เหล่านายานาร์ (หรือนายันมาร์ ; ทมิฬ : நாயன்மார் , โรมันไนซ์:  Nāyaṉmār , แปลตรงตัวว่า ' สุนัขล่าเนื้อ' ) ^{[ 1 ]}เป็นกลุ่ม นักบุญชาว ทมิฬ 63 ท่านที่มีชีวิตอยู่ในช่วงศตวรรษที่ 6 ถึง 8 คริสต์ศักราช ร่วมกับเหล่าอัลวาร์ซึ่งเป็นบุคคลร่วมสมัย พวกเขามีอิทธิพลต่อขบวนการภักติในอินเดียใต้ช่วงต้นยุคกลาง^{[ 2 ]}รายชื่อของเหล่านายานาร์ได้รับการรวบรวมครั้งแรกโดยสุนดาราร์รายชื่อนี้ได้รับการขยายโดยนัมบิยันดาร์ นัมบิในระหว่างการรวบรวมเนื้อหาของกวีสำหรับ คอลเลก ชันติรุมุไรและจะรวมถึงสุนดาราร์เองและบิดามารดาของสุนดาราร์ด้วย^{[ 3 ]}

นาลวาร์ ( แปลว่า' สี่' ) คือ นายานาร์ อัป ปาร์ซุนดารารซัมบันดาร์ที่สำคัญที่สุดสามคนพร้อมด้วยมนิกกะวากะกร

รายชื่อของนักบุญนายนาร์ได้รับการรวบรวมครั้งแรกโดยสุนทราร์ (สุนทราร์มูรติ) ในบทกวีTiruthonda Thogai ของเขา เขาได้ขับขานชื่อของนักบุญนายนาร์จนถึงKaraikkal Ammaiyar ใน 11 บท และเรียกตัวเองว่า "ผู้รับใช้ของผู้รับใช้" ^{[ 2 ] [ 4 ] [ 5 ]} รายชื่อนี้ไม่ได้ลงรายละเอียดเกี่ยวกับชีวิตของนักบุญ ซึ่งมีการอธิบายอย่างละเอียดในงาน เขียนเช่นTevaram ^{[ 6 ]}

ในศตวรรษที่ 10 พระเจ้าราชาราชาโชลาที่ 1 ได้รวบรวมหนังสือเทวารัมหลังจากได้ฟังบทสวดบางส่วนในราชสำนักของพระองค์^{[ 7 ] : 50} นัมบิยันดาร์ นัมบินักบวชของพระองค์ได้เริ่มรวบรวมบทสวดเป็นชุดหนังสือที่เรียกว่าติรุมุ ไร เขาได้จัดเรียงบทสวดของกวีนักบุญสามท่าน ได้แก่ สัมบันดาร์อัปปาร์และสุนดาราร์ เป็นหนังสือเจ็ดเล่มแรกซึ่งเขาเรียกว่าเทวารัมเขาได้รวบรวม ติ รุโกวายาร์และติรุวาสากัมของมานิกกาวา สาการ์ เป็นหนังสือเล่มที่แปด บทสวด 28 บทของนักบุญอีกเก้าท่านเป็นหนังสือเล่มที่เก้าติรุมันดิรัมของติรุมุลาร์และบทสวด 40 บทของกวีอีก 12 ท่านเป็นหนังสือเล่มที่สิบ ในหนังสือเล่มที่สิบเอ็ด เขาได้สร้างTirutontanar Tiruvanthathi (หรือที่รู้จักกันในชื่อTirutoṇṭar Antādiซึ่งแปลว่า สร้อยคอแห่งบทกวีเกี่ยวกับผู้รับใช้ของพระเจ้า) ซึ่งประกอบด้วยบทกวี 89 บท โดยแต่ละบทอุทิศให้กับนักบุญแต่ละองค์ เมื่อเพิ่ม Sundarar และบิดามารดาของเขาเข้าไปในลำดับนี้ ทำให้กลายเป็นรายชื่อนักบุญทั้ง 63 องค์อย่างเป็นทางการ^{[ 6 ]}ในศตวรรษที่ 12 Sekkizharได้เพิ่มเล่มที่สิบสองให้กับTirumuraiที่เรียกว่าPeriya Puranamซึ่งเขาได้ขยายความเรื่องราวของ Nayanar ทั้ง 63 องค์ให้มากขึ้น^{[ 1 ] [ 2 ] [ 4 ]}

เหล่านายานาร์มาจากภูมิหลังที่หลากหลาย รวมถึงนาดาร์วรรณิยาร์เวลลาลาอิดายาร์คุรุมบาร์ เทวาร์ พ่อค้าขายน้ำมันพราหมณ์วรรณาร์และปารายาร์ [ ^{1 ] พร้อม}กับอัลวาร์ไวษณ วะทั้งสิบสอง พวกเขาถือเป็นนักบุญฮินดู ที่สำคัญ จากอินเดีย ใต้

ผลงาน ภาษากันนาดาหลายชิ้นเช่นNambiyannana RagaleและTiru Nilakanta Devara Ragaleเขียนบน Nayanars โดยกวี Kannada Harihara Sundara Murthy nayanar เป็นที่รู้จักในนาม Nambiyanna ในวรรณคดีกันนาดา

รายชื่อ Nayanar ดั้งเดิมของ Sundarar ไม่ได้เรียงลำดับตามลำดับเวลาหรือความสำคัญ อย่างไรก็ตาม บางกลุ่มได้ปฏิบัติตามลำดับการจัดเรียงภาพ Nayanar ในวัดของตนตามบทกวีของ Sundarar รวมถึงข้อมูลจาก Nambi และ Sekkizhar ^{[ 4 ] [ 8 ]}

กวี มานิคกาวาจาการ์ในศตวรรษที่ 9 ไม่ได้ถูกนับรวมเป็นหนึ่งใน 63 นายนาร์ แต่ผลงานของเขาเป็นส่วนหนึ่งของเล่มที่แปดของติรุมุไร

ในติรุชุลีกวีและนักปรัชญาชาวทมิฬ วัลลูวาร์ได้รับการบูชาในฐานะนายานาร์องค์ที่ 64 ^{[ 11 ]}วัลลูวาร์ยังได้รับการเพิ่มเป็นนักบุญองค์ที่ 64 ใน ขบวน แห่ไมลา ปอร์ประจำปี ของนายานาร์ทั้ง 63 องค์ตั้งแต่ประมาณปี 1905 ^{[ 12 ] [ 13 ]}

• มานิคกาวาจาการ์
• ตำนานทมิฬ

• คอร์ท, จอห์น อี. (1998). ขอบเขตที่เปิดกว้าง: ชุมชนและวัฒนธรรมเชนในประวัติศาสตร์อินเดีย . อัลบานี: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยแห่งรัฐนิวยอร์ก. ISBN 0-7914-3786-8.

• "63 Nayanmarkal – ประวัติของเหล่าผู้ศรัทธาพระศิวะผู้ยิ่งใหญ่" . Shaivam.org . เก็บถาวรจากต้นฉบับเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม 2023
• เซกกิฮาร์ (2000) [1985]. มหาลิงกัม, น. (เอ็ด.). Periya Puranam: ภาษาทมิฬคลาสสิกเกี่ยวกับนักบุญ Saiva ผู้ยิ่งใหญ่แห่งอินเดียใต้ แปลโดยVanmikanathan, G. (Condensed English ed.) เจนไน: คณิตศาสตร์ศรีรามกฤษณะ – ผ่านเอกสารทางอินเทอร์เน็ต