เครื่องหมายอัญประกาศ^{[ A ]}เป็น เครื่องหมาย วรรคตอนที่ใช้เป็นคู่ในระบบการเขียน ต่างๆ เพื่อระบุคำพูดโดยตรง คำพูดอ้างอิงหรือวลีเครื่องหมายอัญประกาศคู่นี้ประกอบด้วยเครื่องหมายอัญประกาศเปิดและเครื่องหมายอัญประกาศปิด ซึ่งอาจเป็นหรือไม่เป็นสัญลักษณ์ เดียวกัน ก็ได้^{[ 3 ]}เครื่องหมายอัญประกาศมีรูปแบบที่หลากหลายในภาษาต่างๆ และในสื่อต่างๆ

เครื่องหมายอัญประกาศเดี่ยวมีที่มาจากธรรมเนียมปฏิบัติของชาวกรีกโบราณ ซึ่งถูกนำมาใช้และดัดแปลงโดยนักคัดลอกในอารามอิซิโดร์แห่งเซบียา ในสารานุกรม Etymologiaeของเขาในศตวรรษที่ 7 ได้อธิบายถึงการใช้ dipléของกรีกซึ่งเป็นสัญลักษณ์คล้ายวงเล็บมุมฉาก :

เครื่องหมายอัญประกาศคู่มาจากการใช้เชิงอรรถในการเขียนคำอธิบายประกอบต้นฉบับในศตวรรษที่ 15 เพื่อระบุข้อความที่มีความสำคัญเป็นพิเศษ (ไม่จำเป็นต้องเป็นคำพูดอ้างอิง) โดยจะวางเชิงอรรถไว้ที่ขอบด้านนอกของหน้ากระดาษและทำซ้ำตามแต่ละบรรทัดของข้อความ^{[ 6 ]}ในฉบับผลงานของอริสโตเติลที่ตีพิมพ์ในปี 1483 หรือ 1484 ฟรานเชสโก ฟิเลฟโฟนักมนุษยนิยมยุคเรเนส ซองส์ชาวมิลาน ได้ทำเครื่องหมายคำพูดอ้างอิงที่ตรงตัวและเหมาะสมด้วยขีดคู่เฉียงที่ขอบด้านซ้ายของแต่ละบรรทัด^{[ 7 ]}ก่อนหน้านั้น คำพูดอ้างอิงที่ตรงตัวจะถูกเน้นหรือไม่ก็ได้ขึ้นอยู่กับดุลยพินิจของผู้เขียน^{[ 7 ]}คำพูดที่ยืมมาที่ไม่ใช่คำพูดจะถูกทำเครื่องหมายไว้ที่ขอบ หลังจากที่ฉบับของฟิเลฟโฟได้รับการตีพิมพ์ เครื่องหมายอัญประกาศสำหรับคำพูดอ้างอิงที่ตรงตัวก็แพร่หลาย^{[ 7 ]}ในช่วงศตวรรษที่สิบเจ็ด การปฏิบัติต่อข้อความอ้างอิงนี้มีความเฉพาะเจาะจงมากขึ้น และเป็นเรื่องปกติ โดยเฉพาะในสหราชอาณาจักร ที่จะพิมพ์เครื่องหมายคำพูด (ปัจจุบันอยู่ในรูปแบบเปิดและปิดแบบสมัยใหม่) ที่ต้นและท้ายของข้อความอ้างอิง รวมถึงที่ขอบหน้ากระดาษ การใช้ภาษาฝรั่งเศสยังคงหลงเหลืออยู่ ในภาษาอื่นๆ ส่วนใหญ่ รวมถึงภาษาอังกฤษ เครื่องหมายที่ขอบหน้ากระดาษเลิกใช้ในช่วงปลายศตวรรษที่สิบแปด การใช้เครื่องหมายคู่หนึ่ง คือ เปิดและปิด ในระดับตัวอักษรพิมพ์เล็ก กลายเป็นเรื่องทั่วไป^{[ 6 ]}

เมื่อถึงศตวรรษที่สิบเก้า การออกแบบและการใช้งานเริ่มมีความเฉพาะเจาะจงตามแต่ละภูมิภาค ในยุโรปตะวันตกธรรมเนียมปฏิบัติคือการใช้เครื่องหมายอัญประกาศคู่ โดยให้ส่วนโค้งของแต่ละเครื่องหมายชี้ออกด้านนอกในบริเตนเครื่องหมายเหล่านั้นจะถูกยกขึ้นให้มีความสูงเท่ากับส่วนบนของตัวอักษรพิมพ์ใหญ่: “... ”

ในฝรั่งเศสเมื่อถึงปลายศตวรรษที่สิบเก้า เครื่องหมายถูกปรับเปลี่ยนให้มีรูปร่างเป็นเหลี่ยม ผู้เขียนบางคนอ้างว่าเหตุผลนี้เป็นเรื่องในทางปฏิบัติ เพื่อให้ได้ตัวอักษรที่แยกแยะได้อย่างชัดเจนจากเครื่องหมายอะพอสโทรฟี เครื่องหมายจุลภาค และวงเล็บ นอกจากนี้ ในอักษรอื่นๆ เครื่องหมายอัญประกาศเหลี่ยมยังสามารถแยกแยะได้จากเครื่องหมายวรรคตอนอื่นๆ เช่นเครื่องหมายหายใจของภาษากรีก เครื่องหมายเน้นเสียงและอะพอสโทรฟีของ ภาษาอาร์เม เนียเครื่องหมาย จุลภาค ของภาษาอาหรับเครื่องหมาย คั่นทศนิยม เครื่องหมายคั่น หลักพันเป็นต้น ผู้เขียนคนอื่นๆ^{[ 8 ]}อ้างว่าเหตุผลนี้เป็นเรื่องสุนทรียศาสตร์ เครื่องหมายอัญประกาศที่ยกสูงขึ้นทำให้เกิดช่องว่างสีขาวเพิ่มเติมก่อนและหลังคำ ใต้เครื่องหมายอัญประกาศ ซึ่งถือว่าไม่สวยงาม ในขณะที่เครื่องหมายอัญประกาศแบบเรียงบรรทัดช่วยรักษาสีตัวอักษรเนื่องจากเครื่องหมายอัญประกาศมีความสูงเท่ากันและจัดเรียงให้ตรงกับตัวอักษรพิมพ์เล็ก^{[ 6 ]}อย่างไรก็ตาม แม้ว่าภาษาอื่นๆ จะไม่เว้นวรรคระหว่างเครื่องหมายอัญประกาศและคำที่อ้างถึง แต่การใช้ภาษาฝรั่งเศสกลับเว้นวรรค แม้ว่าจะเป็นช่องว่างแคบๆ ก็ตาม

การ ใช้เครื่องหมายอัญประกาศ โค้ง ("66–99") “...”ได้ถูกนำไปใช้ในอักษรที่ไม่ใช่ภาษาละติน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในอักษรที่มี อิทธิพล จากภาษาอังกฤษเช่น อักษรของชน พื้นเมืองอเมริกันและอักษรอินเดีย [ ^{9 ] [ 10 ] ใน} ทางกลับกันภาษากรีกอักษรซีริลลิกอักษรอาหรับและอักษรเอธิโอปิกได้นำเครื่องหมายอัญประกาศแบบ "เหลี่ยม" ของฝรั่งเศส«...» มาใช้ เครื่องหมายอัญประกาศวงเล็บเหลี่ยมในตะวันออกไกล《...》ก็เป็นการพัฒนามาจากเครื่องหมายอัญประกาศแบบเหลี่ยมในบรรทัดเช่นกัน

ในยุโรปกลางนิยมใช้เครื่องหมายอัญประกาศคู่โดยให้ด้านโค้งชี้เข้าด้านใน ตามธรรมเนียม เยอรมันนิยมใช้เครื่องหมายอัญประกาศโค้ง โดยอันแรกอยู่ที่ระดับเดียวกับเครื่องหมายจุลภาค อันที่สองอยู่ที่ระดับเดียวกับเครื่องหมายอะพอสโทรฟี: „...“ หรืออีกทางเลือกหนึ่งเครื่องหมายเหล่านี้อาจเป็นมุมและอยู่ในแนวเดียวกับตัวอักษรพิมพ์เล็ก แต่ยังคงชี้เข้าด้านใน: »...«บางภูมิภาคใกล้เคียงนำเอาธรรมเนียมการใช้เครื่องหมายโค้งของเยอรมันมาใช้โดยจัดแนวจากล่างขึ้นบน ในขณะที่บางภูมิภาค เช่นโปแลนด์นำเอารูปแบบที่ด้านโค้งของเครื่องหมายปิดชี้ไปทางขวาเหมือนกับเครื่องหมายเปิดมาใช้: ^„ ...” [ ^{11 ]}

สวีเดน (และฟินแลนด์ ) เลือกใช้รูปแบบที่ความโค้งของเครื่องหมายทั้งสองมุ่งไปทางขวา แต่จัดเรียงให้ตรงกันที่ระดับบนสุด: ”... ”

ในยุโรปตะวันออกมีความลังเลระหว่างธรรมเนียมฝรั่งเศส«...»และธรรมเนียมเยอรมัน„...“ธรรมเนียมฝรั่งเศสแพร่หลายในยุโรปตะวันออก (รัสเซีย ยูเครน และเบลารุส) ในขณะที่ธรรมเนียมเยอรมัน หรือรูปแบบที่ปรับเปลี่ยนโดยให้เครื่องหมายปิดมีลักษณะโค้งไปทางขวา ได้กลายเป็นที่นิยมในยุโรปตะวันออกเฉียงใต้เช่น ในกลุ่มประเทศบอลข่าน ในโรมาเนียรูป แบบ „...”ได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการจากราชบัณฑิตยสถานโรมาเนีย

ในบางภาษาที่ใช้เครื่องหมายอัญประกาศแบบเหลี่ยม การใช้เครื่องหมายกิเยเมต์เดี่ยว‹...›ได้กลายเป็นสิ่งล้าสมัย โดยถูกแทนที่ด้วยเครื่องหมายกิเยเมต์โค้งคู่“...”อย่างไรก็ตาม เครื่องหมายกิเยเมต์เดี่ยวยังคงมีอยู่บ้าง เช่น ในประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ในรัสเซีย ยูเครน และเบลารุส เครื่องหมายอัญประกาศโค้ง„...“ใช้เป็นเครื่องหมายระดับรองหรือในลายมือ ในขณะที่เครื่องหมายเหลี่ยม«...»ใช้เป็นเครื่องหมายระดับหลักในข้อความที่พิมพ์

ในการเขียนภาษาอังกฤษ เครื่องหมายอัญประกาศจะวางไว้เป็นคู่รอบคำหรือวลีเพื่อบ่งบอกว่า:

• คำพูดอ้างอิงหรือคำพูดโดยตรง : เมื่อฉันถามแครอลว่าเครื่องยิงจรวดพร้อมหรือยัง เธอบอกว่า "ทำได้เลย"
• การกล่าวถึงชื่อเรื่อง ของผล งานขนาดสั้นหรือผลงานย่อย เช่น บทหรือตอน ในงานเขียนอื่น: "Encounter at Farpoint" เป็นตอนแรกของ ซีรี ส์Star Trek: The Next Generation
• เครื่องหมายอัญประกาศ (Scare quotes ) ใช้เพื่อหมายถึง " ที่เรียกกันว่า " หรือเพื่อแสดงความประชดประชันเช่นขนมปัง "สด" นั้นแห้งสนิท

ในการเขียนแบบอเมริกัน เครื่องหมายอัญประกาศมักจะเป็นเครื่องหมายอัญประกาศคู่ (รูปแบบหลัก) หากใช้เครื่องหมายอัญประกาศคู่ซ้อนเครื่องหมายอัญประกาศอีกคู่หนึ่ง จะใช้เครื่องหมายอัญประกาศเดี่ยวแทน ตัวอย่างเช่น: "Didn't she say 'I like red best' when I asked her wine preferences?" he asked his guests.หากมีเครื่องหมายอัญประกาศอีกชุดหนึ่งซ้อนอยู่ภายในเครื่องหมายอัญประกาศเดี่ยว จะต้องใช้เครื่องหมายอัญประกาศคู่ซ้ำอีกครั้ง และจะสลับกันไปตามความจำเป็น (แต่โดยทั่วไปแล้วจะไม่ค่อยทำเช่นนั้น)

สำนักพิมพ์ของอังกฤษถือว่ามีความยืดหยุ่นมากกว่าในเรื่องการใช้เครื่องหมายอัญประกาศคู่หรือเดี่ยว^{[ 12 ]}แนวโน้มการใช้เครื่องหมายอัญประกาศเดี่ยวในงานเขียนของอังกฤษนั้นเชื่อกันว่าเกิดขึ้นหลังจากการประดิษฐ์แท่นพิมพ์พลังไอน้ำในช่วงกลางศตวรรษที่ 19 และการเติบโตของลอนดอนและนิวยอร์กในฐานะศูนย์กลางการพิมพ์อุตสาหกรรมที่แตกต่างกัน ซึ่งสำนักพิมพ์ต่างๆ ยึดถือบรรทัดฐานที่แยกจากกัน^{[ 13 ]} The King's Englishในปี 1908 ระบุว่าแนวปฏิบัติที่แพร่หลายของอังกฤษคือการใช้เครื่องหมายอัญประกาศคู่สำหรับวัตถุประสงค์ส่วนใหญ่ และเครื่องหมายอัญประกาศเดี่ยวสำหรับการอ้างอิงภายในการอ้างอิง^{[ 14 ]}ปัจจุบันสื่อต่างๆ ในสหราชอาณาจักรปฏิบัติตามธรรมเนียมที่แตกต่างกัน

ภาษาอังกฤษหลากหลายรูปแบบและสไตล์มีธรรมเนียมปฏิบัติที่แตกต่างกันเกี่ยวกับการเขียนเครื่องหมายวรรคตอนสุดท้ายไว้ภายในหรือภายนอกเครื่องหมายอัญประกาศ การพิมพ์ในอเมริกาเหนือมักจะใส่จุดและจุลภาค (แต่ไม่ใส่เครื่องหมายโคลอน เครื่องหมายอัฒภาค เครื่องหมายอัศเจรีย์ หรือเครื่องหมายคำถาม) ไว้ภายในเครื่องหมายอัญประกาศปิด ไม่ว่าจะเป็นส่วนหนึ่งของเนื้อหาที่อ้างอิงดั้งเดิมหรือไม่ก็ตาม^{[ 15 ] [ 16 ]}รูปแบบในที่อื่นๆ มีความหลากหลายและมีเหตุผลที่แตกต่างกันในการวางไว้ภายในหรือภายนอก ซึ่งมักเป็นเรื่องของรูปแบบเฉพาะของแต่ละสำนักพิมพ์

ในส่วนของลักษณะที่ปรากฏ เครื่องหมายอัญประกาศในภาษาอังกฤษมีการจำแนกตามรูปทรงออกเป็นสองประเภท:

• '...'และ "..."เรียกว่าเครื่องหมายอัญประกาศแบบกลาง แนวตั้ง ตรง แบบเครื่องพิมพ์ดีด เครื่องหมายอัญประกาศแบบไม่มีเสียง หรือแบบ ASCIIเครื่องหมายด้านซ้ายและด้านขวาเหมือนกัน เครื่องหมายเหล่านี้เป็นสัญลักษณ์ที่พบได้ทั่วไปบนQWERTYแม้ว่าบางครั้งซอฟต์แวร์จะแปลงเป็นประเภทอื่นโดยอัตโนมัติ
• '...'และ “...”เรียกว่าเครื่องหมายอัญประกาศแบบพิมพ์ เครื่องหมายอัญประกาศแบบโค้ง เครื่องหมายอัญประกาศแบบหนังสือ หรือเครื่องหมายอัญประกาศอัจฉริยะ (เครื่องหมายอัญประกาศแบบคู่มักเรียกกันอย่างไม่เป็นทางการว่า "66 และ 99" ^{[ 17 ] [ 18 ]} ) เครื่องหมายเริ่มต้นมีลักษณะคล้ายเครื่องหมายจุลภาคที่ยกขึ้นไปที่เส้นฐานและหมุน 180 องศา (จึงเรียกว่า 'เครื่องหมายจุลภาคกลับหัว') เครื่องหมายสิ้นสุดมีลักษณะคล้ายเครื่องหมายจุลภาคที่ยกขึ้นไปที่เส้นฐาน เครื่องหมายอัญประกาศแบบโค้งส่วนใหญ่ใช้ในต้นฉบับการพิมพ์ และการเรียงพิมพ์กล่องพิมพ์(ของภาษาใดก็ตาม) โดยทั่วไปจะมีตัวพิมพ์โลหะสำหรับเครื่องหมายอัญประกาศแบบโค้งสำหรับภาษานั้นๆ และอาจไม่มีตัวพิมพ์โลหะสำหรับเครื่องหมายอัญประกาศแบบแนวตั้ง เนื่องจากแป้นพิมพ์คอมพิวเตอร์ส่วนใหญ่ไม่มีปุ่มสำหรับป้อนเครื่องหมายอัญประกาศแบบพิมพ์โดยตรง ดังนั้นสิ่งที่เขียนโดยใช้โปรแกรมประมวลผลคำจึงใช้เครื่องหมายอัญประกาศแบบแนวตั้ง คุณสมบัติ "เครื่องหมายอัญประกาศอัจฉริยะ" ในซอฟต์แวร์คอมพิวเตอร์บางตัวสามารถแปลงเครื่องหมายอัญประกาศแบบแนวตั้งเป็นเครื่องหมายอัญประกาศแบบโค้งได้ แม้ว่าบางครั้งอาจไม่เหมาะสมก็ตาม

เครื่องหมายอัญประกาศเดี่ยว ปิดหรือเครื่องหมายอัญประกาศขวามีรูปร่างเหมือนกับเครื่องหมายอะพอสโทรฟีและคล้ายกับ เครื่องหมาย ไพรม์ ส่วนเครื่องหมายอัญประกาศคู่ มีรูปร่างเหมือนกับเครื่องหมาย dittoในภาษาอังกฤษ และคล้ายคลึงกับ—และมักใช้แทน— เครื่องหมาย ดับเบิลไพรม์เครื่องหมายเหล่านี้มีจุดประสงค์ที่แตกต่างกันและมีรหัสยูนิโค้ด ที่ต่างกัน

• 
  เครื่องพิมพ์ดีด
• 
  กล่องใส่ตัวพิมพ์ที่บรรจุตัวพิมพ์แบบเคลื่อนย้ายได้ชนิดต่างๆ
• 
  คีย์บอร์ดคอมพิวเตอร์แบบมีสายสำหรับใช้งานบนเดสก์ท็อป

ภาษาอื่นๆ มีหลักเกณฑ์ที่คล้ายคลึงกับภาษาอังกฤษ แต่ใช้สัญลักษณ์หรือตำแหน่งการจัดวางที่แตกต่างกัน

ภาษาบัลแกเรียในปัจจุบันใช้เครื่องหมายขีดกลางยาว (em dash)หรือเครื่องหมายขีดคั่นคำพูด (quotation dash) ( เส้นแนวนอน ) ตามด้วยช่องว่างที่ต้นประโยคแต่ละประโยคที่เป็นคำพูดโดยตรง โดยใช้ตัวอักษรที่แตกต่างกันเพื่อระบุคำพูดโดยตรงในงานเขียนร้อยแก้วและในบทสัมภาษณ์ ถามตอบส่วนใหญ่ในสื่อสิ่งพิมพ์ ในกรณีเช่นนี้ การใช้เครื่องหมายอัญประกาศมาตรฐานจะใช้สำหรับการอ้างอิงในเนื้อหาหรือเพื่อระบุชื่อสถาบัน บริษัท และบางครั้งก็รวมถึงชื่อแบรนด์หรือรุ่นด้วย

การใช้ เครื่องหมายอัญประกาศในอากาศก็แพร่หลายในการสื่อสารแบบเผชิญหน้าในภาษาบัลแกเรียร่วมสมัยเช่นกัน แต่โดยทั่วไปจะมีลักษณะคล้าย เครื่องหมายอัญประกาศใน " ... "อากาศ (หมายเหตุ: ' ... ') ซึ่งแตกต่างจากเครื่องหมายอัญประกาศในภาษาบัลแกเรียที่เขียน

รูปแบบมาตรฐานในตารางข้างต้นได้รับการสอนในโรงเรียนและใช้ในการเขียนด้วยมือ หนังสือพิมพ์ขนาดใหญ่ส่วนใหญ่ยังคงใช้เครื่องหมายอัญประกาศต่ำ-สูง“และ”อยู่ มิเช่นนั้น รูปแบบทางเลือกที่มีเครื่องหมายอัญประกาศเดี่ยวหรือคู่แบบอังกฤษมักจะเป็นรูปแบบเดียวที่พบในสิ่งพิมพ์ เครื่องหมายอัญประกาศแบบเป็นกลาง (ตรง) “และ'ถูกใช้กันอย่างแพร่หลาย โดยเฉพาะในข้อความที่พิมพ์บนคอมพิวเตอร์และบนเว็บไซต์^{[ 86 ]}

แม้ว่าโดยทั่วไปจะไม่เป็นที่นิยมในเนเธอร์แลนด์อีกต่อไปแล้ว แต่เครื่องหมายอัญประกาศมุมคู่ (guillemet) ก็ยังคงถูกใช้บ้างในเบลเยียม ตัวอย่างเช่น นิตยสาร HUMO ของเฟลมิช และหนังสือพิมพ์ Metro ในบรัสเซลส์^{[ 87 ]}

สัญลักษณ์ที่ใช้เป็นเครื่องหมายอัญประกาศซ้าย (ทางด้านการพิมพ์) ในภาษาอังกฤษ จะถูกใช้เป็นเครื่องหมายอัญประกาศขวาในประเทศเยอรมนีและออสเตรียและเครื่องหมายจุลภาคคู่ต่ำ„ (ซึ่งไม่ได้ใช้ในภาษาอังกฤษ) จะถูกใช้สำหรับเครื่องหมายอัญประกาศซ้าย รูปแบบเครื่องหมายอัญประกาศเดี่ยว‚จะมีลักษณะคล้ายเครื่องหมายจุลภาค

แบบอักษรบางแบบ เช่นVerdanaไม่ได้ถูกออกแบบมาให้มีความยืดหยุ่นในการใช้เครื่องหมายอัญประกาศซ้ายแบบภาษาอังกฤษเป็นเครื่องหมายอัญประกาศขวาแบบภาษาเยอรมัน ดังนั้นแบบอักษรเหล่านั้นจึงไม่เข้ากันทางด้านการพิมพ์กับวิธีการใช้ภาษาเยอรมันแบบนี้

เครื่องหมายอัญประกาศคู่เป็นมาตรฐานในการแสดงคำพูดในภาษา เยอรมัน

รูปแบบการอ้างอิงนี้ยังใช้ในภาษาบัลแกเรียเช็กเดนมาร์ก เอสโตเนียจอร์เจียไอซ์แลนด์ลัตเวี ย ลิทัวเนียรัสเซียเซอร์โบ-โครเอเชียสโลวัก สโลวีเนียและยูเครน ใน ภาษา บัลแกเรีย ไอซ์แลนด์ เอสโตเนีย ลิทัวเนีย และรัสเซีย จะไม่ใช้เครื่องหมายอัญประกาศเดี่ยว

บางครั้ง โดยเฉพาะในนวนิยาย มีการใช้เครื่องหมายอัญประกาศมุมเฉียง (guillemets) ในเยอรมนีและออสเตรีย (แต่ชี้ไปในทิศทางตรงกันข้ามกับภาษาฝรั่งเศส ): »A ›B‹?«

ใน ประเทศ สวิตเซอร์แลนด์ เครื่องหมายอัญประกาศมุมแบบฝรั่งเศสก็ถูกนำมาใช้กับ ข้อความภาษา เยอรมันที่พิมพ์ด้วยเช่นกัน: «A ‹B›?»

ในภาษาฟินแลนด์และสวีเดนเครื่องหมายอัญประกาศขวาที่เรียกว่าเครื่องหมายอ้างอิง“...”ใช้เพื่อระบุทั้งจุดเริ่มต้นและจุดสิ้นสุดของข้อความที่ยกมาอ้างอิง นอกจากนี้ยังสามารถใช้ เครื่องหมายอัญประกาศมุมฉากชี้ขวาคู่ “...” ได้อีกด้วย

อีกทางเลือกหนึ่งคือสามารถใช้เครื่องหมายขีดกลาง (en-dash ) ตามด้วยช่องว่าง ( ที่ไม่เว้นวรรค ) เพื่อระบุจุดเริ่มต้นของข้อความที่ยกมา ในกรณีนี้ ไม่จำเป็นต้องระบุจุดสิ้นสุดของข้อความที่ยกมาโดยเฉพาะ (ดูหัวข้อ เครื่องหมายขีดกลางสำหรับการอ้างอิงด้านล่าง) ไม่ควรเว้นวรรคระหว่างเครื่องหมายขีดกลางกับคำแรกของข้อความที่ยกมา

ภาษาฝรั่งเศสใช้เครื่องหมายอัญประกาศมุม ( guillemetsหรือเครื่องหมายอัญประกาศรูปเท้าเป็ด ) โดยเพิ่มช่องว่างขนาด 'หนึ่งในสี่เอ็ม' ^{[ a ]}ไว้ภายในเครื่องหมายอัญประกาศ เมื่อมีการแปลภาษาอย่างถูกต้อง คอมพิวเตอร์จะเพิ่มช่องว่างที่เหมาะสมโดยอัตโนมัติ หากไม่มีการแปล หลายคนใช้ช่องว่างที่ไม่เว้นวรรคระหว่างเครื่องหมายอัญประกาศกับคำที่ใกล้ที่สุดภายในนั้น เนื่องจากความแตกต่างระหว่างช่องว่างที่ไม่เว้นวรรคกับช่องว่างขนาด 4 เอ็มนั้น แทบจะมองไม่เห็น แบบอักษรคอมพิวเตอร์หลาย แบบ ไม่มีช่องว่างขนาด 4 เอ็ม และช่องว่างขนาด 4 เอ็มของ Unicode นั้นสามารถเว้นวรรคได้ ที่พบได้ บ่อยกว่านั้น หลายคนใส่ช่องว่างปกติ (ที่เว้นวรรคได้) ไว้ภายในเครื่องหมายอัญประกาศ เนื่องจากไม่สามารถเข้าถึงช่องว่างที่ไม่เว้นวรรคได้ง่ายจากแป้นพิมพ์ หรือเพราะพวกเขาไม่ทราบถึงความละเอียดอ่อนทางด้านการพิมพ์นี้ การใช้ช่องว่างที่เว้นวรรคได้ไม่ว่าแบบใด มักส่งผลให้เครื่องหมายอัญประกาศปรากฏอยู่โดดเดี่ยวที่ต้นบรรทัด เนื่องจากเครื่องหมายอัญประกาศถูกมองว่าเป็นคำอิสระโดยไม่ถูกต้อง

เว็บไซต์ข่าวของฝรั่งเศส เช่นLibération , Les ÉchosและLe Figaroไม่ได้เพิ่มระยะห่างด้วยตนเอง แต่ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของการแปลภาษาและเบราว์เซอร์ที่จะจัดระยะห่างของเครื่องหมายวรรคตอนให้ถูกต้อง

เดิมที เครื่องหมายกิเยเมต์ของฝรั่งเศสไม่ได้มีรูปทรงเป็นมุม แต่ใช้รูปทรงคล้ายเครื่องหมายจุลภาค (6/9) ซึ่งแตกต่างจากเครื่องหมายคำพูดของอังกฤษ เพราะเครื่องหมายกิเยเมต์จะอยู่บนเส้นฐาน (เหมือนเครื่องหมายกิเยเมต์ในปัจจุบัน) (เหมือนตัวอักษรพิมพ์เล็ก) ไม่ได้ยกขึ้นเหนือเส้นฐาน (เหมือนเครื่องหมายอะพอสโทรฟีและเครื่องหมายคำพูดของอังกฤษ) หรือห้อยลงมาใต้เส้นฐาน (เหมือนเครื่องหมายจุลภาค) ในช่วงต้นศตวรรษที่สิบเก้า รูปทรงนี้ได้พัฒนาให้มีลักษณะคล้าย วงเล็บเล็ก  (( ))รูปทรงมุมถูกนำมาใช้ในภายหลังเพื่อให้แยกแยะได้ง่ายขึ้นจากเครื่องหมายอะพอสโทรฟี เครื่องหมายจุลภาค และวงเล็บในต้นฉบับที่เขียนด้วยลายมือซึ่งส่งให้สำนักพิมพ์ ปัจจุบัน Unicodeยังไม่มีรหัสทางเลือกสำหรับเครื่องหมายกิเยเมต์ 6/9 บนเส้นฐานเหล่านี้ เนื่องจากถือว่าเป็นรูปแบบที่แตกต่างกันของเครื่องหมายกิเยเมต์ที่ใช้ในงานพิมพ์ภาษาฝรั่งเศสแบบเก่า (เช่น การออกแบบ ตัวอักษร Didot ) ด้วยรูปแบบเก่านี้ จึงไม่จำเป็นต้องมีการแยกแยะรูปทรงระหว่างเครื่องหมายกิเยเมต์เปิดและปิดอย่างชัดเจน ทั้งสองแบบมักชี้ไปทางขวา (เช่นเดียวกับกลอนประตูแบบปิดของฝรั่งเศสในปัจจุบัน)

ในหนังสือที่พิมพ์แบบเก่า เมื่อข้อความที่ยกมานั้นกินพื้นที่หลายบรรทัด (รวมถึงหลายย่อหน้า) ตามธรรมเนียมแล้วจะใช้เครื่องหมายอัญประกาศปิดเพิ่มเติมที่ต้นบรรทัดแต่ละบรรทัดที่ต่อจากข้อความที่ยกมา เครื่องหมายกิเยเมต์ที่ชี้ไปทางขวาที่ต้นบรรทัดนี้ไม่ได้ปิดข้อความที่ยกมาในปัจจุบัน ธรรมเนียมนี้ถูกใช้มาอย่างสม่ำเสมอตั้งแต่ต้นศตวรรษที่ 19 โดยโรงพิมพ์ส่วนใหญ่ แต่ปัจจุบันไม่ได้ใช้แล้ว การใส่เครื่องหมายอัญประกาศต่อจากข้อความที่ยกมานั้นถูกรักษาไว้อย่างเคร่งครัด แม้กระทั่งที่การแบ่งคำด้วยเครื่องหมายยัติภังค์ เนื่องจากเครื่องหมายต่อจากข้อความที่ยกมานั้นล้าสมัยในภาษาฝรั่งเศส จึงไม่มีการรองรับการใส่เครื่องหมายกิเยเมต์ต่อจากข้อความที่ยกมาโดยอัตโนมัติใน HTML หรือ CSS หรือในโปรแกรมประมวลผลคำ การจัดเรียงตัวอักษรแบบเก่าจึงถูกจำลองขึ้นโดยการแบ่งเค้าโครงสุดท้ายด้วยการขึ้นบรรทัดใหม่ด้วยตนเอง และใส่เครื่องหมายอัญประกาศที่ต้นบรรทัด คล้ายกับวงเล็บเหลี่ยมที่อยู่หน้าข้อความที่ยกมาในอีเมล:

ต่างจากภาษาอังกฤษ ภาษาฝรั่งเศสไม่ได้ใช้เครื่องหมายอัญประกาศคู่เพื่อระบุเนื้อหาที่ไม่ได้อยู่ในเครื่องหมายอัญประกาศ เปรียบเทียบ:

เพื่อให้เข้าใจง่ายขึ้น หนังสือพิมพ์บางฉบับจึงใช้ตัวเอียงสำหรับข้อความที่ยกมาซ้อนกัน:

Imprimerie nationale ของฝรั่งเศส (cf. Lexique des règles typographiques en การใช้งาน à l'Imprimerie nationale , presses de l'Imprimerie nationale, Paris, 2002) ไม่ได้ใช้เครื่องหมายคำพูดที่แตกต่างกันสำหรับเครื่องหมายคำพูดแบบซ้อน:

ในกรณีนี้ เมื่อควรมีเครื่องหมายเปิดหรือปิดสองตัวที่อยู่ติดกัน แต่กลับเขียนเพียงตัวเดียว:

การใช้เครื่องหมายอัญประกาศแบบภาษาอังกฤษกำลังเพิ่มมากขึ้นในภาษาฝรั่งเศส และโดยทั่วไปจะปฏิบัติตามกฎของภาษาอังกฤษ เช่น ในกรณีที่แป้นพิมพ์หรือบริบทของซอฟต์แวร์ไม่อนุญาตให้ใช้เครื่องหมายอัญประกาศแบบมีเครื่องหมายกำกับ (guillemets) เว็บไซต์ข่าวของฝรั่งเศสL'Humanitéใช้เครื่องหมายอัญประกาศแบบตรงควบคู่ไปกับเครื่องหมายอัญประกาศแบบเฉียง

เครื่องหมายอัญประกาศภาษาอังกฤษบางครั้งก็ใช้สำหรับการอ้างอิงแบบซ้อนกันด้วยเช่นกัน:

แต่โดยทั่วไปแล้วในหนังสือที่พิมพ์ออกมา การอ้างอิงแบบซ้อนกันมักใช้ตัวเอียง เครื่องหมายอัญประกาศเดี่ยวใช้กันน้อยกว่ามาก และการอ้างอิงหลายระดับโดยใช้เครื่องหมายเดียวกันมักถูกมองว่าทำให้ผู้อ่านสับสน

นอกจากนี้ บทสนทนาต่อเนื่องจะไม่ใช้เครื่องหมายอัญประกาศเกินประโยคแรก เนื่องจากเครื่องหมายขีดคั่นแสดงการเปลี่ยนผู้พูด ซึ่งแตกต่างจากการใช้เครื่องหมายขีดคั่นปิดและเปิดเครื่องหมายอัญประกาศในภาษาอังกฤษ (สำหรับภาษาอื่นๆ ที่ใช้เครื่องหมายขีดคั่น โปรดดูหัวข้อเครื่องหมายขีดคั่นในเครื่องหมายอัญประกาศด้านล่าง) สามารถใช้เครื่องหมายขีดคั่นได้โดยไม่ต้องใช้เครื่องหมายอัญประกาศเลยก็ได้ โดยทั่วไปแล้ว เครื่องหมายอัญประกาศจะครอบคลุมคำพูดให้มากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ รวมถึงข้อความที่ไม่ได้พูด เช่น "เขาพูดว่า" (ดังที่กล่าวไว้ก่อนหน้านี้) และครอบคลุมตลอดการสนทนา เครื่องหมายอัญประกาศจะสิ้นสุดที่คำสุดท้ายของคำพูด (แทนที่จะขยายไปจนถึงท้ายย่อหน้า) เมื่อส่วนสุดท้ายไม่ได้พูด

ภาษากรีกใช้เครื่องหมายคำพูดแบบมุม ( εισαγωγικά – isagogiká ):

และเครื่องหมายคำพูด ( παύлα – pávla ):

ซึ่งแปลได้ดังนี้:

เครื่องหมายอัญประกาศปิด»จะถูกเพิ่มไว้ที่ต้นย่อหน้าใหม่แต่ละย่อหน้าภายในข้อความที่ยกมา

เมื่อมีการอ้างอิงซ้อนกัน ส่วนที่ซ้อนกันจะใช้เครื่องหมายอ้างอิงแบบอังกฤษ คือ เครื่องหมายอ้างอิงคู่ แล้วจึงใช้เครื่องหมายอ้างอิงเดี่ยว (ถ้าจำเป็น): «...“...'...'...”...» . ^{[ 48 ]}

ตามคำแนะนำปัจจุบันของสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งฮังการีเครื่องหมายอัญประกาศหลักของฮังการีคือเครื่องหมายอัญประกาศคู่รูปจุลภาคที่วางอยู่บนเส้นฐานที่จุดเริ่มต้นของคำพูด และอยู่ที่ระดับความสูงของเครื่องหมายอะพอสโทรฟีที่จุดสิ้นสุดสำหรับระดับแรก ( “คำพูด” ) และเครื่องหมายอัญประกาศคู่แบบกลับด้านโดยไม่มีช่องว่าง (ตามธรรมเนียมเยอรมัน) สำหรับระดับที่สอง ดังนั้นจึงเกิดรูปแบบการซ้อนคำพูดดังต่อไปนี้:

• “คำคม »ซ้อนคำคม«”

...และในระดับที่สาม:

• “คำคม »ภายใน 'ภายในของภายใน' ภายใน« คำคม”

ตามธรรมเนียมทางภาษาศาสตร์ของฮังการี ความหมายของคำจะแสดงด้วยเครื่องหมายอัญประกาศรูปอะพอสโทรฟี แบบเดียวกัน (ไม่มีคู่) :

• die Biene 'méh'

เครื่องหมายขีดคั่นคำพูดก็มีการใช้เช่นกัน และพบได้มากในวรรณกรรม ประเภทกฤษฎีนิพนธ์

• – แมร์เร ยาร์ตาล? – เคอร์เดซเต อา คอปคอส

ในอิสราเอล ธรรมเนียมปฏิบัติในการพิมพ์และการเขียนด้วยมือคือการใช้เครื่องหมายอัญประกาศแบบ “ต่ำ-สูง” ^{[ 50 ]} ตั้งแต่ปี 2000 เป็นต้นมา เครื่องหมายอัญประกาศธรรมดาเริ่มเป็นที่นิยมมากขึ้น มาตรฐาน SI-1452 สำหรับ แป้นพิมพ์ภาษาฮีบรู ฉบับ ปรับปรุงปี 2013 ซึ่งมีให้ใช้งานตั้งแต่ปี 2012 ใน Windows 8 และในระบบเดสก์ท็อป Linux รองรับทั้งสองระบบ เช่นเดียวกับ แป้นพิมพ์ Gboardสำหรับอุปกรณ์หน้าจอสัมผัส

ภาษานอร์เวย์ใช้เครื่องหมายคำพูดแบบมุม ( Anførselstegn )

ตาม มาตรฐาน PN-83/P-55366ปี 1983 (แต่ไม่ใช่พจนานุกรม ดูด้านล่าง) กฎการจัดพิมพ์สำหรับการเขียนข้อความภาษาโปแลนด์ ( Zasady składania tekstów w języku polskim ) สามารถใช้ "เครื่องหมายอัญประกาศแบบโปแลนด์ทั่วไป" หรือ "เครื่องหมายอัญประกาศแบบฝรั่งเศส" (ไม่มีช่องว่าง) สำหรับระดับแรก และ "เครื่องหมายอัญประกาศแบบโปแลนด์เดี่ยว" หรือ "เครื่องหมายอัญประกาศแบบฝรั่งเศส" สำหรับระดับที่สอง ซึ่งให้รูปแบบเครื่องหมายอัญประกาศซ้อนกันสามแบบ:

1. “คำคมซ้อนคำคม”
2. “คำคม «ซ้อนคำคม»”
3. «คำคมซ้อนคำคม»

ภายในเครื่องหมายอัญประกาศจะไม่มีช่องว่าง ยกเว้นช่อง ว่าง ขนาด 1/4 เฟร็ต (≈ 1/4 เอม )ระหว่างเครื่องหมายอัญประกาศสองตัวเมื่อไม่มีอักขระอื่นคั่นอยู่ระหว่างนั้น (เช่น"และ ' " )

กฎข้างต้นยังคงเหมือนเดิมอย่างน้อยก็ตั้งแต่ มาตรฐาน BN-76/7440-02ฉบับปี 1976 และอาจจะเก่ากว่านั้นด้วยซ้ำ

กฎเกี่ยวกับการใช้เครื่องหมายกิเยเม็ตเหล่านี้ขัดแย้งกับกฎที่ระบุไว้ในพจนานุกรมภาษาโปแลนด์ รวมถึงพจนานุกรมWielki Słownik Ortograficzny (PWN)ที่แนะนำโดยสภาภาษาโปแลนด์กฎของ PWN ระบุไว้ดังนี้:

ในการใช้งานเฉพาะบางอย่าง เครื่องหมายกิลเลเมต์ก็ปรากฏขึ้นเช่นกัน เครื่องหมายกิลเลเมต์ที่ชี้เข้าด้านในใช้สำหรับการเน้นข้อความและในกรณีที่มีการอ้างอิงอยู่ภายในการอ้างอิงอีกที เครื่องหมายกิลเลเมต์ที่ชี้ออกด้านนอกใช้สำหรับคำจำกัดความ (ส่วนใหญ่ในสิ่งพิมพ์ทางวิทยาศาสตร์และพจนานุกรม) รวมถึงใช้สำหรับล้อมรอบบรรทัดที่พูดและคำพูดทางอ้อม โดยเฉพาะในบทกวี^{[ 88 ]}

ในหนังสือและสิ่งพิมพ์ภาษาโปแลนด์ รูปแบบการอ้างอิงแบบกิเยเมต์ (หรือที่รู้จักกันในชื่อ "การอ้างอิงแบบเยอรมัน") ที่พจนานุกรมแนะนำนี้ถูกใช้เกือบทั้งหมด นอกเหนือจากการเป็นมาตรฐานสำหรับการอ้างอิงระดับที่สองแล้ว การอ้างอิงแบบกิเยเมต์บางครั้งก็ถูกใช้เป็นการอ้างอิงระดับแรกในหัวข้อและชื่อเรื่อง แต่แทบจะไม่เคยใช้กับข้อความทั่วไปในย่อหน้าเลย

อีกรูปแบบหนึ่งของการอ้างอิงคือการใช้ เครื่องหมายขีด กลางยาว (em-dash ) นำหน้าข้อความที่อ้างอิง ซึ่งมักใช้สำหรับการอ้างอิงบทสนทนามากกว่าประโยคเดี่ยวๆ และโดยทั่วไปแล้วจะเป็นรูปแบบที่ใช้ในงานวรรณกรรมประเภทนิยายเสมอ

บางครั้งมีการใช้เครื่องหมายขีดกลางสั้น ( en -dash)แทนเครื่องหมาย ขีดกลางยาว (em-dash)โดยเฉพาะในบทความข่าว

ทั้งหน่วยงานกำกับดูแลภาษาของโปรตุเกส และบราซิล ไม่ ได้กำหนดรูปทรงเฉพาะสำหรับเครื่องหมายอัญประกาศ แต่กำหนดเพียงว่าควรใช้เมื่อใดและอย่างไร

ในประเทศโปรตุเกส มีการใช้ เครื่องหมายอัญประกาศแบบมุม^{[ 67 ] [ 72 ]} (เช่น «quote») ตามธรรมเนียม เครื่องหมายเหล่านี้เป็นเครื่องหมายอัญประกาศตามธรรมเนียมละติน ซึ่งโดยปกติแล้วนักออกแบบตัวอักษรจะใช้ และยังเป็นเครื่องหมายที่ใช้กันทั่วไปในแหล่งข้อมูลอ้างอิง^{[ 71 ] [ 89 ] [ 90 ]}รวมถึงในเว็บไซต์บางแห่งที่เกี่ยวกับภาษาโปรตุเกสด้วย^{[ 91 ]}

Código de Redação ^{[ 92 ]}สำหรับเอกสารภาษาโปรตุเกสที่ตีพิมพ์ในสหภาพยุโรปกำหนดเครื่องหมายคำพูดสามระดับ«...“...'...'...”...» :

• เส้นสีดำ : ประโยคหลักที่ประกอบด้วยข้อความที่ยกมา;
• สีเขียว : ใบเสนอราคาระดับที่ 1;
• สีแดง : ใบเสนอราคาระดับที่ 2;
• สีน้ำเงิน: ใบเสนอราคาระดับที่ 3 ;

การใช้เครื่องหมายอัญประกาศโค้ง (เช่น“quote”และ'quote' ) กำลังเพิ่มขึ้นในโปรตุเกส^{[ 93 ]}อาจเนื่องมาจากการใช้ภาษาอังกฤษอย่างแพร่หลายและความยากลำบาก (หรือแม้แต่ความไม่สามารถ) ในการใส่เครื่องหมายอัญประกาศมุมบนเครื่องบางเครื่อง (โทรศัพท์มือถือ เครื่องคิดเงิน เครื่องคิดเลข ฯลฯ)

ในประเทศบราซิลเครื่องหมายอัญประกาศแบบเหลี่ยมนั้นหายาก และเครื่องหมายอัญประกาศแบบโค้ง ( “quote”และ'quote' ) มักใช้กันเกือบตลอดเวลา ตัวอย่างเช่น ความแตกต่างระหว่าง แป้น พิมพ์ ภาษาโปรตุเกส (ซึ่งมีปุ่มสำหรับ«และ» ) กับแป้นพิมพ์ภาษาบราซิล

ประเทศ ในแอฟริกาที่ใช้ภาษาโปรตุเกสเป็นหลักมักจะปฏิบัติตามธรรมเนียมของโปรตุเกส มากกว่าธรรมเนียมของบราซิล

การใช้เครื่องหมายอัญประกาศแบบอื่น ( “quote”สำหรับเครื่องหมายอัญประกาศคู่, ‹quote›สำหรับเครื่องหมายอัญประกาศเดี่ยว) นั้นล้าสมัยแล้วในภาษาโปรตุเกส

ในภาษาเบลารุสรัสเซียและยูเครน จะใช้ เครื่องหมายอัญประกาศมุมฉาก ( เบลารุส : «двукоссе» , รัสเซีย : «кавычки» , ยูเครน : «лапки» ) โดยไม่มีช่องว่าง ในกรณีที่ข้อความที่ยกมาอยู่ภายในข้อความที่ยกมาอีกที กฎและคู่มือการเขียนส่วนใหญ่กำหนดการใช้เครื่องหมายอัญประกาศประเภทต่างๆ ไว้

ตัวอย่างในภาษารัสเซีย:

Пушкин писал Дельвигу: «Жду „цыганов“ и тотчас тисну».

( พุชกินเขียนถึงเดลวิกว่า: "กำลังรอ ' ยิปซี ' อยู่ และขอให้ตีพิมพ์โดยเร็ว")

ตัวอย่างในภาษาอูเครน:

«І, звісно, ​​не обійтись без користування словником. Один мій знайомий поет і літературознавець якось жартуючи сказав: “Я волію читати словники, ніж поеми. У словнику тісамі слова, що і в поемі, але подані в систематизованому порядку”. це сказано жартома, alе “читати словники” — не така вже дивовижна і дивацька річ, як може здатися».

("และแน่นอน คุณหลีกเลี่ยงการใช้พจนานุกรมไม่ได้หรอก เพื่อนคนหนึ่งของผมซึ่งเป็นกวีและนักวิจารณ์วรรณกรรมเคยพูดติดตลกไว้ว่า 'ผมชอบอ่านพจนานุกรมมากกว่าบทกวี พจนานุกรมมีคำศัพท์เดียวกันกับในบทกวี แต่จัดเรียงอย่างเป็นระบบ' มันเป็นแค่เรื่องตลก แต่การ 'อ่านพจนานุกรม' นั้นไม่ได้น่าทึ่งและแปลกประหลาดอย่างที่คิด")

แป้นพิมพ์ภาษารัสเซียไม่มีเครื่องหมายอัญประกาศแบบเฉียง แต่มีเครื่องหมายอัญประกาศแบบอังกฤษ (" ") ซึ่งไม่ควรใช้ในภาษารัสเซีย ด้วยเหตุนี้จึงมักพบเห็นการใช้เครื่องหมายอัญประกาศแบบอังกฤษที่ไม่เป็นไปตามมาตรฐานบนเว็บไซต์ของรัสเซีย

ภาษา1สเปนใช้เครื่องหมายอัญประกาศแบบเฉียง ( comillas españolas , comillas latinasหรือangulares ) โดยไม่มีช่องว่างระหว่างเครื่องหมายอัญประกาศกับข้อความที่ถูกอ้างอิง

เมื่อการอ้างอิงซ้อนกันมากกว่าระดับการอ้างอิงภายในและภายนอก ระบบจะเป็นดังนี้: ^{[ 94 ]}

การใช้เครื่องหมายอัญประกาศภาษาอังกฤษในภาษาสเปนกำลังเพิ่มมากขึ้น คู่มือการเขียนของหนังสือพิมพ์ El Paísซึ่งเป็นที่นิยมใช้กันอย่างแพร่หลายในสเปน แนะนำให้ ใช้เครื่องหมายอัญประกาศ นอกจากนี้ ชาวอเมริกันเชื้อสายสเปนก็มักใช้เครื่องหมายอัญประกาศเช่นกัน เนื่องจากได้รับอิทธิพลมาจากสหรัฐอเมริกา

วงเล็บมุมเหมาะสำหรับ ภาษา จีนญี่ปุ่นและเกาหลีเนื่องจากสามารถใช้ได้ ดีทั้ง กับการเขียนแนวตั้งและแนวนอนจีน เกาหลีใต้ และญี่ปุ่น ต่างใช้วงเล็บมุมเมื่อเขียนแนวตั้ง ส่วนการใช้งานจะแตกต่างกันเมื่อเขียนแนวนอน:

• ในประเทศญี่ปุ่นจะใช้เหล็กฉากเข้ามุม
• ในเกาหลีใต้จะใช้เครื่องหมายวงเล็บมุมและเครื่องหมายอัญประกาศแบบอังกฤษ
• ในเกาหลีเหนือมีการใช้เครื่องหมายอัญประกาศมุม
• ในประเทศจีนแผ่นดินใหญ่เครื่องหมายอัญประกาศแบบอังกฤษ (แบบเต็มความกว้าง “ ”) เป็นรูปแบบที่เป็นทางการและแพร่หลาย วงเล็บเหลี่ยมนั้นพบได้น้อยในปัจจุบัน รหัสยูนิโค้ดที่ใช้คือเครื่องหมายอัญประกาศแบบอังกฤษ (ซึ่งแสดงผลเป็นแบบเต็มความกว้างโดยฟอนต์) ไม่ใช่รูปแบบเต็มความกว้าง
• ในไต้หวันฮ่องกงและมาเก๊าซึ่งใช้ตัวอักษรจีนดั้งเดิม วงเล็บมุมเป็นที่นิยมใช้กันทั่วไป แม้ว่าจะมีการใช้เครื่องหมายอัญประกาศแบบอังกฤษด้วยเช่นกัน
• ในภาษาจีน วงเล็บเหลี่ยมคู่จะใช้ล้อมรอบชื่อหนังสือ เอกสาร ภาพยนตร์ งานศิลปะหรือดนตรี นิตยสาร หนังสือพิมพ์ กฎหมาย ฯลฯ เมื่อซ้อนกัน วงเล็บเหลี่ยมเดี่ยวจะใช้ภายในวงเล็บเหลี่ยมคู่ โดยส่วนใหญ่แล้ว การใช้งานจะคล้ายกับการใช้ตัวเอียงในภาษาอังกฤษ ยกเว้นบางกรณี

「คุณ看過《三國演義》嗎？」他問我。

เขาถามฉันว่า"คุณเคยอ่านเรื่องสามก๊กไหม ?"

เมื่อใช้วงเล็บมุมสำหรับใบเสนอราคา ส่วนของใบเสนอราคาย่อยจะถูกทำเครื่องหมายด้วยวงเล็บมุมสีขาว

อีกหนึ่งรูปแบบการจัดพิมพ์คือ การละเว้นเครื่องหมายอัญประกาศสำหรับบทสนทนา โดยใช้เครื่องหมายขีดคั่นนำหน้าแทน ดังเช่นในบทสนทนาจากหนังสือUlysses ของเจมส์ จอยซ์ :

รูปแบบนี้พบได้ทั่วไปในภาษาบัลแกเรีย ฝรั่งเศส กรีก ฮังการี โปแลนด์ โปรตุเกส โรมาเนีย รัสเซีย สเปน สวีเดน ตุรกี และเวียดนาม^{[ 85 ]}

ในภาษาฟินแลนด์จุดเริ่มต้นของอนุประโยครายงานจะถูกทำเครื่องหมายด้วยเครื่องหมายวรรคตอนที่มีอยู่แล้วในประโยค หรือ (หากไม่มี) โดยการเพิ่มเครื่องหมายจุลภาค เมื่อคำพูดอ้างอิงต่อเนื่องหลังจากอนุประโยครายงาน อนุประโยคจะจบด้วยเครื่องหมายจุลภาค และส่วนที่ต่อเนื่องจะเริ่มต้นด้วยเครื่องหมายขีดคั่นอีกครั้ง: ^{[ 96 ]}

มาตรฐานUnicodeได้แนะนำอักขระแยกต่างหากU+2015 ― แถบแนวนอนเพื่อใช้เป็นเครื่องหมายขีดคั่นคำพูด^{[ 97 ]}

แบบอักษรการเข้ารหัสตัวอักษรและภาษาคอมพิวเตอร์ที่แตกต่างกันจะใช้การเข้ารหัสและสัญลักษณ์สำหรับเครื่องหมายอัญประกาศที่แตกต่างกัน

โดยทั่วไปแล้ว แป้นพิมพ์ส่วนใหญ่จะไม่มีเครื่องหมายอัญประกาศแบบพิมพ์

ในสมัยที่ออกแบบแป้นพิมพ์เครื่องพิมพ์ดีดนั้น เครื่องหมายอัญประกาศแบบโค้งยังไม่ได้ถูกนำมาใช้ แต่เพื่อจำกัดจำนวนตัวอักษร (และจำนวนปุ่ม) ที่จำเป็น จึงมีการคิดค้นเครื่องหมายอัญประกาศแบบตรงขึ้นมาเป็นการประนีประนอม อย่างไรก็ตาม ในเวลานั้น การจัดพิมพ์ใช้เครื่องหมายอัญประกาศแบบโค้ง ชุดอักขระ ASCIIซึ่งถูกใช้ในคอมพิวเตอร์หลากหลายประเภทมาตั้งแต่ทศวรรษ 1960 นั้น มีเฉพาะเครื่องหมายอัญประกาศแบบตรงเท่านั้น ( ' APOSTROPHE และ ' QUOTATION MARK )เครื่องหมายอัญประกาศรูปแบบอื่นๆ เช่น แบบเอียง แบบคว่ำ หรือแบบกลับหัว ไม่ได้มีให้ใช้งานในเครื่องพิมพ์ดีดของอังกฤษหรืออเมริกา

ระบบหลายระบบ เช่นคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลในช่วงทศวรรษ 1980 และต้นทศวรรษ 1990 จะแสดงเครื่องหมายอัญประกาศ ASCII เหล่านี้เหมือนเครื่องหมายอัญประกาศปิด (หรือไพรม์ ) บนหน้าจอและในงานพิมพ์ ดังนั้นข้อความจึงปรากฏในลักษณะนี้ (โดยประมาณ):

ระบบเหล่านี้มักจะวาดเครื่องหมายแบ็กติ๊ก (อักขระอิสระU+0060 ` GRAVE ACCENT ) เป็นสัญลักษณ์ 'เครื่องหมายคำพูดเปิด' (โดยปกติจะเป็นภาพสะท้อนเพื่อให้ยังคงเอียงไปในทิศทางของเครื่องหมายเกรฟแอคชั่น) การใช้อักขระนี้เป็นเครื่องหมายคำพูดเปิดทำให้ได้ลักษณะการพิมพ์ที่คล้ายกับเครื่องหมายคำพูดเดี่ยวแบบโค้ง ไม่มีสิ่งใดที่คล้ายกันสำหรับเครื่องหมายคำพูดคู่ ดังนั้นหลายคนจึงหันมาใช้เครื่องหมายคำพูดเดี่ยวสองตัวแทนเครื่องหมายคำพูดคู่ ซึ่งจะมีลักษณะโดยประมาณดังต่อไปนี้:

โปรแกรมจัดพิมพ์TeXใช้หลักการนี้สำหรับไฟล์อินพุต ตัวอย่างต่อไปนี้คือตัวอย่างอินพุตของ TeX ที่ให้เครื่องหมายอัญประกาศแบบหยิกที่ถูกต้อง

``Good morning, Dave,'' said HAL.

`Good morning, Dave,' said HAL.

มาตรฐานUnicodeได้เพิ่มรหัสสำหรับเครื่องหมายอัญประกาศเอียงหรือโค้ง ( U+201C “ เครื่องหมายอัญประกาศคู่ซ้าย ” และU+201D “ เครื่องหมายอัญประกาศคู่ขวา”ซึ่งจะอธิบายเพิ่มเติมด้านล่าง) ดังแสดงในภาพนี้เพื่อเปรียบเทียบ:

การแมป Unicode สำหรับการเข้ารหัสมาตรฐาน PostScriptจะรักษาธรรมเนียมการประมาณค่าทางพิมพ์โดยการแมปเครื่องหมายเทียบเท่ากับเครื่องหมายเกรฟและเครื่องหมายอัญประกาศเดี่ยวของ ASCII ไปยังอักขระเครื่องหมายอัญประกาศหยิกของ Unicode

แป้นพิมพ์คอมพิวเตอร์รุ่นแรกๆ ลอกเลียนแบบรูปแบบที่กำหนดไว้โดยแป้นพิมพ์เครื่องพิมพ์ดีด แป้นพิมพ์คอมพิวเตอร์ส่วนใหญ่ไม่มีปุ่มเฉพาะสำหรับเครื่องหมายอัญประกาศโค้งหรือเครื่องหมายอัญประกาศเอียง ซึ่งอาจเกี่ยวข้องกับชุดอักขระของคอมพิวเตอร์ด้วยเช่นกัน:

• โดยทั่วไป ชุดอักขระของ IBMจะไม่รวมอักขระเครื่องหมายอัญประกาศโค้ง ดังนั้นแป้นพิมพ์คอมพิวเตอร์ IBM ส่วนใหญ่จึงไม่มีปุ่มสำหรับเครื่องหมายเหล่านั้น^{[ 98 ]}
• Microsoft ปฏิบัติตามตัวอย่างของ IBM ในการออกแบบชุดอักขระและแป้นพิมพ์ เครื่องหมายอัญประกาศโค้งถูกนำมาใช้ในชุดอักขระของ Windows ในภายหลัง แต่แป้นพิมพ์คอมพิวเตอร์ของ Microsoft ส่วนใหญ่^{[ 99 ]}ไม่มีปุ่มเฉพาะสำหรับอักขระเครื่องหมายอัญประกาศโค้ง บนแป้นพิมพ์ที่มีAlt Grปุ่ม หรือทั้งปุ่ม และแป้นตัวเลขสามารถเข้าถึงได้ผ่านชุดการกดแป้นพิมพ์ที่เกี่ยวข้องกับปุ่มเหล่านี้^{[ c ]} นอกจากนี้ยัง มี เทคนิคที่ใช้จุดรหัส Unicode ของพวกมัน ดู การป้อนข้อมูล UnicodeAlt
• ชุดอักขระของ Macintoshมีเครื่องหมายอัญประกาศโค้งให้ใช้งานได้เสมอ อย่างไรก็ตาม ส่วนใหญ่จะเข้าถึงได้ผ่านการกดแป้นพิมพ์หลายปุ่มพร้อมกันเท่านั้น⌥ Opt

ในภาษาที่ใช้เครื่องหมายอัญประกาศโค้ง“...”เครื่องหมายเหล่านี้มีให้ใช้^{[ d ]}ใน:

• นีโอ

ในภาษาที่ใช้เครื่องหมายอัญประกาศ เชิงมุม «...» เครื่องหมายเหล่านี้มีให้ใช้งาน ^{[ d ]}ใน:

• แป้นพิมพ์ภาษาอาหรับของ Macintosh ; ^{[ 101 ]}
• แป้นพิมพ์ภาษาอาร์เมเนีย^{[ 101 ] [ 98 ] [ 102 ]}
• แป้นพิมพ์แคนาดา^{[ 101 ] [ 98 ] [ 103 ]}
• แป้นพิมพ์BÉPOของฝรั่งเศส^{[ 104 ]}
• แป้นพิมพ์ภาษากรีก^{[ 101 ] [ 98 ] [ 105 ]}
• แป้นพิมพ์เขมร^{[ 101 ]}
• แป้นพิมพ์ตามหลักสรีรศาสตร์ของลัตเวีย^{[ 101 ] [ 98 ] [ 106 ]}
• แป้นพิมพ์ภาษาปัชโต^{[ 101 ] [ 107 ]}
• แป้นพิมพ์ภาษาเปอร์เซีย^{[ 101 ] [ 98 ] [ 108 ]}
• แป้นพิมพ์ภาษาโปรตุเกส^{[ 101 ] [ 98 ] [ 109 ]}
• แป้นพิมพ์ภาษาซีเรียค^{[ 101 ] [ 110 ]}
• แป้นพิมพ์อุยกูร์^{[ 101 ] [ 111 ]}

ในภาษาที่ใช้เครื่องหมายอัญประกาศวงเล็บมุม「...」เครื่องหมายเหล่านี้สามารถใช้ได้^{[ d ]}ใน:

• แป้นพิมพ์ภาษาญี่ปุ่น^{[ 101 ] [ 98 ]}

ในภาษาที่ใช้วงเล็บมุม《...》^{[ e ]}สามารถใช้งานได้ในรูปแบบ:

• แป้นพิมพ์มองโกล^{[ 101 ] [ 112 ]}
• แป้นพิมพ์ไท่ลุ่ยใหม่^{[ 101 ]}

ในภาษาที่ใช้เครื่องหมายอัญประกาศโค้ง“...”เครื่องหมายเหล่านี้มีให้ใช้^{[ d ]}ใน:

• แป้นพิมพ์ภาษาบัลแกเรีย^{[ 101 ] [ 113 ]}
• แป้นพิมพ์ภาษาจอร์เจีย^{[ 101 ] [ 98 ] [ 114 ]}
• แป้นพิมพ์ภาษามาซิโดเนีย^{[ 101 ] [ 115 ]}

ในภาษาที่ใช้เครื่องหมายอัญประกาศโค้ง“...”เครื่องหมายเหล่านี้มีให้ใช้^{[ d ]}ใน:

• แป้นพิมพ์มาตรฐานโรมาเนีย SR 13392:2004 ^{[ 101 ] [ 116 ]}
• นีโอ

ในภาษาที่ใช้เครื่องหมายอัญประกาศโค้ง“...”เครื่องหมายเหล่านี้มีให้ใช้^{[ d ]}ใน:

• ไม่มี

ในอดีต การรองรับเครื่องหมายอัญประกาศโค้งเป็นปัญหาในเทคโนโลยีสารสนเทศ เนื่องจากชุดอักขระ ASCII ที่ใช้กันอย่างแพร่หลายไม่ได้รวมการแสดงผลสำหรับเครื่องหมายอัญประกาศโค้งไว้ด้วย^{[ f ]}

คำว่า "เครื่องหมายอัญประกาศอัจฉริยะ" ( "...")มาจากชื่อของฟังก์ชันในโปรแกรมประมวลผลคำหลายโปรแกรมที่มุ่งแก้ปัญหานี้ นั่นคือ การแปลงเครื่องหมายอัญประกาศตรงที่ผู้ใช้พิมพ์ให้เป็นเครื่องหมายอัญประกาศโค้งโดยอัตโนมัติ ฟังก์ชันนี้พยายามที่จะ "ฉลาด" พอที่จะระบุได้ว่าเครื่องหมายวรรคตอนนั้นเป็นเครื่องหมายเปิดหรือปิด เนื่องจากเครื่องหมายอัญประกาศโค้งเป็นเครื่องหมายที่ถูกต้องตามหลักการพิมพ์ โปรแกรมประมวลผลคำจึงมักมีเครื่องหมายอัญประกาศโค้งให้ผู้ใช้เลือกใช้ (อย่างน้อยก็เป็นอักขระที่มีให้เลือก) ก่อนที่Unicodeจะได้รับการยอมรับและสนับสนุนอย่างกว้างขวาง นั่นหมายความว่าต้องแสดงเครื่องหมายอัญประกาศโค้งด้วยการเข้ารหัส 8 บิตใดๆ ก็ตามที่ซอฟต์แวร์และระบบปฏิบัติการ พื้นฐาน ใช้ ชุดอักขระสำหรับWindowsและMacintoshใช้ค่าสองคู่ที่แตกต่างกันสำหรับเครื่องหมายอัญประกาศโค้ง ในขณะที่ISO 8859-1 (ซึ่งในอดีตเป็นชุดอักขระเริ่มต้นสำหรับ ระบบ UnixและLinux รุ่นเก่า ) ไม่มีเครื่องหมายอัญประกาศโค้ง ทำให้การใช้งานร่วมกันได้ข้ามแพลตฟอร์มและข้ามแอปพลิเคชันทำได้ยาก

ประสิทธิภาพของฟีเจอร์ "เครื่องหมายอัญประกาศอัจฉริยะ" เหล่านี้โดยรวมแล้วยังห่างไกลจากความสมบูรณ์แบบ (อาจมีความแปรปรวนขึ้นอยู่กับ เช่น เนื้อหา รูปแบบ/ข้อกำหนดด้านสไตล์ และพฤติกรรมการพิมพ์ของผู้ใช้) เนื่องจากโปรแกรมประมวลผลคำหลายโปรแกรม (รวมถึง Microsoft Word และOpenOffice.org ) เปิดใช้งานฟังก์ชันนี้โดยค่าเริ่มต้น ผู้ใช้อาจไม่ทราบว่าเครื่องหมายอัญประกาศตรงที่เข้ากันได้กับ ASCII ที่พวกเขากำลังพิมพ์บนแป้นพิมพ์นั้นกลายเป็นอย่างอื่น (ในทางกลับกัน ผู้ใช้อาจเข้าใจผิดว่าฟังก์ชันนี้ทำงานในแอปพลิเคชันอื่น เช่น การเขียนอีเมล)

เครื่องหมายอะ พอสโทรฟีโค้งเป็นอักขระเดียวกับเครื่องหมายอัญประกาศเดี่ยวปิด^{[ 117 ]}คุณสมบัติ "สมาร์ทอัญประกาศ" แปลงอะพอสโทรฟีเริ่มต้น (เช่นใน 'tis, 'em, 'til และ '89) เป็น เครื่องหมายอัญประกาศเดี่ยว เปิดอย่างผิดพลาด (ตัวอย่างของข้อผิดพลาดนี้ปรากฏในโฆษณาสำหรับรายการโทรทัศน์'Til Death ) หน้าที่ที่แตกต่างกันมากสองอย่างของอักขระนี้อาจทำให้เกิดความสับสน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในรูปแบบอังกฤษ^{[ g ]}ซึ่งเครื่องหมายอัญประกาศเดี่ยวเป็นมาตรฐานหลัก

ปัจจุบันระบบปฏิบัติการต่างๆ รองรับ Unicode แล้ว ดังนั้น ในบางกรณี การถ่ายโอนเนื้อหาที่มีเครื่องหมายอัญประกาศโค้ง (หรืออักขระที่ไม่ใช่ ASCII อื่นๆ) จากโปรแกรมประมวลผลคำไปยังแอปพลิเคชันหรือแพลตฟอร์มอื่นจึงทำได้ง่ายขึ้น หากทุกขั้นตอนในกระบวนการ (รวมถึงคลิปบอร์ดหากมี) รองรับ Unicode แต่ก็ยังมีแอปพลิเคชันบางตัวที่ยังคงใช้ชุดอักขระแบบเก่า หรือส่งออกข้อมูลโดยใช้ชุดอักขระเหล่านั้น ดังนั้นปัญหาจึงยังคงเกิดขึ้นอยู่

มีข้อควรพิจารณาอื่นๆ สำหรับการใช้เครื่องหมายอัญประกาศโค้งในภาษามาร์กอัป ที่ใช้กันอย่างแพร่หลาย เช่น HTML, XMLและSGMLหากการเข้ารหัสของเอกสารรองรับการแสดงอักขระโดยตรง ก็สามารถใช้งานได้ แต่การทำเช่นนั้นอาจทำให้เกิดปัญหาหากเอกสารนั้นจำเป็นต้องได้รับการแก้ไขโดยผู้ที่ใช้โปรแกรมแก้ไขที่ไม่รองรับการเข้ารหัส ตัวอย่างเช่น โปรแกรมแก้ไขข้อความธรรมดาหลายโปรแกรมรองรับการเข้ารหัสเพียงไม่กี่แบบ หรือถือว่าการเข้ารหัสของไฟล์ที่เปิดนั้นเป็นค่าเริ่มต้นของแพลตฟอร์ม ดังนั้นอักขระเครื่องหมายอัญประกาศอาจปรากฏเป็นอักขระทดแทนทั่วไป� หรือ " mojibake " (ตัวอักษรที่อ่านไม่ออก) HTML มีชุดเอนทิตีสำหรับเครื่องหมายอัญประกาศโค้ง ได้แก่‘(ซ้ายเดี่ยว), ’(ขวาเดี่ยวหรืออะพอสโทรฟี), ‚(ต่ำ 9 เดี่ยว), “(ซ้ายคู่), ”(ขวาคู่) และ„(ต่ำ 9 คู่) XML ไม่ได้กำหนดสิ่งเหล่านี้โดยค่าเริ่มต้น แต่ข้อกำหนดที่อิงตาม XML สามารถทำได้ และ XHTML ก็ทำเช่นนั้น นอกจากนี้ ในขณะที่ข้อกำหนด HTML 4, XHTML และ XML อนุญาตให้ระบุการอ้างอิงอักขระตัวเลขได้ทั้งในรูปแบบเลขฐานสิบหกหรือเลขฐานสิบ แต่ SGML และ HTML เวอร์ชันเก่า (และหลายๆ การใช้งานแบบเก่า) รองรับเฉพาะการอ้างอิงแบบเลขฐานสิบเท่านั้น ดังนั้น เพื่อแสดงเครื่องหมายอัญประกาศแบบหยิกใน XML และ SGML จึงปลอดภัยที่สุดที่จะใช้การอ้างอิงอักขระตัวเลขแบบเลขฐานสิบ กล่าวคือ เพื่อแสดงเครื่องหมายอัญประกาศแบบหยิกคู่ ให้ใช้ `<br>` “และ `<br> ”` และเพื่อแสดงเครื่องหมายอัญประกาศแบบหยิกเดี่ยว ให้ใช้ `<br>` ‘และ’`<br>` การอ้างอิงทั้งแบบตัวเลขและแบบชื่อทำงานได้อย่างถูกต้องในเบราว์เซอร์สมัยใหม่เกือบทุกตัว ในขณะที่การใช้การอ้างอิงแบบตัวเลขอาจทำให้หน้าเว็บเข้ากันได้กับเบราว์เซอร์ที่ล้าสมัยมากขึ้น การใช้การอ้างอิงแบบชื่อจะปลอดภัยกว่าสำหรับระบบที่จัดการการเข้ารหัสอักขระหลายแบบ (เช่น ตัวรวบรวม RSS และผลการค้นหา)

ใน การตั้งชื่อไฟล์และโฟลเดอร์ใน Windowsเครื่องหมายอัญประกาศคู่แบบตรงเป็นสิ่งต้องห้าม เนื่องจากเป็นอักขระสงวนแต่เครื่องหมายอัญประกาศแบบโค้งและเครื่องหมายอัญประกาศเดี่ยวแบบตรงนั้นสามารถใช้ได้

รูปแบบการอ้างอิงที่เรียกว่าการอ้างอิงแบบ Usenetใช้เครื่องหมายมากกว่า > นำหน้าบรรทัดข้อความเพื่อระบุว่าเป็นข้อความที่อ้างอิง ธรรมเนียมนี้ได้รับการกำหนดมาตรฐานในRFC 3676 ในภายหลัง และถูกนำไปใช้โดยโปรแกรมอีเมลหลาย โปรแกรมเมื่อรวมข้อความที่อ้างอิงจากข้อความก่อนหน้าโดยอัตโนมัติ (ใน โหมด ข้อความธรรมดา )  

ใน Unicode มีอักขระ 30 ตัวที่ถูกทำเครื่องหมายด้วยQuotation Mark=Yesคุณสมบัติของอักขระ^{[ 118 ]}อักขระเหล่านี้ทั้งหมดมีหมวดหมู่ทั่วไปคือ "เครื่องหมายวรรคตอน" และหมวดหมู่ย่อยคือ เปิด ปิด เริ่มต้น สุดท้าย หรือ อื่นๆ ( Ps, Pe, Pi, Pf, Po) อักขระ Unicode อื่นๆ อีกหลายตัวที่มีความหมายเหมือนเครื่องหมายอัญประกาศนั้นไม่มีคุณสมบัติของอักขระ

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับเครื่องหมายคำพูด

• "การเขียนข้อความอ้างอิงแบบเคอร์ลิงใน HTML, SGML และ XML"โดย David A Wheeler (2017)
• "เครื่องหมายอ้างอิง ASCII และ Unicode"โดย Markus Kuhn (1999) – มีการอภิปรายอย่างละเอียดเกี่ยวกับปัญหา 'backquote' ของ ASCII
• แกลเลอรี่ภาพเครื่องหมายอัญประกาศที่ "ใช้ผิดวิธี"
• "ตัวละครที่มักสับสนกัน" , หน้าอ้างอิงของเกร็ก , เกร็ก เบเกอร์ (2016)
• "คำคมฉลาดๆ"โดย เดวิด ดันแฮม (2006)
• "วิธีการพิมพ์ 'เครื่องหมายอัญประกาศอัจฉริยะ' (U+201C, U+201D)"บน Unix/Linux ที่Stack Exchange
• ดัชนีเนื้อหาที่เกี่ยวข้องกับเครื่องหมายอัญประกาศในเว็บไซต์EnglishGrammar
• "Œuvrez les guillemets" (ในภาษาฝรั่งเศส) , Pauline Morfouace (2002) – ตัวพิมพ์เครื่องหมายคำพูดภาษาฝรั่งเศส