เปชิตตา
ต้นฉบับจากศตวรรษที่ 9
ชื่อเต็ม	ܡܦܩܬܐ ܦܫܝܛܬܐ mappaqtâ pšîṭtâ
ชื่ออื่นๆ	Peshitta, Peshittâ, Pshitta, Pšittâ, Pshitto, Fshitto
OT  เผยแพร่	ศตวรรษที่ 2
NT  เผยแพร่	ศตวรรษที่ 3-5 [ 1 ]
ประเภทการแปล	ภาษาซีเรียค
สังกัดทางศาสนา	คริสต์ศาสนาซีเรีย
ปฐมกาล 1:1–3 ܒܪܵܫܝܼܬܼ ܒ̣ܪܵܐ ܐܲܠܵܗܵܐ ܝܵܬ݂ ܫܡܲܝܵܐ ܘܝܵܬ݂ ܐܲܪܥܵܐ ܘܐܲܪܥܵܐ ܗ̣ܘܵܬ݂ ܬܘܿܗ ܘܒ݂ܘܿܗ ܘܚܸܫܘܿܟ݂ܵܐ ܥܲܠ ܐܲܦܲܝ̈ ܬܗܘܿܡܵܐ ܘܪܘܼܚܹܗ ܕܐܲܠܵܗܵܐ ܡܪܲܚܦܵܐ ܥܲܠ ܐܲܦܲܝ̈ ܡܲܝ̈ܵܐ ܘܐܸܡ̣ܲܪ݂ ܐܲܠܵܗܵܐ: ܢܸܗ̣ܘܸܐ ܢܘܼܗܪܵܐ ܘܲܗ̣ܘܵܐ ܢܘܼܗܪܵܐ ยอห์น 3:16 ܗܵܟ݂ܲܢܵܐ ܓܹܝܪ ܐܲܚܸܒ݂ ܐܲܠܵܗܵܐ ܠܥܵܠܡܵܐ ܐܲܝܟܲܢܵܐ ܕܠܲܒ݂ܪܸܗ ܝܼܚܝܼܕ݂ܵܝܵܐ ܢܸܬܸܠ ܕܟ݂ܿܠ ܡ̇ܲܢ ܕܲܡܗܲܝܡܸܢ ܒܸܗ ܠܵܐ ܢܹܐܒ݂ܲܕ݂ ܐܸܠܵܐ ܢܸܗܘܘܼܢ ܠܸܗ ܚܲܝܹ̈ܐ ܕܲܠܥܵܠܲܡ

เปชีตตา ( ภาษาซีเรียคลาสสิก : ܦܫܺܝܛܬܳܐ หรือܦܫܝܼܛܬܵܐ pšīṭta ) คือฉบับมาตรฐานของพระคัมภีร์ไบเบิล ในภาษาซีเรีย สำหรับคริสตจักรและประเพณีซีเรียที่ปฏิบัติตามพิธีกรรมของซีเรีย ถือเป็นหนึ่งในผลงานที่รู้จักกันดีที่สุดในวรรณกรรมซีเรีย

คัมภีร์เปชีตตาเขียนขึ้นตามประเพณีดั้งเดิมด้วย ภาษา ซีเรียคลาสสิก ซึ่งเป็น สำเนียงหนึ่ง ของภาษาอาราเมอิก แม้ว่าจะมีฉบับแปลและ/หรือเขียนด้วยภาษา อื่นๆ ก็ตาม

ความเห็นพ้องโดยทั่วไปในแวดวงวิชาการของ Peshitta คือ พันธสัญญาเดิมได้รับการแปลเป็นภาษาซีเรียคโดยส่วนใหญ่แปลจากภาษาฮีบรู โดยมีการเพิ่มเติมบางส่วนจาก Septuagint และ Targums โดยชาวยิว (อย่างน้อยก็โทราห์ พงศาวดาร และสุภาษิต) และคริสเตียนเชื้อสายยิวที่คุ้นเคยกับประเพณีการตีความของชาวยิว ภายในหรือก่อนศตวรรษที่ 2 ส.ศ. และพันธสัญญาใหม่ได้รับการแปลจากภาษากรีกโคอิเนน่าจะในช่วงต้นศตวรรษที่5 [ 2 ] [ 3  ]พันธสัญญาใหม่ฉบับ^{นี้เดิมทีไม่รวมหนังสือบาง}เล่มที่มีข้อโต้แย้ง ( 2 เปโตร 2 ยอห์น 3 ยอห์นยูดาวิวรณ์)ได้กลายเป็นมาตรฐานในช่วงต้นศตวรรษที่ 5 หนังสือทั้งห้าเล่มที่ถูกตัดออกไปนั้นถูกเพิ่มเข้ามาในฉบับ Harklean (ค.ศ. 616) ของโทมัสแห่งฮาร์เกล [ ^{4 ] [ 5 ] [ 6 ] พันธ}สัญญาใหม่ของ Peshitta มักสะท้อนถึงรูปแบบข้อความไบแซนไทน์แม้ว่าจะมีความแตกต่างกันบ้าง^{[ 7 ] [ 8 ]}

คำ ว่า Peshittaมาจากภาษาซีเรียคmappaqtâ pšîṭtâ (ܡܦܩܬܐ ܦܫܝܛܬܐ) ซึ่งแปลตรงตัวว่า "ฉบับง่าย" อย่างไรก็ตาม ยังสามารถแปลpšîṭtâเป็น "ทั่วไป" (นั่นคือ สำหรับทุกคน) หรือ "ตรงไปตรงมา" ได้เช่นกัน นอกเหนือจากการแปลตามปกติว่า "ง่าย"

ภาษาซีเรียคเป็นภาษาถิ่น หรือกลุ่มภาษาถิ่น ของภาษาอราเมอิก ตะวันออก มีต้นกำเนิดรอบเมืองเอเดสซาและเขียนด้วยอักษรของตนเองอักษรเหล่านี้ถูกถอดเสียงเป็นอักษรละตินได้หลายวิธี ทำให้ชื่อมีรูปแบบการสะกดที่แตกต่างกัน เช่นPeshitta , Peshittâ , Pshitta , Pšittâ , Pshitto , Fshittoทั้งหมดนี้เป็นที่ยอมรับได้ แต่Peshittaเป็นรูปแบบการสะกดที่นิยมใช้ในภาษาอังกฤษมากที่สุด

ตั้งแต่ศตวรรษที่ 5 เป็นต้นมา คัมภีร์เปชิตตาแพร่หลายไปทั่วเอเชีย และได้รับการยอมรับและยกย่องจากนิกายต่างๆ ของศาสนาคริสต์นิกายซีเรียค คัมภีร์นี้มีอิทธิพลอย่างมากต่อการเผยแพร่ศาสนา ฉบับภาษาอาร์เมเนียและจอร์เจีย รวมถึงภาษาอาหรับและเปอร์เซีย ล้วนได้รับอิทธิพลอย่างมากจากคัมภีร์ซีเรียคแผ่นจารึกเนสโตเรียนแห่งฉางอานแสดงให้เห็นถึงการมีอยู่ของคัมภีร์ซีเรียคในประเทศจีนในศตวรรษที่ 8

คัมภีร์เปชิตตาถูกนำเข้ามาในยุโรปเป็นครั้งแรกโดยโมเสสแห่งมาร์ดินนักบวชชาวซีเรียผู้มีชื่อเสียง ซึ่งพยายามหาผู้อุปถัมภ์สำหรับการพิมพ์ในกรุงโรมและเวนิสแต่ไม่ประสบความสำเร็จ อย่างไรก็ตาม ในปี 1555 เขาประสบความสำเร็จในการหาผู้อุปถัมภ์คืออัครมหาเสนาบดีแห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ที่เวียนนา อัลเบิร์ต วิดมันสตัดต์ เขารับพิมพ์พันธสัญญาใหม่ และจักรพรรดิเป็นผู้รับผิดชอบค่าใช้จ่ายในการหล่อตัวอักษรพิเศษที่ต้องสั่งทำขึ้นสำหรับการพิมพ์เป็นภาษาซีเรียอิมมานูเอล เทรเมลลิอุสชาวยิวที่เปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์ ซึ่งความรู้ของเขามีคุณค่าอย่างยิ่งต่อบรรดานักปฏิรูปและนัก богоศาสตร์ชาวอังกฤษ ได้ใช้ประโยชน์จากคัมภีร์นี้ และในปี 1569 ได้ตีพิมพ์พันธสัญญาใหม่ฉบับภาษาซีเรียด้วยอักษรฮีบรู ในปี 1645 กาเบรียล ซิโอนิตาได้ ตีพิมพ์ ฉบับพิมพ์ครั้งแรกของพันธสัญญาเดิมสำหรับสำนักพิมพ์โพลีกลอตในปารีสและในปี 1657 คัมภีร์เปชิตตาทั้งหมดได้ถูกรวมอยู่ในสำนักพิมพ์โพลีกลอต ของวอลตัน ใน ลอนดอน ฉบับหนึ่งของคัมภีร์เปชิตตาคือฉบับของจอห์น ลูสเดนและคาร์ล ชาฟ และยังคงมีการอ้างอิงถึงโดยใช้สัญลักษณ์ "Syrschaaf" หรือ "SyrSch"

จากการตรวจสอบอย่างละเอียดของมัทธิว 1–14 จอร์จ กวิลเลียมพบว่าในกรณีที่ข้อความแตกต่างกัน Peshitta สอดคล้องกับTextus Receptusเพียง 108 ครั้ง และสอดคล้องกับCodex Vaticanus 65 ครั้ง ในขณะเดียวกัน ใน 137 กรณี Peshitta แตกต่างจากทั้งสองฉบับ โดยมักได้รับการสนับสนุนจากภาษาซีเรียโบราณและภาษาละตินโบราณ และใน 31 กรณี Peshitta แตกต่างเพียงฉบับเดียว^{[ 9 ]}

คำกล่าวของ ยูเซบิ อุสบิดาแห่งคริสตจักร ที่ว่าเฮเกซิปปัส "ได้อ้างอิงบางส่วนจากพระวรสารตามภาษาฮีบรูและจากพระวรสารภาษาซีเรีย" หมายความว่าเราควรมีการอ้างอิงถึงพันธสัญญาใหม่ภาษาซีเรียตั้งแต่ช่วงปี ค.ศ. 160–180 ซึ่งเป็นช่วงเวลาของนักเขียนคริสเตียนชาวฮีบรูผู้นั้น การแปลพันธสัญญาใหม่ได้รับการยกย่องจากนักวิชาการชาวซีเรีย ซึ่งถือว่า "รอบคอบ ซื่อสัตย์ และตรงตามตัวอักษร" และบางครั้งก็ถูกเรียกว่า "ราชินีแห่งฉบับแปล" ^{[ 10 ]}

ฉบับ มาตรฐาน ของ United Bible Societiesปี 1905 ของพันธสัญญาใหม่ฉบับ Peshitta นั้นอิงตามฉบับที่จัดทำโดยนักภาษาซีเรียPhilip E. Pusey (เสียชีวิตปี 1880), Gwilliam (เสียชีวิตปี 1914) และJohn Gwynn [ ^{11 ] ฉบับ}เหล่านี้ประกอบด้วยฉบับวิจารณ์ของพระกิตติคุณปี 1901 ของ Gwilliam & Pusey, ฉบับวิจารณ์ของกิจการ ของ Gwilliam, ฉบับวิจารณ์ของ จดหมายของเปาโลของ Gwilliam & Pinkerton และฉบับวิจารณ์ของจดหมายทั่วไปและวิวรณ์ในภายหลังของ John Gwynn ข้อความ Peshitta ฉบับวิจารณ์นี้อิงตามการเปรียบเทียบ Peshitta มากกว่าเจ็ดสิบฉบับและต้นฉบับภาษาอาราเมอิกอื่นๆ อีกเล็กน้อย หนังสือทั้ง 27 เล่มของพระคัมภีร์พันธสัญญาใหม่ฉบับมาตรฐาน ตะวันตกนั้น รวมอยู่ในฉบับ Peshitta ปี 1905 ของ British & Foreign Bible Society นี้ เช่นเดียวกับข้อความเกี่ยวกับการล่วงประเวณี (ยอห์น 7:53–8:11) พระคัมภีร์ภาษาซีเรียคฉบับปี 1979 ของ United Bible Society ใช้ข้อความเดียวกันสำหรับพันธสัญญาใหม่ ส่วนพระคัมภีร์ออนไลน์ได้จำลองพันธสัญญาใหม่ฉบับ Syriac Peshitta ปี 1905 ในรูปแบบอักษรฮีบรู

ภาษาอังกฤษ

• จอห์น เวสลีย์ อีเธอร์ริดจ์ – การแปลพระวรสารทั้งสี่เล่มตามตัวอักษรจากภาษาซีเรียโบราณ (Peschito) และกิจการและจดหมายของอัครทูตจากภาษาซีเรียโบราณ (Peschito) ซึ่งเพิ่มเติมด้วยจดหมายที่เหลือและหนังสือวิวรณ์ ตามต้นฉบับภาษาซีเรียในภายหลัง (1849)
• เจมส์ เมอร์ด็อก – พระคัมภีร์พันธสัญญาใหม่ หรือ พระวรสารศักดิ์สิทธิ์ของพระเจ้าของเรา พระเยซูเมสสิยาห์ (1851)
• จอร์จ เอ็ม. แลมซา – พระคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์จากต้นฉบับโบราณตะวันออก (1933) – ประกอบด้วยทั้งพันธสัญญาเดิมและพันธสัญญาใหม่ตามต้นฉบับเปชีตตา การแปลนี้เป็นที่รู้จักกันดีในชื่อพระคัมภีร์แลมซา เขายังเขียนหนังสืออื่นๆ อีกหลายเล่มเกี่ยวกับเปชีตตาและความสำคัญของภาษาอาราเมอิก เช่น พระกิตติคุณ แห่งแสงสว่างต้นกำเนิดของพันธสัญญาใหม่และสำนวนในพระคัมภีร์รวมถึงคำอธิบายพันธสัญญาใหม่ด้วย ด้วยเหตุนี้ นักเทศน์โปรเตสแตนต์นิกายอีแวนเจลิคัลที่มีชื่อเสียงหลายคนจึงใช้หรือรับรองพระคัมภีร์แลมซา เช่น โอรัล โรเบิร์ตส์บิลลี เกรแฮมและวิลเลียม เอ็ม. แบรนแฮม
• Janet Magiera – การแปลพระคัมภีร์พันธสัญญาใหม่เป็นภาษาอาราเมอิกแบบ Peshitta , การแปลพระคัมภีร์พันธสัญญาใหม่เป็นภาษาอาราเมอิกแบบ Peshitta – ฉบับ เมสสิยานิก และ การแปล พระคัมภีร์พันธสัญญาใหม่เป็นภาษาอาราเมอิกแบบ Peshitta แนวตั้ง (สามเล่ม) (ปี 2006) Magiera มีความเกี่ยวข้องกับ George Lamsa
• สำนักพิมพ์ The Way International – พระคัมภีร์พันธสัญญาใหม่ฉบับแปลเรียงบรรทัดภาษาอาราเมอิก-อังกฤษ
• วิลเลียม นอร์ตัน – การแปลพระคัมภีร์ฮีบรู ยากอบ 1 เปโตร และ 1 ยอห์น เป็นภาษาอังกฤษที่ใช้ในชีวิตประจำวัน พร้อมด้วยบทนำเกี่ยวกับพระคัมภีร์ฮีบรู ยากอบ 1 เปโตร และ 1 ยอห์น ฉบับเปชีโต-ซีเรียค และฉบับกรีกที่ได้รับการยอมรับในปี 1881และการแปลจดหมายทั้งสิบเจ็ดฉบับที่เป็นส่วนหนึ่งของพระคัมภีร์ฮีบรู ยากอบ 1 เปโตร และ 1 ยอห์น เป็นภาษาอังกฤษที่ใช้ในชีวิตประจำวันวิลเลียม นอร์ตัน เป็นผู้ยึดมั่นในพระคัมภีร์เปชีโต-ซีเรียคเป็นหลัก ดังที่ปรากฏในบทนำของการแปลพระคัมภีร์ฮีบรู ยากอบ 1 เปโตร และ 1 ยอห์น ของเขา
• สำนักพิมพ์กอร์เกีย ส – คัมภีร์ไบเบิลฉบับแอนติโอค ฉบับแปลและแปลพระคัมภีร์พันธสัญญาเดิม (รวมถึงคัมภีร์เสริม) และพันธสัญญาใหม่ 35 เล่ม
• แอนดรูว์ กาเบรียล รอธ – พระคัมภีร์ใหม่ฉบับภาษาอาราเมอิก-อังกฤษ (2008)
• เกล็น เดวิด เบาเชอร์ – พระคัมภีร์พันธสัญญาใหม่ฉบับแปลระหว่างบรรทัดภาษาอาราเมอิกและภาษาอังกฤษ (2018)

มาลายาลัม

• อันดุมาลิล มณี กะตะนา – วิสุธา แกรนธรรม . การแปลพันธสัญญาใหม่ในภาษามาลายาลัม
• Mathew Uppani CM I – Peshitta Bibleการแปล (รวมทั้งพันธสัญญาเดิมและพันธสัญญาใหม่) เป็นภาษามาลายาลัม (1997)
• พระอัครปิศาสโกปุส กุเรียน กนัมพารามบิล – วิสุทธแกรนด์ธรรม . การแปล (รวมถึงพันธสัญญาเดิมและพันธสัญญาใหม่) ในภาษามาลายาลัม

แม้ว่าจะยังไม่พบหลักฐานทางกายภาพ แต่Giuseppe Assemani นักตะวันออกศึกษาชาวมารอนิตในศตวรรษที่ 18 ^{[ 12 ]}ได้กล่าวไว้ในBibliotheca Orientalis ของเขา ว่าพบพระวรสารภาษาซีเรียคที่มีอายุตั้งแต่ปี ค.ศ. 78 ในเมโสโปเตเมีย^{[ 13 ] [ 14 ] [ 15 ]}

เอกสารต้นฉบับต่อไปนี้อยู่ในหอจดหมายเหตุแห่งสหราชอาณาจักร:

• หอสมุดแห่งชาติอังกฤษ, หมายเลขเอกสาร 14470  – ข้อความฉบับสมบูรณ์ของหนังสือ 22 เล่มในพันธสัญญาใหม่ จากศตวรรษที่ 5/6
• พระวรสาร Rabbula  – หนังสือพระวรสารภาษาซีเรียคประดับประดาในศตวรรษที่ 6 ^{[ 16 ]}
• Khaboris Codex  – พันธสัญญาใหม่ Peshitta ฉบับสมบูรณ์ของศตวรรษที่ 10 ^{[ 17 ]}
• Codex Phillipps 1388  – ต้นฉบับภาษาซีเรียคบนแผ่นหนังที่มีข้อความของพระวรสารทั้งสี่เล่มซึ่งกำหนดอายุตามหลักอัครอักษรศาสตร์ ไว้ ที่ศตวรรษที่ 5/6 ^{[ 18 ]}
• หอสมุดแห่งชาติอังกฤษ Add. 12140  – ต้นฉบับในศตวรรษที่ 6 บนแผ่นหนังซึ่งมีข้อความจากพระวรสารทั้งสี่เล่ม^{[ 19 ]}
• หอสมุดอังกฤษ Add. 14479  – ต้นฉบับปี ค.ศ. 534 ที่มีจดหมายของเปาโล 14 ฉบับพร้อมช่องว่าง บางส่วน ระบุวันที่โดยคำลงท้าย^{[ 20 ]}
• หอสมุดแห่งชาติอังกฤษ Add. 14455  – ต้นฉบับที่เสียหายอย่างหนักในศตวรรษที่ 6 ซึ่งมีเนื้อหาบางส่วนของพระวรสารทั้งสี่เล่ม^{[ 21 ]}
• หอสมุดแห่งชาติอังกฤษ หมายเลขเอกสาร 14466  – ต้นฉบับ مخطوطانية สมัยศตวรรษที่ 10/11 ที่บรรจุข้อความบางส่วนจากพระวรสารของมาร์คและลูกา
• หอสมุดแห่งชาติอังกฤษ หมายเลขเอกสาร 14467  – ต้นฉบับ مخطوطانية ในศตวรรษที่ 10 ที่บรรจุข้อความบางส่วนจากพระธรรมมัทธิวและยอห์นในภาษาซีเรียและภาษาอาหรับ
• หอสมุดแห่งชาติอังกฤษ Add. 14669  – ต้นฉบับในศตวรรษที่ 6 ที่มีข้อความบางส่วนจากพระธรรมลูกาและมาระโก^{[ 22 ]}

• การแปลพระคัมภีร์เป็นภาษาอาราเมอิก
• ทาร์กุม

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับเพชิตตา

วิกิซอร์ซมีเนื้อหาจาก บทความ สารานุกรมบริแทนนิกา ค.ศ. 1911เรื่อง " Peshitto "

• พระคัมภีร์มาลายาลัม Peshitta (พระคัมภีร์มาลายาลัม Peshitta)
• พระคัมภีร์พันธสัญญาใหม่ฉบับเปชิตตา (Dukhrana Biblical Research)
• OT Peshitta ( พจนานุกรมภาษาอราเมอิกฉบับสมบูรณ์ )
• พระคัมภีร์พันธสัญญาใหม่ ฉบับซีเรียคเปชิตตาที่ archive.org
• พระคัมภีร์พันธสัญญาใหม่ฉบับแปลระหว่างบรรทัดภาษาอาราเมอิก/อังกฤษและพระคัมภีร์พันธสัญญาเดิมฉบับแปลสามบรรทัด (ภาษาฮีบรู/อาราเมอิก/อังกฤษ)
• หนังสือ Peshitta ฉบับสมบูรณ์บน GitHub (ศูนย์พระคัมภีร์และคอมพิวเตอร์ของ Eep Talstra)
• หนังสือ Peshitta ฉบับสมบูรณ์ และแหล่งข้อมูลอื่นๆ อีกมากมายเกี่ยวกับภาษาและวรรณคดีซีเรียค (ภาควิชาภาษาซีเรียคศึกษา)
• Peshitta Online (Brill)