พงศาวดารสีน้ำเงิน ( ทิเบต : དེབ་ཐེར་སྔོན་པོ , Wylie : deb ther sngon po ) ซึ่งเขียนขึ้นในปี 1476 โดยGö Lotsawa Zhönnu-pel ( Wylie : gos lo tsā ba gzhon nu dpal , 1392–1481) เป็นการสำรวจประวัติศาสตร์ทิเบตที่มี มุมมอง แบบ สากล ( ขบวนการ Rimé ) ^{อย่าง} ชัดเจน โดยเน้นที่การเผยแพร่ประเพณีทางศาสนานิกายต่างๆ ทั่วทิเบต [ ^{1 ]}

ฉบับแปลภาษาอังกฤษโดยGeorge de Roerichโดยได้รับความช่วยเหลือจากGendün Chöphelได้รับการตีพิมพ์ในปี 1949 และนับตั้งแต่นั้นมาก็ยังคงเป็นหนึ่งในแหล่งข้อมูลที่ถูกอ้างอิงอย่างกว้างขวางที่สุดเกี่ยวกับประวัติศาสตร์ของพุทธศาสนาทิเบตจนถึงศตวรรษที่สิบห้า

ห้องสมุดทิเบตและหิมาลัยกำลังดำเนินการแปลพงศาวดารสีน้ำเงินฉบับ ออนไลน์ใหม่ ^{[ 2 ]}

งานที่คล้ายกันจากช่วงเวลาต่อมาคือกระจกคริสตัลแห่งระบบปรัชญา ของ Tuken Lozang Chö kyi Nyima ( Wylie : grub mtha' shel gyi me long ) ^{[ 3 ]}ซึ่งเสร็จสมบูรณ์ในปี พ.ศ. 2345 ^{[ 4 ]} Tuken ชื่นชอบ สำนัก Gelugแต่เขาก็ให้ข้อมูลทางประวัติศาสตร์ที่กว้างขวางและมีประโยชน์ โดยอาศัยBlue Annals เป็นหลัก

ฉบับพิมพ์สมัยใหม่ต่อไปนี้^{[ 5 ]}อยู่ในระหว่างการพิมพ์:

• Chandra, Lokesh (บรรณาธิการและผู้แปล) (1974). พงศาวดารสีน้ำเงิน . สถาบันวัฒนธรรมอินเดียระหว่างประเทศ, นิวเดลี. ฉบับนี้เป็นการพิมพ์ซ้ำจากแม่พิมพ์ไม้ที่เก็บรักษาไว้ที่วัดกุนเดลิง , ลาซา . คำลงท้าย (Chandra 970; Chengdu 1271; Roerich 1093) แต่งโดย Rta tshag 8 Ye shes blo bzang bstan pa'i mgon po (1760–1810).
• เฉิงตู ( Wylie : si khron mi rigs dpe skrun khang ) (1984). deb ther sngon po . สองเล่ม เรียงลำดับหน้าต่อเนื่องกัน ตามที่มาร์ติน (1997) กล่าวไว้ ฉบับพิมพ์สมัยใหม่นี้อิงตามแม่พิมพ์ของวัดคุนเดลิง และเปรียบเทียบกับฉบับของวัดกันเดน ( Dga' ldan chos 'khor gling ) อัมโด
• Roerich, George N.และ Gendün Chöphel ผู้แปล (1988). พงศาวดารสีน้ำเงินโดย Gö Lotsawa. Motilal Banarsidass, เดลี, 1976, พิมพ์ซ้ำในปี 1979 [พิมพ์ซ้ำจากกัลกัตตา, ราชสมาคมเอเชียติกแห่งเบงกอล, 1949, ในสองเล่ม]

คำว่า Blue Annals ( จีน :青史) หรือ ประวัติศาสตร์ไผ่ เป็นคำที่พบในบทกวีของราชวงศ์ถังโดยDu Fu (722–770) 唐·杜甫《赠郑十八贲》诗：“古人日以远，青史自不泯。” แปลว่า "สมัยโบราณเป็น หายไปนานแล้ว แต่ชื่อที่สลักไว้บนต้นไผ่ยังสดอยู่" คำนี้พบได้ในนวนิยายจีนชื่อดังเรื่องRomance of the Three Kingdomsซึ่งเป็นผลงานที่คาดว่าจะแล้วเสร็จในปี 1367 ประโยคต้นฉบับอ่านว่า愿诸公善事使君，以上名垂竹帛，功标青史。」 ข้อความที่ตัดตอนมาจากบทที่ 36 ของสามก๊ก แปลว่า “ขอให้การกระทำต่อสาธารณะและความดีทั้งปวงของเจ้าทำให้ ความเป็นเจ้าเมืองห้อยไม้ไผ่และผ้าไหมพร้อมชื่อของคุณ และความสำเร็จของคุณก็จารึกไว้ในประวัติศาสตร์”