ชาตุห์ ชโลกี

*ชาตุห์ ชโลกี*
ชาตุห์ ชโลกี
	ภาพวาดพระลักษมี (กลางขวา) และพระวิษณุ (กลางซ้าย) ผู้เป็นที่เคารบูบูชาในผลงานชิ้นนี้ สำนักพิมพ์ราวี วาร์มา
ข้อมูล
ศาสนา	ศาสนาฮินดู
ผู้เขียน	ยามุนาจารย์
ภาษา	สันสกฤต
บทกวี	4

Chatuh Shloki ( สันสกฤต : चतुःश्लोकी , โรมัน : Catuḥślokī ) เป็น เพลงสวด ภาษาสันสกฤตโดยนักปราชญ์ชาวฮินดู Yamunacharyaแห่งประเพณีศรีไวษณพ^{[ 1 ]}ประกอบด้วยสี่โองการ^{[ 2 ]} Chatuh Shlokiยกย่องคุณลักษณะต่างๆ ของพระลักษมีพระสวามีของเทพพระ วิษณุ

นิรุกติศาสตร์

คำว่า จตุฮฺ ชโลกิ เป็นภาษาสันสกฤตที่เกิดจากจตุฮฺ (चतुः, 'สี่') และ โศลกะ (श्लोक, 'กลอน') ซึ่งได้มาจากคำประสม จตุห์ โศลกะ (चतुःश्लोक, 'สี่โองการ') จากนั้นจึงเติมคำต่อท้ายแสดงความเป็นเจ้าของ '-in' (इन्) เข้าไปเพื่อสร้างเป็นคำคุณศัพท์ที่มีต้นกำเนิดเป็น Chatuh shlokin (चतुःश्लोकिन्) ซึ่งหมายถึง มีสี่โองการหรือประกอบด้วยสี่โองการ รากศัพท์นี้ผันตามเพศชายเพื่อให้สอดคล้องกับคำนามเพศชายโดยนัย เช่น grantha (ग्रन्थ, 'ข้อความ') ส่งผลให้เป็นรูปเอกพจน์ประธาน chatuh shloki (चतुःश्लोकी) ซึ่งหมายความตามตัวอักษรว่า "สิ่งนั้น (Grantha) ซึ่งประกอบด้วยสี่บท" ด้วยความช่วยเหลือของกฎไวยากรณ์ที่เรียกว่า "वा शरि" (vā śari) ^{[ 3 ]}^{[ 4 ]}สิ่งนี้จึงสามารถเรียกว่า chatushshloki (चतुश्श्लोकी) ได้เช่นกัน^{[ 5 ]}

ดังนั้นทั้ง Chatuhshloki (ที่มี visarga - ः) และ Chatushshloki (ที่มีการแปลง sandhi - श्श) จึงเป็นรูปแบบที่ถูกต้องตามหลักไวยากรณ์ของคำเดียวกัน^{[ 4 ]}

คำอธิบาย

บทกวีทั้งสี่บทของงานเขียนนี้บรรยายถึงคุณลักษณะต่างๆ ของพระลักษมีเทพี ได้แก่ ความยิ่งใหญ่และความเมตตา พระพรที่พระองค์ประทานแก่ผู้ศรัทธา และความเป็นหนึ่งเดียวในรูปร่างของพระองค์กับพระสวามีวิษณุ ( ลักษมีนารายณะ ) ตามลำดับ^{[ 6 ]}พระลักษมีถูกแสดงให้เห็นว่าเป็นสื่อกลางระหว่างผู้ศรัทธากับพระวิษณุ โดยพระองค์จะทรงนำความศรัทธาของผู้ศรัทธาไปถวายแด่พระสวามี และมอบพระพรของพระสวามีให้แก่ผู้ศรัทธาเป็นการตอบแทน งานเขียนนี้ถือเป็นงานบุกเบิกในการนำเสนอคำอธิบายเกี่ยวกับบุคลิกภาพของพระลักษมีเทพีและความสัมพันธ์ของพระองค์กับผู้ศรัทธาและพระสวามีในปรัชญาไวษณวะ^{[ 7 ]}

โศลก

โศลกแต่ละบทของจตุษโศลกจะค่อยๆ เปิดเผยคุณลักษณะของพระลักษมีและตำแหน่งอันสูงสุดของพระองค์ท่ามกลางสรรพสิ่งทั้งปวง^{[ 8 ]}^{[ 9 ]}


กลอน	ข้อความสันสกฤต ( เทวนาครี ) ^{[ 10 ]}	การถอดเสียง^{[ 10 ]}	คำแปลภาษาอังกฤษ^{[ 10 ]}
1	कान्तस्ते पुरुषोत्तमः फणिपतिः शय्यासनं वाहनं वेदात्मा विहगेश्वरो यवनिкा माया जगन्मोहिनी । ब्रह्मेशादि सुरव्रजः सदयितस्त्वद्दासदासीगणः श्रीरित्येव च नाम ते भगवति ब्रूमः कथं त्वां वयम् ॥ १ ॥	คันตสเต ปุรุชตมะฮ ฟาณิปาติฮ ชัยยาสะนัง วาฮานัง เวดาตมา วิหะเคชวะโร ยะวะนิกา มายา ชกังโมฮินี । บราห์เมชาดี สุราราชาฮ สะทยิตัสตวัทดาสทาสีคณฮ ชริริทเยวา จะ นามา เต ภะคะวะติ บรูมะฮ กะถัง ตวาม วะยัม ॥ 1 ॥	โอ้ พระแม่ศรีผู้สมบูรณ์แบบในคุณสมบัติอันศักดิ์สิทธิ์ทั้งหกประการ! พระผู้เป็นเจ้าอันเป็นที่รักของพระองค์คือพระมหาบุรุษผู้เลื่องชื่อ ปุรุโชตตมะ พญานาคผู้ยิ่งใหญ่ อดิเสศะ ประทับเป็นที่ประทับของพระองค์ ขณะที่ครุฑ ผู้ซึ่งรูปกายเป็นตัวแทนของพระเวท เป็นที่ประทับและพาหนะของพระองค์ พลังงานดั้งเดิมอันน่าหลงใหลของจักรวาล มายา ทำหน้าที่เป็นม่านคุ้มครองของพระองค์ และพระพรหม พระศิวะ เหล่าเทพทั้งหลาย และมเหสีของพระองค์ รวมกันเป็นเหล่าบริวารผู้ภักดีของพระองค์ พระนามอันศักดิ์สิทธิ์ของพระองค์เองก็คือ ศรี เมื่อพระองค์ทรงถูกนิยามด้วยความรุ่งโรจน์อันไม่มีที่สิ้นสุดเช่นนี้ พวกเราผู้มีความเข้าใจจำกัด จะสามารถสรรเสริญพระองค์ได้อย่างเพียงพอได้อย่างไร?
2	यस्यास्ते महिमानमात्मन इव त्वद्वल्लभोऽपि प्रभुः नालं मातुमियत्यापि निरवधिं नित्यानुकूलं स्वतः । तां त्वां दास इति प्रपन्न इति च स्तोष्याम्यहं निर्भयः ล็อคเกอร์! ล็อคเกอร์ ! ทัน! दयां ते विदन् ॥ २ ॥	ยะชยาสเต มะหิมานัม อาตมะนะ อิวา ทวัด-วัลลาโพปิ ประภูฮ นาลัน มาตุม อิตยาปิ นิระวะดิง นิตยานุกูละัง สวะตะฮ । ทาม ทวาน ดาสะ อิติ ปราปันนา อิติ จะ สโตชยัมยะหัง นิรฺภยะฮ โลกาเกชวารี! โลกาธาทยิต! ดันเต้! ดายัง เต วิดัน ॥ 2 ॥	โอ้ จักรพรรดินีผู้ทรงอำนาจเหนือจักรวาล! โอ้ พระชายาอันเป็นที่รักยิ่งของพระเจ้าผู้ทรงเป็นผู้ปกครองสูงสุดเหนือสรรพสิ่ง! โอ้ ผู้ทรงเมตตายิ่ง ผู้เป็นดั่งศูนย์รวมแห่งความสงสาร! พระบารมีของพระองค์นั้นไร้ขอบเขต เป็นธรรมชาติ และคอยสนับสนุนทุกแง่มุมแห่งพระราชภารกิจของพระเจ้าของพระองค์เสมอ แม้แต่พระเจ้าของพระองค์เองก็ไม่อาจเข้าใจคุณงามความดีอันเป็นมงคลของพระองค์ได้อย่างถ่องแท้ เช่นเดียวกับที่พระองค์เองก็ไม่อาจเข้าใจความยิ่งใหญ่ไร้ขอบเขตของพระองค์ได้อย่างถ่องแท้ ด้วยเหตุนี้ ข้าพเจ้าจึงเข้าเฝ้าพระองค์โดยปราศจากความหวาดกลัว ในฐานะผู้รับใช้ที่ภักดีของพระองค์ เพื่อถวายคำสรรเสริญ
3	ईषत्त्वत्करुणानिरीक्षणसुधासन्धुक्षणाद्रक्ष्यते नष्टं प्राक्तदलाभतस्त्रिभुवनं सम्प्रत्यनन्तोदयम् । श्रेयो न ह्यरविन्दलोचनमनःकान्ताप्रसादादृते संसृत्यक्षरवैष्णवाध्वसु नृणां सम्भाव्यते कर्हिचित् ॥ ३॥	อีชัต-ตวัท-การุณนา-นิรีคชณะนา-สุดา-สันธุคชณนาด รักคชยาเต นัชฏฏัง ปราค-อาลาภะตัส ตรีภูวนัง สัมปราตี อนันโตดายัม । ชเรโย นา ฮี อราวินดา-โลกานะ-มะนะฮ-คานทา-ปราซาดาด ริเท สันชรีตี-อัคชระ-ไวชณวาดะฮวาสุ นริณัง สัมภาวิเต คารฮิจิต ॥ 3 ॥	เมื่อโลกทั้งสามและสรรพสัตว์ทั้งหลายถูกพรากไปจากสายพระเนตรอันเมตตาของพระชายาผู้ศักดิ์สิทธิ์ของพระเจ้า พวกมันก็จะเสื่อมโทรมและประสบกับความโชคร้ายทุกชนิด แต่เมื่อสายพระเนตรอันหวานชื่นของพระชายาทอดลงมา แม้เพียงชั่วขณะ พวกมันก็จะได้รับการปกป้องด้วยสายฝนแห่งความเมตตาและได้รับความเจริญรุ่งเรืองอย่างไม่มีขีดจำกัด สิ่งที่เคยเหี่ยวเฉาจะกลับคืนสู่ความสมบูรณ์และอุดมสมบูรณ์ในทันที หากปราศจากพระคุณของพระชายาผู้เป็นที่รักของพระเจ้าแล้ว สรรพสัตว์ใดก็ไม่อาจบรรลุถึงความมั่งคั่งที่แท้จริง การหลุดพ้น หรือที่พำนักอันสูงสุดได้
4	शान्तानन्तमहाविभूतिपरमं यद् ब्रह्मरूपं हरेः मूर्तं ब्रह्म ततोऽपि तत्प्रियतरं रूपं यदत्यद्भुतम् । यान्यन्यानि यथासुखं विहरतो रूपाणि सर्वाणि तानि आहुः स्वैरनुरूपरूपविभवैर्गाढोपगूढानि ते ॥ ४॥	ชานตานันตะ มหาวิภูเต ปรมํ ยัท พรหม รูปัม หเรฮ มูรตํ บราห์มา ทะโตปิ ตัต-ปริยาตรัง รูปัน ยัท อาตี-อัดภูตม । ยานี่ อันยานิ ยะทา-สุขัง วิหะระโต รูปปาณิ สารวาณิ ทานิ อาหุซวะอีร์ อนุรุปะ-รูปะ-วิภาไวร์ กาฮโฮปากูฮฮานิ เต ॥ 4 ॥	ปราศจากข้อจำกัดทั้งหกประการ ธรรมชาติของพระหริคือความสุข ความรุ่งโรจน์ที่หาที่เปรียบมิได้ ความสูงสุด และเป็นที่รู้จักในนามพรหมัน แต่สิ่งที่ทรงเป็นที่รักยิ่งกว่าคือรูปปรากฏอันน่าอัศจรรย์ของพระองค์ ซึ่งก็เรียกว่าพรหมันเช่นกัน และนำมาซึ่งความปีติยินดีอย่างยิ่งแก่พระองค์ รูปปรากฏนี้โอบกอดทุกรูปปรากฏที่พระหริทรงรับมาในการสร้าง การปกป้อง และการทำลาย ด้วยความรักและความงดงามที่สมบูรณ์แบบ โอ้ ศรีเทวี รูปปรากฏที่สอดคล้องกับพระหริในทุกการปรากฏของพระองค์นั้น แท้จริงแล้วคือรูปปรากฏอันเป็นมงคลของพระองค์เอง

จตุห์ โศลกี ภควตัม

จตุห์ โศลก ภควตัม (สันสกฤต: चतुःश्लोकी भागवतम्, แปลตรงตัวว่า 'ภควตัมในสี่บท') หมายถึงบทสี่บทเฉพาะจากบทที่สองของภควตัมปุราณะซึ่งได้รับการพิจารณามานานแล้วว่าเป็นบทสรุปเชิงปรัชญาของข้อความทั้งหมดสิบสองบท บทเหล่านี้ระบุว่าเป็นภควตัมปุราณะ 2.9.33–36 และเป็นส่วนหนึ่งของบทสนทนาระหว่างพระพรหมผู้สร้างและพระวิษณุ ตามเรื่องเล่าดั้งเดิม หลังจากได้รับแรงบันดาลใจจากเทพเจ้าให้สร้างจักรวาล พระพรหมก็สับสนในพลังแห่งการสร้างของตนเองและเกิดความเห็นแก่ตัว เพื่อคลายความสับสน พระวิษณุจึงเปิดเผยบทลับสี่บทแก่พระพรหม ซึ่งอธิบายความจริงทั้งหมดโดยย่อ^{[ 11 ]}^{[ 12 ]}

บทแรกกำหนดให้พระผู้เป็นเจ้าสูงสุดเป็นความจริงเพียงหนึ่งเดียวที่มีอยู่ก่อน ระหว่าง และหลังการสร้าง บทที่สองอธิบายว่าสิ่งใดก็ตามที่รับรู้ว่าเป็นอิสระจากพระเจ้าคือภาพลวงตา ( มายา ) บทที่สามอธิบายถึงธรรมชาติที่ขัดแย้งกันของพระเจ้าซึ่งสถิตอยู่ภายในสิ่งสร้างและอยู่เหนือสิ่งสร้างไปพร้อมๆ กัน โดยใช้อุปมาอุปไมยของธาตุอันยิ่งใหญ่ที่ทั้งเข้าไปอยู่ภายในและยังคงอยู่ภายนอกสิ่งสร้างทั้งปวง บทที่สี่ชี้นำผู้แสวงหาทางจิตวิญญาณให้แสวงหาการสอบสวนถึงสิ่งสัมบูรณ์โดยทั้งทางตรงและทางอ้อม ( อันวายะและวิยาติเรกะ ) ^{[ 13 ]}

ในประเพณีไวษณวะ บทกวีเหล่านี้ได้รับการตีความอย่างกว้างขวางจากนักเทววิทยาผู้มีชื่อเสียง ศรีธรา สวามี ผู้ตีความในศตวรรษที่ 13 เป็นคนแรกที่ระบุบทกวีทั้งสี่นี้ว่าเป็นชุดที่แตกต่างกันซึ่งแสดงถึงการเปิดเผยดั้งเดิม^{[ 14 ]}

ความสำคัญของบทกวีเหล่านี้ได้รับการยืนยันในตำราหลายเล่มBhagavata MahatmyaของPadma Puranaมีการอ้างอิงถึงบทสรุปสี่บท ต้นฉบับทางกายภาพของ Chatuh Shloki Bhagavatam มีอยู่ทั้งในอักษร Sharda และอักษร Devnagari ในหอจดหมายเหตุของรัฐบาลอินเดีย ซึ่งเป็นหลักฐานทางวัตถุของการส่งต่อข้อความ^{[ 15 ]}^{[ 16 ]} Chaitanya -charitamritaระบุว่าบทกวีเหล่านี้อธิบายทุกสิ่ง - ความสัมพันธ์กับพระเจ้าสูงสุด กิจกรรมที่เกี่ยวข้อง และเป้าหมายของชีวิต^{[ 17 ]}


กลอน	ข้อความสันสกฤต ( เทวนาครี ) ^{[ 18 ]}	การถอดเสียง^{[ 19 ]}	คำแปลภาษาอังกฤษ^{[ 20 ]}
1	अहमेवासमेवाग्रे नान्यद् यत्सदसत्परम् । पश्चादहं यदेतच्च योऽवशिष्येत सोऽस्म्यहम् ॥ १ ॥	อฮัม เอวาสัม เอวาเกร นันยาท สัท-อาสัท-ปรัม ปัชคัด อะหัง ยัท เอตั๊ก กา โย 'วาชิชเยตา ดังนั้น ซมี อะฮัม	พรหมเอ๋ย นี่คือเรา พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงดำรงอยู่ก่อนการสร้างโลก เมื่อไม่มีสิ่งใดนอกจากตัวเราเอง และยังไม่มีธรรมชาติทางวัตถุ ต้นเหตุของการสร้างนี้ สิ่งที่คุณเห็นอยู่ในขณะนี้ก็คือเรา พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงดำรงอยู่ และหลังจากความพินาศ สิ่งที่เหลืออยู่ก็จะเป็นเรา พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงดำรงอยู่เช่นกัน
2	ऋतेऽर्थं यत्प्रतीयेत न प्रतीयेत चात्मनि । तद्विद्यादात्मनो मायां यथाभासो यथा तमः ॥ २ ॥	ṛเต 'รถัง ยัต ประตีเยตา น ประตีเยตา จัตมานิ ตาด วิทยัท อาตะโน มายัน ยะตะภาโส ยะธา ทามะฮ	โอ้ พระพรหม! สิ่งใดก็ตามที่ปรากฏว่ามีค่า หากปราศจากความสัมพันธ์กับเรา สิ่งนั้นก็ไม่มีความเป็นจริง จงรู้ไว้ว่ามันคือพลังมายาของเรา คือภาพสะท้อนที่ปรากฏอยู่ในความมืด
3	यथा महान्ति भूतानि भूतेषूच्चावचेष्वनु । प्रविष्टान्यप्रविष्टानि तथा तेषु न तेष्वहम् ॥ ३ ॥	ยะธา มะฮานติ ภูตานิ ภูเทชคาวาเชชฟ อนุ ประวิชตานี อะปราวิชทานิ ตทาธา เตชุ นา เตชฟ อาฮัม	โอ้ พระพรหม! โปรดทราบว่าธาตุทั้งมวลนั้นแทรกซึมเข้าไปในจักรวาลและในขณะเดียวกันก็ไม่ได้แทรกซึมเข้าไปในจักรวาล เช่นเดียวกัน ตัวข้าพเจ้าเองก็ดำรงอยู่ภายในทุกสิ่งที่ถูกสร้างขึ้น และในขณะเดียวกันข้าพเจ้าก็อยู่ภายนอกทุกสิ่ง
4	एतावदेव जिज्ञास्यं तत्त्वजिज्ञासुनात्मनः । अन्वयव्यतिरेकाभ्यां यत्स्यात्सर्वत्र सर्वदा ॥ ४ ॥	เอตาวาด เอวะ จิจญาสยั ตตฺวะ-จิจฺญาสุนาตมะนะฮ อันวะยะ-วยาตีเรคาภยัม ยัต ซยัต สรวะตรา สรวะดา	บุคคลที่แสวงหาสัจธรรมสูงสุดอันสัมบูรณ์ คือพระเจ้าผู้ทรงเป็นบุคลิกภาพ ย่อมต้องแสวงหาสัจธรรมนี้ในทุกสถานการณ์ ในทุกสถานที่และทุกเวลา ทั้งทางตรงและทางอ้อม

ดูเพิ่มเติม

[ 1 ]

[ 2 ]

[ 3 ]

[ 5 ]

[ 6 ]

[ 7 ]

[ 8 ]

[ 9 ]

[ 11 ]

[ 12 ]

[ 13 ]

[ 14 ]

[ 15 ]

[ 16 ]

[ 17 ]

[ 18 ]

[ 19 ]

[ 20 ]