มาซิโดเนีย
македонски มาดอนสกี
การออกเสียง	[maˈkɛdɔnski ˈjazik]ⓘ
ชาวพื้นเมือง	มาซิโดเนียเหนือ , อัลบาเนีย , บัลแกเรีย , กรีซ , โรมาเนีย , เซอร์เบีย
ภูมิภาค	ยุโรปตะวันออกเฉียงใต้
เชื้อชาติ	ชาวมาซิโดเนีย
ผู้พูดภาษาแม่	1.7 ล้าน (2022) [ 1 ]
ตระกูลภาษา	อินโด-ยุโรป บอลโต-สลาฟ สลาฟ สลาฟใต้ สลาฟใต้ตะวันออก มาซิโดเนีย
ภาษาถิ่น	ภาษาถิ่นมาซิโดเนีย
ระบบการเขียน	อักษรซีริลลิก ( อักษรมาซิโดเนีย ) อักษรเบรลล์มาซิโดเนีย
สถานะอย่างเป็นทางการ
ภาษาทางการใน	มาซิโดเนียเหนือ
ภาษา ชนกลุ่มน้อยที่ได้รับการยอมรับใน	แอลเบเนีย  บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา[ 2 ]  โรมาเนีย[ 3 ]  เซอร์เบีย[ 4 ​​]  สโลวาเกีย
ควบคุมโดย	สถาบันภาษามาซิโดเนีย "Krste Misirkov"แห่งมหาวิทยาลัยเซนต์ไซริลและเมโทดิอุสแห่งสโกเปีย
รหัสภาษา
ISO 639-1	mk
ISO 639-2	mac (B)mkd (T)
ISO 639-3	mkd
กลอตโตล็อก	mace1250
ลิงกัวสเฟียร์	(part of 53-AAA-h) 53-AAA-ha (part of 53-AAA-h)
ภูมิภาคที่ภาษามาซิโดเนียเป็นภาษาหลัก   ภูมิภาคที่ภาษามาซิโดเนียเป็นภาษาชนกลุ่มน้อย

ภาษามาซิโดเนีย ( / ˌ m æ s ˈ d oʊ n i ə n /^ⓘมวล -ih- DOH -nee-ən;македонски јазик,แปล.มาดอนสกี ยาซิกอ่านว่า[maˈkɛdɔnskiˈjazik]^ⓘ ) เป็นสลาฟใต้ตะวันออกเป็นส่วนหนึ่งของภาษาสลาฟใต้และเป็นหนึ่งในภาษาสลาฟซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสาขาบอลโต-สลาฟและตระกูลภาษาอินโด-ยุโรปมีผู้พูดเป็นภาษาแรกประมาณ 1.7 ล้านคน และเป็นภาษาราชการของมาซิโดเนียเหนือ ^{[ 5 ]}ผู้พูดส่วนใหญ่อยู่ในประเทศและกลุ่มผู้พลัดถิ่นโดยมีจำนวนผู้พูดน้อยกว่าในภูมิภาคมาซิโดเนียภาษามาซิโดเนียยังเป็นภาษาชนกลุ่มน้อยในบางส่วนของแอลเบเนียบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา โรมาเนียและเซอร์เบียและมีผู้พูดโดยชุมชนชาวต่างชาติเป็นส่วนใหญ่ในออสเตรเลียแคนาดาและสหรัฐอเมริกา

ภาษามาซิโดเนียพัฒนามาจากภาษา ถิ่นตะวันตกของ กลุ่มภาษาถิ่นสลาฟใต้ตะวันออกซึ่งรูปแบบที่บันทึกไว้ที่เก่าแก่ที่สุดคือภาษาสลาฟโบราณภาษามาซิโดเนียมาตรฐานได้รับการกำหนดเป็นมาตรฐานในปี พ.ศ. 2488 และมีการพัฒนาวรรณกรรมสมัยใหม่ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา^{[ 6 ]} เนื่องจากเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มภาษาถิ่นที่ต่อเนื่องกับ ภาษาสลาฟใต้อื่นๆ ภาษามาซิโดเนียจึงมี ความเข้าใจซึ่งกันและกันในระดับสูงกับภาษาบัลแกเรีย และภาษา เซอร์โบ-โครเอเชียหลายสำเนียง

นักภาษาศาสตร์จำแนก ภาษามาซิโดเนียออกเป็น 29 สำเนียง โดยความแตกต่างทางภาษาศาสตร์แบ่งกลุ่มสำเนียงตะวันตกและตะวันออกออกจากกัน ลักษณะเด่นบางประการของไวยากรณ์ภาษามาซิโดเนียได้แก่ การใช้เน้นเสียง แบบไดนามิก ที่ตกอยู่บนพยางค์ก่อนสุดท้าย คำนำหน้าคำนามแบบ deictic สามคำ ที่ต่อท้าย เพื่อระบุตำแหน่งของคำนามโดยอ้างอิงถึงผู้พูด และการใช้กาลกริยาแบบง่ายและแบบซับซ้อนการสะกดคำภาษามาซิโดเนียเป็นแบบสัทศาสตร์ โดยมีการจับคู่หนึ่งกราฟีมต่อ หนึ่ง สัทศาสตร์เขียนโดยใช้ตัวอักษรซีริลลิก ที่ดัดแปลงแล้ว 31 ตัว โดยมีตัวอักษรดั้งเดิม 6 ตัวโครงสร้าง ประโยคภาษามาซิโดเนียเหมือนกับ ภาษาสลาฟสมัยใหม่อื่นๆ ทั้งหมด กล่าวคือ เป็นแบบประธาน-กริยา-กรรม (SVO) และมีลำดับคำที่ ยืดหยุ่น ^{[ 7 ] [ 8 ]}

คำศัพท์ภาษามาซิโดเนียได้รับอิทธิพลทางประวัติศาสตร์จากภาษาตุรกีและภาษารัสเซียอิทธิพลทางคำศัพท์ที่ไม่เด่นชัดนักยังมาจากภาษาเพื่อนบ้านและภาษาที่มีชื่อเสียงฉันทามติระหว่างประเทศนอกประเทศบัลแกเรียคือภาษามาซิโดเนียเป็นภาษาอิสระภายในกลุ่มภาษาถิ่นสลาฟใต้ตะวันออก ถึงแม้ว่าภาษามาซิโดเนียและภาษาบัลแกเรียจะเข้าใจกันได้และมีความสัมพันธ์ทางสังคมและประวัติศาสตร์ นักภาษาศาสตร์ส่วนน้อยจึงมีความเห็นที่แตกต่างกัน ว่าทั้งสองภาษา เป็นภาษาที่แยกจากกันหรือเป็นภาษาเดียวที่มีศูนย์กลางหลายแห่ง^{[ 9 ] [ 10 ] [ 11 ]}

วันที่ 5 พฤษภาคม ซึ่งเป็นวันที่รัฐบาลยูโกสลาเวียมาซิโดเนียประกาศใช้อักษรมาซิโดเนียเป็นอักษรทางการของสาธารณรัฐในปี 1945 ถือเป็นวันภาษามาซิโดเนีย^{[ 12 ]}และยังเป็นวันหยุดราชการที่รัฐบาลมาซิโดเนียเหนือประกาศไว้ในปี 2019 อีกด้วย^{[ 13 ]}

ภาษามาซิโดเนียอยู่ในกลุ่มตะวันออกของสาขาภาษาสลาฟใต้ใน ตระกูลภาษา อินโด-ยุโรปร่วมกับภาษาบัลแกเรียและภาษาสลาฟโบราณ ที่สูญหายไปแล้ว ผู้เขียนบางคนยังจัดกลุ่มภาษาถิ่นทอร์ลาเกียน ไว้ ในกลุ่มนี้ด้วย ภาษามาซิโดเนียมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับภาษาบัลแกเรีย รองลงมาคือภาษาเซอร์โบ-โครเอเชียและภาษาสโลเวเนียแม้ว่าภาษาสโลเวเนียจะมีความสัมพันธ์ห่างไกลกว่าก็ตาม^{[ 14 ] [ 15 ]}โดยรวมแล้ว ภาษาสลาฟใต้ก่อให้เกิด ความต่อเนื่อง ของภาษาถิ่น^{[ 16 ] [ 17 ]}

ภาษามาซิโดเนีย เช่นเดียวกับภาษาสลาฟใต้ตะวันออกอื่นๆ มีลักษณะเฉพาะที่ทำให้เป็นส่วนหนึ่งของ กลุ่ม ภาษาบอลข่าน (Balkan sprachbund ) ซึ่งเป็นกลุ่มภาษาที่มี ลักษณะ ทางด้านรูปแบบ ไวยากรณ์และคำศัพท์ร่วมกัน โดยอาศัยการบรรจบกันของพื้นที่ มากกว่าความใกล้ชิดทางพันธุกรรม^{[ 18 ]}ในแง่นั้น ภาษามาซิโดเนียได้ประสบกับวิวัฒนาการแบบบรรจบกับภาษาอื่นๆ ที่อยู่ในกลุ่มนี้ เช่น ภาษากรีก ภาษาอโรมาเนียนภาษาแอลเบเนียและภาษาโรมานีเนื่องจากการแลกเปลี่ยนทางวัฒนธรรมและภาษาที่เกิดขึ้นส่วนใหญ่ผ่านการสื่อสารด้วยวาจา^{[ 18 ]}

ภาษามาซิโดเนียและภาษาบัลแกเรียแตกต่างจากภาษาสลาฟใต้ที่เหลืออยู่ตรงที่ไม่ใช้กรณีคำนาม (ยกเว้นกรณีเรียกขานและนอกเหนือจากร่องรอยของการผันคำที่เคยมีประสิทธิภาพซึ่งยังคงพบกระจัดกระจายอยู่ทั่วทั้งสองภาษานี้) และสูญเสียคำกริยาไม่ผัน [ ^{19 ] นอกจาก}นี้ยังเป็นภาษาสลาฟเพียงภาษาเดียวที่มีคำนำหน้าคำนามเฉพาะ (ต่างจากภาษาบัลแกเรียมาตรฐานซึ่งใช้คำนำหน้าคำนามเพียงคำเดียว ภาษามาซิโดเนียมาตรฐานรวมถึงภาษาถิ่นบัลแกเรียตะวันออกเฉียงใต้บางภาษา^{[ 20 ]}มีชุดคำนำหน้าคำนามชี้เฉพาะสามชุด ได้แก่ คำนำหน้าคำ นามชี้เฉพาะที่ไม่ระบุ คำนำหน้าคำนามชี้เฉพาะใกล้ และคำนำหน้าคำนามชี้เฉพาะไกล) ภาษามาซิโดเนีย ภาษาบัลแกเรีย และภาษาแอลเบเนียเป็นภาษาอินโด-ยุโรปเพียงภาษาเดียวที่ใช้กริยาแสดงการเล่าเรื่อง^{[ 21 ]}

ตามที่ Chambers และTrudgillกล่าวไว้ คำถามที่ว่าภาษาบัลแกเรียและภาษามาซิโดเนียเป็นภาษาที่แตกต่างกันหรือเป็นเพียงสำเนียงของภาษาเดียวกันนั้น ไม่สามารถแก้ไขได้บนพื้นฐานทางภาษาศาสตร์เพียงอย่างเดียว แต่ควรคำนึงถึงเกณฑ์ทางสังคมภาษาศาสตร์ด้วย กล่าวคือ อัตลักษณ์ทางชาติพันธุ์และภาษา^{[ 22 ]}มุมมองนี้ได้รับการสนับสนุนจากJouko Lindstedtซึ่งได้เสนอให้พิจารณาการสะท้อนของ back yerเป็นขอบเขตที่เป็นไปได้ หากสามารถใช้เกณฑ์ทางภาษาศาสตร์เพียงอย่างเดียวได้^{[ 23 ] [ 24 ]}

สำหรับภาษาถิ่นสลาฟของกรีซ Trudgill จัดประเภทภาษาถิ่นในมาซิโดเนียตะวันออกของกรีซว่าเป็นส่วนหนึ่งของ พื้นที่ ภาษาบัลแกเรียและส่วนที่เหลือเป็นภาษาถิ่นมาซิโดเนีย [ ^{25 ] ตาม}ที่Riki van Boeschotenกล่าว^{[ 26 ]}ภาษาถิ่นในมาซิโดเนียตะวันออกของกรีซ (รอบๆSerresและDrama ) ใกล้เคียงกับภาษาบัลแกเรียมากที่สุด ภาษาถิ่นในมาซิโดเนียตะวันตกของกรีซ (รอบๆFlorinaและKastoria ) ใกล้เคียงกับภาษามาซิโดเนียมากที่สุด ในขณะที่ภาษาถิ่นในใจกลาง ( EdessaและSalonica ) อยู่ระหว่างสองภาษานี้^{[ 27 ] [ 28 ]}

ชาวสลาฟที่ตั้งถิ่นฐานในคาบสมุทรบอลข่านในช่วงศตวรรษที่ 6 พูดภาษาถิ่นของตนเองและใช้ภาษาถิ่นหรือภาษาอื่น ๆ ในการสื่อสารกับผู้อื่น^{[ 29 ]}ยุคภาษาสลาฟโบราณ "แบบฉบับ" ของการพัฒนาภาษามาซิโดเนียเริ่มต้นในช่วงศตวรรษที่ 9 และดำเนินไปจนถึงครึ่งแรกของศตวรรษที่ 11 ซึ่งมีการแปลตำราทางศาสนาของกรีก^{[ 30 ] [ 31 ] [ 32 ]}ภาษามาซิโดเนียฉบับภาษาสลาฟโบราณก็ปรากฏขึ้นในช่วงเวลานั้นในจักรวรรดิบัลแกเรียและถูกเรียกเช่นนั้นเนื่องจากผลงานของสำนักวรรณกรรมโอห์ริด [ ^{33 ] ใน}ช่วงปลายศตวรรษที่ 13 อิทธิพลของภาษาเซอร์เบียเพิ่มมากขึ้นเมื่อเซอร์เบียขยายพรมแดนไปทางใต้^{[ 34 ]}ในช่วงห้าศตวรรษของการปกครองของจักรวรรดิออตโตมันตั้งแต่ศตวรรษที่ 15 ถึงศตวรรษที่ 20 ภาษาถิ่นที่พูดในดินแดนของประเทศมาซิโดเนียเหนือในปัจจุบันได้ประสบกับการเปลี่ยนแปลงทางไวยากรณ์และภาษาศาสตร์ ซึ่งทำให้ภาษามาซิโดเนียมีลักษณะเฉพาะในฐานะสมาชิกของกลุ่มภาษาบอลข่าน^{[ 35 ] [ 36 ]}ในช่วงเวลานี้มีการนำ คำยืม จากภาษาตุรกีเข้ามาใช้ในภาษา เป็นจำนวนมาก ^{[ 37 ]}

ช่วงครึ่งหลังของศตวรรษที่ 18 ได้เห็นการเติบโตของวรรณกรรมมาซิโดเนียสมัยใหม่ผ่านการใช้ภาษาถิ่นมาซิโดเนียที่นักเขียนเรียกว่า "บัลแกเรีย" ^{[ 35 ]}ช่วงครึ่งแรกของศตวรรษที่ 19 ได้เห็นการเติบโตของลัทธิชาตินิยมในหมู่ชาวสลาฟใต้ในจักรวรรดิออตโตมัน^{[ 38 ]}ในช่วงเวลานี้มีผู้สนับสนุนการสร้างคริสตจักรร่วมสำหรับชาวสลาฟบัลแกเรียและมาซิโดเนียซึ่งจะใช้มาตรฐานวรรณกรรมมาซิโดเนีย-บัลแกเรียสมัยใหม่ร่วมกัน^{[ 39 ] [ 40 ]}

ช่วงระหว่างปี 1840 ถึง 1870 เกิดการต่อสู้เพื่อกำหนดฐานภาษาถิ่นของภาษาทั่วไปที่เรียกว่า "ภาษาบัลแกเรีย" โดยมีมุมมองที่ขัดแย้งกันสองประการเกิดขึ้น^{[ 37 ] [ 39 ]}แนวคิดหนึ่งคือการสร้างภาษาบัลแกเรียเชิงวรรณกรรมโดยอิงจากภาษาถิ่นมาซิโดเนีย แต่ข้อเสนอดังกล่าวถูกปฏิเสธโดยผู้กำหนดมาตรฐานภาษาบัลแกเรีย^{[ 35 ] [ 39 ]}ในช่วงเวลานั้นมีการเขียนบทกวีด้วยภาษาถิ่นสตรูกาโดยมีองค์ประกอบจากภาษารัสเซีย [ ^{41 ]}ตำราเรียนยังใช้รูปแบบภาษาถิ่นที่พูดหรือภาษาผสมระหว่างมาซิโดเนียและบัลแกเรีย^{[ 42 ]}ต่อมา ผู้สนับสนุนแนวคิดการใช้ภาษามาซิโดเนียแยกต่างหากก็ปรากฏตัว^{ขึ้น[ 43 ]}

หนังสือ Za makedonckite raboti ( ว่าด้วยเรื่องของมาซิโดเนีย ) ของKrste Petkov Misirkovที่ตีพิมพ์ในปี 1903 เป็นความพยายามครั้งแรกในการกำหนดรูปแบบภาษาเขียนที่แยกต่างหาก^{[ 44 ]}ในหนังสือเล่มนี้ ผู้เขียนได้เสนอไวยากรณ์ภาษามาซิโดเนียและแสดงเป้าหมายในการกำหนดมาตรฐานภาษาและนำไปใช้ในโรงเรียน ผู้เขียนตั้งสมมติฐานว่า ควรใช้ ภาษาถิ่น Prilep-Bitolaเป็นพื้นฐานทางภาษาถิ่นสำหรับการสร้างภาษามาซิโดเนียมาตรฐาน อย่างไรก็ตาม แนวคิดของเขาไม่ได้รับการยอมรับจนกระทั่งทศวรรษ 1940 ^{[ 35 ] [ 41 ]}ในวันที่ 2 สิงหาคม 1944 ใน การประชุม สมัชชาต่อต้านฟาสซิสต์เพื่อการปลดปล่อยแห่งชาติมาซิโดเนีย (ASNOM) ครั้งแรก ภาษามาซิโดเนียได้รับการประกาศให้เป็นภาษาทางการ^{[ 35 ] [ 45 ]}ด้วยเหตุนี้ จึงกลายเป็นภาษาสลาฟหลักภาษาสุดท้ายที่บรรลุรูปแบบวรรณกรรมมาตรฐาน^{[ 32 ]}ด้วยเหตุนี้ ภาษามาซิโดเนียจึงเป็นหนึ่งในสามภาษาทางการของยูโกสลาเวียตั้งแต่ปี พ.ศ. 2488 ถึง พ.ศ. 2534 ^{[ 46 ]}

แม้ว่าจำนวน ผู้พูดภาษามาซิโดเนีย ทั้งที่เป็นภาษาแม่และภาษาที่สองจะไม่เป็นที่ทราบแน่ชัดเนื่องจากนโยบายของประเทศเพื่อนบ้านและการอพยพของประชากร แต่ก็มีการประมาณการไว้ว่ามีจำนวนระหว่าง 1.4 ล้านถึง 3.5 ล้านคน^{[ 47 ] [ 14 ]}จากการสำรวจสำมะโนประชากรในปี 2545 ประชากรทั้งหมดของมาซิโดเนียเหนือมีจำนวน 2,022,547 คน โดยมีพลเมือง 1,344,815 คนระบุว่าภาษามาซิโดเนียเป็นภาษาแม่ของตน[ 48 ^{]นอกจากนี้}ภาษามาซิโดเนียยังได้รับการศึกษาและพูดในระดับต่างๆ ในฐานะภาษาที่สองโดยชนกลุ่มน้อย ทุกกลุ่ม ในประเทศ^{[ 14 ] [ 49 ]}

นอกประเทศมาซิโดเนียเหนือ มีชนกลุ่มน้อย เชื้อสาย มาซิโดเนียที่พูดภาษามาซิโดเนียในประเทศเพื่อนบ้านจำนวน 8,375 คนในเซอร์เบีย (สำมะโนประชากรปี 2022) ^{[ 50 ]} 4,697 คนในแอลเบเนีย (สำมะโนประชากรปี 1989) ^{[ 51 ]}และ 1,609 คนในบัลแกเรีย (สำมะโนประชากรปี 2011) ^{[ 52 ]}เป็นเรื่องยากที่จะระบุจำนวนผู้พูดภาษามาซิโดเนียในกรีซได้อย่างแน่ชัดเนื่องจากนโยบายของประเทศ มีการรายงาน ประมาณการจำนวนผู้พูดภาษาสลาฟตั้งแต่ 50,000 ถึง 300,000 คนในช่วงทศวรรษสุดท้ายของศตวรรษที่ 20 [ ^{53 ] [ 54 ] ประมาณ} 580,000 คนมาซิโดเนียอาศัยอยู่นอกประเทศมาซิโดเนียเหนือตามการประมาณการในปี 1964 โดยออสเตรเลียแคนาดาและสหรัฐอเมริกาเป็นที่ตั้งของชุมชนผู้อพยพที่ใหญ่ที่สุด ดังนั้น จำนวนผู้พูดภาษามาซิโดเนียในประเทศเหล่านี้จึงมีจำนวน 66,020 คน (สำมะโนประชากรปี 2016) ^{[ 55 ]} 15,605 คน (สำมะโนประชากรปี 2016) ^{[ 56 ]}และ 22,885 คน (สำมะโนประชากรปี 2010) ตามลำดับ^{[ 57 ]} นอกจากนี้ ภาษามาซิโดเนียยังมีผู้พูดเป็นภาษาแม่มากกว่า 50,000 คนในประเทศต่างๆ ของยุโรปตะวันตกโดยส่วนใหญ่อยู่ในประเทศเยอรมนี ส วิตเซอร์แลนด์และอิตาลี^{[ 58 ]}

ภาษามาซิโดเนียมีสถานะเป็นภาษาทางการเฉพาะในมาซิโดเนียเหนือเท่านั้น และเป็นภาษาชนกลุ่มน้อยที่ได้รับการยอมรับและเป็นภาษาทางการในบางส่วนของแอลเบเนีย ( Pustec ) ^{[ 59 ] [ 60 ]}โรมาเนียเซอร์เบีย ( JabukaและPlandište ) ^{[ 4 ]}และบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา [ ^{2 ] มี}ข้อกำหนดให้เรียนภาษามาซิโดเนียในโรมาเนีย เนื่องจากชาวมาซิโดเนียเป็นกลุ่มชนกลุ่มน้อยที่ได้รับการยอมรับอย่างเป็นทางการ^{[ 3 ]}ภาษามาซิโดเนียได้รับการศึกษาและสอนในมหาวิทยาลัยต่างๆ ทั่วโลก และมีศูนย์วิจัยที่เน้นภาษานี้ในมหาวิทยาลัยต่างๆ ทั่วยุโรป ( ฝรั่งเศส เยอรมนี ออสเตรีย อิตาลี รัสเซีย ) รวมถึงออสเตรเลียแคนาดาและสหรัฐอเมริกา ( ชิคาโกและนอร์ทแคโรไลนา ) ^{[ 61 ]}

ในระหว่างกระบวนการกำหนดมาตรฐานของภาษามาซิโดเนีย ฐานภาษาถิ่นที่เลือกนั้นส่วนใหญ่มาจากภาษาถิ่นภาคตะวันตกตอนกลาง ซึ่งครอบคลุมพื้นที่สามเหลี่ยมของชุมชนMakedonski Brod , Kičevo , Demir Hisar , Bitola , PrilepและVeles ภาษา ถิ่นเหล่านี้ถือว่าแพร่หลายที่สุดและมีแนวโน้มที่จะถูกนำไปใช้โดยผู้พูดจากภูมิภาคอื่นมากที่สุด^{[ 62 ]}แนวคิดเริ่มต้นในการเลือกภูมิภาคนี้เป็นฐานนั้นได้รับการเสนอครั้งแรกในงานของ Krste Petkov Misirkov เนื่องจากเขาเชื่อว่าภาษามาซิโดเนียควรดึงเอาลักษณะเฉพาะของภาษาถิ่นที่แตกต่างจากภาษาสลาฟที่อยู่ใกล้เคียง เช่น ภาษาบัลแกเรียและภาษาเซอร์เบีย มาใช้^{[ 63 ]}

การแบ่งกลุ่มภาษาถิ่นของภาษามาซิโดเนียตามภาษาถิ่นมาซิโดเนีย^{[ 24 ] [ 64 ]}

ภาคเหนือ

  โลว์โรก / เตโตโว

  ครนา โกรา

  Kumanovo / Kratovo ( ภาษาถิ่น Torlakian )

ตะวันตก/ตะวันตกเฉียงเหนือ

  กลาง

  ดริมโคล / โกโล บรโด

  เรกะ

  ห้าม

  เรก้าเล็ก / กาลิชนิก

  อัปเปอร์ โปโลก / โกสติวาร์

  Vevčani / Radοžda

  อัปเปอร์ เพรสปา / โอห์ริด

ตะวันออก

  มาริโอโว / ทิกเวช

  Štip / Strumica

  มาเลเชโว / ปิริน

ภาคตะวันออกเฉียงใต้

  โซลุน / โวเดน

  ละคร / ดราม่า

ตะวันตกเฉียงใต้

  โลเวอร์ เพรสปา

  คอร์ชา

  คอสตูร์

  เนสแทรม

โดยพิจารณาจากคุณลักษณะจำนวนมาก ภาษาถิ่นมาซิโดเนียสามารถแบ่งออกเป็นกลุ่มตะวันออก ตะวันตก และเหนือ ขอบเขตทางภูมิศาสตร์ระหว่างกลุ่มเหล่านี้ทอดยาวจากสโกเปียและสโกปสกา ครนา โกราไปตามแม่น้ำวาร์ดาร์และครนา [ ^{29 ] มี}เส้นแบ่งเขต ภาษาจำนวนมาก ระหว่างภาษาถิ่นที่แตกต่างกันเหล่านี้ โดยมีความแตกต่างทางโครงสร้างในด้านสัทศาสตร์ จังหวะ (การเน้นเสียง) สัณฐานวิทยา และไวยากรณ์^{[ 29 ]}กลุ่มภาษาถิ่นตะวันตกสามารถแบ่งย่อยออกเป็นอาณาเขตภาษาถิ่นที่เล็กกว่า โดยกลุ่มที่ใหญ่ที่สุดประกอบด้วยภาษาถิ่นตอนกลาง^{[ 65 ]}อาณาเขตทางภาษาที่ใช้พูดภาษาถิ่นมาซิโดเนียยังครอบคลุมไปถึงนอกประเทศและภายในภูมิภาคมาซิโดเนียรวมถึงมาซิโดเนียปิรินในบัลแกเรียและมาซิโดเนียอีเจียนในกรีซ^{[ 18 ]}

ความแตกต่างในการออกเสียงพยัญชนะเกิดขึ้นระหว่างสองกลุ่ม โดยภูมิภาคตะวันตกส่วนใหญ่จะสูญเสียเสียง /x/ และ /v/ ในตำแหน่งระหว่างสระ ( глава (หัว): /ɡlava/ = /ɡla/: глави (หัว): /ɡlavi/ = /ɡlaj/) ในขณะที่ภาษาถิ่นตะวันออกยังคงรักษาเสียงเหล่านี้ไว้ การเน้นเสียงในภาษาถิ่นตะวันตกโดยทั่วไปจะคงที่และตกอยู่ที่พยางค์ก่อนสุดท้าย ในขณะที่ภาษาถิ่นตะวันออกมีระบบการเน้นเสียงที่ไม่คงที่ซึ่งสามารถตกอยู่ที่พยางค์ใดก็ได้ของคำ^{[ 66 ]}ซึ่งคล้ายคลึงกับภาษาถิ่นบัลแกเรีย นอกจากนี้ ภาษาถิ่นตะวันออกยังสามารถแยกแยะได้จากระดับเสียงสูงต่ำการตัดเสียง และคำต่อท้ายเพื่อความแน่นอน กลุ่มภาษาถิ่นทางเหนือมีความใกล้เคียงกับภาษาถิ่นเซอร์เบียใต้และภาษาถิ่นทอร์ลาเกียน และมีลักษณะเฉพาะด้วยเส้นแบ่งเสียงและไวยากรณ์ 46–47 เส้น^{[ 67 ]}

นอกจากนี้ การจำแนกประเภทที่ละเอียดกว่าสามารถอิงตามการสะท้อนสมัยใหม่ของ สระที่ลดลงของ ภาษาโปรโตสลาฟ ( yers ) เสียงสระก้อง และเสียงนาสิกหลัง *ǫ การจำแนกประเภทดังกล่าวแบ่งออกเป็น 6 กลุ่มดังต่อไปนี้: ^{[ 68 ]}

ระบบสัทวิทยาของภาษามาซิโดเนียมาตรฐานนั้นอิงตามสำเนียง Prilep-Bitola ภาษามาซิโดเนียมีสระ 5 ตัว สระกึ่ง เสียง 1 ตัวพยัญชนะเหลว 3 ตัว เสียง หยุดนาสิก 3 ตัวเสียงเสียด แทรก 3 คู่ เสียง กึ่งเสียดแทรก 2 คู่เสียงเสียดแทรกไร้เสียงที่ไม่เป็นคู่ 1 ตัว พยัญชนะมีเสียงและไม่มีเสียง 9 คู่ และเสียงหยุด 4 คู่ ในบรรดาภาษาสลาฟทั้งหมด ภาษามาซิโดเนียมีสระปรากฏบ่อยที่สุดเมื่อเทียบกับพยัญชนะ โดยประโยคภาษามาซิโดเนียทั่วไปจะมีพยัญชนะเฉลี่ย 1.18 ตัวต่อสระ 1 ตัว^{[ 69 ]}

ภาษามาซิโดเนียมีสระ 5 ตัว ได้แก่ /a/, /ɛ/, /ɪ/, /o/ และ /u/ สำหรับการออกเสียงสระกลาง / е / และ / о / โดยผู้พูดภาษามาซิโดเนียโดยกำเนิด สามารถออกเสียงได้หลากหลาย ตั้งแต่ [ɛ] ถึง [ẹ] และจาก [o] ถึง [ọ] สระที่ไม่เน้นเสียงจะไม่ลดรูปแต่จะออกเสียงเบาและสั้นกว่าสระที่เน้นเสียง โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากอยู่ในพยางค์ที่เน้นเสียง^{[ 70 ] [ 71 ]}สระทั้งห้าตัวและตัวอักษรр (/r/) ซึ่งทำหน้าที่เป็นสระเมื่ออยู่ระหว่างพยัญชนะสองตัว (เช่นцрква , "church") สามารถสร้างพยางค์ได้^{[ 66 ]}

เสียงชวาเป็นหน่วยเสียงในภาษาถิ่นหลายภาษา (แตกต่างกันไปตามความใกล้เคียงกับ[ ʌ ]หรือ[ ɨ ] ) แต่การใช้ในภาษามาตรฐานนั้นมีน้อยมาก^{[ 72 ]}เมื่อเขียนคำภาษาถิ่นและคงเสียงชวาไว้เพื่อความสวยงาม จะใช้ เครื่องหมายอะพอสโทรฟีเช่น⟨к'смет⟩ , ⟨с'нце⟩เป็นต้น เมื่อสะกดคำทีละตัวอักษร พยัญชนะแต่ละตัวจะตามด้วยเสียงชวา ตัวอักษรแต่ละตัวของคำย่อ จะ ออกเสียงด้วยเสียงชวาในลักษณะเดียวกัน เช่น⟨МПЦ⟩ ( [ mə.pə.t͡sə ] )คำย่อที่ออกเสียงตามหลักศัพท์เช่น ⟨ СССР ⟩ ( [ɛs.ɛs.ɛs.ɛr] ) และ⟨МТ⟩ ( [ɛm.tɛ] ) (ยี่ห้อบุหรี่) เป็นหนึ่งในข้อยกเว้นเพียงไม่กี่อย่างความยาวของสระไม่ใช่หน่วยเสียง สระในพยางค์เปิดที่เน้นเสียงในคำสองพยางค์ที่มีการเน้นเสียงที่พยางค์รองสุดท้าย สามารถออกเสียงยาวได้ เช่น⟨Велес⟩ [ˈvɛːlɛs]^ⓘ 'Veles' ลำดับ/aa/มักจะออกเสียงเป็น[aː]เช่น⟨саат⟩/saat/[saːt]'พูด',⟨змии⟩- งู กล่าวอีกนัยหนึ่ง สระสองตัวที่อยู่ติดกันสามารถออกเสียงแยกกันได้สองครั้ง (เช่น пооди - เดิน) ^{[ 66 ]}

แผนผังการใช้หน่วยเสียงระหว่างสระkjและgjในภาษามาซิโดเนีย ปี 1962

ระบบพยัญชนะของภาษามาซิโดเนียประกอบด้วยตัวอักษร 26 ตัว และแบ่งพยัญชนะออกเป็น 3 กลุ่ม (согласки )ได้แก่พยัญชนะเสียงก้อง ( звучни ) พยัญชนะเสียงไม่ก้อง ( безвучни ) และ พยัญชนะเสียง ก้องกังวาน ( сонорни ) ^{[ 71 ]}ลักษณะทั่วไปและกฎที่ใช้กับพยัญชนะในภาษามาซิโดเนีย ได้แก่การกลืนเสียงของพยัญชนะเสียงก้องและเสียงไม่ก้องเมื่ออยู่ติดกัน การทำให้พยัญชนะเสียงก้องเป็นเสียงไม่ก้องเมื่ออยู่ท้ายคำ พยัญชนะคู่ และการตัดเสียง^{[ 71 ] [ 74 ]}ที่ขอบเขตของหน่วยคำ (แสดงในการสะกด) และที่ท้ายคำ (ไม่แสดงในการสะกด) ความแตกต่างของเสียงก้องจะถูกทำให้เป็นกลาง^{[ 71 ]}

^1เสียงสั่นฟัน (/r/) เป็นพยางค์ระหว่างพยัญชนะสองตัว เช่น⟨прст⟩[ˈpr̩st]'นิ้ว' เสียงนาสิกฟัน (/n/) และเสียงข้างฟัน (/ɫ/) ก็เป็นพยางค์ในคำต่างประเทศบางคำ เช่น⟨њутн⟩[ˈɲutn̩]'นิวตัน',⟨Попокатепетл⟩[pɔpɔkaˈtɛpɛtɫ̩]'โปโปคาเตเปตล์' เป็นต้น เสียงนาสิกริมฝีปากและฟัน[ɱ]เกิดขึ้นเป็นหน่วยเสียงย่อยของ/m/ก่อน/f/และ/v/(เช่น⟨трамвај⟩[ˈtraɱvaj]'รถราง') เสียงนาสิกเพดานอ่อน[ŋ]เกิดขึ้นในลักษณะเดียวกันกับหน่วยเสียงย่อยของ/n/ก่อน/k/และ/ɡ/(เช่น⟨англиски⟩[ˈaŋɡliski]'English') ^{[ 75 ]}ผู้พูดบางคนหลีกเลี่ยงการออกเสียงแบบหลังนี้ เนื่องจากพวกเขาพยายามออกเสียงให้ชัดเจนและเป็นทางการ

^2 เสียง /x/ที่สืบทอดมาจากภาษาสลาฟได้หายไปในภาษาถิ่นตะวันตกของภาษามาซิโดเนียซึ่งเป็นพื้นฐานของภาษามาตรฐาน โดยในตอนแรกกลายเป็นศูนย์ และส่วนใหญ่เป็น/v/ในกรณีอื่นๆ/x/กลายเป็นส่วนหนึ่งของภาษามาตรฐานผ่านการนำคำต่างประเทศใหม่ๆ เข้ามา (เช่น хотел , โรงแรม),ชื่อสถานที่( Пехчево ,Pehčevo), คำที่มาจากภาษาสลาฟโบราณ ( дух , ผี), คำที่สร้างขึ้นใหม่ ( доход , รายได้) และเป็นวิธีการแยกแยะความหมายระหว่างสองคำ ( храна , อาหาร กับ рана , บาดแผล) นี่อธิบายถึงความหายากของ Х ในภาษามาซิโดเนีย ^{[ 75 ]}

^3การออกเสียงจะแตกต่างกันไปตามสำเนียง ในภาษามาตรฐาน การออกเสียงเหล่านี้เป็นเสียงหยุดเพดานปากด้านหลัง และผู้พูดภาษาแม่บางคนก็ออกเสียงเช่นนั้น ^{[ 75 ]}

การ เน้นเสียง ในภาษา มาซิโดเนียเป็น แบบก่อนสุดท้ายและแบบไดนามิก (หายใจออก) ซึ่งหมายความว่าเสียงจะตกอยู่ที่พยางค์ที่สามจากท้ายในคำที่มีสามพยางค์ขึ้นไป และตกอยู่ที่พยางค์แรกหรือพยางค์เดียวในคำอื่นๆ บางครั้งสิ่งนี้จะถูกละเลยเมื่อคำนั้นเข้ามาในภาษาเมื่อไม่นานมานี้หรือมาจากแหล่งต่างประเทศ^{[ 77 ]}เพื่อระบุว่าควรเน้นเสียงที่พยางค์ใดของคำ ภาษามาซิโดเนียใช้เครื่องหมายอะพอสโทร ฟีเหนือสระ คำสองพยางค์จะเน้นเสียงที่พยางค์รองสุดท้าย: дéте ( [ˈdɛtɛ] : ลูก), мáјка ( [ˈmajka] : แม่) และтáтко ( [ˈtatkɔ] : พ่อ) คำ สามพยางค์และ คำ หลายพยางค์จะเน้นเสียงที่พยางค์ที่สามจากท้าย: плáнина ( [ˈpɫanina] : ภูเขา) планѝната ( [pɫaˈninata] : ภูเขา) планинáрите ( [pɫaniˈnaritɛ] : นักปีนเขา) ^{[ 77 ]}มีข้อยกเว้นหลายประการสำหรับกฎนี้ ได้แก่: คำวิเศษณ์กริยา (เช่น คำที่ลงท้ายด้วย-ќи ): เช่นвикáјќи ( [viˈkajci] : ตะโกน), одéјќи ( [ɔˈdɛjci] : เดิน); คำวิเศษณ์บอกเวลา: годинáва ( [godiˈnava] : ปีนี้), летóво ( [leˈtovo] : ฤดูร้อนนี้); คำยืมจากต่างประเทศ: เช่นклишé ( [kliˈʃɛ:] cliché), генéза ( [ɡɛˈnɛza] genesis), литератýра ( [ litɛraˈtura] : วรรณกรรม), Александар ( [alɛkˈsandar] , Alexander ) ^{[ 78 ]}

การเชื่อมคำเกิดขึ้นเมื่อคำสองคำขึ้นไปออกเสียงด้วยการเน้นเสียงเดียวกัน การเชื่อมคำเป็นลักษณะทั่วไปของภาษามาซิโดเนีย ปรากฏการณ์ทางภาษาศาสตร์นี้เรียกว่าакцентска целостและใช้ เครื่องหมาย เชื่อมช่องว่าง ( ‿ ) แทน คำหลายคำจะถูกนับเป็นหน่วยเดียวและปฏิบัติตามกฎการเน้นเสียงที่พยางค์ก่อนสุดท้าย กฎนี้ใช้ได้กับการใช้คำเสริม (ทั้งคำเสริมท้ายคำและคำเสริมหน้าคำ) เช่น คำปฏิเสธнеกับคำกริยา ( тој нé‿дојде , เขาไม่ได้มา) และกับสรรพนามรูปสั้น อนุภาคอนาคตќеสามารถใช้ระหว่างกาลได้เช่นกัน และอยู่ภายใต้กฎเดียวกัน ( не‿му‿јá‿даде , ไม่ได้ให้เขา; не‿ќé‿дојде , เขาจะไม่มา) ^{[ 79 ]}การใช้งานอื่นๆ ได้แก่รูปแบบคำสั่งที่มาพร้อมกับรูปแบบสรรพนามสั้น ( дáј‿ми : ให้ฉัน), การแสดงความเป็นเจ้าของ ( мáјка‿ми ), คำบุพบทที่ตามด้วยคำนาม ( зáд‿врата ), คำถามที่ตามด้วยคำกริยา ( когá‿дојде ) และคำนามประสมบางคำ ( сувó‿грозје - ลูกเกด, киселó‿млеко - โยเกิร์ต) เป็นต้น^{[ 79 ]}

ไวยากรณ์ภาษามาซิโดเนียมีความเป็นไวยากรณ์เชิงวิเคราะห์ อย่างเห็นได้ชัด เมื่อเทียบกับภาษาสลาฟอื่นๆ โดยได้สูญเสียระบบการผันคำนามแบบสลาฟทั่วไปไปแล้ว ภาษามาซิโดเนียแสดงให้เห็นถึงลักษณะพิเศษบางประการ และในบางกรณีก็เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว เนื่องจากตำแหน่งที่ตั้งอยู่ใจกลางคาบสมุทรบอลข่าน ภาษามาซิโดเนียเชิงวรรณกรรมเป็นภาษาสลาฟใต้เชิงวรรณกรรมเพียงภาษาเดียวที่มีคำนำหน้าคำนามชี้เฉพาะ 3 รูปแบบ โดยขึ้นอยู่กับระดับความใกล้ชิดกับผู้พูด และกาลสมบูรณ์ที่สร้างขึ้นโดยใช้กริยาช่วย "มี" ตามด้วย คำกริยา ช่อง 3ในเพศกลางหรือที่เรียกว่าคำคุณศัพท์กริยาคุณลักษณะอื่นๆ ที่พบเฉพาะในภาษามาซิโดเนียและไม่พบในภาษาสลาฟอื่นๆ ได้แก่ การเน้นเสียงที่พยางค์ก่อนสุดท้าย และการใช้เสียงลงท้ายเดียวกันสำหรับกริยาทุกคำในบุรุษที่หนึ่ง ปัจจุบันกาลธรรมดา ( глед -a -м , јад -а -м , скок- а -м ) ^{[ 80 ]} ภาษามาซิโดเนียแบ่ง ประเภทคำหลักอย่างน้อย 12 ประเภทโดย 5 ประเภทสามารถเปลี่ยนแปลงได้ ได้แก่ คำนาม คำคุณศัพท์ คำสรรพนาม คำบอกจำนวน และคำกริยา และ 7 ประเภทไม่เปลี่ยนแปลง ได้แก่คำวิเศษณ์คำ บุพบท คำ สันธานคำอุทานคำอนุภาคและคำกริยาช่วย^{[ 74 ]}

คำนามภาษามาซิโดเนีย( именки ) จัดอยู่ในเพศใดเพศหนึ่งจากสามเพศ (เพศชาย เพศหญิง และเพศกลาง) และมีการผันตามจำนวน (เอกพจน์และพหูพจน์) และผันตามกรณี เล็กน้อย การแบ่งแยกเพศไม่ได้ถูกทำเครื่องหมายอย่างชัดเจนในรูปพหูพจน์^{[ 81 ]}คำนามเพศชายมักลงท้ายด้วยพยัญชนะหรือสระ ( -a , -o หรือ-e ) และคำนามเพศกลางลงท้ายด้วยสระ ( -oหรือ-e ) คำนามเพศหญิงเกือบทั้งหมดลงท้ายด้วยสระเดียวกันคือ-a ^{[ 79 ]}

คำนามในรูปเรียกขาน (vocative) เป็นรูปคำเดียวที่ยังคงเหลืออยู่ในภาษามาซิโดเนีย และใช้เพื่อเรียกชื่อบุคคลโดยตรง รูปคำเรียกขานจะลงท้ายด้วยสระเสมอ ซึ่งอาจเป็น -у ( јунаку : คำเรียกขานวีรบุรุษ) หรือ -e ( човече : คำเรียกขานผู้ชาย) ที่รากคำของคำนามเพศชาย ส่วนคำนามเพศหญิง สระท้ายที่พบบ่อยที่สุดในรูปคำเรียกขานคือ -o ( душо : คำเรียกขานคนรัก; жено : คำเรียกขานภรรยา) คำต่อท้าย -e สามารถใช้ได้ในกรณีต่อไปนี้: คำสามพยางค์หรือคำหลายพยางค์ที่ลงท้ายด้วย-ица ( мајчице , คำเรียกขานแม่), ชื่อผู้หญิงที่ลงท้ายด้วย-ка : Раткаกลายเป็นРаткеและ-ја : Маријаกลายเป็นМаријеหรือМаријоไม่มีรูปคำเรียกขานในคำนามที่เป็นกลาง บทบาทของคำเรียกขานเป็นเพียงทางเลือก และมีแนวโน้มทั่วไปที่จะสูญเสียคำเรียกขานในภาษา เนื่องจากการใช้คำเรียกขานถือว่าไม่สุภาพและเป็นภาษาถิ่น^{[ 82 ]}คำเรียกขานยังสามารถแสดงออกได้โดยการเปลี่ยนโทนเสียง^{[ 79 ] [ 83 ]}

มีพหูพจน์สามประเภทที่แตกต่างกัน ได้แก่ พหูพจน์ปกติ พหูพจน์นับได้ และพหูพจน์รวมพหูพจน์ประเภทแรกเป็นประเภทที่พบได้บ่อยที่สุดและใช้เพื่อแสดงพหูพจน์ปกติของคำนาม เช่นмаж - мажи (ผู้ชาย - ผู้ชายหลายคน), маса - маси (โต๊ะ - โต๊ะหนึ่งตัว), село - села (หมู่บ้าน - หมู่บ้านหลายแห่ง) มีคำต่อท้ายต่างๆ ที่ใช้และแตกต่างกันไปตามเพศ ลักษณะทางภาษาศาสตร์ที่ไม่พบในภาษาสลาฟอื่นๆ คือการใช้คำต่อท้าย-ињаเพื่อสร้างพหูพจน์ของคำนามเพศกลางที่ลงท้ายด้วย-еเช่นпиле - пилиња (ลูกไก่ - ลูกไก่หลายตัว) ^{[ 80 ]}พหูพจน์นับได้ใช้เมื่อมีจำนวนหรือตัวบ่งปริมาณอยู่หน้าคำนาม คำต่อท้ายเพื่อแสดงจำนวนคนส่วนใหญ่นี้ไม่สอดคล้องกับคำต่อท้ายส่วนใหญ่ปกติ: два молива (ดินสอสองอัน), три листа (สามใบ), неколку часа (หลายชั่วโมง) พหูพจน์รวมใช้สำหรับคำนามที่สามารถมองได้เป็นหน่วยเดียว: лисје (กองใบไม้), ридје (หน่วยของเนินเขา) มีรูปแบบพหูพจน์ที่ผิดปกติในภาษา: дете - деца (เด็ก - เด็ก) ^{[ 79 ]}

ลักษณะเด่นของระบบคำนามในภาษามาซิโดเนียคือการแสดงความแน่นอน เช่นเดียวกับภาษาสลาฟอื่นๆ ภาษา มา ซิโดเนียไม่มี คำนำหน้าคำนามที่ไม่แน่นอน คำนำหน้าคำนามที่แน่นอนในภาษามาซิโดเนียจะอยู่หลังคำนาม กล่าวคือ จะถูกเติมเป็นคำต่อท้ายคำนาม ลักษณะเฉพาะของภาษามาซิโดเนียคือการใช้คำนำหน้าคำนามที่แน่นอนสามแบบ ซึ่งผันตามเพศและสัมพันธ์กับตำแหน่งของกรรม ซึ่งอาจไม่ระบุ ใกล้ หรือไกล

• บทความเฉพาะเจาะจง-ов, -ва, -во, -веใช้สำหรับวัตถุที่ตั้งอยู่ใกล้กับผู้พูด ( човек ов : - บุคคลนี้ที่นี่)
• คำนำหน้าคำนามชี้เฉพาะ-он, -на, -но, -неใช้สำหรับวัตถุที่อยู่ไกลจากผู้พูดแต่ยังสามารถรับรู้ได้ ( жена на : - ผู้หญิงคนนั้น)
• คำนำหน้านามที่ชัดเจน-от, -та, -то, -теมักใช้เป็นตัวบ่งชี้ทั่วไปของความแน่นอน โดยไม่คำนึงถึงตำแหน่งของวัตถุที่อ้างอิง ( дете то : เด็ก) นอกจากนี้ คำต่อท้ายเหล่านี้ยังสามารถใช้เพื่อระบุวัตถุที่ผู้พูดอ้างถึงซึ่งอยู่ใกล้กับผู้ฟัง เช่นдај ми ја книгата што е до тебе - ขอหนังสือข้างๆ คุณให้ฉันหน่อย^{[ 74 ]}

ตามนิยาม แล้ว คำนามเฉพาะมีความหมายเจาะจงและโดยปกติจะไม่ใช้ร่วมกับคำนำหน้าคำนาม แม้ว่าจะมีข้อยกเว้นในภาษาพูดและภาษาเขียน เช่นСовче то , Маре то , Наде тоเพื่อแสดงความรู้สึกรักใคร่ต่อบุคคลนั้น ๆ

คำคุณศัพท์จะอยู่คู่กับคำนามและทำหน้าที่ให้ข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับผู้อ้างอิง คำคุณศัพท์ภาษามาซิโดเนียเห็นพ้องในรูปแบบกับคำนามที่คำคุณศัพท์แก้ไข และผันไปตามเพศ จำนวน และความแน่นอน และ убавเปลี่ยนเป็นубава ( убава жена , หญิงสาวสวย) เมื่อใช้เพื่ออธิบายคำนามที่เป็นเพศหญิงубавоเมื่อใช้เพื่ออธิบายคำนามที่เป็นเพศ ( убаво дете , a beautiful child) และубавиเมื่อใช้กับ รูปพหูพจน์ ( убави мажи, убави жени, убави деца ) ^{[ 79 ]}

คำคุณศัพท์สามารถวิเคราะห์ได้ในเชิงวิเคราะห์เพื่อระดับของการเปรียบเทียบกับคำนำหน้าпо-ทำเครื่องหมายเปรียบเทียบและคำนำหน้าнај-ทำเครื่องหมายขั้นสูงสุดคำนำหน้าทั้งสองไม่สามารถเขียนแยกจากคำคุณศัพท์ได้: Марија е паметна девојка (มาริจาเป็นสาวฉลาด), Марија е попаметна од Сара (มาริจาฉลาดกว่าซาร่า), Марија е најпаметната девојка во нејзиниот клас (มาริจาเป็นเด็กผู้หญิงที่ฉลาดที่สุดในชั้นเรียนของเธอ) คำคุณศัพท์เพียงคำเดียวที่มีรูปแบบเปรียบเทียบและขั้นสูงสุดที่ไม่ปกติคือмногуซึ่งกลายเป็นповеќеในรูปแบบเปรียบเทียบ และнајмногуในรูปแบบขั้นสูงสุด^{[ 84 ]}การปรับเปลี่ยนคำคุณศัพท์อีกประการหนึ่งคือการใช้คำนำหน้าпри-และпре-ซึ่งสามารถใช้เป็นรูปแบบการเปรียบเทียบได้: престар човек (ชายชรามาก) หรือпристар човек (ชายชรา) ^{[ 74 ]}

ในภาษามาซิโดเนียสามารถแบ่งสรรพนามออกเป็น 3 ประเภท ได้แก่ สรรพนามส่วนบุคคล ( лични ), สรรพนามสัมพันธ์ ( лично-предметни ) และสรรพนามชี้เฉพาะ ( показни ) ความสัมพันธ์ของกรณีจะถูกทำเครื่องหมายไว้ในสรรพนาม สรรพนามส่วนบุคคลในภาษามาซิโดเนียปรากฏใน 3 เพศ และทั้งในรูปเอกพจน์และพหูพจน์ นอกจากนี้ยังสามารถปรากฏเป็นกรรมตรงหรือกรรมรองในรูปยาวหรือรูปสั้น ขึ้นอยู่กับว่าใช้กรรมตรงหรือกรรมรองที่ระบุเจาะจงสรรพนามคลิติกจะอ้างถึงกรรมด้วยกริยา: Јас не му ја дадов книгата на момчето ("ฉันไม่ได้ให้หนังสือแก่เด็กชาย") ^{[ 85 ]}กรรมตรงเป็นส่วนที่เหลือของกรณีกรรมตรง และกรรมรองเป็นส่วนที่เหลือของกรณีกรรมรอง สรรพนามสะท้อนก็มีรูปแบบสำหรับทั้งกรรมตรงและกรรมรองเช่นกัน ได้แก่себе се , себе сиตัวอย่างของสรรพนามส่วนบุคคลแสดงไว้ด้านล่าง:

• สรรพนามส่วนตัว: Јас читам книга . ("ฉันกำลังอ่านหนังสือ")
• สรรพนามวัตถุตรง: Таа мене ме виде во киното ("เธอเห็นฉันที่โรงหนัง")
• สรรพนามวัตถุทางอ้อม: Тој мене ми рече да дојдам ("เขาบอกให้มา")

คำสรรพนามสัมพัทธ์สามารถอ้างถึงบุคคล ( кој, која, кое - ใคร), วัตถุ ( што - ซึ่ง) หรือทำหน้าที่เป็นตัวบ่งชี้การครอบครอง ( чиј, чија, чие - ซึ่ง) ในการทำงานของคำถามหรือคำที่เกี่ยวข้อง คำสรรพนามเหล่านี้ผันมาจากเพศและตัวเลข และรูปแบบคำอื่นๆ ก็สามารถนำมาจากคำเหล่านี้ได้ ( никој - none, нешто - บางสิ่งบางอย่าง, сечиј -ของทุกคน) คำสรรพนามสาธิตมีสามกลุ่มที่สามารถบ่งบอกถึงความใกล้เคียง ( овој - อันนี้ (mas.)), ส่วนปลาย ( онаа - อันที่นั่น (fem.)) และไม่เฉพาะเจาะจง ( тоа - อันนั้น (neut.)) วัตถุ คำสรรพนามเหล่านี้เป็นพื้นฐานสำหรับบทความที่ชัดเจน^{[ 74 ] [ 79 ]}

คำกริยาภาษามาซิโดเนียเห็นด้วยกับประธานโดยตรง(ตัวแรก ที่สอง หรือสาม) และตัวเลข (เอกพจน์หรือพหูพจน์) โครงสร้างกริยาบางรูปแบบ ( нелични глаголски форми ) เช่น คำคุณศัพท์ทางวาจา ( глаголска придавка : плетен/плетена ), วาจารูปตัว l ( глаголска л-форма : играл/играла ) และคำนามทางวาจา ( глаголска именка : плетење ) แสดงให้เห็นเพศด้วย มีหมวดหมู่ไวยากรณ์อื่นๆ อีกหลายประเภทตามแบบฉบับของคำกริยาภาษามาซิโดเนีย ได้แก่ ประเภท สกรรมกริยา อารมณ์ ลักษณะที่เหนือกว่า ( ลักษณะ ที่ไม่สมบูรณ์/สมบูรณ์แบบ ) ^{[ 86 ]}รูปแบบกริยายังสามารถจำแนกได้เป็นแบบง่าย ซึ่งมีโครงสร้างกริยาที่เป็นไปได้แปดแบบ หรือแบบซับซ้อน ซึ่งมีโครงสร้างที่เป็นไปได้สิบแบบ^{[ 79 ]}

ภาษามาซิโดเนียได้พัฒนาหมวดหมู่ทางไวยากรณ์ที่ระบุถึงความแตกต่างระหว่างการกระทำที่ได้พบเห็นและการกระทำที่ได้รับรายงาน (หรือที่เรียกว่าการเล่าเรื่องซ้ำ) ตามหมวดหมู่ทางไวยากรณ์นี้ เราสามารถแยกแยะระหว่างминато определеноคือ อดีตที่แน่นอน ซึ่งหมายถึงเหตุการณ์ที่ผู้พูดได้พบเห็น ณ จุดเวลาที่แน่นอน และминато неопределеноคือ อดีตที่ไม่แน่นอน ซึ่งหมายถึงเหตุการณ์ที่ไม่ได้เกิดขึ้น ณ จุดเวลาที่แน่นอน หรือเหตุการณ์ที่ได้รับรายงานแก่ผู้พูด โดยไม่ระบุองค์ประกอบด้านเวลาในกรณีหลัง ตัวอย่าง: Но, потоа се случија работи за кои не знаев ("แต่แล้วเรื่องต่างๆ ก็เกิดขึ้นโดยที่ฉันไม่รู้") กับМи кажаа дека потоа се случиле работи за кои не знаев ("พวกเขาบอกฉันว่าหลังจากนั้นก็มีเรื่องเกิดขึ้นโดยที่ฉันไม่รู้") ^{[ 87 ]}

กริยาปัจจุบันในภาษามาซิโดเนียสร้างขึ้นโดยการเพิ่มคำต่อท้ายให้กับรากคำกริยาซึ่งผันตามบุคคล รูปแบบ และจำนวนของประธาน กริยาในภาษามาซิโดเนียโดยทั่วไปแบ่งออกเป็นสามกลุ่มหลักตามสระที่ใช้ในรูปอ้างอิง (เช่น3p - ปัจจุบัน - เอกพจน์ ) ^{[ 74 ]}กลุ่มเหล่านี้ได้แก่กลุ่มa กลุ่ม eและ กลุ่ม иยิ่งไปกว่านั้น กลุ่มย่อย иยังแบ่งออกเป็นกลุ่มย่อยอีกสามกลุ่ม ได้แก่ กลุ่มย่อย а- е-และи-กริยาсум (เป็น) เป็นข้อยกเว้นเพียงอย่างเดียวของกฎ นี้เนื่องจากลงท้ายด้วยพยัญชนะและผันเป็นกริยาที่ไม่ปกติ

กาลสมบูรณ์สามารถสร้างได้โดยใช้กริยาช่วย ทั้ง to be ( сум ) และ to have ( има ) รูปแบบแรกจะผันกริยาตามบุคคลและใช้กริยาช่อง 3 ในรูปกริยาช่อง 3: сум видел многу работи ("ฉันได้เห็นสิ่งต่างๆ มากมาย") รูปแบบหลังใช้คำบุพบทที่สอดคล้องกับจำนวนและเพศของกรรมในประโยคและกริยาช่อง 3 ในรูปกริยาช่อง 3 ในรูปที่ไม่ผัน ( го имам гледано филмот , "ฉันได้ดูหนังเรื่องนั้น") ^{[ 41 ] [ 86 ]}รูปแบบอดีตกาลอีกแบบหนึ่งคือ aorist ใช้เพื่ออธิบายการกระทำที่เสร็จสิ้นแล้ว ณ เวลาใดเวลาหนึ่งในอดีต: одев ("ฉันเดิน"), скокаа ("พวกเขากระโดด") ^{[ 79 ]}

รูปแบบอนาคตของคำกริยาจะผันโดยใช้คำบุพบทќеตามด้วยคำกริยาที่ผันในรูปปัจจุบันกาล ќе одам (ฉันจะไป) โครงสร้างที่ใช้แสดงการปฏิเสธในอนาคตสามารถสร้างได้โดยการเพิ่มคำบุพบทปฏิเสธไว้ที่ต้นประโยคне ќе одам (ฉันจะไม่ไป) หรือใช้โครงสร้างнема да ( нема да одам ) ความหมายไม่แตกต่างกัน แม้ว่ารูปแบบหลังจะใช้กันทั่วไปในภาษาพูดมากกว่า กาลอนาคตอีกอย่างหนึ่งคืออนาคตในอดีต ซึ่งสร้างขึ้นโดยใช้คำบุพบทќеและคำกริยาในรูปอดีตกาลที่ผันตามบุคคลтаа ќе заминеше ("เธอคงจะจากไปแล้ว") ^{[ 79 ]}

เช่นเดียวกับภาษาสลาฟอื่นๆ กริยาในภาษามาซิโดเนียมีลักษณะทางไวยากรณ์ ( глаголски вид ) ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของภาษาสลาฟกริยาสามารถแบ่งออกเป็นกริยาที่ยังไม่แสดงการ กระทำ ( несвршени ) และ กริยาที่แสดงการกระทำที่เสร็จ สมบูรณ์ ในทันที ( свршени ) ซึ่งบ่งบอกถึงการกระทำที่มีระยะเวลาไม่แน่นอนหรือเกิดขึ้นซ้ำๆ หรือการกระทำที่เสร็จสิ้นในชั่วขณะเดียว กลุ่มคำกริยาแรกสามารถแบ่งย่อยได้เป็นคำกริยาที่เกิดขึ้นโดยไม่หยุดชะงัก (เช่นТој спие цел ден , "เขานอนหลับทั้งวัน") หรือคำกริยาที่แสดงถึงการกระทำซ้ำๆ (เช่นЈа бараше книгата но не можеше да ја најде , "เขากำลังมองหาหนังสือ แต่เขาหาไม่เจอ") คำกริยาแสดงการกระทำที่สมบูรณ์มักจะสร้างขึ้นโดยการเติมคำนำหน้าเข้ากับรากของคำกริยา ซึ่งขึ้นอยู่กับคำนำหน้านั้น คำกริยาเหล่านั้นสามารถแสดงถึงการกระทำที่เกิดขึ้นในชั่วขณะหนึ่ง ( чукна , "เคาะ"), การกระทำที่เพิ่งเริ่มต้น ( запеа , "เริ่มร้องเพลง"), การกระทำที่สิ้นสุดลงแล้ว ( прочита , "อ่าน") หรือการกระทำบางส่วนที่กินเวลาสั้นๆ ( поработи , " อ่าน") “ทำงานแล้ว” ^{[ 79 ]}

ความแตกต่างระหว่างกริยาที่ต้องการกรรมและกริยาที่ไม่ต้องการกรรมสามารถแสดงได้ทั้งในเชิงวิเคราะห์หรือเชิงไวยากรณ์ และกริยาเกือบทั้งหมดที่แสดงถึงการกระทำที่กระทำโดยสิ่งมีชีวิตสามารถกลายเป็นกริยาที่ต้องการกรรมได้หากเติมสรรพนามบุรุษที่ 1 สั้นๆ เช่นТоj легна ("เขาวางลง") เทียบกับТоj го легна детето ("เขาวางเด็กลง") นอกจากนี้ กริยาที่แสดงด้วยสรรพนามสะท้อนсеสามารถกลายเป็นกริยาที่ต้องการกรรมได้โดยใช้สรรพนามย่อใดๆ สำหรับกรรมตรง เช่นТој се смее - เขากำลังหัวเราะ เทียบกับТој ме смее - "เขากำลังทำให้ฉันหัวเราะ") กริยาบางคำ เช่น นอนหลับหรือตาย ตามธรรมเนียมแล้วไม่มีคุณสมบัติเป็นกริยาที่ต้องการกรรม^{[ 88 ]}

คำ กริยาภาษามาซิโดเนียมีอารมณ์ทางไวยากรณ์ สามแบบ ( глаголски начин ): บ่งบอกถึงความจำเป็นและเงื่อนไขอารมณ์ที่จำเป็นสามารถแสดงความปรารถนาหรือคำสั่งให้เสร็จสิ้นการกระทำบางอย่างได้ ความจำเป็นมีเพียงรูปแบบสำหรับบุคคลที่สองเท่านั้น และประกอบด้วยคำต่อท้าย-ј ( пеј ; sing) หรือ-и ( оди , เดิน) สำหรับเอกพจน์ และ-јте ( пејте , sing) หรือ-етеสำหรับพหูพจน์ ( одете , เดิน) หัวเรื่องที่หนึ่งและสามในรูปแบบเอกพจน์และพหูพจน์แสดงคำสั่งทางอ้อม และผันคำกริยาโดยใช้даหรือнекаและกริยาในกาลปัจจุบัน ( да живееме долго , ขอให้เราอายุยืนยาว) นอกจากหน้าที่หลักแล้ว คำสั่งยังใช้เพื่อระบุการกระทำในอดีต ความจริงนิรันดร์ เช่นในกรณีของคำกล่าว และเงื่อนไข เงื่อนไขในภาษามาซิโดเนียมีการผันในลักษณะเดียวกันสำหรับทั้งสามบุคคลโดยใช้คำบุพบทбиและรูปกริยา l, би читал (ฉัน/คุณ/เขาจะอ่าน) ^{[ 79 ]}

ไวยากรณ์ภาษามาซิโดเนียมีลำดับคำแบบประธาน-กริยา-กรรม (SVO) ซึ่งมีความยืดหยุ่นและสามารถเน้นหัวข้อได้ [ ^{71 ] ตัวอย่าง}เช่น ประโยคМарија го сака Иван (มาริยารักอีวาน) สามารถเปลี่ยนเป็นประโยคแบบกรรม-กริยา-ประธาน (OVS) ได้เช่นกัน คือИван го сака Марија [ ^{89 ] การ}เน้นหัวข้อยังสามารถทำได้โดยใช้การผสมผสานระหว่างลำดับคำและน้ำเสียง ตัวอย่างเช่น ประโยคต่อไปนี้ทั้งหมดให้จุดเน้นที่แตกต่างกัน:

• Мачката ја каса кучето. – สุนัขกัดแมว (โฟกัสไปที่วัตถุ)
• Кучето мачката ја каса. – สุนัขกัดแมว (โฟกัสไปที่วัตถุ)
• Мачката кучето ја каса. – สุนัขกัดแมว (โฟกัสไปที่เรื่อง)
• Ја каса кучето мачката. – สุนัขกัดแมว (เน้นทั้งเรื่องและกริยา)
• Ја каса мачката кучето. – สุนัขกัดแมว (เน้นที่กริยาและวัตถุ) ^{[ 90 ]}

ภาษา มาซิโดเนียเป็นภาษาที่ไม่มีประธานซึ่งหมายความว่าสามารถละสรรพนามประธานได้ เช่นШто сакаш (ти)? (คุณต้องการอะไร?), (јас) читам книга (ฉันกำลังอ่านหนังสือ), (ние) го видовме (เราเห็นเขา). ^{[ 89 ]} โครงสร้าง เชิงโต้ตอบของชาวมาซิโดเนียถูกสร้างขึ้นโดยใช้คำสรรพนามสะท้อนสั้นсе ( девојчето се уплашиเด็กหญิงกลัว) หรือการรวมกันของคำกริยา "เป็น" กับคำคุณศัพท์ทางวาจา ( Тој е миен , เขาถูกล้าง) ในกรณีแรก ความแตกต่างระหว่างแอคทีฟและพาสซีฟยังไม่ชัดเจนนัก^{[ 88 ]}อนุประโยคในภาษามาซิโดเนียจะเริ่มต้นด้วยการใช้คำเชื่อมซึ่งอาจเป็นคำถาม wh หรือสรรพนามเชื่อม^{[ 91 ]}ตัวอย่างที่อธิบายแล้วมีดังนี้:

เนื่องจากไม่มีระบบการผันคำนามตามกรณี ภาษามาซิโดเนียจึงใช้คำบุพบท ( предлози ) อย่างกว้างขวางเพื่อแสดงความสัมพันธ์ระหว่างคำในประโยค คำบุพบทที่สำคัญที่สุดในภาษามาซิโดเนียคือнаซึ่งสามารถมีความหมายเชิงสถานที่ ('บน') หรือเชิงการเคลื่อนไหว ('ถึง') ได้[ ^{92 ] คำ}บุพบทна ถูกใช้แทน คำนามกรรมรองโดยใช้ร่วมกับรูปกรรมรองแบบสั้นเพื่อแสดงการกระทำที่เกี่ยวข้องกับกรรมรองของประโยค เช่นМу давам книга на Иван (ฉันกำลังให้หนังสือแก่อีวาน) Им велам нешто на децата (ฉันกำลังพูดบางอย่างกับเด็กๆ) ^{[ 89 ]}นอกจากนี้наยังสามารถใช้แทนคำนามกรรมวาจกและแสดงความเป็นเจ้าของได้ เช่นтаткото на другар ми (พ่อของเพื่อนฉัน) ^{[ 92 ]}

ภาษามาซิโดเนียมีความคล้ายคลึงทางด้านคำศัพท์กับภาษาสลาฟอื่นๆ ทั้งหมด และคำนามจำนวนมากเป็นคำที่มีรากศัพท์เดียวกัน รวมถึงคำที่เกี่ยวข้องกับความสัมพันธ์ในครอบครัวและจำนวน^{[ 80 ]}นอกจากนี้ เนื่องมาจากความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับภาษาบัลแกเรียและภาษาเซอร์โบ-โครเอเชีย ภาษามาซิโดเนียจึงมีคำศัพท์ร่วมกับภาษาเหล่านี้เป็นจำนวนมาก ภาษาอื่นๆ ที่เคยมีอำนาจ เช่นภาษาตุรกีออตโตมันและภาษาอังกฤษ ซึ่งมีบทบาทมากขึ้นเรื่อยๆ ก็ได้ให้คำยืมจำนวนมากเช่นกัน ภาษาที่มีชื่อเสียง เช่น ภาษาสลาฟโบราณ ซึ่งมีความสัมพันธ์กับภาษามาซิโดเนียสมัยใหม่ เทียบได้กับความสัมพันธ์ของภาษาละตินในยุคกลางกับภาษาโรมานซ์ สมัยใหม่ และภาษารัสเซีย ก็เป็นแหล่งที่มาของคำศัพท์เช่นกัน คำยืมและคำศัพท์อื่นๆ ยังมาจากภาษากรีกและภาษาแอลเบเนีย รวมถึงภาษาที่มีชื่อเสียงเช่นภาษาฝรั่งเศสและภาษาเยอรมัน^{[ 93 ] [ 94 ]}

ในระหว่างกระบวนการกำหนดมาตรฐานมีการดูแลอย่างรอบคอบเพื่อพยายามทำให้คำศัพท์ของภาษาบริสุทธิ์ คำที่เกี่ยวข้องกับภาษามาตรฐานเซอร์เบียหรือบัลแกเรีย ซึ่งกลายเป็นเรื่องปกติเนื่องจากอิทธิพลของภาษาเหล่านี้ในภูมิภาค ถูกปฏิเสธและแทนที่ด้วยคำจากภาษาถิ่นและ คำโบราณของ ชนพื้นเมือง นี่ไม่ได้หมายความว่าไม่มีคำที่เกี่ยวข้องกับภาษามาตรฐานเซอร์เบีย บัลแกเรีย หรือแม้แต่รัสเซียในภาษา แต่คำเหล่านั้นถูกกีดกันตามหลักการ "แสวงหาเนื้อหาพื้นเมืองก่อน" ^{[ 95 ]}

ภาษาของนักเขียนในช่วงต้นศตวรรษที่ 19 เต็มไปด้วยคำศัพท์และโครงสร้างทางภาษาจากภาษารัสเซีย และโดยเฉพาะอย่างยิ่งจากภาษาสลาฟโบราณ ซึ่งในมาตรฐานปัจจุบันได้ถูกแทนที่ด้วยคำศัพท์พื้นเมืองหรือ คำ ที่ลอกเลียน แบบ โดยใช้หน่วยคำที่เกิดขึ้นใหม่^{[ 96 ]} มี การสร้างคำใหม่ตามตรรกะภายใน และมีการลอกเลียนแบบคำจากภาษาที่เกี่ยวข้อง (โดยเฉพาะภาษาเซอร์โบ-โครเอเชีย) เพื่อแทนที่คำที่มาจากภาษารัสเซีย ซึ่งรวมถึงизвестие (Russ. известие ) → извештај 'รายงาน', количество (Russ. количество ) → количина 'จำนวน, ปริมาณ', согласие (Russ. согласие ) → слога 'ความสอดคล้อง, ข้อตกลง' เป็นต้น^{[ 96 ]}การเปลี่ยนแปลงนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อให้ภาษาเขียนมาซิโดเนียใกล้เคียงกับภาษาพูดมากขึ้น โดยแยกออกจากภาษาบัลแกเรียที่ได้รับอิทธิพลจากภาษารัสเซียมากขึ้น ซึ่งถือเป็นความพยายามที่บริสุทธิ์และประสบความสำเร็จในการยกเลิกประเพณีการสร้างคำศัพท์ที่เคยพบเห็นได้ทั่วไปในวรรณกรรม ลายลักษณ์ อักษร^{[ 96 ]}การใช้คำยืมจากภาษาตุรกีออตโตมันไม่เป็นที่นิยมในระดับภาษาทางการเมื่อมีคำที่เทียบเท่าในภาษาพื้นเมืองอยู่แล้ว (เช่นкомшија (← Turk. komşu ) เทียบกับсосед (← PSl. *sǫsědъ) 'เพื่อนบ้าน') และโดยทั่วไปคำเหล่านี้จะถูกจำกัดไว้เฉพาะในระดับภาษาโบราณ ภาษาพูด และภาษาประชดประชัน^{[ 97 ]}

อักษรมาซิโดเนียอย่างเป็นทางการได้รับการกำหนดขึ้นเมื่อวันที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2488 โดยคณะกรรมการบริหารของสมัชชาต่อต้านฟาสซิสต์เพื่อการปลดปล่อยแห่งชาติมาซิโดเนีย (เรียกย่อว่า ASNOM ในภาษามาซิโดเนีย) ซึ่งนำโดย^{Blaže Koneski [ 99 ] มีตัวอักษรหลายตัวที่เฉพาะเจาะจงสำหรับอักษรซีริลลิกของมาซิโดเนีย ได้แก่ ѓ , ќ , ѕ , џ , љ และ њ [} 61 ] ^{โดยตัวอักษร}สามตัวสุดท้ายยืมมาจากอักษรเสียงเซอร์โบ - โครเอเชียที่^{ปรับปรุงโดย}นักภาษาศาสตร์ชาวเซอร์เบียVuk Stefanović Karadžićในขณะที่กราฟีม ѕ มีตัวเทียบเท่าในอักษรสลาฟโบสถ์^{[ 100 ]}ตัวอักษร љ และ њ เคยถูกใช้โดยนักเขียนชาวมาซิโดเนีย Krste Petkov Misirkov โดยเขียนเป็น л' และ н' ^{[ 99 ]}อักษรมาซิโดเนียยังใช้เครื่องหมายอะพอสโทรฟี (') เป็นเครื่องหมายแสดงเสียง โดยใช้เพื่อทำเครื่องหมายพยางค์ /r̩/ ที่ต้นคำ ( 'рж - ข้าวไรย์, 'рбет - กระดูกสันหลัง) และใช้แทนหน่วยเสียงชวาในคำศัพท์วรรณกรรมบางคำหรือคำยืมจากภาษาตุรกี ( 'к'смет - โชคลาภ) เครื่องหมาย เน้นเสียง (`) ใช้เหนือสระสามตัวในการสะกดคำ: ѝ - " เธอ " ซึ่งแตกต่างจากи - " และ ", нè - "เรา" ซึ่งแตกต่างจากне - " ไม่ " และсѐ - " ทุกสิ่ง " ซึ่งแตกต่างจากсe - สรรพนามสะท้อนสั้นที่ใช้กับกริยาสะท้อน [ ^{61 ] อักษร}มาซิโดเนียมาตรฐานมี 31 ตัว ตารางต่อไปนี้แสดงรูปแบบตัวพิมพ์ใหญ่และตัวพิมพ์เล็กของอักษรมาซิโดเนีย พร้อมด้วย ค่า IPAสำหรับแต่ละตัวอักษร:

เช่นเดียวกับอักษรมาซิโดเนีย การสะกดคำภาษามาซิโดเนียได้รับการกำหนดเป็นมาตรฐานอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2488 ในการประชุม ASNOM ^{[ 99 ]}กฎเกี่ยวกับการสะกดคำและการออกเสียงที่ ถูกต้อง (การออกเสียงคำที่ถูกต้อง) ได้รับการรวบรวมและร่างไว้เป็นครั้งแรกในหนังสือПравопис на македонскиот литературен јазик ( การสะกดคำของภาษามาซิโดเนียมาตรฐาน ) ซึ่งตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2488 ต่อมาได้มีการปรับปรุงเวอร์ชันเพิ่มเติม โดยเวอร์ชันล่าสุดตีพิมพ์ในปี พ.ศ. 2559 ^{[ 102 ]}การสะกดคำภาษามาซิโดเนียมีความสอดคล้องและเป็นไปตามหลักสัทศาสตร์ในทางปฏิบัติ ซึ่งเป็นการประมาณหลักการหนึ่งตัวอักษรต่อ หนึ่ง หน่วยเสียงการจับคู่แบบหนึ่งต่อหนึ่งนี้มักจะอธิบายง่ายๆ ด้วยหลักการที่ว่า "เขียนตามที่พูดและอ่านตามที่เขียน" ^{[ 71 ]}มีข้อยกเว้นเพียงข้อเดียวสำหรับกฎนี้ คือ ตัวอักษร л ซึ่งออกเสียงเป็น /l/ เมื่ออยู่หน้าสระหน้า (เช่นлист (leaf); ออกเสียงเป็น [list]) และ /j/ (เช่นполјанка (meadow); ออกเสียงเป็น [poljanka]) แต่ เป็น เสียงเพดานอ่อน /ł/ ในที่อื่นๆ (เช่นбела (white) ออกเสียงเป็น [beła]) เสียงอื่นที่ไม่ปรากฏในรูปแบบการเขียนแต่มีการออกเสียงในคำคือเสียงชวา^{[ ​​71 ]}

นักการเมืองและนักวิชาการจากมาซิโดเนียเหนือและบัลแกเรียมีความเห็นที่แตกต่างกันเกี่ยวกับการดำรงอยู่และความเป็นเอกลักษณ์ของภาษามาซิโดเนีย ตลอดประวัติศาสตร์ ภาษามาซิโดเนียถูกกล่าวถึงส่วนใหญ่ว่าเป็นรูปแบบหนึ่งของภาษาบัลแกเรีย^{[ 103 ]}แต่โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วงครึ่งแรกของศตวรรษที่ 20 ก็ถูกกล่าวถึงว่าเป็นภาษาเซอร์เบีย^{[ 104 ]}และเป็นภาษาที่แตกต่างออกไป^{[ 105 ] [ 106 ]}ในทางประวัติศาสตร์ หลังจากมีการกำหนดมาตรฐานแล้ว การใช้ภาษานี้ได้กลายเป็นประเด็นของมุมมองและนโยบายภายในที่แตกต่างกันในเซอร์เบีย บัลแกเรีย และกรีซ^{[ 35 ] [ 107 ]}นักวิชาการนานาชาติบางคนยังคงยืนยันว่า ภาษา มาซิโดเนีย-บัลแกเรียเป็นภาษาเดียวที่มีศูนย์กลางหลายแห่งจนถึงศตวรรษที่ 20 และโต้แย้งว่าแนวคิดเรื่องการแบ่งแยกทางภาษาเกิดขึ้นในปลายศตวรรษที่ 19 พร้อมกับการเกิดขึ้นของชาตินิยมมาซิโดเนียและความต้องการภาษามาตรฐานมาซิโดเนียที่แยกต่างหากก็ปรากฏขึ้นในต้นศตวรรษที่ 20 ^{[ 108 ]}นักภาษาศาสตร์หลายคนโต้แย้งว่าในระหว่างการจัดทำประมวลกฎหมาย ภาษามาตรฐานมาซิโดเนียถูกทำให้เป็นภาษาเซอร์เบียโดยคำนึงถึงการสะกดคำ^{[ 109 ] [ 110 ] [ 111 ] [ 112 ] [ 113 ]}และคำศัพท์^{[ 114 ]}

รัฐบาลบัลแกเรียนักวิชาการบัลแกเรียสถาบันวิทยาศาสตร์บัลแกเรียและประชาชนทั่วไป ต่างเห็นพ้องและยังคงถือว่าภาษามาซิโดเนียเป็นส่วนหนึ่งของภาษาถิ่นบัลแกเรีย^{[1] [ 115 ] [ 116 ]}ในช่วงยุคคอมมิวนิสต์ ภาษามาซิโดเนียได้รับการยอมรับว่าเป็นภาษาชนกลุ่มน้อยในบัลแกเรียและถูกนำมาใช้ในการศึกษาตั้งแต่ปี 1946 ถึง 1948 ต่อมาจึงถูกอธิบายว่าเป็นภาษาถิ่นของภาษาบัลแกเรีย^{[ 117 ]}ในปี 1956 รัฐบาลบัลแกเรียได้ลงนามในข้อตกลงเกี่ยวกับการป้องกันทางกฎหมายร่วมกันกับยูโกสลาเวีย โดยภาษามาซิโดเนียถูกระบุว่าเป็นหนึ่งในภาษาที่จะใช้เพื่อวัตถุประสงค์ทางกฎหมาย ร่วมกับภาษาบัลแกเรีย เซอร์โบ-โครเอเชีย และสโลวีเนีย^{[ 118 ]}ในปีเดียวกันนั้น บัลแกเรียได้เพิกถอนการรับรองความเป็นชาติและภาษามาซิโดเนีย และโดยปริยายกลับไปสู่จุดยืนก่อนสงครามที่ว่าภาษามาซิโดเนียไม่มีอยู่จริง^{[ 119 ]}ในปี 1999 รัฐบาลในโซเฟียได้ลงนามในปฏิญญาร่วมในภาษาทางการของทั้งสองประเทศ ซึ่งถือเป็นครั้งแรกที่ตกลงลงนามในข้อตกลงทวิภาคีที่เขียนเป็นภาษามาซิโดเนีย^{[ 120 ]}ผู้เชี่ยวชาญด้านภาษาถิ่นของภาษาบัลแกเรียเรียกภาษามาซิโดเนียว่าмакедонска езикова норма (มาตรฐานทางภาษามาซิโดเนีย) ของภาษาบัลแกเรีย^{[ 9 ]}ณ ปี 2019 ข้อพิพาทเกี่ยวกับภาษาและต้นกำเนิดของภาษายังคงดำเนินต่อไปในแวดวงวิชาการและการเมืองในทั้งสองประเทศ

ชุมชนวิทยาศาสตร์และท้องถิ่นของกรีกคัดค้านการใช้คำว่า "มาซิโดเนีย" เพื่ออ้างถึงภาษาดังกล่าวเนื่องจากข้อพิพาทเรื่องการตั้งชื่อมาซิโดเนียแทนที่จะใช้คำดังกล่าว ภาษานี้มักถูกเรียกว่า "สลาฟ" ( slavikáในภาษากรีก) "สลาฟมาซิโดเนีย" ("สลาฟมาซิโดเนีย" ในภาษากรีก) makedonski , makedoniski ("มาซิโดเนีย") [ 121 ] dópia หรือ entópia ^{(ภาษากรีก} : " ภาษาท้องถิ่น/พื้นเมือง") ^{[ 122 ]} balgàrtzki (บัลแกเรีย ⁾หรือ "มาซิโดเนีย" ในบางส่วนของภูมิภาคคาสโตเรีย [ ^{123 ]} bògartski ("บัลแกเรีย") ในบางส่วนของดอลนา เพรสปา^{[ 124 ]}พร้อมกับnaši ("ของเราเอง") และstariski ("เก่า") ^{[ 121 ]}อย่างไรก็ตาม ด้วยข้อตกลงเพรสปาที่ลงนามในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2561 และได้รับการให้สัตยาบันโดยรัฐสภากรีกเมื่อวันที่ 25 มกราคม พ.ศ. 2562 ประเทศกรีซได้ยอมรับชื่อ "มาซิโดเนีย" อย่างเป็นทางการสำหรับภาษาสลาฟใต้ โดยมีการชี้แจงว่าภาษานี้อยู่ในกลุ่มภาษาสลาฟ^{[ 125 ]}นอกจากนี้ เมื่อวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2565 ^{[ 126 ]}ในคำตัดสินครั้งสำคัญศูนย์ภาษามาซิโดเนียในกรีซได้รับการจดทะเบียนอย่างเป็นทางการในฐานะองค์กรไม่แสวงหาผลกำไร นี่เป็นครั้งแรกที่องค์กรทางวัฒนธรรมที่ส่งเสริมภาษามาซิโดเนียได้รับการอนุมัติอย่างถูกต้องตามกฎหมายในกรีซ และเป็นการรับรองทางกฎหมายครั้งแรกของภาษามาซิโดเนียในกรีซนับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2461 เป็นอย่างน้อย^{[ 127 ] [ 128 ] [ 129 ] [ 130 ]}

ต่อไปนี้คือบทภาวนาของพระเจ้าพร้อมบทสรรเสริญ พระเจ้า ในภาษามาซิโดเนียมาตรฐาน

• การถอดเสียงภาษามาซิโดเนียเป็นอักษรโรมัน
• ภาษา Abstand และ ausbau

วิกิพีเดียฉบับภาษามาซิโดเนียสารานุกรมเสรี

วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อที่เกี่ยวข้องกับภาษามาซิโดเนีย

• Институт за македонски јазик, "Крсте Petков Мисирков" – Institute for Macedonian language "Krste Misirkov" , หน่วยงานกำกับดูแลหลักของภาษามาซิโดเนีย (ในภาษามาซิโดเนีย)
• Дигитален речник на македонскиот јазик – พจนานุกรมออนไลน์ของภาษามาซิโดเนีย
• Institute for Macedonian language "Krste Misirkov" (2017), Правопис на македонскиот јазик [ Orthography of the Macedonian language ] (PDF) (2 ed.), สโกเปีย: Kultura AD
• Kramer, Christina ; Mitkovska, Liljana (2003), ภาษามาซิโดเนีย: หลักสูตรสำหรับนักเรียนระดับเริ่มต้นและระดับกลาง (ฉบับที่ 2), สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยวิสคอนซิน, ISBN 978-0-299-18804-7
• คู่มือท่องเที่ยวมาซิโดเนีย จาก Wikivoyage
• คำจำกัดความของภาษามาซิโดเนียในพจนานุกรมวิกิพีเดีย
• ภาษามาซิโดเนียที่วิกิบุ๊กส์