เอสกิโม ( / ˈ ɛ sk ɪ m oʊ / )เป็นคำที่ ใช้ เรียกกลุ่มชนพื้นเมือง สองกลุ่มที่มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกัน ซึ่งเป็นคำที่ยังเป็นที่ถกเถียงกัน อยู่ ได้แก่ ชาว อินูอิต (รวมถึงชาวอินูเปียตใน อะแลสกา ชาวอินูอิตในแคนาดา และชาวอินูอิตในกรีนแลนด์ ) และชาวยูพิก (หรือยูอิต ) ที่อาศัยอยู่ในไซบีเรียตะวันออกและอะแลสกา ส่วนกลุ่มที่สามที่เกี่ยวข้องคือชาวอะเลุต ซึ่งอาศัยอยู่ใน หมู่เกาะอะเลุต นั้น โดยทั่วไปแล้วจะไม่รวมอยู่ในคำจำกัดความของ คำว่า เอสกิโมทั้งสามกลุ่มมีบรรพบุรุษร่วมกันเมื่อไม่นานมานี้ และพูดภาษาที่เกี่ยวข้องกันซึ่งอยู่ในตระกูลภาษาเอสกาเลุต ชนพื้นเมืองเหล่านี้อาศัยอยู่ในบริเวณขั้วโลกเหนือและขั้วโลกใต้ มาตั้งแต่ ไซบีเรียตะวันออก(รัสเซีย) ไปจนถึงอะแลสกา (สหรัฐอเมริกา)แคนาดาตอนเหนือนูนาวิก นูนาเซียวุตและกรีนแลนด์

ชาวอินูอิต ยูพิก อะเลอุต และบุคคลอื่นๆ บางคนถือว่าคำว่าเอสกิโมซึ่งมีรากศัพท์ที่ยังเป็นที่ถกเถียงกันอยู่^{[ 1 ]}เป็นคำที่ดูถูกเหยียดหยามหรือแม้กระทั่งคำที่ก่อให้เกิดความขุ่นเคือง^{[ 2 ] [ 3 ]} คำว่า เอสกิโมยังคงถูกใช้ในบริบททางประวัติศาสตร์ ภาษาศาสตร์ โบราณคดี และวัฒนธรรม รัฐบาลในแคนาดา^{[ 4 ] [ 5 ] [ 6 ]}และสหรัฐอเมริกา^{[ 7 ] [ 8 ]}ได้ดำเนินการเพื่อยุติการใช้คำว่าเอสกิโมในเอกสารราชการ แต่ก็ยังไม่สามารถกำจัดออกไปได้ทั้งหมด เนื่องจากคำนี้ยังคงถูกเขียนไว้ในศัพท์ทางกฎหมายของชนเผ่าและระดับชาติในบางแห่ง^{[ 9 ]}แคนาดาใช้คำว่าอินูอิต อย่างเป็นทางการ เพื่ออธิบายถึงชนพื้นเมืองแคนาดาที่อาศัยอยู่ในภาคเหนือของประเทศและไม่ใช่กลุ่มเฟิร์สต์เนชั่นส์หรือเมติส^{[ 4 ] [ 5 ] [ 10 ] [ 11 ]}รัฐบาลสหรัฐอเมริกาใช้คำว่าAlaska Native ^{[ 8 ]} อย่างถูกกฎหมาย สำหรับสมาชิกชนเผ่า Yupik และ Inuit ที่ลงทะเบียนไว้ รวมถึงผู้ที่ไม่ใช่ชาวเอสกิโม เช่น Aleut, Tlingit , Haida , EyakและTsimshian นอกจากนี้ยังมี ชาวAthabaskan/Dene ทางตอนเหนืออย่างน้อยเก้ากลุ่ม^{[ 12 ]}บุคคลอื่นที่ไม่ได้ลงทะเบียนก็อ้างว่าสืบเชื้อสายมาจากชาวเอสกิโม/Aleut ทำให้กลุ่มนี้เป็น "กลุ่มชนพื้นเมืองที่แพร่หลายที่สุดในโลก" ^{[ 13 ] [ 14 ] [ 15 ]}

มีชาวอินูอิตและยูพิคอยู่ระหว่าง 171,000 ถึง 187,000 คน ซึ่งส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในหรือใกล้กับถิ่นฐานดั้งเดิมของพวกเขาในเขตขั้วโลกเหนือ ในจำนวนนี้ 53,785 คน (ปี 2010) อาศัยอยู่ในสหรัฐอเมริกา 70,545 คน (ปี 2021) ในแคนาดา 51,730 คน (ปี 2021) ในกรีนแลนด์ และ 1,657 คน (ปี 2021) ในรัสเซีย นอกจากนี้ ยังมีผู้คน 16,730 คนที่อาศัยอยู่ในเดนมาร์กที่เกิดในกรีนแลนด์^{[ 16 ] [ 17 ] [ 18 ] [ 19 ] [ 20 ]}สภาอินูอิตรอบขั้วโลกเหนือซึ่งเป็นองค์กรไม่แสวงหาผลกำไร (NGO) อ้างว่ามีสมาชิก 180,000 คน^{[ 21 ]}

ในตระกูลภาษา เอสกาเลอุต สาขาเอสกิโมหรือเอสกิโมอัน มีสาขาย่อยเป็นภาษาอินูอิต และสาขาย่อยของภาษายูพิก สี่ภาษา ภาษา ยูพิกสองภาษาใช้ในรัสเซียตะวันออกไกลและบนเกาะเซนต์ลอว์เรนซ์และอีกสองภาษาใช้ในอลาสก้าตะวันตก อลาสก้าตะวันตกเฉียงใต้ และอลาสก้าตอนกลางตอนใต้ตะวันตกภาษาไซเรนิกที่สูญพันธุ์ไปแล้วก็อยู่ในสาขาเอสกิโมอันเช่นกัน

มีทฤษฎีหลากหลายที่ถูกเสนอขึ้นเพื่ออธิบายที่มาทางนิรุกติศาสตร์ของคำว่าEskimo [ ^{22 ] [ 23 ] [ 24 ] [ 25 ] [ 26 ] [ 3 ] ตาม}ที่Ives Goddard นักภาษาศาสตร์ของ Smithsonian กล่าวไว้ ในทางนิรุกติศาสตร์ คำนี้มาจาก คำว่า ayas̆kimew ในภาษา Innu-aimun (Montagnais) ซึ่งหมายถึง 'คนที่ผูกเชือกรองเท้าหิมะ ' ^{[ 27 ] [ 28 ] [ 29 ]}และมีความเกี่ยวข้องกับhusky (สุนัขพันธุ์หนึ่ง) ^{[ 30 ]}คำว่าassime·wหมายถึง 'เธอผูกเชือกรองเท้าหิมะ' ในภาษา Innu และ ผู้พูด ภาษา Innuเรียก ชาว Mi'kmaq ที่อยู่ใกล้เคียงโดยใช้คำที่ ฟังดูเหมือนeskimo ^{[ 31 ] [ 32 ]}การตีความนี้ได้รับการยืนยันโดยทั่วไปจากแหล่งข้อมูลทางวิชาการล่าสุด^{[ 33 ]}

ในปี พ.ศ. 2521 โฮเซ่ เมลฮอตนักมานุษยวิทยาชาวควิเบกผู้พูดภาษาอินนู-ไอมุน (มอนตาเนส์) ได้ตีพิมพ์บทความที่เสนอว่าเอสกิโมหมายถึง 'ผู้คนที่พูดภาษาที่แตกต่าง' ^{[ 34 ] [ 35 ]}พ่อค้าชาวฝรั่งเศสที่พบกับชาวอินนู (มอนตาเนส์) ในพื้นที่ทางตะวันออกได้นำคำของพวกเขามาใช้เรียกผู้คนทางตะวันตกและสะกดเป็นEsquimauหรือEsquimauxในการถอดเสียง^{[ 36 ]}

บางคนมองว่า คำ ว่า Eskimoเป็นคำที่ไม่สุภาพ เพราะโดยทั่วไปแล้วมักถูกมองว่าหมายถึง^{[ 35 ] [ 37 ] [ 38 ]} 'ผู้กินเนื้อดิบ' ในภาษาอัลกอนควิน ซึ่งเป็นภาษาที่ใช้กันทั่วไป ในหมู่ผู้คนตามแนวชายฝั่งมหาสมุทรแอตแลนติก^{[ 28 ] [ 39 ] [ 40 ]} ผู้พูดภาษา ครีที่ไม่ระบุชื่อคนหนึ่งแนะนำว่าคำดั้งเดิมที่เพี้ยนมาเป็น Eskimo อาจจะเป็นaskamiciw (หมายถึง 'เขากินมันดิบ') ชาวอินูอิตถูกกล่าวถึงในตำราครีบางเล่มว่าaskipiw (หมายถึง 'กินบางสิ่งดิบ') ^{[ 4 ] [ 39 ] [ 40 ] [ 41 ] [ 42 ] [ 43 ]}อย่างไรก็ตาม คำนี้ยังคงมีความหมายในเชิงดูหมิ่นสำหรับชาวอินูอิตและยูพิกจำนวนมาก^{[ 28 ] [ 39 ] [ 44 ] [ 45 ]}

หนึ่งในการใช้คำภาษาฝรั่งเศสEsquimaux ครั้งแรกที่ตีพิมพ์ มาจากหนังสือA Journey from Prince of Wales's Fort in Hudson's Bay to the Northern Ocean in the Years 1769, 1770, 1771, 1772ของSamuel Hearneซึ่งตีพิมพ์ครั้งแรกในปี 1795 ^{[ 46 ]}

คำว่าเอสกิโมยังคงถูกใช้โดยผู้คนเพื่อครอบคลุมถึงชาวอินูอิตและยูพิก รวมถึงชนพื้นเมืองอื่นๆ หรือชาวอะแลสกาพื้นเมืองและชาวไซบีเรียด้วย^{[ 27 ] [ 44 ] [ 47 ]}ในศตวรรษที่ 21 การใช้งานในอเมริกาเหนือลดลง^{[ 28 ] [ 45 ]}มีความแตกต่างทางด้านภาษา ชาติพันธุ์ และวัฒนธรรมระหว่างชาวยูพิกและชาวอินูอิต

ในแคนาดาและกรีนแลนด์ และในระดับหนึ่งในอลาสก้า คำว่าเอสกิโมส่วนใหญ่ถูกมองว่าเป็นการดูหมิ่น และถูกแทนที่อย่างกว้างขวางด้วยคำว่าอินูอิต^{[ 28 ] [ 41 ] [ 42 ] [ 48 ]}หรือคำเฉพาะสำหรับกลุ่มหรือชุมชนใดชุมชนหนึ่ง^{[ 28 ] [ 49 ] [ 50 ] [ 51 ]}ส่งผลให้เกิดแนวโน้มที่คนที่ไม่ใช่ชนพื้นเมืองบางคนเชื่อว่าพวกเขาควรใช้คำว่าอินูอิตแม้แต่กับชาวยูพิก ซึ่งไม่ใช่ชาวอินูอิต^{[ 28 ]}

โดยทั่วไป ชาวเอสกิโมกรีนแลนด์เรียกตัวเองว่าชาวกรีนแลนด์ ( KalaallitหรือGrønlændere ) และพูดภาษากรีนแลนด์และภาษาเดนมาร์ก^{[ 28 ] [ 52 ]}กรีนแลนด์ เอสกิโม อยู่ในสามกลุ่ม: Kalaallitทางตะวันตกของกรีนแลนด์ซึ่งพูดKalaallisut ; ^{[ 52 ]} Tunumiit ของTunu (กรีนแลนด์ตะวันออก) ซึ่งพูดTunumiit oraasiat ("กรีนแลนด์ ตะวันออก "); และชาวอินูฮุตทางตอนเหนือของเกาะกรีนแลนด์ที่พูดภาษาอินุกตุน

คำว่าเอสกิโมเป็นคำที่มีความหมายเชิงเหยียดเชื้อชาติในแคนาดา^{[ 53 ] [ 54 ]}ในเขตอาร์กติกตอนกลางของแคนาดา คำว่าอินูอินนาคเป็นคำที่นิยมใช้มากกว่า^{[ 55 ]}และในเขตอาร์กติกตะวันออกของแคนาดาเรียกว่าอิ นูอิต ภาษาดังกล่าวมักเรียกว่าอินุกติทุตแม้ว่าจะมีการใช้ชื่อเรียกเฉพาะถิ่นอื่นๆ ด้วยก็ตาม

มาตรา 25 ^{[ 56 ]}ของกฎบัตรสิทธิและเสรีภาพของแคนาดาและมาตรา 35 ^{[ 57 ]}ของพระราชบัญญัติรัฐธรรมนูญปี 1982 รับรองว่าชาวอินูอิตเป็นกลุ่มชนพื้นเมืองที่มีลักษณะเฉพาะในแคนาดาแม้ว่า คำว่า อินูอิตจะใช้ได้กับชาวเอสกิโมทั้งหมดในแคนาดาและกรีนแลนด์ แต่ก็ไม่เป็นเช่นนั้นในอลาสก้าและไซบีเรีย ในอลาสก้า คำว่าเอสกิโมยังคงถูกใช้อยู่ เพราะรวมถึงทั้งชาวอินูเปียต (เอกพจน์: อินูเปียก) ซึ่งเป็นชาวอินูอิต และชาวยูพิกซึ่งไม่ใช่ชาว อินูอิต ^{[ 28 ]}

คำว่าAlaska Nativeครอบคลุม (และภายใต้กฎหมายของสหรัฐอเมริกาและอะแลสกา รวมถึงมรดกทางภาษาและวัฒนธรรมของอะแลสกา หมายถึง) ชนพื้นเมืองทั้งหมดของอะแลสกา^{[ 1 ]}ซึ่งไม่เพียงแต่รวมถึงชาว Iñupiat (ชาวอินูอิตอะแลสกา) และชาว Yupik เท่านั้น แต่ยังรวมถึงกลุ่มต่างๆ เช่น ชาว Aleut ซึ่งมีบรรพบุรุษร่วมกันเมื่อไม่นานมานี้ รวมถึงชนพื้นเมืองที่ไม่เกี่ยวข้องกันเป็นส่วนใหญ่^{[ 58 ]}ของชายฝั่งแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือและ ชาว Athabaskan อะแลสกาเช่นชาว Eyakคำว่าAlaska Nativeมีการใช้งานทางกฎหมายที่สำคัญในอะแลสกาและส่วนอื่นๆ ของสหรัฐอเมริกา อันเป็นผลมาจากพระราชบัญญัติการชดเชยสิทธิเรียกร้องของชนพื้นเมืองอะแลสกาปี 1971 คำนี้ไม่ใช้กับชาวอินูอิตหรือชาว Yupik ที่มีต้นกำเนิดนอกรัฐ ด้วยเหตุนี้ คำว่า Eskimo จึงยังคงใช้ในอะแลสกา^{[ 59 ] [ 27 ]}มีการเสนอคำอื่นๆ ที่ใช้แทนกันได้ เช่นInuit-Yupik ^{[ 60 ]}แต่ไม่มีคำใดได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวาง ในช่วงต้นศตวรรษที่ 21 มีการประมาณการจำนวนประชากรเชื้อสายเอสกิโมมากกว่า 135,000 คน โดยประมาณ 85,000 คนอาศัยอยู่ในอเมริกาเหนือ 50,000 คนในกรีนแลนด์ และที่เหลืออาศัยอยู่ในไซบีเรีย^{[ 27 ]}

ในปี พ.ศ. 2520 การประชุม Inuit Circumpolar Conference (ICC) ที่Utqiaġvik รัฐอะแลสกา (ในขณะนั้นคือ Barrow รัฐอะแลสกา) ได้นำ คำว่า Inuit มาใช้อย่างเป็นทางการ เพื่อเรียกชนพื้นเมืองทั้งหมดที่อาศัยอยู่รอบขั้วโลก โดยไม่คำนึงถึงมุมมองในท้องถิ่นเกี่ยวกับคำที่เหมาะสม พวกเขาลงมติให้เปลี่ยนคำว่าEskimo เป็น Inuit [ ^{61 ] แม้}ในเวลานั้น การกำหนดเช่นนี้ก็ยังไม่ได้รับการยอมรับจากทุกคน^{[ 28 ] [ 36 ]}ส่งผลให้รัฐบาลแคนาดาได้เปลี่ยนคำว่าEskimoเป็นInuit ( Inukในรูปเอกพจน์)

กฎบัตร ICC กำหนดให้ชาวอินูอิตรวมถึง "ชาวอินูเปียต ยูพิก (อะแลสกา) อินูอิต อินูวิอาลูอิต (แคนาดา) คาลาอัลลิต (กรีนแลนด์) และยูพิก (รัสเซีย)" ^{[ 62 ]}แม้ว่า ICC จะตัดสินใจใช้คำว่าอินูอิต ในปี 1977 แต่ชาวยูพิกทั้งหมดหรือแม้แต่ส่วนใหญ่ก็ไม่ได้ยอมรับคำนี้^{[ 61 ]}

ในปี 2010 ICC ได้ผ่านมติซึ่งเรียกร้องให้นักวิทยาศาสตร์ใช้คำว่าInuitและPaleo-Inuitแทนคำว่าEskimoหรือPaleo- Eskimo ^{[ 63 ]}

ในบทความวิจารณ์ในวารสารArctic ปี 2015 นักโบราณคดีชาวแคนาดา Max Friesen ได้โต้แย้งว่านักโบราณคดีในแถบอาร์กติกควรปฏิบัติตาม ICC และใช้Paleo-InuitแทนPaleo-Eskimo [ ^{64 ] ใน}ปี 2016 Lisa Hodgetts และ บรรณาธิการ Arctic Patricia Wells ได้เขียนไว้ว่า: "ในบริบทของแคนาดา การใช้คำใดๆ ที่รวมถึงEskimo อย่างต่อเนื่อง อาจเป็นอันตรายต่อความสัมพันธ์ระหว่างนักโบราณคดีกับชุมชน Inuit และ Inuvialuit ซึ่งเป็นเจ้าบ้านของเราและเป็นพันธมิตรในการวิจัยของเรามากขึ้นเรื่อยๆ"

Hodgetts และ Wells แนะนำให้ใช้คำที่เฉพาะเจาะจงมากขึ้นเมื่อเป็นไปได้ (เช่นDorsetและGroswater ) และเห็นด้วยกับ Frieson ในการใช้ประเพณีของชาวอินูอิตเพื่อแทนที่Neo-Eskimoแม้ว่าพวกเขาจะตั้งข้อสังเกตว่าการแทนที่Palaeoeskimoยังคงเป็นคำถามที่เปิดกว้าง และได้หารือเกี่ยว กับ Paleo-Inuit , Arctic Small Tool Traditionและpre-Inuitรวมถึงคำยืมจากภาษาอินุกติทุต เช่นTuniitและSivullirmiutว่าเป็นไปได้^{[ 65 ]}

ในปี 2020 Katelyn Braymer-Hayes และเพื่อนร่วมงานได้โต้แย้งในวารสาร Journal of Anthropological Archaeologyว่ามี "ความจำเป็นอย่างชัดเจน" ที่จะต้องเปลี่ยนคำว่าNeo-EskimoและPaleo-Eskimoโดยอ้างถึงมติของ ICC แต่การหาฉันทามติภายในบริบทของอะแลสกาโดยเฉพาะนั้นเป็นเรื่องยาก เนื่องจากชนพื้นเมืองอะแลสกาไม่ได้ใช้คำว่าInuitเพื่ออธิบายตนเอง และคำนี้ก็ไม่ได้ใช้ได้เฉพาะกับ Iñupiat และ Yupik ในอะแลสกาตามกฎหมายเท่านั้น ดังนั้นคำที่ใช้ในแคนาดาเช่นPaleo InuitและAncestral Inuitจึงไม่เป็นที่ยอมรับ^{[ 66 ]}

นักภาษาศาสตร์ชาวอเมริกันLenore Grenobleได้อ้างอิงถึงมติของ ICC อย่างชัดเจนและใช้Inuit–YupikแทนEskimoในส่วนที่เกี่ยวข้องกับสาขาภาษา^{[ 67 ] [ 68 ]}

หลักฐานทางพันธุกรรมบ่งชี้ว่าทวีปอเมริกาได้รับการตั้งถิ่นฐานจากเอเชียตะวันออกเฉียงเหนือเป็นหลายระลอก ในขณะที่ชนพื้นเมืองอเมริกันส่วนใหญ่สามารถสืบย้อนไปถึงการอพยพครั้งแรกของชาวพาเลโออินเดียนได้แต่ประชากรนา-เดเน อินูอิตและ ชน พื้นเมืองอะแลสกาแสดงให้เห็นถึงการผสมผสานจากประชากรที่แตกต่างกันซึ่งอพยพเข้ามาในอเมริกาในภายหลังและมีความเชื่อมโยงอย่างใกล้ชิดกับผู้คนในเอเชียตะวันออกเฉียงเหนือ (เช่นชุกชี ) และมีความเชื่อมโยงกับชนพื้นเมืองอเมริกันส่วนใหญ่ในระดับที่ห่างไกลออกไปเท่านั้น สำหรับ ผู้พูดภาษา เอสกิโม-อะเลอุต ในปัจจุบัน องค์ประกอบบรรพบุรุษในภายหลังนี้ประกอบขึ้นเกือบครึ่งหนึ่งของจีโนมของพวกเขา^{[ 69 ]} ประชากร พาเลโอเอสกิโมโบราณมีความแตกต่างทางพันธุกรรมจากประชากรรอบขั้วโลกในปัจจุบัน แต่ในที่สุดก็สืบเชื้อสายมาจากกลุ่มเอเชียตะวันออกเฉียงเหนือเดียวกัน^{[ 70 ]}เป็นที่เข้าใจกันว่าชนชาติโบราณเหล่านี้บางส่วนหรือทั้งหมดได้อพยพข้ามทะเลชุกชีไปยังอเมริกาเหนือในช่วงยุคก่อนยุคหินใหม่ ประมาณ 5,000 ถึง 10,000 ปีที่แล้ว^{[ 71 ]}เชื่อกันว่าบรรพบุรุษของชาวอะลูท อาศัยอยู่ใน หมู่เกาะอะลูเชียนเมื่อ 10,000 ปีที่แล้ว^{[ 72 ]}

วัฒนธรรมPaleo-Eskimoที่เก่าแก่ที่สุดที่ระบุได้อย่างชัดเจน ( Early Paleo-Eskimo ) มีอายุย้อนไปถึง 5,000 ปีที่แล้ว^{[ 70 ]}ชนพื้นเมืองดั้งเดิมหลายกลุ่มเคยอาศัยอยู่ในภูมิภาคขั้วโลกเหนือของไซบีเรียตะวันออก อลาสก้า และแคนาดา (ถึงแม้ว่าอาจจะไม่ได้อยู่ในกรีนแลนด์) ^{[ 73 ]}ดูเหมือนว่าชาว Paleo-Eskimo จะพัฒนาขึ้นในอลาสก้าจากผู้คนที่เกี่ยวข้องกับประเพณีการใช้เครื่องมือขนาดเล็กในแถบอาร์กติกของเอเชียตะวันออก ซึ่งบรรพบุรุษของพวกเขาน่าจะอพยพมายังอลาสก้าอย่างน้อย 3,000 ถึง 5,000 ปีที่แล้ว^{[ 74 ]}

ภาษาและวัฒนธรรมยูพิกในอลาสก้าพัฒนาขึ้นในสถานที่ โดยเริ่มต้นจากวัฒนธรรมพื้นเมือง ดั้งเดิม ก่อนยุคดอร์เซ็ต ที่พัฒนาขึ้นในอลาสก้า เมื่ออย่างน้อย 4,000 ปีที่แล้ว วัฒนธรรมอูนางันของชาว อะลูตก็มีความแตกต่างออกไป โดยทั่วไปแล้วไม่ถือว่าเป็นวัฒนธรรมเอสกิโม อย่างไรก็ตาม มีความเป็นไปได้ที่ชาวดอร์เซ็ต จะมีต้นกำเนิดมาจากอะลูเชียน ^{[ 70 ]}ซึ่งในทางกลับกันก็เป็นบรรพบุรุษที่เป็นไปได้ของชาวอินูอิตและยูพิกในปัจจุบัน^{[ 71 ]}

เมื่อประมาณ 1,500 ถึง 2,000 ปีก่อน ปรากฏว่าในอลาสก้าตะวันตกเฉียงเหนือ มีรูปแบบที่แตกต่างกันอีกสองแบบเกิดขึ้น ภาษาอินูอิตกลายเป็นภาษาที่แตกต่าง และในช่วงหลายศตวรรษ ผู้พูดภาษานี้ได้อพยพข้ามอลาสก้าตอนเหนือ ผ่านแคนาดา และเข้าไปในกรีนแลนด์ วัฒนธรรมที่แตกต่างของชาวทูเล (ซึ่งได้รับอิทธิพลอย่างมากจากวัฒนธรรมเบอร์นิร์ก ) พัฒนาขึ้นในอลาสก้าตะวันตกเฉียงเหนือ มันแพร่กระจายอย่างรวดเร็วไปทั่วพื้นที่ที่ชาวเอสกิโมอาศัยอยู่ แม้ว่าจะไม่ได้ถูกนำไปใช้โดยพวกเขาทั้งหมดก็ตาม^{[ 75 ]}

กลุ่มภาษา เอสกิโม-อะเลุต (หรือที่รู้จักกันในชื่อเอสกาเลุตหรืออินูอิต-ยูพิก-อูนางัน) ประกอบด้วยสาขาที่เกี่ยวข้องสองสาขา ได้แก่ สาขา อะเลุต (อูนางัน) และสาขาอินูอิต-ยูพิก^{[ 76 ]}

จำนวนกรณีทางไวยากรณ์แตกต่างกันไป โดยภาษาอะเลุตมีระบบกรณีทางไวยากรณ์ที่ลดลงอย่างมากเมื่อเทียบกับภาษาในกลุ่มย่อยอินูอิต-ยูพิก ภาษาอินูอิต-ยูพิก-อูนางันมีเสียงระเบิดไร้เสียงที่ตำแหน่งริมฝีปาก เพดานอ่อน และลิ้นไก่ในทุกภาษายกเว้นภาษาอะเลุต ซึ่งสูญเสียเสียงหยุดริมฝีปากไป แต่ยังคงเสียงนาสิก ไว้ ในกลุ่มย่อยอินูอิต-ยูพิกยัง มีเสียงเสียด แทรก ข้างลิ้นไก่ไร้เสียงอีกด้วย

กลุ่มย่อยภาษาอินูอิต-ยูพิกประกอบด้วยกลุ่มย่อยภาษาอินูอิตและยูพิก^{[ 77 ]}ภาษาไซเรนิกซึ่งแทบจะสูญพันธุ์ไปแล้ว บางครั้งถูกมองว่าเป็นสาขาที่สามของกลุ่มภาษาอินูอิต-ยูพิก แหล่งข้อมูลอื่น ๆ ถือว่าเป็นกลุ่มที่อยู่ในสาขายูพิก^{[ 77 ] [ 78 ]}

ภาษาอินูอิตประกอบด้วยกลุ่มภาษาถิ่นหรือห่วงโซ่ภาษาถิ่นที่ทอดยาวจากอูนาลาคลิทและนอร์ตันซาวด์ในอลาสก้า ข้ามอลาสก้าตอนเหนือและแคนาดา และไปทางตะวันออกถึงกรีนแลนด์ การเปลี่ยนแปลงจากภาษาถิ่นตะวันตก (อินูเปียก) ไปสู่ภาษาถิ่นตะวันออกนั้นมีลักษณะเด่นคือการละทิ้งลักษณะที่เกี่ยวข้องกับภาษายูพิกที่หลงเหลืออยู่ การกลืนเสียงพยัญชนะที่เพิ่มขึ้น (เช่นkumluซึ่งหมายถึง "นิ้วโป้ง" เปลี่ยนเป็นkuvluเปลี่ยนเป็นkublu เปลี่ยน เป็นkullukเปลี่ยนเป็นkulluq ^{[ 79 ]} ) และการยืดเสียงพยัญชนะที่เพิ่มขึ้น รวมถึงการเปลี่ยนแปลงคำศัพท์ ดังนั้น ผู้พูดภาษาถิ่นอินูอิตสองภาษาที่อยู่ติดกันมักจะสามารถเข้าใจกัน ได้แต่ผู้พูดภาษาถิ่นที่อยู่ห่างไกลกันบนกลุ่มภาษาถิ่นจะมีปัญหาในการเข้าใจกัน^{[ 78 ]} ภาษา ถิ่นคาบสมุทรเซวาร์ด ในอลาสก้าตะวันตก ซึ่งวัฒนธรรม อินูเปียตส่วนใหญ่ตั้งรกรากอยู่มาได้ไม่ถึง 500 ปี ได้รับผลกระทบอย่างมากจากอิทธิพลทางสัทวิทยาจากภาษายูพิก ภาษาถิ่นกรีนแลนด์ตะวันออกซึ่งอยู่ปลายสุดของเขตอินูอิต มีการเปลี่ยนแปลงคำศัพท์อย่างมีนัยสำคัญเนื่องจากรูปแบบเฉพาะของการหลีกเลี่ยงชื่อตามพิธีกรรม^{[ 77 ] [ 78 ]}

ในทางชาติพันธุ์ชาวเอสกิโมกรีนแลนด์อยู่ในสามกลุ่ม: Kalaallitทางตะวันตกของเกาะกรีนแลนด์ ซึ่งพูดภาษาKalaallisut ; ^{[ 52 ]}ตูนูมิตแห่งทูนู (กรีนแลนด์ตะวันออก) ซึ่งพูดภาษาตูนูมิท oraasiat ("กรีนแลนด์ตะวันออก") และภาษาอินูฮุยต์ทางตอนเหนือของกรีนแลนด์ ซึ่งพูดภาษาอินุกตุน

ในทางตรงกันข้ามภาษา Yupikทั้งสี่ ภาษา ได้แก่ Alutiiq (Sugpiaq), Central Alaskan Yup'ik , Naukan (Naukanski) และSiberian Yupikเป็นภาษาที่แตกต่างกันโดยมีความแตกต่างทางด้านเสียง รูปแบบคำ และคำศัพท์ พวกมันแสดงให้เห็นถึงความเข้าใจซึ่งกันและกันที่จำกัด^{[ 77 ]}นอกจากนี้ ทั้ง Alutiiq และ Central Yup'ik ยังมีความหลากหลายของสำเนียงอย่างมาก ภาษา Yupik ทางเหนือสุด ได้แก่ Siberian Yupik และ Naukan Yupik มีความใกล้เคียงกับภาษา Inuit เพียงเล็กน้อยเมื่อเทียบกับ Alutiiq ซึ่งเป็นภาษา Yupik ทางใต้สุด แม้ว่าโครงสร้างทางไวยากรณ์ของภาษา Yupik และ Inuit จะคล้ายคลึงกัน แต่ก็มีความแตกต่างกันอย่างชัดเจนในด้านเสียง ความแตกต่างของคำศัพท์ระหว่าง Inuit กับภาษา Yupik ใดภาษาหนึ่งนั้นมากกว่าระหว่างภาษา Yupik สองภาษาใดๆ^{[ 78 ]}แม้แต่ความแตกต่างทางภาษาถิ่นภายใน Alutiiq และ Central Alaskan Yup'ik บางครั้งก็ยังค่อนข้างมากสำหรับสถานที่ที่อยู่ใกล้กันทางภูมิศาสตร์^{[ 78 ]}

แม้ว่าประชากรผู้พูดภาษา Naukan จะมีจำนวนค่อนข้างน้อย แต่เอกสารเกี่ยวกับภาษานี้ย้อนกลับไปถึงปี 1732 ในขณะที่ภาษา Naukan พูดกันเฉพาะในไซบีเรียเท่านั้น ภาษานี้ทำหน้าที่เป็นตัวกลางระหว่างภาษาอะแลสกา 2 ภาษา ได้แก่ ภาษา Yupik ไซบีเรียและภาษา Yup'ik กลาง^{[ 80 ]}

ภาพรวมของตระกูลภาษาอินูอิต-ยูพิค-อูนางัน มีดังต่อไปนี้:

นักภาษาศาสตร์ชาวอเมริกันLenore Grenobleได้อ้างอิงถึงมติของ ICC อย่างชัดเจนและใช้Inuit–YupikแทนEskimoในส่วนที่เกี่ยวข้องกับสาขาภาษา^{[ 67 ]}

นักภาษาศาสตร์ถกเถียงกันมานานแล้วว่าภาษาอินูอิต-ยูพิค-อูนางันมีคำศัพท์เกี่ยวกับหิมะจำนวนมากผิดปกติหรือไม่ ภาษาเหล่านี้หลายภาษามีคำศัพท์มากกว่าห้าสิบคำสำหรับหิมะประเภทต่างๆ ทั้งเพราะมีรากศัพท์สำหรับน้ำแข็งมากกว่า และเนื่องจากมีระบบการสร้างคำที่ หลากหลาย เพื่อสร้างคำศัพท์เพิ่มเติม ดังนั้นจึงขึ้นอยู่กับนิยามของคำว่า "คำ" ^{[ 81 ]}

ชาวอินูอิตอาศัยอยู่ตาม ชายฝั่ง อาร์กติกและทะเลเบริง ตอนเหนือ ของอะแลสกาในสหรัฐอเมริกา และชายฝั่งอาร์กติกของดินแดนตะวันตกเฉียงเหนือนูนาวุตควิเบกและแลบราดอร์ในแคนาดา และกรีนแลนด์ (ซึ่งเกี่ยวข้องกับเดนมาร์ก) จนกระทั่งเมื่อไม่นานมานี้ วัฒนธรรมในพื้นที่นี้มีความคล้ายคลึงกันอย่างมาก โดยดั้งเดิมแล้วพวกเขาพึ่งพาปลา สัตว์เลี้ยง ลูกด้วยนมในทะเลและสัตว์บกเป็นอาหาร ความร้อน แสงสว่าง เครื่องนุ่งห่ม และเครื่องมือ แหล่งอาหารหลักของพวกเขาคือแมวน้ำ วาฬ ไขมันวาฬ วอลรัส และปลา ซึ่งพวกเขาล่าโดยใช้ฉมวกบนน้ำแข็ง^{[ 27 ]}เครื่องนุ่งห่มประกอบด้วยเสื้อคลุมที่ทำจากหนังหมาป่าและหนังกวางเรนเดียร์เพื่อปรับให้เข้ากับอุณหภูมิต่ำ^{[ 83 ]}พวกเขายังคงรักษาวัฒนธรรมอินูอิตที่ เป็นเอกลักษณ์เอาไว้

ชาวอินuit ของกรีนแลนด์คิดเป็นร้อยละ 90 ของประชากรกรีนแลนด์^{[ 17 ]}พวกเขาแบ่งออกเป็นสามกลุ่มหลัก:

• Kalaallitจากกรีนแลนด์ตะวันตก ผู้พูดภาษาKalaallisut
• ตูนูมิทแห่งกรีนแลนด์ตะวันออก ผู้พูดภาษาตูนูมิซุต
• อินูฮุยต์ทางตอนเหนือของเกาะกรีนแลนด์ ซึ่งพูดภาษาอินุกตุนหรือเอสกิโมขั้วโลก^{[ 52 ]}

ชาวอินูอิตในแคนาดาส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในอินูอิตนูนันกัต (แปลว่า "ดินแดน น้ำ และน้ำแข็งของชาวอินูอิต" ^{[ 84 ]} ) ซึ่งเป็นบ้านเกิดดั้งเดิมของพวกเขา แม้ว่าบางคนจะอาศัยอยู่ในภาคใต้ของแคนาดา อินูอิตนูนันกัตครอบคลุมตั้งแต่ชายแดนยูคอน-อะแลสกาทางตะวันตก ข้ามอาร์กติกไปจนถึงแลบราดอร์ตอนเหนือ

ชาวอินูวิอาลูอิตอาศัยอยู่ในเขตการตั้งถิ่นฐานของอินูวิอาลูอิต ซึ่ง เป็นส่วนเหนือของยูคอนและดินแดนตะวันตกเฉียงเหนือครอบคลุมไปถึงอ่าวอามุนด์เซนและ ชายแดน นูนาวุตและรวมถึงหมู่เกาะอาร์กติกทางตะวันตกของแคนาดาขอบเขตที่ดินนี้ได้รับการกำหนดขึ้นในปี 1984 โดยข้อตกลงขั้นสุดท้ายของอินูวิอาลูอิต

ชาวอินูอิตส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในนูนาวุต ( ดินแดนของแคนาดา ) นูนาวิก (ตอนเหนือของควิเบก ) และนูนาเซียวุต (เขตการตั้งถิ่นฐานของชาวอินูอิตในแลบราดอร์ ) ^{[ 16 ] [ 85 ] [ 86 ] [ 87 ]}

ชาว Iñupiat เป็นชาวอินูอิตในเขตNorthwest ArcticและNorth Slope ของอะแลสกา และภูมิภาค ช่องแคบบีริงรวมถึงคาบสมุทรเซวาร์ด^{[ 88 ]} เมือง Utqiaġvik ซึ่ง เป็นเมืองที่อยู่เหนือสุดของสหรัฐอเมริกา ตั้งอยู่เหนือเส้นอาร์กติกเซอร์เคิลและอยู่ในภูมิภาค Iñupiat ภาษาของพวกเขาเรียกว่าIñupiaq ^{[ 89 ]}ชุมชนปัจจุบันของพวกเขารวมถึง 34 หมู่บ้านทั่วIñupiat Nunaŋat (ดินแดน Iñupiaq) รวมถึงหมู่บ้านอะแลสกา 7 แห่ง ในเขต North Slopeซึ่งสังกัดArctic Slope Regional Corporationหมู่บ้าน 11 แห่งในเขต Northwest Arcticและหมู่บ้าน 16 แห่งที่สังกัดBering Straits Regional Corporation ^{[ 90 ]}

ชาว Yupik เป็นชนพื้นเมืองหรือชนดั้งเดิมที่อาศัยอยู่ตามชายฝั่งทางตะวันตกของอะแลสกา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในบริเวณ สามเหลี่ยมปากแม่น้ำ ยูคอน - คัสโคควิมและตามแม่น้ำคัสโคควิม ( ชาว Yupik แห่งอะแลสกาตอนกลาง ); ในอะแลสกาตอนใต้ (ชาวAlutiiq ); และตามชายฝั่งตะวันออกของชูคอตกาในตะวันออกไกลของรัสเซียและเกาะเซนต์ลอว์เรนซ์ในอะแลสกาตะวันตก (ชาวYupik แห่งไซบีเรีย ) ^{[ 91 ]} เศรษฐกิจ ของชาว Yupik นั้นถูกครอบงำอย่างมากจากการล่าสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในทะเลโดยเฉพาะแมวน้ำวอลรัสและวาฬ^{[ 92 ]}

Alutiiq (ออกเสียง/ ə ˈ l uː t ɪ k / ə- LOO -tikในภาษาอังกฤษ; จาก ภาษา รัสเซียPromyslenniki Алеутъ, " Aleut "; ^{[ 93 ] [ 94 ]} [ ^{95 ] พหูพจน์ มัก}เป็น "Alutiit") หรือเรียกตามชื่อบรรพบุรุษของพวกเขาSugpiaq ( / ˈ s ʊ ɡ ˌ b j ɑː k / SUUG -byahkหรือ/ ˈ s ʊ ɡ p i ˌ æ k / SUUG -pee- AK ; พหูพจน์ซึ่งมักเป็น "Sugpiat" เช่นเดียวกับ Pacific Eskimo หรือ Pacific Yupik เป็นกลุ่มชนพื้นเมือง Yupikซึ่งเป็นหนึ่งในแปดกลุ่มของชาวอะแลสกาที่อาศัยอยู่ทางชายฝั่งตอนใต้ตอนกลางของภูมิภาค^{[ 96 ]}

ดินแดนดั้งเดิมของพวกเขามีอายุย้อนไปกว่า 7,500 ปี และรวมถึงพื้นที่ต่างๆ เช่นPrince William Soundและคาบสมุทร Kenai ตอนนอก ( Chugach Sugpiaq ) หมู่เกาะ Kodiakและคาบสมุทร Alaska ( Koniag Alutiiq ) ในช่วงต้นทศวรรษ 1800 มีหมู่บ้าน Alutiiq มากกว่า 60 แห่งในหมู่เกาะ Kodiak โดยมีประชากรประมาณ 13,000 คน ปัจจุบันมีชาว Alutiiq มากกว่า 4,000 คนอาศัยอยู่ในอลาสก้า^{[ 97 ]}

ภาษา Alutiiq ค่อนข้างใกล้เคียงกับภาษาที่ชาว Yupik พูดใน พื้นที่ Bethel รัฐอะแลสกาแต่ถือว่าเป็นภาษาที่แตกต่างออกไป โดยมีสำเนียงหลักสองสำเนียง ได้แก่ สำเนียง Koniag ซึ่งพูดกันบนคาบสมุทรอะแลสกาและบนเกาะ Kodiakและสำเนียง Chugach ซึ่งพูดกันทางตอนใต้ของคาบสมุทร KenaiและในPrince William Soundผู้อยู่อาศัยในNanwalekซึ่งตั้งอยู่ทางตอนใต้ของคาบสมุทร Kenai ใกล้กับSeldoviaพูดภาษาที่พวกเขาเรียกว่า Sugpiaq พวกเขาสามารถเข้าใจผู้ที่พูดภาษา Yupik ใน Bethel ได้ ด้วยประชากรประมาณ 3,000 คน และจำนวนผู้พูดหลายร้อยคน ชุมชน Alutiiq กำลังทำงานเพื่อฟื้นฟูภาษาของพวกเขา^{[ 98 ]}

Yup'ikที่มีเครื่องหมายอะพอสโทรฟี หมายถึงผู้พูดภาษา Central Alaskan Yup'ikซึ่งอาศัยอยู่ในอลาสก้าตะวันตกและอลาสก้าตะวันตกเฉียงใต้ ตั้งแต่ทางใต้ของNorton Soundไปจนถึงฝั่งเหนือของอ่าว Bristolบนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำ Yukon–Kuskokwimและบนเกาะ Nelsonการใช้เครื่องหมายอะพอสโทรฟีในชื่อYup'ikเป็นธรรมเนียมการเขียนเพื่อแสดงการออกเสียงp ที่ยาว แต่ก็มีการออกเสียงแบบเดียวกันในภาษา Yupik อื่นๆ ด้วย ในบรรดา ภาษาพื้นเมืองอลาสก้าทั้งหมด ภาษา Central Alaskan Yup'ik มีผู้พูดมากที่สุด โดยมีผู้พูดประมาณ 10,000 คน จากประชากร Yup'ik ทั้งหมด 21,000 คน ภาษาถิ่นทั้ง ^ห้าของ Central Alaskan Yup'ik ได้แก่ General Central Yup'ik และภาษาถิ่น Egegik, Norton Sound, Hooper Bay-Chevak และ Nunivak ในสองภาษาถิ่นหลัง ทั้งภาษาและผู้คนเรียกว่าCup'ik [ ^{99 ]}

ชาวไซบีเรียนยูพิคอาศัยอยู่ตามแนวชายฝั่งทะเลเบริงของคาบสมุทรชุกชีในไซบีเรียทางตะวันออกไกลของรัสเซีย^{[ 78 ]}และในหมู่บ้านแกมเบลล์และซาโวองกาบนเกาะเซนต์ลอว์เรนซ์ในอลาสก้า^{[ 100 ]}ภาษาไซบีเรียนยูพิคตอนกลางที่พูดบนคาบสมุทรชุกชีและบนเกาะเซนต์ลอว์เรนซ์นั้นเกือบจะเหมือนกัน ชาวไซบีเรียนยูพิคประมาณ 1,050 คนจากประชากรทั้งหมด 1,100 คนในอลาสก้าพูดภาษานี้ได้ เป็นภาษาแรกในบ้านของเด็กส่วนใหญ่บนเกาะเซนต์ลอว์เรนซ์ ในไซบีเรีย ชาวไซบีเรียนยูพิคประมาณ 300 คนจากทั้งหมด 900 คนยังคงเรียนและศึกษาภาษานี้อยู่ แม้ว่าจะไม่ได้เรียนเป็นภาษาแรกสำหรับเด็กอีกต่อไปแล้ว^{[ 100 ]}

ชาวนาอูกันประมาณ 70 คนจาก 400 คนยังคงพูดภาษานาอูกันสกี ชาวนาอูกันมีถิ่นกำเนิดบนคาบสมุทรชูคอตในเขตปกครองตนเองชูคอตกาในไซบีเรีย^{[ 78 ]}แม้ว่าประชากรผู้พูดภาษานาอูกันจะมีจำนวนค่อนข้างน้อย แต่เอกสารเกี่ยวกับภาษานี้ย้อนกลับไปถึงปี 1732 แม้ว่าภาษานาอูกันจะพูดกันเฉพาะในไซบีเรีย แต่ภาษานี้ทำหน้าที่เป็นตัวกลางระหว่างสองภาษาในอลาสก้า ได้แก่ ภาษาเอสกิโมยูพิกไซบีเรียและภาษาเอสกิโมยูพิกกลาง^{[ 80 ]}

ผู้พูดภาษาไซบีเรียนยูพิกบางกลุ่มเคยพูดภาษาอินูอิต-ยูพิกที่แตกต่างออกไปในอดีต ก่อนที่จะเกิดการเปลี่ยนแปลงทางภาษาผู้พูดภาษาไซเรนิก ในอดีตเหล่านี้ อาศัยอยู่ในถิ่นฐานของไซเรนิกิอิมทุค และหมู่บ้านเล็กๆ บางแห่งที่ทอดยาวไปทางตะวันตกจากไซเรนิกิไปตามชายฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของคาบสมุทรชุกชี^{[ 101 ]} พวกเขาอาศัยอยู่ในละแวกเดียวกับชาวไซบีเรีย น ยูพิกและชาวชุกชี

ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1895 อิมตุคเป็นชุมชนที่มีประชากรผสมระหว่างชาวไซเรนิกิและอุงกาซิกมิต^{[ 102 ]} (โดยกลุ่มหลังเป็นชาวไซบีเรียนยูพิก) วัฒนธรรมของชาวไซเรนิกิได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมของชาวชุกชี และภาษาก็แสดงให้เห็นถึงอิทธิพลของภาษาชุกชี^{[ 103 ]}ลวดลายในนิทานพื้นบ้านยังแสดงให้เห็นถึงอิทธิพลของวัฒนธรรมชุกชีอีกด้วย^{[ 104 ]}

ลักษณะเฉพาะข้างต้นของภาษาอินูอิต-ยูพิค (ซึ่งสูญพันธุ์ ไปแล้ว ) นี้ส่งผลให้ไม่สามารถเข้าใจกันได้แม้กระทั่งกับภาษาที่ใกล้เคียงที่สุด: ^{[ 105 ]}ในอดีต ไซเรนิกิ ต้องใช้ภาษาชุกชีที่ไม่เกี่ยวข้องเป็นภาษากลางในการสื่อสารกับชาวยูพิคไซบีเรีย^{[ 103 ]}

คำหลายคำถูกสร้างขึ้นจากรากศัพท์ ที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง จากภาษา Yupik ไซบีเรีย^{[ 106 ]}แต่แม้แต่ไวยากรณ์ก็มีลักษณะเฉพาะหลายประการที่แตกต่างกันไม่เพียงแต่ในกลุ่มภาษาอินูอิต-ยูพิกเท่านั้น แต่ยังเปรียบเทียบกับภาษาอะเลุตอีกด้วย ตัวอย่างเช่นไม่มีจำนวนคู่ ในภาษา Sirenik ในขณะที่ ภาษาอินูอิต-ยูพิก-อูนางัน ส่วนใหญ่ มีจำนวนคู่^{[ 107 ]}รวมถึงภาษา Yupikax ไซบีเรียที่อยู่ใกล้เคียงด้วย^{[ 108 ]}

ไม่ค่อยมีใครรู้เกี่ยวกับที่มาของความหลากหลายนี้ ลักษณะเฉพาะของภาษานี้อาจเป็นผลมาจากการแยกตัวออกจากกลุ่มอินูอิตและยูพิกอื่นๆ เป็นเวลานาน^{[ 109 ] [ 110 ]}และการติดต่อเฉพาะกับผู้พูดภาษาที่ไม่เกี่ยวข้องกันเป็นเวลาหลายศตวรรษ อิทธิพลของภาษาชุกชีนั้นชัดเจน^{[ 103 ]}

เนื่องจากปัจจัยทั้งหมดเหล่านี้ การจำแนกประเภทของภาษาไซเรนิกิยังไม่เป็นที่ยุติ: ^{[ 111 ]}บางครั้งภาษาไซเรนิกิถูกมองว่าเป็นสาขาที่สามของภาษาอินูอิต-ยูพิก (อย่างน้อยก็มีการกล่าวถึงความเป็นไปได้) ^{[ 111 ] [ 112 ] [ 113 ]}บางครั้งก็ถูกมองว่าเป็นกลุ่มที่อยู่ในสาขายูพิก^{[ 114 ] [ 115 ]}

• แคปแลน, ลอว์เรนซ์ ดี. (1990) "ภาษาของชาวอลาสก้าเอสกิโม" (PDF ) ใน Dirmid RF Collis (เอ็ด.) ภาษาอาร์กติก การตื่นขึ้น ผู้จัดจำหน่าย: UNESCO . หน้า  131– 158 ISBN 92-3-102661-5.
• เมโนฟชิคอฟ, เกออร์กี (1990). "การศึกษาภาษาและสำเนียงเอสกิโม-อะเลุตในปัจจุบัน: รายงานความคืบหน้า" (PDF) . ใน คอลลิส, ดิร์มิด อาร์เอฟ (บรรณาธิการ). ภาษาอาร์กติก การตื่นรู้ . เวนโดม: ยูเนสโก . หน้า  69–76 . ISBN 92-3-102661-5.
• นัตทอลล์, มาร์ค (2005). สารานุกรมอาร์กติก . นิวยอร์ก: รูทเลดจ์ . ISBN 978-1-57958-436-8.
• วาคติน, นิโคไล (1998). "ภาษาที่ใกล้สูญพันธุ์ในไซบีเรียตะวันออกเฉียงเหนือ: ภาษาไซบีเรียนยูพิกและภาษาอื่นๆ ของชูคอตกา"ใน เอริช คาสเตน (บรรณาธิการ). การศึกษาแบบสองวัฒนธรรมในภาคเหนือ: วิธีการอนุรักษ์และส่งเสริมภาษาและความรู้ดั้งเดิมของชนพื้นเมือง (PDF) . มุนสเตอร์: แวกซ์มันน์ เวอร์แลก. หน้า  159–173 . ISBN 978-3-89325-651-8เก็บถาวรจากต้นฉบับ(PDF)เมื่อวันที่ 13 เมษายน 2550 เรียกดูเมื่อวันที่ 22 เมษายน 2562
• "ชาวอินูอิตหรือชาวเอสกิโม: ควรใช้ชื่อใด?"ศูนย์ภาษาพื้นเมืองอะแลสกาสืบค้นเมื่อ 30 พฤศจิกายน 2021

• Menovshchikov, Georgy (1964) ยาซิก ซิเรนิกสคิก เอสกิโมซอฟ Fonetika, ocherk morfologii, teksty และ slovar'Язык сиреникских эскимосов. Фонетика, очерк морфологии, тексты и словарь[ ภาษาของ Sireniki Eskimos สัทศาสตร์ สัณฐานวิทยา ข้อความและคำศัพท์ ] (ภาษารัสเซีย) มอสโก, เลนินกราด: Академия Наук СССР . สถาบัน языкознания.

• การปรับตัวต่อการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ: ความยืดหยุ่นทางสังคมและนิเวศวิทยาในชุมชนอาร์กติกตะวันตกของแคนาดา นิเวศวิทยาการอนุรักษ์ 5(2)
• สภาการเรียนรู้แห่งแคนาดา สถานการณ์การเรียนรู้ของชาวอินูอิตในแคนาดาเก็บถาวรเมื่อ 2017-12-01 ที่Wayback Machine
• การแบ่งปันอาหารในยุคปัจจุบัน: กรณีศึกษาจากเมืองอากูลิวิก รัฐเพนซิลเวเนีย ประเทศแคนาดา
• คลังเก็บข้อมูลคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ทางอินเทอร์เน็ต: ศาสนาของชาวอินูอิต
• วัฒนธรรมของชาวอินูอิต
• การสัมผัสสารออร์กาโนคลอรีนของชาวอินูอิตผ่านทางห่วงโซ่อาหารในน้ำ มุมมองด้านสุขภาพสิ่งแวดล้อม 101(7)
• สตรีชาวอินูอิตและศิลปะกราฟิก: ความคิดสร้างสรรค์ของผู้หญิงและบริบททางวัฒนธรรม วารสารการศึกษาชนพื้นเมืองของแคนาดา 9(2)
• พวกเราประชาชน: ชาวอเมริกันพื้นเมืองและชาวอะแลสกาพื้นเมืองในสหรัฐอเมริกา รายงานพิเศษสำมะโนประชากรปี 2000 กุมภาพันธ์ 2006
• คลังภาพดิจิทัลของห้องสมุดมหาวิทยาลัยวอชิงตัน – ภาพถ่ายของแฟรงค์ เอช. โนเวลล์ภาพถ่ายที่บันทึกทิวทัศน์ เมือง ธุรกิจ กิจกรรมเหมืองแร่ ชนพื้นเมืองอเมริกัน และชาวเอสกิโมในบริเวณใกล้เคียงเมืองโนม รัฐอะแลสกา ตั้งแต่ปี 1901 ถึง 1909
• คลังภาพดิจิทัลของห้องสมุดมหาวิทยาลัยวอชิงตัน – คอลเลกชันภาพอะแลสกาและแคนาดาตะวันตก ภาพที่บันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับอะแลสกาและแคนาดาตะวันตก โดยเฉพาะยูคอนและบริติชโคลัมเบีย แสดงภาพเหตุการณ์การตื่นทองในปี 1898 ภาพถนนในเมือง ชาวเอสกิโมและชนพื้นเมืองอเมริกันในภูมิภาค การล่าสัตว์และการตกปลา และการคมนาคมขนส่ง
• คลังภาพดิจิทัลของห้องสมุดมหาวิทยาลัยวอชิงตัน – ภาพถ่ายของอาร์เธอร์ เชอร์ชิลล์ วอร์เนอร์ประกอบด้วยภาพชาวเอสกิโมตั้งแต่ปี 1898 ถึง 1900
• ภาวะสายตาสั้นของชาวอินูอิต: "โรคระบาด" ที่เกิดจากปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อม?

ลองค้นหาคำว่า eskimo  หรือEskimoใน Wiktionary ซึ่งเป็นพจนานุกรมออนไลน์ฟรี

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับชาวอินูอิต

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับภาษายูพิก

วิดีโอภายนอก
นักล่าชาวเอสกิโมในอลาสก้า - วิถีชีวิตดั้งเดิมของชาวอินูอิต สารคดีปี 1949 เกี่ยวกับชนพื้นเมืองอเมริกัน

• แง่มุมทางจิตวิทยาบางประการของผลกระทบของคนผิวขาวต่อชาวเอสกิโมในแลบราดอร์ (ต้นฉบับที่เก็บรักษาไว้ในห้องสมุดวิทยาลัยดาร์ทมัธ)
• ต้นฉบับหนังสือ "ชาวเอสกิโมดั้งเดิมแห่งแลบราดอร์" (ค.ศ. 1960) เก็บรักษาไว้ที่ห้องสมุดวิทยาลัยดาร์ทมัธ
• ต้นฉบับของวิกเตอร์ เลวีน เกี่ยวกับต้นกำเนิดของชาวเอสกิโมณ หอสมุดวิทยาลัยดาร์ทมัธ