มาตรฐาน ISO 17100:2015บริการแปลภาษา - ข้อกำหนดสำหรับบริการแปลภาษา ได้รับการเผยแพร่เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม 2558 โดยจัดทำโดย คณะกรรมการทางเทคนิค ISO/TC 37ด้านศัพท์เฉพาะและแหล่งข้อมูลภาษาและเนื้อหาอื่นๆ คณะอนุกรรมการ SC 5 ด้านการแปล การตีความ และเทคโนโลยีที่เกี่ยวข้อง ขององค์การมาตรฐานสากล

มาตรฐานนี้ "ระบุข้อกำหนดสำหรับทุกแง่มุมของกระบวนการแปลที่ส่งผลโดยตรงต่อคุณภาพและการส่งมอบบริการแปล" ซึ่งรวมถึงข้อกำหนดสำหรับผู้ให้บริการแปล (TSP) เกี่ยวกับการจัดการกระบวนการหลัก ข้อกำหนดคุณสมบัติขั้นต่ำ ความพร้อมใช้งานและการจัดการทรัพยากร และการดำเนินการอื่น ๆ ที่จำเป็นสำหรับการส่งมอบบริการแปลที่มีคุณภาพ การใช้ผลลัพธ์ดิบจากการแปลด้วยเครื่องจักรบวกกับการแก้ไขภายหลังอยู่นอกขอบเขตของมาตรฐานนี้ และไม่ใช้กับบริการล่ามด้วย^{[ 1 ]}

มาตรฐานนี้ อ้างอิงจากEN 15038 โดย ถ่ายทอดข้อกำหนดดั้งเดิมของ EN 15038 ไปยังกรอบงาน ISO ตัวอย่างเช่น มาตรฐานนี้กำหนดประเภทของทรัพยากร รวมถึงทรัพยากรบุคคล (เช่น นักแปล ผู้ตรวจทาน ผู้ทบทวน ผู้พิสูจน์อักษร และผู้จัดการโครงการ) ตลอดจนทรัพยากรทางเทคนิคและเทคโนโลยี ขั้นตอนการแปล ได้แก่ การแปล (รวมถึงการตรวจสอบการแปลโดยนักแปลเอง) การตรวจทานโดยบุคคลที่สอง การทบทวน (ขั้นตอนเสริม ซึ่งออกแบบมาเพื่อประเมินความเหมาะสมของการแปลเทียบกับวัตถุประสงค์ ขอบเขต และมาตรการแก้ไขที่แนะนำ) การพิสูจน์อักษร (การตรวจสอบก่อนเผยแพร่ที่ไม่บังคับ) และการตรวจสอบขั้นสุดท้าย นอกจากตัวมาตรฐานแล้ว ยังมีภาคผนวกอีกหกภาคที่ช่วยอธิบายบางแง่มุมของมาตรฐานโดยการให้ตัวอย่างหรือภาพประกอบเพื่อให้เห็นภาพมาตรฐาน เช่น ภาคผนวก A แสดงภาพขั้นตอนการทำงานของการแปล ภาคผนวก D แสดงรายการงานก่อนการผลิต

คุณลักษณะใหม่ของ ISO 17100 เมื่อเปรียบเทียบกับ EN 15038 คือ ประการแรก ISO 17100 กำหนดมาตรฐานขั้นต่ำ เช่น ข้อกำหนดให้การแปลต้องได้รับการตรวจสอบโดยบุคคลที่สอง ซึ่งเป็นส่วนบังคับของมาตรฐาน

ประการที่สอง แม้ว่าจะมีการถกเถียงกันอย่างกว้างขวางและเป็นที่ถกเถียงกันในระหว่างการพัฒนา แต่มาตรฐานได้เพิ่มข้อกำหนดใหม่เกี่ยวกับคุณสมบัติที่เหมาะสมในสาขาวิชาที่เกี่ยวข้องกับงานแปล โดยกำหนดว่านักแปลควรมี “ใบรับรองความสามารถในการแปลที่ออกโดยหน่วยงานของรัฐที่เหมาะสม” “ด้วยวิธีนี้ นักแปล ผู้ตรวจทาน และผู้แก้ไขทั้งหมดจำเป็นต้องมีความรู้เพียงพอในสาขาของข้อความที่จะแปลเพื่อทำความเข้าใจและจัดการกับปัญหาใดๆ^{[ 2 ]} “

ประการที่สาม งานที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการก่อนการผลิตได้รับการขยายขอบเขตออกไปอย่างมาก ในมาตรฐาน ISO นี้ ความสำเร็จของโครงการแปลขึ้นอยู่กับความร่วมมือระหว่างลูกค้าและผู้รับจ้าง มากกว่าที่จะเป็นความรับผิดชอบของผู้รับจ้างเพียงอย่างเดียว ในขณะเดียวกัน ข้อกำหนดที่เกี่ยวข้องทั้งหมด รวมถึงคุณภาพของข้อความเป้าหมาย ลักษณะและขอบเขตของการประกันคุณภาพ และการใช้คู่มือรูปแบบ ควรได้รับการกำหนดและตกลงกันล่วงหน้าด้วย

ประการที่สี่ มาตรฐานกำหนดให้มีกระบวนการจัดการกับข้อเสนอแนะจากลูกค้า ซึ่งใช้ในการตรวจสอบคุณภาพงานแปลที่แท้จริงและความพึงพอใจของลูกค้า ในขณะเดียวกัน ผู้ให้บริการงานแปลก็มีหน้าที่รับผิดชอบในการจัดเก็บเอกสารโครงการแปลด้วย

สุดท้ายนี้ มาตรฐาน ISO 17100 ระบุว่า ต้องปฏิบัติตามข้อกำหนดด้าน การคุ้มครองข้อมูลเนื่องจากงานแปลบางครั้งเป็นข้อมูลที่เป็นความลับ ซึ่งเกี่ยวข้องกับข้อมูลที่ละเอียดอ่อนจากลูกค้า