รูปแบบข้อความของอันเดรียสเป็นรูปแบบข้อความของหนังสือวิวรณ์ที่พบในต้นฉบับวิวรณ์บางฉบับ โดยตั้งชื่อตามอันเดรียสแห่งซีซาเรีย (563–614) ซึ่งต้นฉบับของเขาใช้รูปแบบข้อความนี้^{[ 1 ]}รูปแบบข้อความของอันเดรียสยังถูกเรียกว่าเป็นรูปแบบย่อยของข้อความส่วนใหญ่ในวิวรณ์ ซึ่งแบ่งออกเป็นรูปแบบโคอิเนของวิวรณ์และรูปแบบอันเดรียสของวิวรณ์^{[ 2 ]}

ต้นฉบับที่อยู่ในประเภทข้อความของ Andreas ส่วนใหญ่พบในต้นฉบับคำอธิบายของ Andreas แม้ว่าจะมีต้นฉบับของ Andreas ที่ไม่มีคำอธิบายอยู่ก็ตาม^{[ 3 ]}

ต้นฉบับของ Andreas คิดเป็นหนึ่งในสามของต้นฉบับภาษากรีกทั้งหมดของวิวรณ์^{[ 4 ]}

คำอธิบายของอันเดรียสเป็นหนึ่งในคำอธิบายภาษากรีกที่เก่าแก่ที่สุดเกี่ยวกับวิวรณ์^{[ 5 ]}นักวิจารณ์คริสเตียนตะวันออกส่วนใหญ่ในภายหลังเกี่ยวกับหนังสือวิวรณ์ได้อ้างอิงอย่างมากจากอันดรูว์และคำอธิบายของเขา^{[ 6 ]}ซึ่งได้รับการเก็บรักษาไว้ในต้นฉบับภาษากรีกประมาณ 100 ฉบับ^{[ 7 ]}และได้รับการแปลเป็นภาษาอาร์เมเนีย จอร์เจีย และสลาโวนิก^{[ 8 ]}คำอธิบายของเขามีอิทธิพลมากจนทำให้ข้อความประเภทอันเดรียสเฉพาะของวิวรณ์ได้รับการรักษาไว้^{[ 7 ]}

พยานหลักฐานที่เก่าแก่ที่สุดที่เป็นไปได้ของข้อความประเภท Andreas ในวิวรณ์มาจากCodex Sinaiticus revisor ซึ่งดูเหมือนว่าจะปฏิบัติตามข้อความประเภท Andreas ^{[ 9 ]} Schmid นับพยานหลักฐานของข้อความนี้ไว้ประมาณ 83 ราย ซึ่งรวมถึงอักษรยูนิเซียล เช่น 25, 88, 205, 209 และ 632 ^{[ 3 ]}

อีราสมัสใช้ข้อความของ แอน เดรียสในการสร้างTextus Receptusเนื่องจากการใช้Minuscule 2814ดังนั้นข้อความของวิวรณ์ในการแปลส่วนใหญ่ในยุคปฏิรูปจึงเป็นไปตามรูปแบบข้อความของแอนเดรียส^{[ 10 ]}

• แอนดรูว์แห่งซีซาเรีย: คำอธิบายเกี่ยวกับวิวรณ์ ชุดบรรดาบิดาแห่งศาสนจักร เล่มที่ 123 แปลโดย ยูจีนียา สการ์เวลิส คอนสแตนตินู สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยคาทอลิกแห่งอเมริกา 2011ISBN 978-0813201238.