มูฮัมหมัด ( ภาษาอาหรับ : محمد , muḥammad ; "บทของมูฮัมหมัด ") เป็นบทที่ 47 ( ซูเราะห์ ) ของอัลกุรอานประกอบด้วย 38 โองการ ( อายะห์ )

ชื่อนี้ได้มาจาก การกล่าว ถึงศาสดา มูฮัมหมัด โดยตรงใน 47:2 ^{[ 2 ]}นอกจากนี้ยังมีชื่อว่าอัล-กีตัล ( ภาษาอาหรับ : القتال ) ซึ่งแปลว่าการต่อสู้เนื่องจากบริบทของซูเราะห์^{[ 3 ]}ซูเราะห์นี้เกี่ยวข้องกับความขัดแย้งเฉพาะที่เกิดขึ้นจากการที่ผู้คนห้ามการยอมรับและการเผยแพร่ศาสนาอิสลาม กล่าวถึงสงครามบัดร์ซึ่งมีการรวบรวมกองทัพเพื่อโจมตีมะดีนะห์ สงครามบัดร์เกิดขึ้นในช่วงเดือนรอมฎอนปีที่ 2 ของปฏิทินอิสลาม^{[ 3 ]}

• 1.การกระทำของผู้ที่ต่อต้านอิสลามจะสูญเปล่า
• 2-3 ผู้เชื่อที่แท้จริงจะได้รับการล้างบาปของตน
• 4-5 วิธีการปฏิบัติต่อศัตรูของอิสลามในสงคราม
• 6-8 พระเจ้าจะทรงตอบแทนผู้ที่ต่อสู้เพื่ออิสลาม
• 9-12พระเจ้าจะทำลายล้างผู้ที่ไม่เชื่ออย่างสิ้นเชิง
• 13-17สภาพสุดท้ายของผู้ศรัทธาและผู้ไม่ศรัทธาแตกต่างกัน
• 18-20 คนหน้าซื่อใจคดถูกตำหนิและตักเตือน
• 21จงเชื่อฟังพระเจ้าและพูดจาด้วยความอ่อนโยน จงวางใจในพระเจ้าเพื่อผลลัพธ์ที่ดีกว่า
• 22-33มุสลิมขี้ขลาดและคนหน้าซื่อใจคดถูกตำหนิและตักเตือน
• 34-36ผู้ที่พยายามห้ามปรามชาวมุสลิมไม่ให้ปฏิบัติหน้าที่ของตนได้เตือน
• 37พระเจ้าจะไม่ทรงกดดันจิตวิญญาณใดเกินกว่าที่มันจะรับไหว
• ชาวมุสลิม 38 คนได้รับการกระตุ้นให้มีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ในการบริจาคเพื่อช่วยเหลือค่าใช้จ่ายของสงครามศักดิ์สิทธิ์^{[ 4 ]}

• มูฮัมหมัดในศาสนาอิสลาม

• ข้อความบน Wikisource:
  • มูฮัมหมัด แปล ค.ศ. 1930 โดย Muhammad Marmaduke Pickthall
  • 47. มูฮัมหมัด , แปลโดยเมาลานา มูฮัมหมัด อาลี ในปี 1917
• อัลกุรอาน บทที่ 47แปลโดยมุสตาฟา คัตตาบ ในปี 2020