ต้นฉบับ โบราณบางฉบับที่บรรจุข้อความของบทนี้ในภาษาฮีบรูเป็นข้อความมาโซเรติกซึ่งรวมถึงCodex Cairensis (จากปี 895), Petersburg Codex of the Prophets (916), Aleppo Codex (930) และCodex Leningradensis (1008) ^{[ 7 ] [ 8 ]}พบชิ้นส่วนที่มีบางส่วนของบทนี้ในม้วนหนังสือทะเลเดดซีนั่นคือ 4Q82 (4QXII ^g ; 50–25 ปีก่อนคริสตกาล) ที่มีข้อ 1–2 ที่ยังคงเหลืออยู่^{[ 9 ] [ 10 ] [ 11 ] [ 12 ]}

นอกจากนี้ยังมีฉบับแปลเป็นภาษากรีกโคอิเน่ที่รู้จักกันในชื่อเซปตัวจินต์ซึ่งจัดทำขึ้นในช่วงไม่กี่ศตวรรษสุดท้ายก่อนคริสต์ศักราช ต้นฉบับโบราณที่ยังหลงเหลืออยู่ของฉบับเซปตัวจินต์ ได้แก่Codex Vaticanus ( B ;${\displaystyle {\mathfrak {G}}}$^B ; ศตวรรษที่ 4), Codex Sinaiticus ( S ; BHK :${\displaystyle {\mathfrak {G}}}$^S ; ศตวรรษที่ 4), Codex Alexandrinus ( A ;${\displaystyle {\mathfrak {G}}}$^A ; ศตวรรษที่ 5) และCodex Marchalianus ( Q ;${\displaystyle {\mathfrak {G}}}$^Q ; ศตวรรษที่ 6) ^{[ 13 ]}

เปิดประตูต้อนรับเถิด โอเลบานอน

ขอให้ไฟเผาผลาญต้นซีดาร์ของคุณ! ^{[ 14 ]}

Katrina Larkin นักวิชาการด้านพระคัมภีร์ตั้งข้อสังเกตว่าทั้งประเพณีของรับบีและม้วนหนังสือทะเลเดดซีใช้คำว่า " เลบานอน " เพื่ออ้างถึงวิหารในเยรูซาเลม^{[ 6 ]}

พระยาห์เวห์พระเจ้าของข้าพเจ้าตรัสว่า “จงเป็นผู้เลี้ยงแกะของฝูงแกะที่ถูกกำหนดให้ถูกฆ่า” ^{[ 16 ]}

คำพูดโดยนัย [ที่กล่าวว่า] "ถึงฉัน" ถูกเพิ่มในบางเวอร์ชัน^{[ 17 ]}

และข้าพเจ้ากล่าวแก่พวกเขาว่า

ถ้าท่านเห็นว่าเหมาะสม ก็บอกราคาที่ผมตั้งไว้ได้เลยครับ

และหากไม่เป็นเช่นนั้น ก็จงงดเว้น

ดังนั้นพวกเขาจึงชั่งน้ำหนักเงินสามสิบเหรียญเพื่อแลกกับราคาของฉัน^{[ 18 ]}

• "ราคาของฉัน": นั่นคือ "ค่าจ้างของฉัน" สำหรับการดูแล "ฝูง" ซึ่งหมายถึง "ผู้คน" ^{[ 19 ]}
• “ถ้าท่านเห็นว่าดี”: ตามตัวอักษรคือ “ถ้าสิ่งนั้นดีในสายตาของท่าน” นักเขียนคริสเตียนเชื่อมโยงสิ่งนี้เข้ากับการปฏิบัติศาสนกิจของพระเยซู ผู้ทรงดูแลผู้คน โดยตรัสถึงพระองค์เองว่าเป็น “ผู้รับใช้” เพื่อทำตามพระประสงค์ของพระบิดา ( ฟิลิปปินส์ 2:7 ) ^{[ 20 ]}
• “ถ้าไม่เช่นนั้น จงละเว้นเสีย”: เป็นการระลึกถึงข้อความในหนังสือเอเสเคียลที่ว่า “เจ้าจงกล่าวแก่พวกเขาว่า พระยาห์เวห์พระเจ้าตรัสว่า ผู้ใดฟังก็ให้เขาฟัง และผู้ใดละเว้นก็ให้เขาละเว้นเสีย” ( เอเสเคียล 3:27 ; ดูเอเสเคียล 2:5 , เอเสเคียล 2:7 ; เอเสเคียล 3:11 ) เอลียาห์ก็เคยกล่าวว่า “ถ้าพระยาห์เวห์เป็นพระเจ้า จงติดตามพระองค์ แต่ถ้าเป็นบาอัล ก็จงติดตามบาอัล” ( 1 พงศ์กษัตริย์ 18:21 ) ซึ่งแสดงให้เห็นว่าพระเจ้าจะไม่บังคับเจตจำนงเสรีของมนุษย์^{[ 21 ]}
• “เงินสามสิบเหรียญ” คือราคาของทาสที่ถูกวัวขวิดตาย ( อพยพ 21:32 ) สิ่งนี้เชื่อมโยงกับการต่อรองของยูดาส ( มัทธิว 26:15 ) ซึ่งมหาปุโรหิตได้กำหนดราคาไว้ที่ “เงินสามสิบเหรียญ” โดยรู้ตัวหรือไม่รู้ตัวก็ตาม^{[ 21 ]}เบเรชิต รัปปาตั้งข้อสังเกตว่าคำพยากรณ์นี้ 'เป็นของพระเมสสิยาห์' ^{[ 22 ] [ 23 ]}

และพระเจ้าตรัสกับข้าพเจ้าว่า “จงโยนมันให้แก่ช่างปั้นหม้อ” ซึ่งเป็นราคาอันสูงส่งที่พวกเขาตั้งไว้สำหรับข้าพเจ้า ดังนั้นข้าพเจ้าจึงนำเงินสามสิบเหรียญไปโยนไว้ในพระวิหารของพระเจ้าให้แก่ช่างปั้นหม้อ^{[ 24 ]}

• “เงินสามสิบเหรียญ” (NRSV: “เงินสามสิบเชเกล”) คือราคาของทาสในพระธรรมอ Exodus 21:32 ^{[ 25 ]}

คำกล่าวนี้มาจากเยเรมีย์ (ในรูปแบบของมิดราชเกี่ยวกับเยเรมีย์ 18 – 19 ) ในพันธสัญญาใหม่ ( มัทธิว 26:15 ; มัทธิว 27:3 - 10 ) ^{[ 26 ]}

ข้อ 15–16 มีภาพของสิ่งที่ตรงกันข้ามกับผู้เลี้ยงแกะที่ดี ซึ่งสะท้อนภาพที่คล้ายกันที่พบในเอเสเคียล 34:3–4ในขณะที่ข้อ 17 ขัดแย้งกับข้อ 15–16 ด้วยคำพยากรณ์ถึงความทุกข์ยากต่อผู้เลี้ยงแกะที่ไร้ค่า^{[ 27 ]}

• เศคาริยาห์ บทที่ 11 ภาษาฮีบรู พร้อมคำแปลคู่ขนานภาษาอังกฤษ
• เศคาริยาห์ บทที่ 11 ภาษาฮีบรู พร้อมคำอธิบายของราชิ

• เศคาริยาห์ บทที่ 11 ฉบับแปลภาษาอังกฤษ พร้อมฉบับภาษาละตินวัลเกตคู่ขนานเก็บถาวรเมื่อ 2 กุมภาพันธ์ 2017 ที่Wayback Machine