วิกิพีเดียภาษาไทย
กลับไปหน้าบทความ

อ่าน 19 นาที

เทโอโกนี

เทโอโกนี ( ภาษากรีกโบราณ: Θεογονία , โรมันไนซ์ : Theogonía , แปลตรงตัวว่า ' ลำดับวงศ์ตระกูลหรือการกำเนิดของเทพเจ้า ' ) เป็นบทกวีของเฮซิออด (ศตวรรษที่ 8–7 ก่อนคริสต์ศักราช)

เทโอโกนี

เทโอโกนี ( ภาษากรีกโบราณ: Θεογονία , โรมันไนซ์ :  Theogonía [ 2 ] , แปลตรงตัวว่า ' ลำดับวงศ์ตระกูลหรือการกำเนิดของเทพเจ้า ' [ 3 ] ) เป็นบทกวีของเฮซิออด (ศตวรรษที่ 8–7 ก่อนคริสต์ศักราช) ที่บรรยายถึงต้นกำเนิดและลำดับวงศ์ตระกูลของเทพเจ้ากรีกแต่งขึ้นประมาณ ค.ศ. 730–700 ก่อนคริสต์ศักราช [ 4 ] เขียนด้วยภาษากรีกโบราณแบบมหา กาพย์ และมี 1,022 บรรทัด เป็นหนึ่งในแหล่งข้อมูลที่สำคัญที่สุดสำหรับการทำความเข้าใจจักรวาลวิทยาของกรีกยุคแรก

คำอธิบาย

Theogonyของ Hesiod เป็นการสังเคราะห์ขนาดใหญ่ของประเพณีท้องถิ่นของกรีก ที่หลากหลาย เกี่ยวกับเทพเจ้า โดยจัดเรียงเป็นเรื่องเล่าที่บอกเล่าถึงที่มาของเทพเจ้าและวิธีการที่พวกเขาสร้างการควบคุมถาวรเหนือจักรวาล นี่คือ ตำนานกำเนิดจักรวาลของกรีก เรื่องแรกที่รู้จักสถานะเริ่มต้นของจักรวาลคือความโกลาหลความว่างเปล่าอันมืดมิดที่ไม่แน่นอน ซึ่งถือเป็นสภาวะดั้งเดิมอันศักดิ์สิทธิ์ที่ทุกสิ่งทุกอย่างปรากฏขึ้น Theogony เป็นส่วนหนึ่งของตำนานกรีกที่รวบรวมความปรารถนาที่จะอธิบายความเป็นจริงโดยรวม เพื่ออธิบายจักรวาลทั้งหมดและการกำเนิดของมัน แรงผลักดันในการทำให้เป็นสากลนี้เป็นพื้นฐานสำหรับโครงการแรกๆ ในภายหลัง (และยังคงดำเนินต่อไป) ของการสร้างทฤษฎีเชิงเก็งกำไร[ 5 ]

ยิ่งไปกว่านั้น ในบท "กษัตริย์และนักร้อง" (80–103) [ 6 ]เฮซิออดได้อ้างสิทธิ์ในอำนาจที่ปกติสงวนไว้สำหรับกษัตริย์ศักดิ์สิทธิ์ กวีประกาศว่าเขาต่างหากที่เป็นผู้ซึ่งเราอาจคาดหวังว่าจะเป็นกษัตริย์องค์ใดองค์หนึ่ง แต่กลับเป็นผู้ที่มิวส์ได้มอบของขวัญสองอย่างคือคทาและเสียงอันทรงอำนาจ (เฮซิออด, เทโอโกนี 30–3) ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ที่มองเห็นได้ของความเป็นกษัตริย์ การอ้างสิทธิ์นี้ไม่ได้หมายความว่าเฮซิออดเป็นกษัตริย์ แต่ประเด็นก็คืออำนาจของความเป็นกษัตริย์นั้นเป็นของเสียงกวี เสียงที่กำลังประกาศเทโอโกนี

ภาพ เทพธิดาเก้า องค์บน โลงศพโรมัน(คริสต์ศตวรรษที่ 2) — พิพิธภัณฑ์ลูฟร์ปารีส

แม้ว่า Theogony มักจะถูกใช้เป็นแหล่งข้อมูลสำหรับเทพปกรณัมกรีก [ 7 ] แต่ก็มีทั้งมากกว่าและน้อยกว่านั้น ในแง่ของรูปแบบ มันเป็นบทเพลงสรรเสริญที่อัญเชิญซุสและมิวส์: ข้อความคู่ขนานระหว่าง Theogony กับบทเพลงสรรเสริญมิวส์ของโฮเมอร์ที่สั้นกว่ามากทำให้เห็นได้อย่างชัดเจนว่าTheogonyพัฒนามาจากประเพณีของบทนำเพลงสรรเสริญ — ผลงานบรรยายที่มักจะร้อง ซึ่งนักกวี ชาวกรีกโบราณ จะใช้เริ่มต้นการแสดงของเขาในการแข่งขันกวี จำเป็นต้องมองTheogonyไม่ใช่ในฐานะแหล่งข้อมูลที่แน่นอนของเทพปกรณัมกรีก แต่เป็นภาพรวมของประเพณีที่มีพลวัตซึ่งบังเอิญตกผลึกเมื่อเฮซิออดได้กำหนดตำนานที่เขารู้จัก — และต้องจำไว้ว่าประเพณีต่างๆ ได้พัฒนาต่อไปนับตั้งแต่นั้นมา

รูปแบบลายลักษณ์อักษรของTheogonyได้รับการกำหนดขึ้นในศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสต์ศักราช แม้แต่บรรณาธิการอนุรักษ์นิยมบางคนก็สรุปว่า ตอน Typhon (820–68) เป็นการแทรกเพิ่มเติม[ 8 ]

เฮซิออดอาจได้รับอิทธิพลจากประเพณีตะวันออกใกล้บางอย่าง เช่นราชวงศ์บาบิโลนของดันนัม [ 9 ]ซึ่งผสมผสานกับประเพณีท้องถิ่น แต่มีแนวโน้มที่จะเป็นร่องรอยที่หลงเหลือมาจาก ประเพณี ไมซีเนียนมากกว่าที่จะเป็นผลมาจากการติดต่อกับตะวันออกในสมัยของเฮซิออดเอง

การถอดรหัสข้อความ ในตำนานของ ชาวฮิต ไทต์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งข้อความ เรื่องกษัตริย์ในสวรรค์ที่นำเสนอครั้งแรกในปี พ.ศ. 2489 ซึ่งมีธีม เกี่ยวกับการตัดอวัยวะเพศ นำเสนอตัวละครKumarbiซึ่งเป็นคู่ขนานของความขัดแย้งระหว่างยูเรนัสและโครนัสของเฮซิออดในอนาโตเลีย[ 10 ]

ตำนานการสืบทอดตำแหน่ง

การผ่าดาวยูเรนัสโดยดาวเสาร์ : จิตรกรรมฝาผนังโดยGiorgio VasariและCristofano Gherardi , c. 1560 (ศาลาดิโคซิโม 1, ปาลาซโซเวคคิโอ)

หนึ่งในองค์ประกอบหลักของเทโอโกนีคือการนำเสนอสิ่งที่เรียกว่า "ตำนานการสืบทอด" ซึ่งเล่าถึงวิธีที่โครนัสโค่นล้มยูเรนัสและวิธีที่ซุสโค่นล้มโครนัสและไททัน คนอื่นๆ และวิธีที่ซุสได้รับการสถาปนาให้เป็นผู้ปกครองจักรวาลขั้นสุดท้ายและถาวรในที่สุด[ 11 ]

เดิมที ยูเรนัส (ท้องฟ้า) ให้กำเนิดบุตร 18 คนกับมารดาของเขาไกอา (โลก) ได้แก่ ไททัน 12 ตนไซคลอปส์ 3 ตน และเฮคาตอนไคเรส (ผู้มีร้อยมือ) 3 ตน [ 12 ]แต่ด้วยความเกลียดชังพวกเขา[ 13 ]เขาจึงซ่อนพวกเขาไว้ที่ไหนสักแห่งภายในตัวไกอา[ 14 ]ด้วยความโกรธและทุกข์ใจ ไกอาจึงสร้างเคียวที่ทำจากเพชรและกระตุ้นให้บุตรของเธอลงโทษบิดาของพวกเขา มีเพียงโครนัส บุตรชายคนสุดท้องของไกอาเท่านั้นที่เต็มใจทำเช่นนั้น[ 15 ]ดังนั้นไกอาจึงซ่อนโครนัสไว้ใน "ที่ซุ่มโจมตี" และมอบเคียวที่ทำจากเพชรให้แก่เขา และเมื่อยูเรนัสมานอนกับไกอา โครนัสก็เอื้อมมือออกไปและตอนบิดาของเขา[ 16 ]การกระทำนี้ทำให้ไททันถือกำเนิดขึ้นและโครนัสได้ขึ้นครองอำนาจสูงสุดของจักรวาล[ 17 ]

โครนัส เมื่อได้เข้าควบคุมจักรวาลจากยูเรนัสแล้ว ต้องการให้แน่ใจว่าเขายังคงควบคุมต่อไป ยูเรนัสและไกอาได้ทำนายไว้กับโครนัสว่าลูกคนใดคนหนึ่งของโครนัสจะโค่นล้มเขา ดังนั้นเมื่อโครนัสแต่งงานกับเรียเขาจึงกลืนกินลูกๆ ของเรียทีละคน ได้แก่เฮสเทียเดเมเตอร์เฮรา เฮดีสโพไซดอนและซุส (ตามลำดับ) ซึ่งทำให้เรียเสียใจอย่างมาก[ 18 ]อย่างไรก็ตาม เมื่อเรียตั้งครรภ์ซุส เรียได้ขอร้องพ่อแม่ของเธอ ไกอาและยูเรนัส ให้ช่วยเธอรักษาซุสไว้ ดังนั้นพวกเขาจึงส่งเรียไปที่ไลคตัสบนเกาะครีตเพื่อคลอดซุส และไกอาได้นำซุสแรกเกิดไปเลี้ยงดู โดยซ่อนเขาไว้ในถ้ำลึกใต้ภูเขาไอไกออน[ 19 ]ในขณะเดียวกัน เรียได้มอบหินก้อนใหญ่ที่ห่อด้วยเสื้อผ้าเด็กให้โครนัส ซึ่งโครนัสกลืนเข้าไปโดยคิดว่าเป็นลูกอีกคนหนึ่งของเรีย[ 20 ]

การล่มสลายของไททันส์โดย Cornelis Cornelisz van Haarlem (1596–1598)

เมื่อซุสเติบโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว บังคับให้โครนัส (โดยใช้กลอุบายบางอย่างของไกอาที่ไม่ได้ระบุ) คายลูกอีกห้าคนของเขาออกมา[ 21 ]จากนั้นซุสก็ปล่อยลุงของเขาคือไซคลอปส์ (ซึ่งเห็นได้ชัดว่ายังคงถูกจองจำอยู่ใต้ดินพร้อมกับร้อยมือ ซึ่งเดิมทียูเรนัสได้จองจำพวกเขาไว้) ซึ่งต่อมาได้มอบอาวุธอันยิ่งใหญ่ของซุสคือสายฟ้า ซึ่งไกอาได้ซ่อนไว้[ 22 ]สงครามครั้งใหญ่ได้เริ่มต้นขึ้นสงครามไททันระหว่างเทพเจ้าใหม่ ซุสและพี่น้องของเขา กับเทพเจ้าเก่า โครนัสและไททัน เพื่อแย่งชิงการควบคุมจักรวาล ในปีที่สิบของสงครามนั้น ตามคำแนะนำของไกอา ซุสได้ปล่อยร้อยมือออกมา ซึ่งเข้าร่วมสงครามต่อต้านไททัน ช่วยให้ซุสได้เปรียบ จาก นั้นซุสก็ปล่อยสายฟ้าฟาดใส่ไททันส์ เอาชนะพวกมันและโยนพวกมันลงไปในทาร์ทารัส [ 23 ]จึงเป็นการสิ้นสุดสงครามไททัน

ภัยคุกคามสุดท้ายต่ออำนาจของซุสมาในรูปแบบของอสูรกายไทฟอนบุตรของไกอาและทาร์ทารัส ซุสใช้สายฟ้าของเขาเอาชนะได้อย่างรวดเร็ว และไทฟอนก็ถูกจองจำอยู่ในทาร์ทารัสเช่นกัน[ 24 ]

ตามคำแนะนำของไกอา ซุสได้รับเลือกให้เป็นราชาแห่งเทพ และเขาก็ได้มอบเกียรติยศต่างๆ ให้แก่เหล่าเทพ[ 25 ]จากนั้นซุสก็แต่งงานกับเมทิส ภรรยาคนแรกของเขา แต่เมื่อเขารู้ว่าเมทิสมีชะตาที่จะให้กำเนิดบุตรชายที่อาจโค่นล้มการปกครองของเขา ตามคำแนะนำของไกอาและยูเรนัส ซุสจึงกลืนเมทิสเข้าไป (ในขณะที่เมทิสยังตั้งครรภ์อะธีนา อยู่ ) และด้วยเหตุนี้ ซุสจึงสามารถยุติวัฏจักรการสืบทอดตำแหน่งและรักษาการปกครองจักรวาลอันเป็นนิรันดร์ของเขาไว้ได้[ 26 ]

ลำดับวงศ์ตระกูล

เทพเจ้าองค์แรก

โลกเริ่มต้นด้วยการกำเนิดของสิ่งมีชีวิตสี่อย่างโดยธรรมชาติ: อันดับแรกคือความโกลาหล (Chaos) จากนั้นคือไกอา (Gaia) ซึ่งเป็น "รากฐานที่มั่นคงตลอดกาลของทุกสิ่ง" ทาร์ทารัส (Tartarus) อันมืดมิด ในส่วนลึกของโลก และอีรอส (Eros) ซึ่งเป็น "เทพที่งดงามที่สุดในบรรดาเทพอมตะ" [ 27 ] จากความโกลาหลเกิดเป็นเอเรบัส (ความมืด) และนิกซ์ (Nyx) และนิกซ์ "จากการรวมเป็นหนึ่งเดียวด้วยความรัก" กับเอเรบัสได้ให้กำเนิดอี เธอร์ (ความสว่าง) และเฮเมรา (Hemera) [ 28 ]จากไกอาเกิดเป็นยูเรนัส (ท้องฟ้า) โอ เรีย (ภูเขา) และปอนตุส (ทะเล) [ 29 ]

ลูกๆ ของไกอาและยูเรนัส

ยูเรนัสได้ร่วมรักกับไกอา และนางได้ให้กำเนิดไททัน ทั้งสิบสองตน ได้แก่โอเชียนัสโคเอ อุ ส ค ริอุส ไฮเปเรียน ไออาเพตัสเธีย เรี ยเทมิส ม เนโมซีนฟีบีเททิสและโครนัส [ 31 ] ไซคลอปส์ได้แก่ บรอนเตส สเตโรเพส และอาร์เกส [ 32 ] และเฮคาตอนไคเรส ("ผู้มีร้อยมือ") ได้แก่ คอตตัส บริอาเรออส และไกเกส[ 33 ]

ลูกหลานของไกอาและเลือดของยูเรนัส และอวัยวะเพศของยูเรนัส

ภาพเขียน "การกำเนิดของวีนัส"โดยวิลเลียม-อดอล์ฟ บูเกอโร (ประมาณปี1879 )

เมื่อโครนัสตอนยูเรนัส เลือดของยูเรนัสที่กระเด็นลงบนพื้นดินได้ก่อให้เกิดเอรินเยส (ฟิวรีส์) ยักษ์และเมลิไอ (นางไม้แห่งต้นแอช)โครนัสโยนอวัยวะเพศที่ถูกตัดลงทะเล ซึ่งทำให้เกิดฟองขึ้นและกลายร่างเป็นเทพีอโฟร ได ท์[ 35 ]

ลูกหลานของนิกซ์

ในขณะ เดียวกัน Nyx (กลางคืน) เพียงลำพังได้ให้กำเนิดบุตรธิดา ได้แก่Moros (หายนะ), Ker (โชคชะตา), Thanatos (ความตาย), Hypnos ( การนอนหลับ ), Oneiroi ( ความฝัน), Momus (ความตำหนิ), Oizys (ความเจ็บปวด), Hesperides (ธิดาแห่งกลางคืน), Moirai (โชคชะตา), [ 37 ] Keres (โชคชะตา), Nemesis (การลงโทษ), Apate (การหลอกลวง), Philotes (ความรัก), Geras (ความชรา) และEris (ความไม่ลงรอย) [ 38 ]

และจากErisเพียงผู้เดียว ก็ได้กำเนิดPonos (ความยากลำบาก), Lethe (การลืมเลือน), Limos (ความ อดอยาก), Algea (ความเจ็บปวด), Hysminai (การต่อสู้), Makhai (สงคราม), Phonoi (การฆาตกรรม ), Androktasiai (การฆ่าคนโดยไม่เจตนา), Neikea (การทะเลาะวิวาท), Pseudea (การโกหก), Logoi (เรื่องราว), Amphillogiai (ข้อพิพาท), Dysnomia (ความอนาธิปไตย), Ate (ความพินาศ) และHorkos (คำสาบาน) [ 39 ]

ลูกหลานของไกอาและปอนตุส

หลังจากที่ยูเรนัสถูกตอน ไกอาได้ร่วมเพศกับปอนตุส (ทะเล) บุตรชายของเธอ ทำให้เกิดเชื้อสายที่ประกอบด้วยเทพแห่งทะเล นางเงือกทะเล และสัตว์ประหลาดลูกผสมเป็นหลัก บุตรคนแรกของพวกเขาคือเนเรอุส (ชายชราแห่งทะเล) แต่งงานกับดอริสหนึ่งในธิดาโอเชียนิดของไททันโอเชียนัสและเททิส และพวกเขามีบุตรคือเนเรอิด นางเงือกทะเลห้าสิบตน ซึ่งรวมถึงแอมฟิไทร ต์ เท ทิ สและพซามา เธ บุตรคนที่สองของพวกเขา คือธา อูมาสแต่งงานกับอิเล็กตรา โอเชียนิดอีกตนหนึ่ง และลูกหลานของพวกเขาคือไอริส (สายรุ้ง) และฮาร์ ปีสองตัว คือเอลโลและโอซีเพท[ 41 ]

บุตรคนที่สามและสี่ของไกอาและปอนตุส คือฟอร์ซิสและเซโตได้แต่งงานกันและให้กำเนิดบุตร สองคน คือ เกรเอ ได้แก่ เพมเฟรโดและเอนโยและ กอร์ กอน สามตน ได้แก่สเตโนยูเรียลและเมดูซา โพไซดอนได้ร่วมเพศกับเมดูซาและให้กำเนิดบุตรสองคนคือ ม้ามีปีกเพกาซัสและนักรบไครซาออร์เมื่อวีรบุรุษเพอร์เซอุสตัดหัวเมดูซา ไครซาออร์แต่งงานกับคาลลิโร อี ซึ่งเป็นโอเชียนิดอีกตนหนึ่ง และให้กำเนิดเกริออนสาม หัว [ 42 ]ต่อมาคือเอคิด นาครึ่งนางไม้ครึ่งงู [ 43 ] (แม่ของเธอยังไม่แน่ชัด อาจจะเป็นเซโต หรืออาจจะเป็นคาลลิโรอี) [ 44 ]บุตรคนสุดท้ายของเซโตและฟอร์ซิสคืองู (ไม่มีชื่อในเทโอโกนีต่อมาเรียกว่าลาโดนโดยอพอลโลนิอุสแห่งโรดส์ ) ผู้เฝ้ารักษาแอปเปิลทองคำ[ 45 ]

ลูกหลานของเอคิดนาและไทฟอน

ไกอาได้ผสมพันธุ์กับทาร์ทารัสเพื่อให้กำเนิดไทฟอน [ 54 ] ซึ่งเอคิดนาได้แต่งงานด้วยและให้กำเนิดลูกหลานที่น่าสะพรึงกลัวหลายตัว[ 55 ]ลูกหลานสามตัวแรกของพวกเขาคือออร์ทัสเซอร์เบอ รัส และไฮดราต่อมาคือคิเมรา (ซึ่งแม่ไม่ชัดเจน อาจเป็นเอคิดนาหรือไฮดรา) [ 56 ]สุดท้าย ออร์ทัส (คู่ครองของเขาไม่ชัดเจน อาจเป็นคิเมราหรือเอคิดนา) ให้กำเนิดลูกหลานสองตัวคือสฟิงซ์และสิงโตเนเมียน[ 57 ]

ทายาทแห่งไททัน

เหล่าไททัน โอเชียนัส ไฮเปเรียน โคเออุส และโครนัส แต่งงานกับน้องสาวของพวกเขาคือ เททิส เธีย ฟีบี และเรีย ส่วนครีอุสแต่งงานกับยูริเบีย น้องสาวต่างมารดาของเขา ซึ่งเป็นธิดาของไกอาและปอนตุส บุตรชายของนาง จากโอเชียนัสและเททิสได้กำเนิดเทพเจ้าแห่งแม่น้ำสามพันองค์ (รวมถึงไนลัส [ไนล์] อัลเฟอุสและสกาแมนเดอร์ ) และนางไม้ โอเชียนิดสามพันองค์(รวมถึงดอริสอิเล็กตรา คัลลิโรอี สติกซ์ คลิเมเน เมทิส ยู ริโนเม เพอร์เซสและอิดิยา ) จากไฮเปเรียนและเธียได้กำเนิดเฮลิออส (ดวงอาทิตย์) เซเลเน (ดวงจันทร์) และอีออส (รุ่งอรุณ) และจากครีอุสและยูริเบียได้กำเนิดแอสไตรออสพัลลัสและเพอร์เซส จาก Eos และ Astraios กำเนิดลมต่างๆ ได้แก่Zephyrus , BoreasและNotos , Eosphoros (ผู้ให้กำเนิดรุ่งอรุณ หรือก็คือVenusดาวประจำรุ่ง) และดวงดาวต่างๆ จาก Pallas และ Oceanid Styx กำเนิดZelus (ความอิจฉา), Nike (ชัยชนะ), Kratos (อำนาจ) และBia (พลัง) [ 61 ]

จากโคเออุสและฟีบีให้กำเนิดเลโตและแอสเตเรียซึ่งแต่งงานกับเพอร์เซสและให้กำเนิดเฮคาเต [ 62 ] และจากโครนัสและเรียพี่สาวของเขาให้กำเนิดเฮสเทีย เดเมเตอร์ เฮรา เฮดีส โพไซดอน และซุส[ 63 ]ไออาเพทอสไททันแต่งงานกับคลิเมเนโอ เชียนิด และให้กำเนิดแอตลาส เมโนเอติ อุส โพ รมี ธีอุสและเอพิเมธีอุส[ 64 ]

ลูกๆ ของซุสและคู่ครองทั้งเจ็ดของเขา

ภาพเขียน " การกำเนิดของมิเนอร์วา"โดยเรเน่-อองตวน อูอาสส์ (ก่อนปี 1688)

จากนั้น ซุสก็ร่วมหลับนอนกับเทพธิดาเจ็ดองค์ ซึ่งในจำนวนนี้มีสามองค์ที่ระบุว่าแต่งงานกับเขาอย่างชัดเจน ได้แก่เมทิสเทมิสและเฮรา[ 69 ] [ 70 ]ภรรยาคนแรกของเขาคือเมทิส เทพีแห่งมหาสมุทร ซึ่งเขาทำให้ตั้งครรภ์กับอธีนาจากนั้นตามคำแนะนำของไกอาและยูเรนัส เขาจึงกลืนเมทิสเข้าไปเพื่อไม่ให้บุตรชายของเขากับเมทิสโค่นล้มเขาได้ ตามที่ได้ทำนายไว้[ 26 ]ภรรยาคนที่สองของซุสคือเทมิส ป้าของเขา ซึ่งเป็นไททัน ผู้ให้กำเนิดเทพีโฮราเอ (ฤดูกาล) สามองค์ ได้แก่ยูโนเมีย (ระเบียบ) ไดเค (ความยุติธรรม ) และ ไอรีน (สันติภาพ) และ เทพีโมอิไร (โชคชะตา) สามองค์ ได้แก่ [ 71 ]โคลโธ (ผู้ปั่นด้าย) ลาเคซิส ( ผู้จัดสรร) และอะโทรพอส (ผู้ไม่ยอมอ่อนข้อ) จากนั้นซุสก็มีความสัมพันธ์กับโอเชียนิดอีกคนหนึ่งชื่อยูรีโนมีซึ่งให้กำเนิด เทพธิดาแห่ง ความงามทั้งสามองค์ ( Charites ): อักลาเอีย (ความรุ่งโรจน์) ซึ่งเฮเฟสตัสแต่งงานด้วยยูโฟรซีน (ความสุข) และธาเลีย (ความรื่นเริง) [ 72 ]

คู่ครอง คน ที่สี่ของซุ สคือเดเมเตอร์ น้องสาวของเขา ซึ่งให้กำเนิดเพอร์เซ โฟนี คู่ครองคนที่ห้าของซุสคือมเนโมซีน ป้าของเขาซึ่งเป็นไททัน และให้กำเนิดมิ วส์ ทั้งเก้า ได้แก่คลิโอยูเทอร์เปธาเลียเมลโปเมเน เทอร์ปซิ โคเร เอรา โต โพลิ มเนีย ยูราเนียและคาลลิโอเปคู่ครองคนที่หกของเขาคือเลโต ไททันซึ่งให้กำเนิดอพอลโลและอาร์เทมิส คู่ครองคนที่เจ็ดและภรรยาคนสุดท้ายของซุสคือ เฮราน้องสาวของเขาซึ่งเป็นมารดาของเฮเบ อเรส และอีเลียธีอากับ ซุ ส[ 73 ]

ในที่สุดซุสก็ "ให้กำเนิด" ตัวเองเป็นอธีนาจากหัวของเขา ซึ่งทำให้เฮราโกรธมากจนเธอให้กำเนิดลูกชายของเธอเองคือ เฮ เฟสตัสเทพแห่งไฟและช่างตีเหล็ก[ 74 ]

ลูกหลานอื่นๆ ของบิดาผู้ศักดิ์สิทธิ์

จากโพไซดอนและเนเรอิดแอมฟิไทรต์ได้ให้กำเนิดไทรทันและจากอเรสและอโฟรไดต์ได้ให้กำเนิดโฟบอส (ความกลัว) เดมอส (ความน่าสะพรึงกลัว) และฮาร์โม เนีย (ความกลมกลืน) ซุสกับ ไมอา ธิดาของแอตลาสได้ให้กำเนิด เฮอร์มีส และกับอัลค์เมเนมนุษย์ ได้ให้กำเนิดวีรบุรุษเฮราคลีสผู้ซึ่งแต่งงานกับเฮเบ ซุสกับเซเมเล มนุษย์ ธิดาของฮาร์โมเนียและแคดมัสผู้ก่อตั้งและกษัตริย์องค์แรกของธีบส์ได้ให้กำเนิดไดโอนิซัสผู้ซึ่งแต่งงานกับอาริอาadneธิดาของมิโนสกษัตริย์แห่งครีต เฮลิ ออสและโอเชียนิดเพอร์เซอิสได้ให้กำเนิดเซอร์ซีเออีเทสผู้ซึ่งกลายเป็นกษัตริย์แห่งโคลคิสและแต่งงานกับโอเชียนิดอิดิยาได้ให้กำเนิดเมเดีย[ 79 ]

บุตรของมารดาผู้เป็นเทพกับบิดาผู้เป็นมนุษย์

Venus and Anchisesโดย William Blake Richmond (1889 หรือ 1890)

เทพีเดเมเตอร์ได้ร่วมกับมนุษย์ไออาซิออนให้กำเนิดพลูตัสนอกจากเซเมเลแล้ว เทพีฮาร์โมเนียและมนุษย์แคดมัสยังให้กำเนิดอิโนอากาเวออโตโนเอและโพลิดอรัสอีก ด้วย อีออส (รุ่งอรุณ) ร่วมกับมนุษย์ทิโธนัสให้กำเนิดวีรบุรุษเมมนอนและเอมาธิออนและร่วมกับเซฟาลัสให้กำเนิดฟา เอธอน เม เดียร่วมกับ มนุษย์เจสัน ให้กำเนิดเมดิอุส นางเงือก พซามา เธร่วม กับมนุษย์เอีย คัส ให้กำเนิดวีรบุรุษโฟคัส นางเงือกเธ ทิส ร่วมกับเพเลอุสให้กำเนิดนักรบผู้ยิ่งใหญ่อะคิลลีสและเทพี อะโฟร ไดท์ร่วมกับ มนุษย์ อันคิเซสให้กำเนิดวีรบุรุษชาวทรอยเอนีอัสเซอร์ซีจะให้กำเนิดบุตรชายสองคนแก่โอดิสซี อุ สลาตินัสและเทเลโกนัส และ คาลิปโซ ธิดาของแอตลาสก็จะให้กำเนิดบุตรชายสองคนแก่โอดิสซีอุสเช่นกัน คือนาวสิทูสและนาวสินัส[ 89 ]

โพรมีธีอุส

ชามเรียบง่าย depicting ภาพโพรมีธีอุสและแอตลาสกำลังรับโทษทัณฑ์ของตนเอง ประมาณ 550 ปีก่อนคริสตกาล

Theogony หลังจากที่ระบุรายชื่อลูกหลานของไททันไออาเพตัสและโอเชียนิดไคลเมเนได้แก่แอตลาสเมโนอิติออ ส โพรมีธีอุสและเอพิเมธีอุส และเล่าโดยย่อถึงสิ่งที่เกิดขึ้นกับแต่ละคนแล้ว ก็ได้เล่าเรื่องราวของโพรมีธีอุส[ 97 ]เมื่อเหล่าเทพและมนุษย์มาพบกันที่เมโคเนเพื่อตัดสินใจว่าจะแบ่งปันเครื่องบูชาอย่างไร โพรมีธีอุสพยายามหลอกซุส โดยการฆ่าโค เขาเอาไขมันและเนื้อที่มีค่ามาคลุมด้วยกระเพาะของโค จากนั้นโพรมีธีอุสก็เอากระดูกมาซ่อนไว้ด้วยชั้นไขมันบางๆ ที่มันวาว โพรมีธีอุสถามความเห็นของซุสว่ากองเครื่องบูชาใดที่เขาคิดว่าน่าปรารถนามากกว่า โดยหวังว่าจะหลอกเทพเจ้าให้เลือกส่วนที่ไม่น่าปรารถนาน้อยกว่า แม้ว่าซุสจะรู้ทันเล่ห์เหลี่ยม แต่เขาก็เลือกกระดูกที่คลุมด้วยไขมัน และด้วยเหตุนี้จึงได้มีการกำหนดว่านับแต่นั้นมา มนุษย์จะเผากระดูกเป็นเครื่องบูชาแก่เทพเจ้า โดยเก็บเนื้อและไขมันที่ดีที่สุดไว้สำหรับตนเอง แต่เพื่อเป็นการลงโทษสำหรับเล่ห์เหลี่ยมนี้ ซุสผู้โกรแค้นจึงตัดสินใจห้ามมนุษย์ใช้ไฟ แต่โพรมีธีอุสได้ขโมยไฟซ่อนไว้ในก้านยี่หร่า และมอบให้แก่มนุษยชาติ จากนั้นซุสจึงสั่งให้สร้างแพนโดรา สตรี คนแรก เพื่อเป็นการลงโทษมนุษยชาติอีกครั้ง และโพรมีธีอุสถูกล่ามโซ่ไว้กับหน้าผา โดยมีนกอินทรีจิกกินตับที่งอกใหม่ได้เรื่อยๆ ของเขาอยู่ทุกวัน จนกระทั่งในที่สุดเฮราคลีส โอรส ของซุส ก็มาช่วยปลดปล่อยเขา

ต้นฉบับ

ต้นฉบับที่เก่าแก่ที่สุดของTheogony ที่มีอยู่ มีอายุตั้งแต่ปลายศตวรรษที่ 13 ตัวอย่างแรกๆ พบได้ในVaticanus gr. 1825ต้นฉบับนี้มีอายุราวปี 1310 โดยพิจารณาจากลายน้ำ มีต้นฉบับที่รู้จักกันประมาณ 64 ฉบับที่มีอายุตั้งแต่ปี 1600 หรือก่อนหน้านั้น[ 98 ] [ 99 ]

อิทธิพลต่อปรัชญากรีกยุคแรก

โมเสกโรมันโบราณจากถนนโยฮันนิสเมืองเทรียร์มีอายุย้อนไปถึงต้นศตวรรษที่ 3 หลังคริสต์ศักราช แสดงให้เห็นนักปรัชญาก่อนโสกราตีส อนาซิมานเดอร์แห่งมิเลตุสถือนาฬิกาแดด[ 100 ]

มรดกของเทพปกรณัมกรีกได้รวบรวมความปรารถนาที่จะอธิบายความเป็นจริงโดยรวมไว้แล้ว และแรงผลักดันที่เป็นสากลนี้เป็นพื้นฐานสำหรับโครงการแรก ๆ ของทฤษฎีเชิงคาดการณ์ ดูเหมือนว่าระเบียบของความเป็นอยู่จะถูกมองเห็นในจินตนาการก่อนที่จะถูกคิดในเชิงนามธรรม เฮซิออดซึ่งประทับใจกับความจำเป็นที่ควบคุมการจัดระเบียบของสิ่งต่าง ๆ ได้เปิดเผยรูปแบบที่แน่นอนในการกำเนิดและการปรากฏตัวของเทพเจ้า แนวคิดเหล่านี้ทำให้ การคาดการณ์ ทางจักรวาลวิทยาเป็นไปได้ วาทศิลป์แห่งการไตร่ตรองในยุคแรกเริ่มล้วนมุ่งเน้นไปที่สองสิ่งที่มีความสัมพันธ์กัน ได้แก่ ประสบการณ์แห่งความอัศจรรย์ในฐานะการมีส่วนร่วมที่มีชีวิตชีวากับระเบียบอันศักดิ์สิทธิ์ของสิ่งต่าง ๆ และความเชื่อมั่นอย่างแท้จริงว่า นอกเหนือจากความเป็นทั้งหมดของสิ่งต่าง ๆ แล้ว ความเป็นจริงนั้นก่อให้เกิดความเป็นทั้งหมดที่สวยงามและกลมกลืน[ 101 ]

ในเทโอโกนีต้นกำเนิด ( arche ) คือความโกลาหลสภาวะดั้งเดิมอันศักดิ์สิทธิ์ และมีรากเหง้าและปลายสุดของโลก ท้องฟ้า ทะเล และทาร์ทารัส เฟเรไซ เดสแห่งไซรอส (ศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสต์ศักราช) เชื่อว่ามีหลักการศักดิ์สิทธิ์ที่มีอยู่ก่อนแล้วสามประการ และเรียกน้ำว่าความโกลาหลเช่นกัน[ 102 ]ในภาษาของยุคโบราณ (ศตวรรษที่ 8 – 6 ก่อนคริสต์ศักราช) arche (หรือarchai ) หมายถึงแหล่งที่มา ต้นกำเนิด หรือรากเหง้าของสิ่งต่างๆ ที่มีอยู่ หากสิ่งใดจะได้รับการสถาปนาหรือตั้งมั่นอย่างดีarcheหรือจุดคงที่ของสิ่งนั้นจะต้องมั่นคง และรากฐานที่มั่นคงที่สุดคือสิ่งที่เทพเจ้าจัดหาให้ นั่นคือการจัดระเบียบสิ่งต่างๆ ที่ไม่อาจทำลายได้ เปลี่ยนแปลงไม่ได้ และเป็นนิรันดร์[ 103 ]

ในปรัชญากรีกโบราณarcheคือองค์ประกอบหรือหลักการแรกของสรรพสิ่ง เป็นธรรมชาติหรือสารถาวรซึ่งคงอยู่ในการกำเนิดของสิ่งอื่นๆ ทุกสิ่งเกิดขึ้นจากสิ่งนี้ และถูกแก้ไขในสถานะสุดท้าย[ 104 ]มันคือขอบเขตอันศักดิ์สิทธิ์ของสารที่ครอบคลุมและปกครองทุกสิ่งธาเลส (ศตวรรษที่ 7-6 ก่อนคริสต์ศักราช) นักปรัชญากรีกคนแรก อ้างว่าหลักการแรกของสรรพสิ่งคือน้ำ อนาซิแมนเดอร์ (ศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสต์ศักราช) เป็นนักปรัชญาคนแรกที่ใช้คำว่าarcheสำหรับสิ่งที่นักเขียนตั้งแต่แอริสโตเติลเป็นต้นมาเรียกว่า "substratum" [ 105 ] อนา ซิแมนเดอร์อ้างว่าจุดเริ่มต้นหรือหลักการแรกคือมวลที่ไม่มีที่สิ้นสุด ( Apeiron ) ซึ่งไม่ขึ้นอยู่กับอายุหรือการเสื่อมสลาย จากสิ่งนี้ทุกสิ่งจึงถือกำเนิดขึ้นและถูกทำลายไป ข้อความบางส่วนจากเซโนฟาเนส (ศตวรรษที่ 6 ก่อนคริสต์ศักราช) แสดงให้เห็นถึงการเปลี่ยนผ่านจากความโกลาหลไปสู่อาเพรอน : "ขอบเขตบนของโลกติดกับอากาศ ขอบเขตล่างของโลกทอดยาวลงไปสู่ความไร้ขีดจำกัด (นั่นคืออาเพรอน)" [ 106 ]

มุมมองของคริสเตียนเกี่ยวกับเทววิทยา

จอห์น มิลตันมองว่าเทโอโกนีได้รับแรงบันดาลใจจากซาตานมุมมองของมิลตัน ดังที่ได้กล่าวไว้ในพาราไดซ์ ลอสต์ คือ เมื่อซาตานถูกขับไล่ออกจากสวรรค์ เขาได้กลายเป็นมิวส์ที่ดลใจให้เฮซิออด ดังนั้นสิ่งที่เฮซิออดเขียนจึงเป็นการบิดเบือนเหตุการณ์ "จริง" ที่เกิดขึ้นในการต่อสู้ทางจักรวาลวิทยาของซาตานกับพระเจ้า โดยเฉพาะอย่างยิ่ง มิลตันยืนยันว่าชัยชนะของซุส (เช่น เทพเจ้าสูงสุด) ผ่านทางเล่ห์เหลี่ยม การเจรจา และพันธมิตร เป็นการบิดเบือนอำนาจสูงสุดของพระเจ้าซึ่งไม่จำเป็นต้องมีพันธมิตรใดๆ[ 107 ]

มุมมองของมิลตันสะท้อนมุมมองของนักเขียน ศาสนา คริสต์ยุคแรก เช่น จัสติน มาร์ตีร์และอาเธนาโกราสแห่งเอเธนส์ยืนยันว่าโดยทั่วไปแล้วตำนานนอกรีตเป็นการบิดเบือนประวัติศาสตร์จักรวาลวิทยาที่ "แท้จริง" ในทางปีศาจ[ 107 ]

ตำนานกำเนิดจักรวาลอื่นๆ ในวรรณกรรมโบราณ

ในTheogonyสถานะเริ่มต้นของจักรวาล หรือต้นกำเนิด ( arche ) คือChaosซึ่งเป็นช่องว่างขนาดใหญ่ ( abyss ) ที่ถือเป็นสภาวะดั้งเดิมอันศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งทุกสิ่งทุกอย่างที่มีอยู่ได้ปรากฏออกมาจากสภาวะนี้ จากนั้นก็มีGaia (โลก), Tartarus (พื้นที่คล้ายถ้ำใต้พื้นโลก; Erebusที่เกิดขึ้นภายหลังคือความมืดในพื้นที่นี้) และEros (ซึ่งเป็นตัวแทนของความปรารถนาทางเพศ—แรงกระตุ้นในการสืบพันธุ์—แทนที่จะเป็นอารมณ์แห่งความรักอย่างที่เข้าใจผิดกันทั่วไป) เฮซิออดสร้างนามธรรมขึ้นมาเพราะChaos ดั้งเดิมของเขานั้น เป็นสิ่งที่ไม่มีขอบเขตแน่นอน[ 108 ]

ในทางตรงกันข้าม ใน จักรวาลวิทยา ของออร์ฟิกโครโนสผู้ไม่แก่ชราได้สร้างอีเธอร์และเคออส และสร้างไข่สีเงินในอีเธอร์อันศักดิ์สิทธิ์ จากไข่นั้นปรากฏเทพเจ้าเพศกลางฟาเนสซึ่งออร์ฟิกระบุว่าเป็นอีรอส ผู้ซึ่งกลายเป็นผู้สร้างโลก[ 109 ]

แนวคิดที่คล้ายคลึงกันบางประการปรากฏใน จักรวาลวิทยา ของพระเวทและศาสนาฮินดูใน จักรวาลวิทยา ของพระเวทจักรวาลถูกสร้างขึ้นจากความว่างเปล่าด้วยความร้อนมหาศาล กามะ (ความปรารถนา) เมล็ดพันธุ์แห่งจิตวิญญาณดั้งเดิม เป็นตัวเชื่อมที่เชื่อมโยงสิ่งที่มีอยู่กับสิ่งที่ไม่มีอยู่[ 110 ]ใน จักรวาลวิทยา ของศาสนาฮินดูในตอนเริ่มต้นไม่มีอะไรในจักรวาลนอกจากความมืดและแก่นแท้แห่งเทพเจ้าผู้ทรงขจัดความมืดและสร้างน้ำดั้งเดิม เมล็ดพันธุ์ของพระองค์ก่อให้เกิดเชื้อกำเนิดสากล ( หิรัญยครรภ์ ) ซึ่งทุกสิ่งทุกอย่างปรากฏขึ้นจากนั้น[ 111 ]

ในเรื่องราวการสร้างโลกของชาวบาบิโลน Enûma Elišจักรวาลอยู่ในสภาพไร้รูปร่างและถูกอธิบายว่าเป็นความโกลาหลที่ เต็มไปด้วยน้ำ จากนั้นจึงกำเนิดเทพเจ้าหลักสององค์ คือApsu เพศชาย และTiamat เพศหญิง และเทพเจ้าองค์ที่สามคือMummu ผู้สร้าง และพลังของเขาสำหรับการเริ่มต้นการกำเนิดจักรวาล[ 112 ]

เทพปกรณัมของชาวนอร์สยังกล่าวถึงกินนุงกาแกปว่าเป็นเหวแห่งยุคดึกดำบรรพ์ที่กำเนิดสิ่งมีชีวิตแรกเริ่ม รวมถึงยักษ์ยมีร์ซึ่งร่างกายของเขากลายเป็นโลก เลือดของเขากลายเป็นทะเล และอื่นๆ อีกมากมาย อีกเวอร์ชันหนึ่งกล่าวถึงกำเนิดของโลกว่าเป็นผลมาจากการปะทะกัน ของส่วนที่เป็นไฟและส่วนที่เป็นความเย็นของ เฮล

ฉบับพิมพ์

คำแปลที่เลือก

  • อทานัสซาคิส, อโพสโตลอส เอ็น. , เทววิทยา; การกระทำและวันเวลา; โล่ / เฮซิออด; บทนำ คำแปล และหมายเหตุ , บัลติมอร์: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยจอห์นส์ ฮอปกินส์ , 1983. ISBN 0-8018-2998-4.
  • คุก, โทมัส , ผลงานของเฮซิออด , 1728.
  • เฟรเซอร์, ริชาร์ด แมคอิลเวน, บทกวีของเฮซิออด , นอร์แมน: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยโอคลาโฮมา, 1983. ISBN 0-8061-1837-7.
  • Most, Glenn, ผู้แปล, Hesiod , 2 เล่ม, เคมบริดจ์, แมสซาชูเซตส์: Loeb Classical Library, 2006–07
  • Schlegel, Catherine M. และ Henry Weinfield ผู้แปล, Theogony และ Works and Days , แอนน์อาร์เบอร์, มิชิแกน, 2006
  • จอห์นสัน, คิมเบอร์ลี , เทโอโกนีและผลงานและวันเวลา: ฉบับวิจารณ์ใหม่ , สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยนอร์ทเวสเทิร์น, 2017. ISBN 081013487X.

ดูเพิ่มเติม

หมายเหตุ

  1. ↑ "เฮซิออด | กวีชาวกรีก" . สารานุกรมบริแทนนิกา. สืบค้นเมื่อ21 มีนาคม 2024 .
  2. ↑ ภาษากรีกแอทติก : [ tʰeoɡoníaː ]
  3. ↑ θεογονία . ลิดเดลล์, เฮนรี จอร์จ; สกอตต์, โรเบิร์ต; พจนานุกรมภาษากรีก-อังกฤษในโครงการ Perseus
  4. ↑เวสต์ 1966, หน้า 45.
  5. ↑แซนด์เวลล์, แบร์รี (1996). ปรัชญาก่อนโสกราตีส เล่ม 3.นิวยอร์ก: รูทเลดจ์. ISBN 9780415101707.หน้า 28
  6. ↑ Stoddard, Kathryn B. (2003). "สาระสำคัญของบท 'กษัตริย์และนักร้อง': เฮซิออด, เทโอโกนี 80-103". วารสารสมาคมภาษาศาสตร์อเมริกัน 133 ( 1): 1– 16. doi : 10.1353/apa.2003.0010 . JSTOR 20054073 . S2CID 161532502 .  
  7. ↑เฮโรโดตัส (II.53) อ้างถึงมันเพียงแค่เป็นรายการที่เชื่อถือได้ของพระนาม คุณลักษณะ และหน้าที่ของเทพเจ้า
  8. ↑ F. Solmsen, Hesiod and Aeschylus (Ithaca: Cornell Studies in Classical Philology 30) 1949:53 และหมายเหตุ 179 พร้อมการอ้างอิง; "หากเป็นการแทรก"โจเซฟ เอ็ดดี้ ฟอนเทนโรสสังเกต ( Python: a study of Delphic myth and its origins : 71, หมายเหตุ 3) "มันถูกสร้างขึ้นตั้งแต่เนิ่นๆ"
  9. ↑แลมเบิร์ต, วิลเฟรด จี.; วัลค็อต, ปีเตอร์ (1965) "เทโอโกนีและเฮเซียดของชาวบาบิโลนใหม่" กัดมอส . 4 (1): 64– 72. ดอย : 10.1515/kadm.1965.4.1.64 . S2CID 162417685 . 
  10. ↑ Walter Burkert, The Orientalizing Revolution: Near Eastern Influence on Greek Culture in the Early Archaic Age (Harvard University Press) 192 นำเสนอการอภิปรายและบรรณานุกรมของคำถามที่เกี่ยวข้อง
  11. ↑ Hard,หน้า 65 – 69 ; West 1966, หน้า 18 – 19.
  12. ↑ธีโอโกนี 132 – 153 (ส่วนใหญ่หน้า 12, 13 ).
  13. ↑เทโอโกนี 154 – 155 (โมสต์,หน้า 14, 15 ) ยังไม่ชัดเจนนักว่าเฮซิออดหมายถึงบุตรคนใดในสิบแปดคนนี้ที่ยูเรนัสเกลียดชัง ทั้งสิบแปดคน หรืออาจจะเป็นเพียงไซคลอปส์และร้อยมือเท่านั้น ฮาร์ด,หน้า 67 ; เวสต์ 1988, หน้า 7 และแคลด์เวลล์, หน้า 37 ในบรรทัด 154 – 160 ระบุว่าทั้งสิบแปดคน ในขณะที่แกนซ์, หน้า 10 กล่าวว่า "น่าจะเป็นทั้งสิบแปดคน" และโมสต์,หน้า 15 หมายเหตุ 8กล่าวว่า "เห็นได้ชัดว่าหมายถึงเฉพาะ... ไซคลอปส์และร้อยมือเท่านั้น" และไม่ใช่ไททันทั้งสิบสองตน ดูเพิ่มเติมที่ เวสต์ 1966, หน้า 206 ในบรรทัด 139 – 53, หน้า 213 บรรทัด 154 γὰρเหตุใดยูเรนัสจึงเกลียดชังบุตรของตนก็ยังไม่ชัดเจนเช่นGantz หน้า 10 กล่าวว่า "สาเหตุที่ยูเรนัสเกลียดชังอาจเป็นเพราะรูปลักษณ์ที่น่ากลัวของลูกๆ แม้ว่าเฮซิออดจะไม่ได้กล่าวอย่างตรงไปตรงมาก็ตาม" ในขณะที่ Hardหน้า 67กล่าวว่า "แม้ว่าเฮซิออดจะกล่าวถึงสาเหตุของความเกลียดชังอย่างคลุมเครือ แต่ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ชอบพวกเขาเพราะพวกเขาน่ากลัว" อย่างไรก็ตาม West 1966 หน้า 213 บรรทัดที่ 155 กล่าวว่า ยูเรนัสเกลียดชังลูกๆ ของเขาเพราะ "ธรรมชาติที่น่ากลัว" ของพวกเขา
  14. ↑เทโอโกนี 156 – 158 (โมสต์,หน้า 14, 15 ) สถานที่ซ่อนตัวภายในไกอาคาดว่าน่าจะเป็นครรภ์ของเธอ ดูเวสต์ 1966, หน้า 214 บรรทัดที่ 158; คัลด์เวลล์, หน้า 37 บรรทัดที่ 154 – 160; แกนซ์, หน้า 10 สถานที่แห่งนี้ดูเหมือนจะเป็นสถานที่เดียวกับทาร์ทารัสดูเวสต์ 1966, หน้า 338 บรรทัดที่ 618 และคัลด์เวลล์, หน้า 37 บรรทัดที่ 154 – 160
  15. ↑ธีโอโกนี 159 – 172 (ส่วนใหญ่หน้า 16, 17 ).
  16. ↑เทโอโกนี 173 – 182 (โมสต์,หน้า 16, 17 ); ตามที่แกนซ์กล่าวไว้ หน้า 10 โครนัสซุ่มรออยู่ และเอื้อมมือไปตอนยูเรนัส จาก "ภายในร่างกายของ [ไกอา] เราจะเข้าใจได้ ถ้าเขาเองก็เป็นนักโทษเช่นกัน"
  17. ↑ฮาร์ด, หน้า 67; เวสต์ 1966, หน้า 19. ดังที่ฮาร์ดได้กล่าวไว้ ในเทโอโกนีดูเหมือนว่าแม้ว่าไททันส์จะได้รับการปลดปล่อยอันเป็นผลมาจากการตอนของยูเรนัส แต่ไซคลอปส์และร้อยมือยังคงถูกจองจำอยู่ (ดูด้านล่าง) ดูเพิ่มเติมที่ เวสต์ 1966, หน้า 214 บรรทัดที่ 158
  18. ↑ธีโอโกนี 453 – 467 (ส่วนใหญ่หน้า 38, 39 ).
  19. ↑ Theogony 468 – 484 (Most,หน้า 40, 41 ) ภูเขา Aigaion ไม่เป็นที่รู้จักที่อื่น และ Lyctus ก็ไม่มีความเกี่ยวข้องกับการกำเนิดของ Zeus ที่อื่นใด ประเพณีในภายหลังระบุว่าถ้ำนี้อยู่บนภูเขา Idaหรือบางครั้งก็ อยู่ บนภูเขา Dikteดู Hard, หน้า 74 – 75; West 1966, หน้า 297 – 298 บรรทัดที่ 477, หน้า 300 บรรทัดที่ 484
  20. ↑ธีโอโกนี 485 – 491 (ส่วนใหญ่หน้า 40, 41 ).
  21. ↑ธีโอโกนี 492 – 500 (ส่วนใหญ่,หน้า 42, 43 ).
  22. ↑ Theogony 501 – 506 (Most,หน้า 42, 43 ); Hard, หน้า 68 – 69; West 1966, หน้า 206 บรรทัดที่ 139 – 153, หน้า 303 – 305 บรรทัดที่ 501 – 506 ตามที่ Apollodorus กล่าวไว้ 1.1.4 – 5 หลังจาก โค่นล้มยูเรนัสแล้ว ไซคลอปส์ (รวมถึงผู้มีร้อยมือ) ได้รับการช่วยเหลือจากทาร์ทารัสโดยไททันส์ แต่ถูกโครนัสจองจำอีกครั้ง
  23. ↑เทโอโกนี 624 – 733 (โมสต์,หน้า 52 – 61 ) นี่คือลำดับเหตุการณ์ที่เข้าใจกันว่ามีนัยยะอยู่ในเทโอโกนี เช่น ฮาร์ด หน้า 68; แคลด์เวลล์ หน้า 65 บรรทัดที่ 636; และเวสต์ 1966 หน้า 19 อย่างไรก็ตาม ตามที่แกนซ์ หน้า 45 กล่าวไว้ว่า "บันทึกของเฮซิออดไม่ได้ระบุอย่างชัดเจนว่าเหล่าร้อยมือได้รับการปลดปล่อยก่อนความขัดแย้งหรือเฉพาะในปีที่สิบเท่านั้น ... ในที่สุด หากไม่ใช่ตั้งแต่เริ่มต้น เหล่าร้อยมือก็ต่อสู้"
  24. ↑ธีโอโกนี 820 – 868 (ส่วนใหญ่,หน้า 68, 69 ).
  25. ↑ธีโอโกนี 881 – 885 (ส่วนใหญ่,หน้า 72, 73 ).
  26. 1 2ธีโอโกนี 886 – 900 (ส่วนใหญ่หน้า 74, 75 )
  27. ↑ Theogony 116 – 122 (Most,หน้า 12, 13 ) West 1966, หน้า 192 บรรทัด 116 Χάος , "แปลได้ดีที่สุดว่า Chasm"; Most,หน้า 13แปล Χάοςว่า "Chasm" และบันทึกไว้ว่า: (หมายเหตุ 7): "โดยปกติจะแปลว่า 'Chaos'; แต่คำแปลนั้นทำให้เราเข้าใจผิดว่าเป็นการปะปนกันของสสารที่ไม่เป็นระเบียบ ในขณะที่คำของเฮซิออดบ่งชี้ถึงช่องว่างหรือช่องเปิด" คำแปลอื่นๆ ที่ให้ไว้ในส่วนนี้เป็นไปตามคำแปลที่ Caldwell ให้ไว้ในหน้า 5 – 6
  28. ↑ธีโอโกนี 123 – 125 (ส่วนใหญ่หน้า 12, 13 ).
  29. ↑ธีโอโกนี 126 – 132 (ส่วนใหญ่หน้า 12, 13 ).
  30. ↑ Theogony 116 – 132 (Most,หน้า 12, 13 ); Caldwell, หน้า 5, ตาราง 3; Hard,หน้า 694 ; Gantz, หน้า xxvi.
  31. ↑ธีโอโกนี 132 – 138 (ส่วนใหญ่หน้า 12, 13 ).
  32. ↑ธีโอโกนี 139 – 146 (ส่วนใหญ่หน้า 14, 15 ).
  33. ↑ธีโอโกนี 147 – 153 (ส่วนใหญ่หน้า 14, 15 ).
  34. ↑ Theogony 132 – 153 (Most,หน้า 12, 13 ); Caldwell, หน้า 5, ตารางที่ 3
  35. ↑ธีโอโกนี 173 – 206 (ส่วนใหญ่หน้า 16, 17 ).
  36. ↑ Theogony 183 – 200 (Most,หน้า 16, 17 ); Caldwell, หน้า 6, ตารางที่ 4
  37. 1 2ในปี ค.ศ. 904เหล่าโมอิไรเป็นธิดาของซุสและเธมิส
  38. ↑ Theogony 211 – 225 (Most,หน้า 20, 21 ) คำแปลของชื่อที่ใช้ในที่นี้คือคำแปลที่ Caldwell ให้ไว้ในหน้า 6 ตารางที่ 5
  39. ↑ Theogony 226 – 232 (Most,หน้า 20, 21 ) คำแปลของชื่อที่ใช้ในที่นี้คือคำแปลที่ Caldwell ให้ไว้ในหน้า 6 ตารางที่ 5
  40. ↑ Theogony 211 – 232 (Most,หน้า 20, 21 ); Caldwell, หน้า 6 – 7, ตารางที่ 5
  41. ↑ธีโอโกนี 233 – 269 (ส่วนใหญ่หน้า 22, 23 ).
  42. ↑ธีโอโกนี 270 – 294 (ส่วนใหญ่,หน้า 24, 25 ).
  43. ↑ธีโอโกนี 295 – 305 (ส่วนใหญ่,หน้า 26, 27 ).
  44. ↑คำว่า "เธอ" ที่หน้า 295นั้นกำกวม ในขณะที่บางคนอ่านว่า "เธอ" ในที่นี้หมายถึง Callirhoe ตามที่ Clay กล่าวไว้หน้า 159 หมายเหตุ 32 "ฉันทามติของนักวิชาการสมัยใหม่" อ่านว่าหมายถึง Ceto ดูตัวอย่างเช่น Gantz หน้า 22; Caldwell หน้า 7, 46 295–303
  45. ↑ธีโอโกนี 333 – 336 (ส่วนใหญ่หน้า 28, 29 );อพอลโลเนียสแห่งโรดส์ , 4.1396 .
  46. ↑ Theogony 233 – 297, 333 – 335 (Ladon) (Most, หน้า 22, 23 , 28, 29 ); Caldwell, หน้า 7, ตาราง 6 – 9; Hard, หน้า 696
  47. ↑หนึ่งใน ธิดาแห่ง โอเชียนิดของโอเชียนัสและเททิสที่ 350
  48. ↑หนึ่งใน ธิดาแห่ง โอเชียนิดของโอเชียนัสและเททิสที่ 349
  49. ↑นางเงือกทะเลทั้งห้าสิบตน ได้แก่แอมฟิไทรต์ ( 243 ),เททิส ( 244 ),กาลาเทีย ( 250 ) และพซามาเธ ( 260 )
  50. ↑ไม่ชัดเจนว่าแม่ของ Echidna คือใคร เธออาจจะเป็น Ceto แต่ก็อาจจะเป็น Callirhoe ก็ได้ คำว่า "เธอ" ในหน้า 295นั้นกำกวม ในขณะที่บางคนอ่านว่า "เธอ" ในที่นี้หมายถึง Callirhoe แต่ตามที่ Clayหน้า 159 หมายเหตุ 32ระบุไว้ว่า "ฉันทามติทางวิชาการสมัยใหม่" อ่านว่าหมายถึง Ceto ดูตัวอย่างเช่น Gantz หน้า 22; Caldwell หน้า 7, 46 295–303
  51. ↑เฮซิออดไม่ได้ระบุชื่อ แต่บรรยายไว้ในบทที่ 334 – 335ว่าเป็นงูร้ายที่เฝ้ารักษาแอปเปิ้ลทองคำ
  52. ↑บุตรของโครนัสและเรียในปี 456ซึ่งเขาถูกเรียกว่า "ผู้เขย่าโลก"
  53. 1 2หนึ่งใน ธิดาแห่ง โอเชียนิดของโอเชียนัสและเททิสในปี 351
  54. ↑ธีโอโกนี 821 – 822 (ส่วนใหญ่,หน้า 68, 69 ).
  55. ↑ธีโอโกนี 304 – 332 (ส่วนใหญ่,หน้า 26, 27 ).
  56. ↑คำว่า "she" ที่ หน้า 319นั้นกำกวม ดู Clayหน้า 159 พร้อมหมายเหตุ 34แต่คาดว่าน่าจะหมายถึง Echidna ตามที่ Gantz หน้า 22; Mostหน้า 29 หมายเหตุ 18 ; Caldwell หน้า 47 ในบรรทัดที่ 319–325; แต่ก็อาจหมายถึง Hydra หรือ Ceto ก็ได้ (แต่มีความเป็นไปได้น้อยกว่า)
  57. ↑คำว่า "she" ที่หน้า 326มีความกำกวม ดู Clayหน้า 159 พร้อมหมายเหตุ 34แต่คาดว่าน่าจะหมายถึง Chimera ตามที่ Gantz หน้า 23; Mostหน้า 29 หมายเหตุ 20 ; West 1988 หน้า 67 หมายเหตุ 326; แต่ก็อาจหมายถึง Echidna หรือ Ceto ก็ได้ (แต่มีโอกาสน้อยกว่า)
  58. ↑ Theogony 304–327, 821 – 822 (Typhon) (Most, หน้า 26, 27 , 68, 69 ); Caldwell, หน้า 8, ตาราง 10; Hard, หน้า 696
  59. ↑ไม่แน่ชัดว่าแม่ของคิเมร่าคือใคร อาจจะเป็นเอคิดนา แต่ก็อาจจะเป็นไฮดราก็ได้
  60. ↑ไม่แน่ชัดว่าออร์ธรัสผสมพันธุ์กับใคร อาจจะเป็นคิเมรา แต่ก็อาจจะเป็นเอคิดนาได้เช่นกัน
  61. ↑ Theogony 337 – 388 (Most,หน้า 30, 31 ) การแปลชื่อที่ใช้ในที่นี้เป็นไปตาม Caldwell, หน้า 8
  62. ↑ธีโอโกนี 404 – 411 (ส่วนใหญ่หน้า 34, 35 ).
  63. ↑ธีโอโกนี 453 – 458 (ส่วนใหญ่,หน้า 38, 39 ).
  64. ↑ธีโอโกนี 507 – 511 (ส่วนใหญ่,หน้า 42, 43 ).
  65. ↑ Theogony 337 – 411, 453 – 520 (Most, หน้า 30, 31 , 38, 39 ); Caldwell, หน้า 8 – 9, ตาราง 11 – 13; Hard,หน้า 695
  66. ↑เทพเจ้าแม่น้ำ 3,000 องค์ ซึ่งมี 25 องค์ที่ได้รับการตั้งชื่อว่า Nilus , Alpheus , Eridanos , Strymon , Maiandros , Istros , Phasis , Rhesus, Achelous , Nessos, Rhodius , Haliacmon , Heptaporus, Granicus , Aesepus , Simoeis , Peneus , Hermus , Caicus , Sangarius ,ลาดอน ,พาร์เธเนียส ,เอเวนัส , อัลเดสโกส,สคามันเดอร์ .
  67. ↑ธิดา 3,000 คน ในจำนวนนี้ 41 คนได้รับการตั้งชื่อว่า: Peitho , Admete , Ianthe, Electra, Doris , Prymno, Urania, Hippo, Clymene , Rhodea, Callirhoe , Zeuxo , Clytie , Idyia , Pasithoe, Plexaura, Galaxaura, Dione , Melobosis, Thoe, Polydora , Cerceis,พลูโต ,เพอร์ไซส์ ,เอียเน รา ,อคาสเต, ซานธี, เพเทรีย,เม เนสโธ, ยูโร ปา , เมทิส , ยูรินโนม, เทเลสโต , ไครเซ ส์,เอเชีย , คาลิปโซ, ยูโดรา,ไทเค , อัมฟีร์โฮ,โอซีโรและสติกซ์
  68. ↑หนึ่งใน ธิดาแห่ง โอเชียนิดของโอเชียนัสและเททิสที่ 361
  69. ↑ Grimal, sv Hera
  70. ↑คูเบียก, ซิกมุนท์ (2005) Mitologia Greków i Rzymian [ตำนานของชาวกรีกและโรมัน] (ในภาษาโปแลนด์) ซเวียต คเซียนส์กี. พี172. ไอเอสบีเอ็น  83-247-0125.{{cite book}}: ตรวจสอบ|isbn=ค่า: ความยาว ( ความช่วยเหลือ )
  71. 1 2ในปี 217เหล่าโมอิไรเป็นธิดาของไนซ์
  72. ↑ Theogony 901 – 911การแปลชื่อที่ใช้ในที่นี้ เป็นไปตาม Caldwell หน้า 11 ยกเว้นการแปล Aglaea, Euphrosyne และ Thalia ซึ่งใช้การแปลที่ Most ให้ไว้หน้า 75
  73. ↑ธีโอโกนี 912 – 923 (ส่วนใหญ่,หน้า 74 – 77 ).
  74. ↑ธีโอโกนี 924 – 929 (ส่วนใหญ่,หน้า 76, 77 ).
  75. ↑ Theogony 886 – 929 (Most,หน้า 74, 75 ); Caldwell, หน้า 11, ตารางที่ 14
  76. 1 2หนึ่งใน ธิดาแห่ง โอเชียนิดของโอเชียนัสและเททิสในปี 358
  77. ↑ในบรรดาบุตรของซุสกับภรรยาทั้งเจ็ดคน อธีนาเป็นคนแรกที่ตั้งครรภ์ ( 889 ) แต่เป็นคนสุดท้ายที่เกิด ซุสทำให้เมทิสตั้งครรภ์แล้วกลืนกินเธอ ต่อมาซุสเองก็ให้กำเนิดอธีนา "จากศีรษะของเขา" ( 924 )
  78. ↑เฮเฟสตัสเกิดจากเฮราเพียงลำพัง โดยไม่มีบิดาในช่วงปี 927 – 929ในมหากาพย์อีเลียดและโอดิสซีเฮเฟสตัสปรากฏว่าเป็นโอรสของเฮราและซุส ดังที่ Gantz หน้า 74 ได้กล่าวไว้
  79. ↑ธีโอโกนี 930 – 962 (ส่วนใหญ่,หน้า 76, 77 ).
  80. ↑ Theogony 930 – 962, 975 – 976 (Most, หน้า 76, 77 , 80, 81 ); Caldwell, หน้า 12, ตารางที่ 15
  81. ↑หนึ่งใน ธิดา เนเรอิดของเนเรอุสและดอริสที่ 243
  82. ↑ได้รับการเรียกขานด้วยชื่อ "ไซเธอเรีย" ("แห่งเกาะไซเธอรา ") ในปี 934
  83. ↑แคดมัสเป็นมนุษย์ผู้ก่อตั้งและกษัตริย์องค์แรกของธีบส์ไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับวงศ์ตระกูลในเทโอโกนี
  84. ↑ในปี 938เธอถูกเรียกว่า "แอตแลนติด"หรือธิดาของแอตลาสตามที่อพอลโลโดรัส กล่าวไว้ ใน 3.10.1เธอเป็นหนึ่งในเจ็ดลูกปลาดาว ธิดาของแอตลาสและพลีโอเนโอเชีย นิด
  85. ↑อัลค์เมเนเป็นหลานสาวของเพอร์เซอุสและด้วยเหตุนี้จึงเป็นเหลนสาวของซุส
  86. ↑ธิดาของมิโนสกษัตริย์แห่งเกาะครีต
  87. ↑หนึ่งใน ธิดาแห่ง โอเชียนิดของโอเชียนัสและเททิสที่ 356
  88. ↑หนึ่งใน ธิดาแห่ง โอเชียนิดของโอเชียนัสและเททิสที่ 352
  89. ↑เทโอโกนี 963 – 1018 (โมสต์,หน้า 78, 79 ) ตามที่เวสต์ 1966 หน้า 434 ในบรรทัดที่ 1014 ระบุว่า บรรทัดที่กล่าวว่าเซอร์ซีเป็นมารดาของเทเลโกนัส น่าจะเป็นส่วนที่เพิ่มเติมเข้ามาในภายหลัง (สมัยไบแซนไทน์?)
  90. ↑ Theogony 969 – 1018 (Most,หน้า 80, 81 ); Caldwell, หน้า 12, ตารางที่ 15
  91. ↑ตามที่ Apollodorus กล่าว ไว้ 3.12.1ไออาซิออนเป็นบุตรของซุสและอิเล็กตราหนึ่งในเจ็ด ลูก ของเพลียเดส ธิดาของแอตลาสและเพลียโนเน เทพธิดา แห่งมหาสมุทร
  92. ↑บุตรชายของอพอลโลและไซรีน ,ดิโอโดรัส ซิคูลั ส , 4.81.1 – 2 ,พอซาเนียส , 10.17.3 .
  93. ↑หนึ่งใน ธิดา เนเรอิดของเนเรอุสและดอริสที่ 260
  94. ↑หนึ่งใน ธิดา เนเรอิดของเนเรอุสและดอริสที่ 245
  95. ↑ตามที่ Caldwell กล่าวไว้ หน้า 49 บรรทัดที่ 359 ว่า Calypso คนนี้ ซึ่งที่อื่นระบุว่าเป็นธิดาของ Atlas นั้น "อาจจะไม่ใช่" Calypso คนเดียวกันกับที่ระบุไว้ในบรรทัดที่ 359ว่าเป็นหนึ่งในธิดา Oceanid ของ Oceanusและ Tethysดูเพิ่มเติมที่ West 1966 หน้า 267 359. καὶ ἱμερόεσσα Καλυψώ ; Hardหน้า 41 .
  96. ↑ตามที่เวสต์กล่าวไว้ในปี 1966 หน้า 434 ในบรรทัดที่ 1014 บรรทัดที่ระบุว่าเซอร์ซีเป็นมารดาของเทเลโกนัส น่าจะเป็นส่วนที่เพิ่มเติมเข้ามาในภายหลัง (สมัยไบแซนไทน์?)
  97. ↑ธีโอโกนี 507 – 616 (ส่วนใหญ่,หน้า 42, 43 ).
  98. ↑ Guillermo Galán Vioque (2009). "บันทึกเกี่ยวกับต้นฉบับที่ถูกลืมของ "เทววิทยา" ของเฮซิออด"" . Mnemosyne . ชุดที่สี่. 62 (1): 1– 10. doi : 10.1163/156852508X252885 . JSTOR 27736292 . 
  99. ↑ ML West (พฤศจิกายน 1964). "ต้นฉบับยุคกลางและยุคเรเนสซองส์ของเทโอโกนีของเฮซิออด" The Classical Quarterly 14 (2): 165– 189. doi : 10.1017/S0009838800023739 . JSTOR 637722 . 
  100. ↑ Zühmer, TH (19 ตุลาคม 2016). "ภาพโมเสกโรมัน depicting Anaximander with Sundial" . สถาบันเพื่อการศึกษาโลกโบราณ . มหาวิทยาลัยนิวยอร์ก.
  101. ↑แบร์รี แซนดี้เวลล์ (1996). ปรัชญาก่อนโสกราตีส เล่ม 3.รูทเลดจ์ นิวยอร์ก.หน้า 28, 42
  102. ↑ DK B1a
  103. ↑แบร์รี แซนด์เวลล์ (1996). ปรัชญาก่อนโสกราตีส เล่ม 3.รูทเลดจ์ นิวยอร์ก. ISBN 9780415101707.หน้า 142
  104. ↑อริสโตเติล ,เมตาฟ. Α983.b6ff
  105. ↑ฮิปโปลิตัสแห่งโรม I.6.I DK B2
  106. ↑ Karl Popper (1998). โลกของพาร์เมนิดส์ . Rootledge นิวยอร์ก. ISBN 9780415173018.หน้า 39
  107. 1 2 Philip J. Gallagher (ฤดูหนาว 1979). "Paradise Lost and the Greek Theogony" . English Literary Renaissance . 9 (1). The University of Chicago Press: 121– 148. doi : 10.1111/j.1475-6757.1979.tb01404.x . JSTOR 43446941 . 
  108. ↑โอ.กิกอน.แดร์ อูร์สปรัง เดอร์ กริเอชิสเชน ฟิโลโซฟี.ฟอน เฮเซียด บิส ปาร์เมนิเดส .เบล .สตุ๊ ตการ์ท.ชวาเบ & โค.พี. 29
  109. ↑ GS Kirk, JE Raven และ M. Schofield (2003). นักปรัชญาก่อนโสกราตีส . สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์. ISBN 9780521274555.หน้า 24
  110. ↑ "หลังจากนั้น ความปรารถนาก็ผุดขึ้นมาตั้งแต่แรก ความปรารถนาคือเมล็ดพันธุ์และเชื้อตั้งต้นของจิตวิญญาณ ปราชญ์ผู้ค้นหาด้วยความคิดจากหัวใจได้ค้นพบความสัมพันธ์ของสิ่งที่มีอยู่กับสิ่งที่ไม่มีอยู่"ฤคเวท 10.129:บทเพลงแห่งฤคเวทเล่ม 10 บทเพลงที่ 129 ข้อ 4 หน้า 575
  111. ↑มัตสยาปุราณะ (2.25.30) –ออนไลน์ : "การสร้างโลก"
  112. ↑เรื่องราวการสร้างโลกของชาวบาบิโลน ( Enûma Eliš ) –ออนไลน์
  •  วิกิซอร์ซภาษากรีกมีข้อความต้นฉบับที่เกี่ยวข้องกับบทความนี้: Θεογονία
  • โลโก้ Wikisourceผลงานที่เกี่ยวข้องกับเทววิทยาในวิกิซอร์ส
  • เฮซิออด, เทโอโกนี : คำแปลเป็นภาษาอังกฤษ
  • เฮซิออด, เทโอโกนี (ฉบับอิเล็กทรอนิกส์ในภาษากรีกโบราณ จาก เพอร์เซอุส)
  • เฮซิออด, เทโอโกนี (ฉบับอิเล็กทรอนิกส์ภาษาอังกฤษ จาก Perseus)
  • หนังสือเสียง เรื่อง Theogonyที่เป็นสาธารณสมบัติ มีให้บริการที่LibriVox

สรุปเนื้อหา

ข้อมูลสำคัญจากบทความ

ข้อมูลสำคัญเกี่ยวกับ เทโอโกนี

เทโอโกนี ( ภาษากรีกโบราณ: Θεογονία , โรมันไนซ์ : Theogonía , แปลตรงตัวว่า ' ลำดับวงศ์ตระกูลหรือการกำเนิดของเทพเจ้า ' ) เป็นบทกวีของเฮซิออด (ศตวรรษที่ 8–7 ก่อนคริสต์ศักราช)

คำอธิบาย

Theogony ของ Hesiod เป็นการสังเคราะห์ขนาดใหญ่ของประเพณีท้องถิ่น ของกรีก ที่หลากหลาย เกี่ยวกับเทพเจ้า โดยจัดเรียงเป็น เรื่องเล่า ที่บอกเล่าถึงที่มาของเทพเจ้าและวิธีการที่พวกเขาสร้างการควบคุมถาวรเหนือ จักรวาล นี่คือ ตำนานกำเนิด จักรวาล ของกรีก...

ตำนานการสืบทอดตำแหน่ง

หนึ่งในองค์ประกอบหลักของ เทโอโกนี คือการนำเสนอสิ่งที่เรียกว่า "ตำนานการสืบทอด" ซึ่งเล่าถึงวิธีที่ โครนัส โค่นล้ม ยูเรนัส และวิธีที่ซุสโค่นล้มโครนัสและ ไททัน คนอื่นๆ และวิธีที่ซุสได้รับการสถาปนาให้เป็นผู้ปกครองจักรวาลขั้นสุดท้ายและถาวรในที่สุด [ 11 ]

เทพเจ้าองค์แรก

โลกเริ่มต้นด้วยการกำเนิดของสิ่งมีชีวิตสี่อย่างโดยธรรมชาติ: อันดับแรกคือ ความโกลาหล (Chaos) จากนั้นคือ ไกอา (Gaia) ซึ่งเป็น "รากฐานที่มั่นคงตลอดกาลของทุกสิ่ง" ทาร์ทารัส (Tartarus) อันมืดมิด ในส่วนลึกของโลก และ อี รอส (Eros) ซึ่งเป็น...