Khedrup Gelek Pelzang ปันเชนลามะที่ 1
| Khedrup Gelek Pelzang | |
|---|---|
| พระปันเชนลามะองค์แรกแห่งทิเบต | |
 Khedrup Gelek Pelzang ปันเชนลามะที่ 1 | |
| ผู้มาก่อน | ยุงตัน ดอร์เจเปล |
| ผู้สืบทอด | โสนาม โชคลาง ปันเจนลามะที่ 2 |
| เกิด | 1385 ปีแห่งซางทิเบต |
| เสียชีวิต | 1438 (อายุ 52-53 ปี ) |
| ทิเบต | མཁས་གྲུབ་རྗེ་ |
| ไวลี | mkhas-grub dge legs dpal bzang po |
| บ้าน | ปันเชนลามะ |
เคดรุป เกเลก เปลซัง พระ ปันเชนลามะองค์ที่ 1 ( ค.ศ. 1385–1438) หรือที่รู้จักกันดีในชื่อเคดรุป เจ เป็นหนึ่งในศิษย์เอกของเจ ทรงขะปะผู้ซึ่งการปฏิรูป ประเพณี คาดัมของอาติศะถือเป็นจุดเริ่มต้นของ นิกาย เกลุกในพุทธศาสนาทิเบต
เชื่อกันว่าเคดรุบ เจ เป็นอวตารของพระมัญจุศรีพระพุทธเจ้าแห่งปัญญา
การยอมรับ
หลังจากมรณกรรมแล้ว พระดาไลลามะองค์ที่ 5ได้ตัดสินว่าเคดรุป เจเป็นชาติภพก่อนหน้าของลอบซัง โชกี กยาลเซน ปันเชนลามะองค์ที่ 4 (ค.ศ. 1570–1662) เช่นเดียวกับ ปัน เชนลามะองค์ อื่นๆ เขาถือเป็นชาติภพของ พระ อมิตาภะพุทธเจ้า ตามธรรมเนียมแล้ว เชื่อกันว่ามีชาติภพชาวอินเดีย 4 ชาติ และชาวทิเบต 3 ชาติ ก่อนหน้าเคดรุป โดยเริ่มจากสุภูติหนึ่งในสาวกดั้งเดิมของพระโคตมะพุทธเจ้า[ 1 ] [ 2 ]
ตามตำนานเล่าว่า หลังจากที่ซงคาปาเสียชีวิตในปี พ.ศ. 2462 ศิษย์ของท่านคือเคดรุบ เจย์ ได้พบกับท่านในสภาวะลึกลับถึง 5 ครั้ง เคดรุบ เจย์ เป็นที่จดจำมากที่สุดในฐานะครูผู้มีเสน่ห์ดึงดูดใจ เช่นเดียวกับคำอธิบายอันยอดเยี่ยมมากมายที่เขาเขียนเกี่ยวกับ สาย ตันตระที่ซงคาปารวบรวมและอธิบาย เขามีบทบาทสำคัญในการศึกษาของพระดาไลลามะองค์แรก ซึ่งเป็นศิษย์เอกที่อายุน้อยที่สุดในบรรดาศิษย์เอกทั้ง 5 ของซงคาปา[ 3 ]
พื้นหลัง
ก่อนที่จะกลายเป็นศิษย์เอกของซงคาปา เคดรุปเจเคยเป็นนักวิชาการซากยะ ที่มีความรู้มาก่อน [ 4 ]
งานเขียน
โดยรวมแล้ว ผลงานที่รวบรวมไว้ของ Khedrub Je มีทั้งหมดเก้าเล่ม ซึ่งประกอบด้วยบทความทั้งหมดห้าสิบแปดเรื่อง นอกจากนี้เขายังเขียนหนังสือสวดมนต์อีกหลายเล่ม[ 4 ]
กาลาจักระ
Khedrub Je ได้เขียนตำราสำคัญเกี่ยวกับกาลาจักระ ซึ่งปัจจุบัน องค์ดาไลลามะที่ 14ใช้เป็นพื้นฐานสำหรับการมอบอำนาจสาธารณะในการปฏิบัติกาลาจักระตันตระ[ 5 ]
มหามุทรา
Khedrub Je ยังเขียนตำราพื้นฐานเกี่ยวกับมหามุทรา อีกด้วย [ 6 ]
อาชีพนักบวช
Khedrup Je ได้รับเลือกเป็นเจ้าอาวาสองค์ที่สามของวัด Ganden (ต่อจาก Tsongkhapa และ Gyaltsab Je ) โดยพระภิกษุในวัด และยังได้เป็นGanden Tripaผู้นำของนิกาย Gelug นอกจากนี้ เขายังก่อตั้งวัด PalchoในGyantseในปี 1418 รวมถึงวัด Riwo Chöling ขนาดใหญ่ในหุบเขา Yarlungซึ่งปัจจุบันเหลือเพียงซากปรักหักพัง[ 7 ]
| ส่วนหนึ่งของชุดบทความเกี่ยวกับ |
| พุทธศาสนาทิเบต |
|---|
 |
เชิงอรรถ
- ↑สไตน์ (1972) หน้า 84
- ↑ Das (1970), หน้า 81–103.
- ↑ Glenn H. Mullin & Andy Weber ใน "Mystical Arts of Tibet"เก็บถาวรจากต้นฉบับเมื่อ 2006-09-07 เรียกดูเมื่อ2006-07-18ส่วนหนึ่งจากแค็ตตาล็อกนิทรรศการ
- 1 2ฮิลตัน (1999), หน้า 58.
- ↑เทนซิน กยาตโซองค์ดาไลลามะที่ 14 (1999)พิธีกรรมการเริ่มต้นตันตระกาลาจักระ: สำหรับขั้นแห่งการกำเนิดแปลโดย เจฟฟรีย์ ฮอปกินส์ ฉบับปรับปรุง หน้า 139–144 สำนักพิมพ์วิสดอม บอสตัน ISBN 0-86171-151-3.
- ↑กยัตโซ, เทนซิน; เบอร์ซิน, อเล็กซานเดอร์. "ประเพณีเกลุก-กะกิวของมหามุทรา" สืบค้นเมื่อ21 มิถุนายน 2559 .
- ↑ Dorje (1999), หน้า 194.
อ่านเพิ่มเติม
- ตราประทับแห่งความว่างเปล่าอันยิ่งใหญ่: ต้นฉบับหลักของประเพณีเกลุก/กากยูแห่งมหามุทรา เส้นทางหลักที่พระพุทธเจ้าทุกพระองค์ได้เสด็จผ่าน ( dGe-ldan bkah-brgyud rin-po-chehi phyag-chen rtza-ba rg yal-bahi gzhung-lam ) (1975) เกเช งาวัง ดาร์กเย และคณะ หอสมุดงานและจดหมายเหตุทิเบต ธารัมซาลา รัฐหิมาจัลประเทศ อินเดีย
ลิงก์ภายนอก
- อดัมส์, มิแรนดา (สิงหาคม 2550). "เคดรุบเจ เกเลก เปลซัง" . คลังชีวประวัติ: ชีวประวัติของปรมาจารย์ทางศาสนาแห่งเทือกเขาหิมาลัย. สืบค้นเมื่อ18 สิงหาคม 2556 .
- ธรรมเนียมมหามาดราของนิกายเกลุก-คากยู : ฉบับออนไลน์สมบูรณ์ของหนังสือโดยองค์ดาไลลามะที่ 14 และอเล็กซานเดอร์ เบอร์ซิน ซึ่งตีพิมพ์ครั้งแรกในชื่อThe Gelug/Kagyü Tradition of Mahamudra (อิธากา, สโนว์ไลออน, 1997) ประกอบด้วยข้อความต้นฉบับของเคดรุบ เจ คำอธิบายเพิ่มเติม และคำบรรยายเกี่ยวกับทั้งสองนิกาย