จิตบำบัดทางร่างกาย [ ^{1 ] [ 2 ] [ 3 ] [ 4 ]}หรือที่เรียกว่า^{จิตบำบัด}ที่เน้นร่างกายเป็นแนวทางการบำบัดทางจิต^{[ 5 ]}ซึ่งใช้หลักการพื้นฐานของจิตวิทยากายภาพมีต้นกำเนิดมาจากผลงานของPierre Janet , Sigmund Freudและโดยเฉพาะอย่างยิ่งWilhelm Reichซึ่งพัฒนาเป็นจิตบำบัดแบบมังสวิรัติ^{[ 6 ]}นอกจากนี้ยังมีการพัฒนาสาขาต่างๆ โดยAlexander LowenและJohn Pierrakosซึ่งทั้งคู่เป็นผู้ป่วยและนักเรียนของ Reich เช่นจิตบำบัดที่เน้นร่างกายแบบ Reichian ^{[ 7 ] [ 8 ] [ 9 ]}และGerda Boyesen ^{[ 10 ]}

วิลเฮล์ม ไรช์และกลุ่มหลังไรช์ถือเป็นองค์ประกอบสำคัญของจิตบำบัดทางร่างกาย^{[ 11 ]}ตั้งแต่ทศวรรษ 1930 ไรช์เป็นที่รู้จักจากแนวคิดที่ว่าความตึงเครียดของกล้ามเนื้อสะท้อนอารมณ์ที่ถูกกดดัน ซึ่งเขาเรียกว่า 'เกราะป้องกันร่างกาย' และได้พัฒนาวิธีการใช้แรงกดดันเพื่อปลดปล่อยอารมณ์ในผู้รับบริการของเขา^{[ 12 ]}ไรช์ถูกขับออกจากกระแสหลักของจิตวิเคราะห์ และงานของเขาได้พบที่ทางใน 'ขบวนการเติบโต' ในช่วงทศวรรษ 1960 และ 1970 และในโครงการต่อต้านวัฒนธรรมของ 'การปลดปล่อยร่างกาย' ^{[ 12 ]}อาจเป็นผลให้จิตบำบัดทางร่างกายถูกลดบทบาทลงในจิตวิทยาหลัก และถูกมองในช่วงทศวรรษ 1980 และ 1990 ว่าเป็น 'กลุ่มหัวรุนแรงของจิตบำบัด' ^{[ 13 ]}ตำแหน่งชายขอบของจิตบำบัดทางร่างกายอาจเชื่อมโยงกับแนวโน้มที่ผู้นำที่มีเสน่ห์จะปรากฏตัวขึ้นภายในจิตบำบัดทางร่างกาย ตั้งแต่ไรช์เป็นต้นมา^{[ 14 ]}

อเล็กซานเดอร์ โลเวนในการวิเคราะห์พลังงานชีวภาพ ของเขา ^{[ 15 ]}และจอห์น เพียร์ราคอสในพลังงานแกนกลาง^{[ 16 ]}ได้ขยายการค้นพบของไรช์เกี่ยวกับลักษณะที่เป็นส่วนของเกราะร่างกาย: "เกราะกล้ามเนื้อมี การจัด เรียงเป็นส่วนๆ ... ขวาง ลำตัวเสมอ ไม่ใช่ตามแนวลำตัว" ^{[ 17 ] [ 18 ]}โลเวนอ้างว่า "ไม่มีคำพูดใดชัดเจนเท่ากับภาษาของการแสดงออกทางร่างกาย" ^{[ 19 ]}ต่อมา ศูนย์จิตบำบัดร่างกายไครอนได้เพิ่มอิทธิพลจากการบำบัดแบบเกสตัลท์เข้าไปในแนวทางของพวกเขา^{[ 20 ]}

ช่วงต้นทศวรรษ 2000 ได้เห็น "การฟื้นฟูจิตบำบัดทางร่างกาย" ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของความสนใจที่เพิ่มขึ้นอย่างกว้างขวางเกี่ยวกับร่างกายและการแสดงออกทางร่างกายในจิตวิทยาและสาขาวิชาอื่นๆ รวมถึงปรัชญา สังคมวิทยา มานุษยวิทยา และวัฒนธรรมศึกษา^{[ 21 ]}ทฤษฎีความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลได้เปิดทางให้มีการพิจารณาถึงความเชื่อมโยงระหว่างร่างกายและจิตใจในจิตบำบัดอย่างเต็มรูปแบบมากขึ้นในช่วงไม่นานมานี้^{[ 22 ] [ 23 ] [ 24 ]}

มีสาขาการบำบัดทางจิตกายหลายสาขา ซึ่งมักสืบย้อนต้นกำเนิดไปถึงบุคคลเฉพาะ เช่น 'การวิเคราะห์พลังงานชีวภาพ' มาจากผลงานของ Lowen และ Pierrakos; 'Radix' มาจากผลงานของ Chuck Kelley; จิตบำบัดแบบองค์รวมมาจากผลงานของ Malcolm และ Katherine Brown; ^{[ 25 ]} 'การสังเคราะห์ชีวภาพ' มาจากผลงานของ David Boadella; ^{[ 26 ]} 'จิตวิทยาชีวพลศาสตร์' มาจากผลงานของGerda Boyesen ; 'Rubenfeld Synergy' มาจากผลงานของ Ilana Rubenfeld; ^{[ 27 ]} 'การรวมศูนย์ร่างกายและจิตใจ' มาจากผลงานของ Bonnie Bainbridge Cohen และ 'จิตบำบัดร่างกายและจิตใจ' มาจาก Susan Aposhyan; ^{[ 28 ]}การพัฒนา 'การบูรณาการท่าทางและพลังงาน' ของ Jack Painter ให้เป็นรูปแบบการบำบัดทางจิต^{[ 29 ]}

ผู้มีส่วนร่วมจำนวนมากในการบำบัดทางร่างกายได้รับอิทธิพลจากงานของ Wilhelm Reich ในขณะเดียวกันก็เพิ่มและผสมผสานอิทธิพลอื่นๆ ที่หลากหลาย^{[ 30 ]}การสังเคราะห์แนวทางเหล่านี้กำลังได้รับการยอมรับและยกย่องในตัวเอง (เช่น แนวทางไครอน: สมาคมนักจิตบำบัดทางร่างกายไครอน) ^{[ 31 ]}

นอกเหนือจากจิตบำบัดทางร่างกายที่สร้างขึ้นโดยตรงจากงานของ Reich แล้ว ยังมีสาขาหนึ่งของจิตบำบัดทางร่างกายแบบหลังจุง ซึ่งพัฒนามาจากแนวคิดของจุง เกี่ยวกับ 'จิตไร้สำนึกทางกาย' ^{[ 32 ]}ในขณะที่ผู้ที่สนับสนุนจิตบำบัดทางร่างกายแบบหลังจุงหลายคนปฏิเสธ Reich และไม่ได้ทำงานกับร่างกาย^{[ 33 ]}ผู้มีส่วนร่วมในจิตบำบัดทางร่างกายที่ได้มาจากจุง ได้แก่Arnold Mindellกับแนวคิดเรื่อง 'กายแห่งความฝัน' และการพัฒนาจิตวิทยาเชิงกระบวนการ^{[ 34 ] [ 35 ] [ 36 ] [ 37 ]}จิตวิทยาเชิงกระบวนการเป็นที่รู้จักกันดีในเรื่องการมุ่งเน้นไปที่ร่างกายและการเคลื่อนไหว^{[ 38 ] [ 39 ]}

จิตบำบัดทางร่างกายและการบำบัดด้วยการเคลื่อนไหวแบบเต้นรำได้รับการพัฒนาแยกจากกันและมีความแตกต่างกันในเชิงวิชาชีพ อย่างไรก็ตาม ทั้งสองมีพื้นฐานร่วมกันและหลักการร่วมกันที่สำคัญ รวมถึงความสำคัญของเทคนิคการบำบัดที่ไม่ใช้คำพูดและการพัฒนาการรับรู้ที่มุ่งเน้นที่ร่างกาย^{[ 27 ]}

การทบทวนงานวิจัยเกี่ยวกับการบำบัดทางจิตด้วยร่างกายพบว่ามีหลักฐานเชิงประจักษ์เกี่ยวกับผลลัพธ์ของการบำบัดทางจิตด้วยร่างกายอยู่บ้าง แต่หลักฐานดังกล่าวอ่อนแอลงเนื่องจากการแบ่งสาขาออกเป็นสาขาและสำนักต่างๆ^{[ 40 ]}การทบทวนรายงานว่าหนึ่งในงานวิจัยที่แข็งแกร่งที่สุดคืองานวิจัยผลลัพธ์ระยะยาว (2 ปี) ที่ดำเนินการกับผู้เข้าร่วม 342 คนจาก 8 สำนักที่แตกต่างกัน (จิตวิทยาเชิงประสบการณ์ฮาโกมิ, การบำบัดทางจิตด้วยร่างกายแบบเอกภาพ, จิตวิทยาชีวพลศาสตร์, การวิเคราะห์พลังงานชีวภาพ, การบำบัดทางจิตด้วยวาจาและร่างกายแบบเน้นผู้รับบริการ, การบำบัดทางจิตด้วยร่างกายแบบบูรณาการ, การบำบัดทางจิตที่เน้นร่างกาย และการสังเคราะห์ทางชีวภาพ) โดยรวมแล้วมีการแสดงให้เห็นถึงประสิทธิภาพในการลดอาการ อย่างไรก็ตามการออกแบบการศึกษาจำกัดข้อสรุปที่สำคัญเพิ่มเติม^{[ 41 ]}

การทบทวนงานวิจัยเกี่ยวกับผลลัพธ์ของการบำบัดทางจิตที่มุ่งเน้นร่างกายประเภทต่างๆ สรุปได้ว่าหลักฐานที่ดีที่สุดสนับสนุนประสิทธิภาพในการรักษาความผิดปกติทางกาย/จิตใจและโรคจิตเภท^{[ 42 ]}ในขณะเดียวกันก็มีหลักฐานสนับสนุนว่า 'โดยทั่วไปแล้วมีผลดีต่ออาการซึมเศร้าและวิตกกังวล อาการทางกาย และความไม่มั่นคงทางสังคม' ^{[ 43 ]}การทบทวนล่าสุดพบว่าผลลัพธ์ในบางด้านเหล่านี้มีความหลากหลายหรืออาจเกิดจากสาเหตุอื่นๆ (ตัวอย่างเช่น อาการทางกายในงานวิจัยหนึ่งดีขึ้นแม้หลังจากการบำบัดสิ้นสุดลงแล้ว ซึ่งบ่งชี้ว่าการปรับปรุงอาจไม่เกี่ยวข้องกับการบำบัด) ^{[ 44 ]}

จิตบำบัดทางร่างกายเป็นวิธีการหนึ่งที่ใช้ในแนวทางการรักษาแบบหลายวิธีสำหรับบาดแผลทางจิตใจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งโรคเครียดหลังเหตุการณ์สะเทือนใจ (PTSD) และโรคเครียดหลังเหตุการณ์สะเทือนใจที่ซับซ้อน (C-PTSD) ^{[ 45 ] [ 46 ] [ 47 ] [ 48 ]}วิธีการอื่นๆ ที่ใช้ร่างกายเป็นหลัก เช่นการออกกำลังกายเพื่อคลายความตึงเครียดและบาดแผลทางใจ (TRE) ถูกนำมาใช้ในกรอบเหล่านี้เพื่อช่วยในการควบคุมระบบประสาทอัตโนมัติและการฟื้นฟูจากความเครียด^{[ 49 ]}

การฟื้นฟูความรู้สึกถึงขอบเขต ทางกายภาพ ผ่านจิตบำบัดทางประสาทสัมผัสและการเคลื่อนไหวเป็นส่วนสำคัญในการสร้างความไว้วางใจขึ้นใหม่ในผู้ที่ได้รับบาดเจ็บ^{[ 50 ]}การผสมผสานความตระหนักรู้ทางร่างกายและทางปัญญา แนวทางดังกล่าวได้รับแรงบันดาลใจจากงานบุกเบิกของ Janet รวมถึงการนำงานล่าสุดของAntónio Damásioมา ใช้ด้วย ^{[ 51 ]}

ความจำเป็นในการทำงานโดยปราศจากการสัมผัสกับเหยื่อที่ได้รับบาดเจ็บทางจิตใจเป็นความท้าทายพิเศษสำหรับนักจิตบำบัดทางร่างกาย^{[ 52 ]}

สมาคมจิตบำบัดร่างกายแห่งยุโรป (EABP) และสมาคมจิตบำบัดร่างกายแห่งสหรัฐอเมริกา (USABP) เป็นสมาคมวิชาชีพสำหรับนักจิตบำบัดร่างกายสองแห่ง^{[ 53 ]}

EABP ก่อตั้งขึ้นในปี 1988 เพื่อส่งเสริมการรวมจิตบำบัดทางร่างกายเข้าไว้ในกระบวนการสร้างความเป็นมืออาชีพ การกำหนดมาตรฐาน และการกำกับดูแลจิตบำบัดในยุโรป ซึ่งขับเคลื่อนโดยสมาคมจิตบำบัดแห่งยุโรป (EAP) ^{[ 37 ]} คณะกรรมการ EABP มุ่งมั่นที่จะปฏิบัติตามมาตรฐาน EAP ในการสร้างความถูกต้องทางวิทยาศาสตร์ของรูปแบบจิตบำบัด และประสบความสำเร็จในปี 1999/2000 สำหรับจิตบำบัดทางร่างกายโดยรวม โดยรูปแบบต่างๆ ก็ได้รับการยอมรับในเวลาต่อมาเช่นกัน^{[ 54 ]}ได้รับการยอมรับให้เป็นองค์กรรับรองระดับยุโรปในปี 2000 ^{[ 55 ]}

EABP จัดการประชุมทุกสองปี จัดตั้งสภาของสมาคม BP ระดับชาติ 10 แห่ง สนับสนุนฟอรัมขององค์กรกายจิตบำบัด ซึ่งรับรององค์กรฝึกอบรมกายจิตบำบัดมากกว่า 18 แห่งใน 10 ประเทศที่แตกต่างกัน เว็บไซต์ของ EABP ยังมีรายการเอกสารวิจัย บรรณานุกรมสิ่งพิมพ์กายจิตบำบัดที่สามารถค้นหาได้ ซึ่งมีมากกว่า 5,000 รายการ^{[ 56 ]}

USABP ก่อตั้งขึ้นในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2539 ^{[ 57 ]}เพื่อเป็นตัวแทนมืออาชีพสำหรับผู้ปฏิบัติงานด้านจิตบำบัดทางร่างกายในสหรัฐอเมริกา USABP เปิดตัววารสารวิชาชีพที่ผ่านการตรวจสอบโดยผู้ทรงคุณวุฒิในปี พ.ศ. 2545 คือUSA Body Psychotherapy Journalซึ่งตีพิมพ์ปีละสองครั้งตั้งแต่ปี พ.ศ. 2545 ถึง พ.ศ. 2554 ^{[ 58 ]}ในปี พ.ศ. 2555 องค์กรพี่น้อง EABP และ USABP ได้ร่วมกันเปิดตัวInternational Body Psychotherapy Journal ^{[ 59 ]}

นอกจากนี้ยังมีสมาคมจิตบำบัดทางกายแห่งออสเตรเลียอีกด้วย^{[ 60 ]}

ความสำคัญของประเด็นจริยธรรมในการบำบัดทางจิตใจของร่างกายได้รับการเน้นย้ำเนื่องจากความใกล้ชิดของเทคนิคที่ใช้^{[ 20 ]}

คำว่าพลังงานชีวภาพมีความหมายที่ได้รับการยอมรับอย่างดีในชีวเคมีและชีววิทยาของเซลล์^{[ 61 ]}การใช้คำนี้ใน RBOP (จิตบำบัดแบบเน้นร่างกายของไรช์) ได้รับการวิพากษ์วิจารณ์ว่า "ละเลยฉันทามติสากลที่ได้รับการยอมรับอย่างดีเกี่ยวกับพลังงานที่มีอยู่ในวิทยาศาสตร์" ^{[ 62 ]}

มีกลุ่มนักจิตบำบัดกลุ่มหนึ่งที่เชื่อว่าจิตบำบัดควรถูกมองว่าเป็นงานฝีมือและประเมินจากประสิทธิภาพของการรักษา มากกว่าที่จะประเมินจากความถูกต้องทางวิทยาศาสตร์^{[ 63 ] [ 64 ]}อย่างไรก็ตาม การศึกษาประสิทธิภาพของจิตบำบัดทางร่างกายมีจำนวนน้อย และถึงแม้ผลลัพธ์จะสนับสนุนการใช้จิตบำบัดทางร่างกายในบางบริบท แต่แนวโน้มนี้ "ยังไม่มากนัก" ^{[ 65 ]}

• เฮลเลอร์, ไมเคิล ซี. (2012). จิตบำบัดทางร่างกาย: ประวัติ แนวคิด และวิธีการ (แปลโดย เอ็ม. ดูคลอส) นิวยอร์ก: ดับเบิลยู.ดับเบิลยู. นอร์ตัน แอนด์ คอมพานี. ISBN 978-0-393-70669-7
• โลเวน, อเล็กซานเดอร์. (1958). ภาษาแห่งร่างกาย .
• Marlock, G., Weiss, H. ร่วมกับ Young, C. และ Soth, M. (2015). คู่มือจิตบำบัดทางร่างกายและจิตวิทยากายภาพ.เบิร์กลีย์, แคลิฟอร์เนีย: North Atlantic Books. ISBN 978-1-58394-841-5
• Cimini, Giuseppe; Ferri, Genovino (2018). จิตพยาธิวิทยาและลักษณะนิสัย: จิตวิเคราะห์ในร่างกายและร่างกายในจิตวิเคราะห์ การวิเคราะห์แบบไรช์ โรม: Alpes Editore. ISBN 978-8-86531-514-9
• เฟอร์ริ, เจโนวิโน (2017). ความรู้สึกเกี่ยวกับร่างกาย: เรื่องราวเกี่ยวกับการกำกับดูแลจิตบำบัด . โรม. สำนักพิมพ์อัลป์ส. ISBN 978-8-86531-414-2

• สื่อที่เกี่ยวข้องกับจิตบำบัดทางร่างกายในวิกิมีเดียคอมมอนส์