในสามมีทำนองเพลง

ที่มาของคำว่าtroubadourและคำที่คล้ายคลึงกันในภาษาอื่นๆ ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่ แต่คาดว่าอาจเกี่ยวข้องกับคำว่า trobarซึ่งหมายถึง "แต่ง, อภิปราย, ประดิษฐ์" และเป็นคำที่มาจากภาษาฝรั่งเศสโบราณtroverซึ่งหมายถึง "แต่งบทกวี" (สำหรับรายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับที่มาของคำว่าtroubadourและคำที่คล้ายคลึงกัน โปรดดูที่Troubadour § Etymology )

ภาพลักษณ์ที่เป็นที่นิยมในปัจจุบันของทรอบาดูร์หรือทรุแวร์คือภาพของนักดนตรีพเนจรที่เดินทางจากเมืองหนึ่งไปยังอีกเมืองหนึ่งโดยแบกพิณไว้บนหลัง นักร้องและนักแสดงพเนจรมีอยู่จริง แต่พวกเขาถูกเรียกว่าจงเลอร์และมินสเตรล ซึ่งเป็นนักแสดงมืออาชีพ โดยปกติแล้วจะมีสถานะทางสังคมค่อนข้างต่ำกว่า ในทางกลับกัน ทรอบาดูร์และทรุแวร์มักมีสถานะทางสังคมสูงกว่า และโดยทั่วไปไม่ได้พึ่งพาการทำดนตรีเป็นอาชีพ พวกเขาอาจเป็นกวีและนักแต่งเพลงที่ได้รับการสนับสนุนจากชนชั้นสูง หรือบ่อยครั้งก็เป็นชนชั้นสูงเอง ซึ่งการสร้างสรรค์และการแสดงดนตรีเป็นส่วนหนึ่งของประเพณีในราชสำนัก อย่างไรก็ตาม ความแตกต่างเหล่านี้ไม่ได้ชัดเจนเสมอไป และแตกต่างกันไปตามชุมชน^{[ 2 ]}

เนื้อหาของเพลงเหล่านี้สะท้อนให้เห็นถึงสังคมที่สร้างสรรค์เพลงเหล่านั้นขึ้นมา มักจะวนเวียนอยู่กับการนำเสนอความรักในราชสำนัก ในอุดมคติ ("fine amors" ดูgrand chant ) และความศรัทธาทางศาสนา แม้ว่าจะมีหลายเพลงที่กล่าวถึงความรักในแบบที่ตรงไปตรงมาและ เป็นธรรมชาติมากกว่าก็ตาม แนวเพลงอื่นๆ ที่ปรากฏให้เห็นในผลงานที่หลงเหลืออยู่ของtrouvèresได้แก่ เพลงโต้วาทีที่เรียกว่าjeu-partisรวมถึงpastourellesเพลงเต้นรำ และchansons de femme (เพลงที่มีมุมมองจากผู้หญิง) ^{[ 2 ]}

โยฮันเนส เดอ โกรเชียนัก ทฤษฎีดนตรี ชาวปารีสในช่วงต้นศตวรรษที่ 14 เชื่อว่าเพลงทรุแวร์ ที่สูงส่งที่สุด ซึ่งรู้จักกันในชื่อ เพลงสวดอันยิ่งใหญ่เป็นแรงบันดาลใจให้กษัตริย์และขุนนางทำสิ่งยิ่งใหญ่: "เพลงประเภทนี้มักจะแต่งโดยกษัตริย์และขุนนาง และขับร้องต่อหน้ากษัตริย์และเจ้าชายแห่งแผ่นดิน เพื่อกระตุ้นจิตใจของพวกเขาให้มีความกล้าหาญและเข้มแข็งมีน้ำใจและเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่..." ^{[ 3 ]}

ดนตรีที่หลงเหลืออยู่ของทรุแวร์เป็นดนตรีขับร้องแบบโมโนโฟนิ ก และส่วนใหญ่เป็นแบบพยางค์เดียว หมายความว่ามีการบันทึกทำนองเพียงเส้นเดียว และเนื้อเพลงนำเสนออย่างเรียบง่ายด้วยโน้ตเพียงหนึ่งหรือสองตัวต่อพยางค์ของเนื้อเพลง จังหวะไม่ได้ถูกบันทึกไว้สำหรับเพลงส่วนใหญ่ และไม่มีการระบุเครื่องดนตรี เนื่องจากหลักฐานจากเรื่องเล่าและภาพบอกเราว่ามีการใช้เครื่องดนตรีอย่างแพร่หลาย จึงเป็นไปได้ว่ามีการใช้เครื่องดนตรีในบางกรณี แต่ เพลง ของทรุแวร์ก็อาจจะแสดงโดยไม่มีดนตรีประกอบเช่นกัน^{[ 4 ]}นักวิชาการและนักแสดงสมัยใหม่ใช้วิธีการตีความจังหวะที่หลากหลาย รวมถึงการใช้แนวทางจังหวะแบบอิสระหรือค่าโน้ตที่ค่อนข้างเท่ากันตลอดทั้งเพลง การดึงแนวคิดจังหวะจากเนื้อเพลง หรือการใช้โหมดจังหวะที่พบในดนตรีโพลีโฟนิกในปัจจุบัน^{[ 5 ]}

ดนตรีทรุแวร์ส่วนใหญ่ เป็น แบบสโทรฟิกโดยมีท่อนดนตรีเพียงท่อนเดียวที่ซ้ำกับเนื้อเพลงหลายท่อน ในบางเพลงจะใช้ท่อนซ้ำหนึ่งหรือสองบรรทัดในแต่ละบท บาง ท่อน ซ้ำของทรุแวร์ยังถูกนำไปใช้ในเพลงต่างๆ และงานวรรณกรรมอื่นๆ ทำให้เกิดเครือข่ายการอ้างอิง^{[ 6 ]}

ไม่มี เพลง trouvère ใดที่หลงเหลืออยู่ “ซึ่งผู้หญิงอ้างสิทธิ์ในการแต่งโดยระบุชื่อตัวเองอย่างชัดเจน” ^{[ 7 ]}อย่างไรก็ตาม มีบทกวีที่ผู้หญิงถูกระบุว่าเป็นผู้แต่งในหัวข้อหรือสารบัญในต้นฉบับ และบทกวีอื่นๆ ที่เสียงของผู้หญิง ไม่ว่าจะระบุชื่อหรือไม่ระบุชื่อ ก็มีส่วนร่วมในjeu parti (บทกวีโต้วาที) บทกวีอื่นๆ อีกมากมายเขียนขึ้นจากมุมมองของผู้หญิง และอาจเขียนโดยผู้หญิง^{[ 7 ]}ในขณะที่นักวิชาการยุคแรกๆ มักปฏิเสธการมีอยู่ของtrouvère ผู้หญิง แต่ตั้งแต่ทศวรรษ 1980 เป็นต้นมา การมีอยู่ของพวกเธอได้รับการยอมรับโดยทั่วไป และมีความพยายามที่จะระบุเพลงนิรนามที่แต่งโดยผู้หญิงบนพื้นฐานของเนื้อเพลงและเบาะแสทางบริบท^{[ 8 ]}เอกสารทางวิชาการล่าสุดเกี่ยวกับtrouvère ผู้หญิง ระบุชื่อหรือชื่อเรื่องที่เป็นที่รู้จักแปดคน บวกกับผู้หญิงอีกหกคนที่ระบุชื่อซึ่งเป็นกรรมการตัดสินjeux partis ^{[ 9 ]}

บางครั้ง คำว่าtroveresseก็ถูกใช้เรียกผู้หญิงที่เป็นนักแต่งบทกวี^{[ 9 ]}นักพจนานุกรมFrédéric Godefroyได้นิยามคำภาษาฝรั่งเศสโบราณtrouverresseว่า "ผู้ที่แต่งบทกวี ประดิษฐ์บทกวี" โดยอ้างอิงจากต้นฉบับที่เป็นส่วนต่อของพงศาวดารของRobert of Auxerreการสะกดคำว่าtroverresse ยังปรากฏใน พจนานุกรม ภาษาฝรั่งเศส- ละตินAalmaในช่วงปลายศตวรรษที่ 14 ซึ่งตรงกับคำภาษาละตินinuentrix (นักประดิษฐ์) ^{[ 10 ]}

นักร้องหญิง trouvères ที่มีชื่อ 8 คน ได้แก่: ^{[ 9 ]}

นี่เป็นเพียงรายชื่อบางส่วนเท่านั้น มีนักร้องชายที่มีชื่อเสียง 256 คน^{[ 9 ]}

ต่อไปนี้เป็นรายชื่อของเพลงชองซงนิเยร์ที่มีเนื้อเพลงและ/หรือดนตรีของทรุแวร์ โดยระบุด้วยสัญลักษณ์ (โดยปกติจะเป็นตัวอักษร) รายชื่อนี้ไม่ครบถ้วนสมบูรณ์ ต้นฉบับเดียวกันอาจถูกระบุด้วยสัญลักษณ์ ที่แตกต่างกัน ในบริบทที่แตกต่างกัน (เช่น ทรุบาดูร์หรือโมเต็ต) หากมีผลงานประเภทต่างๆสัญลักษณ์ เหล่านี้ เป็นมาตรฐานในการศึกษาทรุแวร์^{[ 11 ]}

• A — Arras, Bibliothèque Municipale, 657, Chansonnier d'Arras
• B — เบิร์น, Stadt- und Universitätsbibliothek, 231
• C — เบิร์น, Stadt- und Universitätsbibliothek, 389
• D — แฟรงก์เฟิร์ต, Universitätsbibliothek, lat. ฟอล 7
• E — ลอนดอน, หอสมุดแห่งชาติอังกฤษ, เอเกอร์ตัน 274
• F — ฟลอเรนซ์, ห้องสมุดเมดิเซีย-ลอเรนเซียนา, พลูเตอุส 29.1
• G — ลอนดอน, พระราชวังแลมเบธ, เอกสารเบ็ดเตล็ด ปี ค.ศ. 1435
• H — โมเดนา, ห้องสมุดเอสเตนเซ, α.R.4.4
• ฉัน — อ็อกซ์ฟอร์ด, หอสมุดบอดเลียน, ห้อง Douce 308
• K — ปารีส, Bibliothèque de l'Arsenal, 5198, Chansonnier de l'Arsenal
• L — ปารีส, Bibliothèque nationale de France, fr. 765
• M — ปารีส, Bibliothèque nationale de France, fr. 844 ชานซอนเนียร์ ดู รัว
• N — ปารีส, Bibliothèque nationale de France, fr. 845
• O — ปารีส, Bibliothèque nationale de France, fr. 846 ชานซอนเนียร์ คังเจ
• P — ปารีส, Bibliothèque nationale de France, fr. 847
• Q — ปารีส, Bibliothèque nationale de France, fr. 1109
• R — ปารีส, Bibliothèque nationale de France, fr. 1591
• S — ปารีส, Bibliothèque nationale de France, fr. 12581
• T — ปารีส, Bibliothèque nationale de France, fr. 12615 ชานซอนเนียร์ เดอ โนอายส์
• U — ปารีส, Bibliothèque nationale de France, fr. 20050 ชานซอนเนียร์ แซงต์-แชร์กแมง-เด-เพรส
• V — ปารีส, Bibliothèque nationale de France, fr. 24406
• W — ปารีส, Bibliothèque nationale de France, fr. 25566
• X — ปารีส, Bibliothèque nationale de France, nouv. มาตรฐาน ศ. 1050 ชานซอนเนียร์ เดอ แคลร์มโบลต์
• Z — เซียนา, Biblioteca Comunale, HX36
• ก — โรม, ห้องสมุด Apostolica Vaticana, Reg. ลาด 1490
• ข — โรม, ห้องสมุด Apostolica Vaticana, Reg. ลาด 1522
• c — เบิร์น, Stadt- und Universitätsbibliothek, A. 95
• ง. — เคมบริดจ์, วิทยาลัยคอร์ปัสคริสตี, 450
• f — มงต์เปลลีเยร์, คณะการแพทย์, 236
• g — ปารีส, Bibliothèque nationale de France, fr. 1593
• ฉัน — ปารีส, Bibliothèque nationale de France, fr. 12483
• j — ปารีส, Bibliothèque nationale de France, nouv. มาตรฐาน ศ. 21677
• k — ปารีส, Bibliothèque nationale de France, fr. 12786
• l — ปารีส, Bibliothèque nationale de France, fr. 22495
• m — ปารีส, Bibliothèque nationale de France, lat. 11412
• n — ปารีส, Bibliothèque nationale de France, lat. 11724
• o — ลอนดอน, หอสมุดแห่งชาติอังกฤษ, ฮาร์ลีย์ 1717
• p — Pavia, Biblioteca Universitaria, CXXX.E.5
• คุณ — โรม, Biblioteca Apostolica Vaticana, Reg. ลาด 1725
• v — ปารีส, Bibliothèque nationale de France, fr. 1553
• za — ซาเกร็บ, หอสมุดนครหลวง, MR 92
• α — มาดริด, ห้องสมุด Biblioteca del Monasterio de El Escorial, SI3

• Akehurst, FRP; Davis, Judith M., บรรณาธิการ (1995). คู่มือเกี่ยวกับกวีทรอบาดูร์ . เบิร์กลีย์: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย. ISBN 0-520-07976-0.
• บัตเตอร์ฟิลด์, อาร์ดิส (1997). "เพลงโมโนโฟนิก: คำถามเกี่ยวกับประเภท". คู่มือดนตรีสมัยกลางและยุคเรเนสซองส์ . สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยออกซ์ฟอร์ด. ISBN 0-19-816540-4.
• ดอสส์-ควินบี, เอกลาล; ทาซเคอร์ กริมเบิร์ต, โจน; เฟฟเฟอร์, เวนดี้; ออเบรย์, เอลิซาเบธ (2001) บทเพลงของสตรีทรูแวร์ นิวเฮเวน: Yale UP ไอเอสบีเอ็น 978-0-300-08413-9.
• บทเพลงของเหล่าทรอบาดูร์และทรุแวร์: บทกวีและประวัติความเป็นมา แปลโดย โกลดิน, เฟรเดอริก กลอสเตอร์, แมสซาชูเซตส์: ปีเตอร์ สมิธ 1983 ISBN 0-8446-5036-6..
• ฮาเซนฮร์, เจเนวีฟ; ซิงค์, มิเชล, สหพันธ์. (1992) พจนานุกรมภาษาฝรั่งเศส: Le Moyen Age . คอลเลกชัน: La Pochothèque (ในภาษาฝรั่งเศส) ปารีส: ฟายาร์ด. ไอเอสบีเอ็น 2-253-05662-6.
• โอ'นีล, แมรี (2006). เพลงรักในราชสำนักของฝรั่งเศสยุคกลาง: การถ่ายทอดและรูปแบบในบทเพลงของนักร้องเพลงรัก (Trouvère Repertoire ) อ็อกซ์ฟอร์ด: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยอ็อกซ์ฟอร์ดISBN 0-19-816547-1.{{cite book}}: CS1 maint: ไม่พบตำแหน่งผู้เผยแพร่ ( ลิงก์ )
• Page, Christopher (พฤศจิกายน 1997). "การฟัง trouvères". Early Music . 25 (4): 639– 660. doi : 10.1093/earlyj/XXV.4.639 . JSTOR  3128410 .

วิกิมีเดียคอมมอน ส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับTrouvères

• กอสส์, เอ็ดมันด์ วิลเลียม (1911) “ทรูแวร์”  . สารานุกรมบริแทนนิกา . ฉบับที่ 27 (ฉบับที่ 11). หน้า  312–313 .
• "ลิริก้า เมดิเอวาเล โรมานซ์ " letteraturaeuropea.let.uniroma1.it​