ในทางภาษาศาสตร์จำนวนทางไวยากรณ์เป็นคุณลักษณะในหลายภาษาของคำนาม คำสรรพนาม คำคุณศัพท์ และการผัน คำกริยา ที่แสดงความแตกต่างของจำนวน (เช่น "หนึ่ง" "สอง" หรือ "สามหรือมากกว่า") ^{[ 1 ]}ภาษาอังกฤษและภาษาอื่นๆ อีกมากมายนำเสนอหมวดหมู่จำนวนของเอกพจน์หรือพหูพจน์บางภาษายังมีจำนวนคู่จำนวนหนึ่งและ จำนวน น้อยหรือการจัดเรียงอื่นๆ อีก ด้วย

คำว่า "จำนวน" ยังใช้ในทางภาษาศาสตร์เพื่ออธิบายความแตกต่างระหว่างลักษณะทางไวยากรณ์บางประการที่บ่งบอกจำนวนครั้งที่เหตุการณ์เกิดขึ้น เช่น ลักษณะ การกระทำด้วยตนเองลักษณะการกระทำซ้ำ เป็นต้น สำหรับการใช้คำในลักษณะนั้น โปรดดูที่ " ลักษณะทางไวยากรณ์ "

ภาษาส่วนใหญ่ในโลกมีวิธีการที่เป็นทางการในการแสดงความแตกต่างของจำนวน หนึ่งในความแตกต่างที่พบได้ทั่วไปในภาษาอังกฤษและภาษาอื่นๆ อีกมากมาย คือความแตกต่างแบบสองทางง่ายๆ ระหว่างจำนวนเอกพจน์และจำนวนพหูพจน์ ( รถยนต์ / รถยนต์ หลายคัน , เด็ก / เด็กหลายคนเป็นต้น) การอธิบายระบบจำนวนที่ซับซ้อนกว่านี้จะกล่าวถึงในหัวข้อถัดไป

จำนวนทางไวยากรณ์เป็นหมวดหมู่ทางสัณฐานวิทยาที่มีลักษณะเฉพาะคือการแสดงปริมาณผ่านการผันคำหรือการสอดคล้องกัน ตัวอย่างเช่น พิจารณาประโยคภาษาอังกฤษด้านล่างนี้:

ปริมาณของแอปเปิลถูกระบุไว้ที่คำนาม—"apple" ซึ่งเป็นเอกพจน์ (หนึ่งลูก) เทียบกับ "apples" ซึ่งเป็นพหูพจน์ (มากกว่าหนึ่งลูก)—ที่คำชี้เฉพาะ " that/those"และที่คำกริยา " is/are " ในประโยคที่สอง ข้อมูลทั้งหมดนี้ซ้ำซ้อนเนื่องจากปริมาณถูกระบุไว้แล้วด้วยตัวเลขสอง

ภาษาจะมีจำนวนทางไวยากรณ์ได้ก็ต่อเมื่อรูปคำนามของภาษานั้นถูกแบ่งย่อยออกเป็นกลุ่มทางสัณฐานวิทยาตามปริมาณที่คำนามนั้นแสดงออกมา ดังนี้:

1. คำนามทุกรูปแบบจัดอยู่ในกลุ่มจำนวน (โดยแบ่งออกเป็นกลุ่มที่ไม่ซ้ำกันตามจำนวน)
2. คำขยายคำนาม(เช่น คำคุณศัพท์) และคำกริยาอาจมีรูปแบบที่แตกต่างกันสำหรับแต่ละกลุ่มย่อยของจำนวน และผันคำให้ตรงกับจำนวนของคำนามที่มันขยายหรือสอดคล้องด้วย (จำนวนเป็นหมวดหมู่การสอดคล้อง )

นี่เป็นความจริงบางส่วนสำหรับภาษาอังกฤษ: คำนามและคำสรรพนามทุกคำเป็นเอกพจน์หรือพหูพจน์ (บางคำ เช่น " fish ", " cannon " และ " you " อาจเป็นได้ทั้งสองแบบ ขึ้นอยู่กับบริบท) คำขยายคำนามบางคำ—โดยเฉพาะ คำกำหนด ชี้เฉพาะ —และกริยา แท้ จะผันตามจำนวนของคำนามที่มันขยายหรือเป็นประธาน: this carและthese carsถูกต้อง ในขณะที่ * this carsและ * these carไม่ถูกต้อง อย่างไรก็ตาม คำคุณศัพท์ไม่ผันตามจำนวน และกริยาหลายรูปไม่แยกความแตกต่างระหว่างเอกพจน์และพหูพจน์ ("She/They went", "She/They can go", "She/They had gone", "She/They will go")

ภาษาหลายภาษาแยกแยะระหว่างคำนามนับได้และคำนามนับไม่ได้เฉพาะคำนามนับได้เท่านั้นที่สามารถใช้ได้อย่างอิสระทั้งในรูปเอกพจน์และพหูพจน์ คำนามนับไม่ได้ เช่น "นม" "ทอง" และ "เฟอร์นิเจอร์" โดยปกติจะไม่เปลี่ยนแปลงรูป^{[ 2 ]} (ในบางกรณี คำนามนับไม่ได้X อาจถูกใช้เป็นคำนามนับได้เพื่อรวบรวม Xหลายชนิดที่แตกต่างกันเข้าไว้ในกลุ่มที่สามารถนับได้ ตัวอย่างเช่น ผู้ผลิตชีสอาจพูดถึงนมแพะ นมแกะ และนมวัวว่าเป็นนม )

ไม่ใช่ทุกภาษาที่มีจำนวนเป็นหมวดหมู่ทางไวยากรณ์ ในภาษาเหล่านั้น ปริมาณจะต้องแสดงออกมาโดยตรงด้วยตัวเลขหรือโดยอ้อมผ่านคำบ่งปริมาณ ที่เป็นตัวเลือก อย่างไรก็ตาม ภาษาเหล่านี้หลายภาษาชดเชยการขาดจำนวนทางไวยากรณ์ด้วยระบบคำบอกปริมาณที่ ครอบคลุม

โจเซฟ กรีนเบิร์กได้เสนอโครงสร้างลำดับชั้นของหมวดหมู่จำนวนเป็นสากลทางภาษาศาสตร์ : "ไม่มีภาษาใดมีจำนวนทดลองเว้นแต่จะมีรูปคู่ ไม่มีภาษาใดมีรูปคู่เว้นแต่จะมีรูปพหูพจน์" ^{[ 3 ]}โครงสร้างลำดับชั้นนี้ไม่ได้คำนึงถึง paucal ^{[ 4 ]}

การทำเครื่องหมายพหูพจน์แบบบังคับสำหรับคำนามทั้งหมดพบได้ในภาษาต่างๆ ของยูเรเซียตะวันตกและเหนือและส่วนใหญ่ของแอฟริกาภาษาอื่นๆ ในโลกแสดงให้เห็นภาพที่หลากหลาย การทำเครื่องหมายพหูพจน์แบบเลือกได้เป็นเรื่องปกติในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และเอเชียตะวันออกและภาษาออสเตรเลียและการไม่มีการทำเครื่องหมายพหูพจน์เลยนั้นพบได้โดยเฉพาะใน ภาษาของ ปาปัวนิวกินีและภาษาออสเตรเลีย นอกจากความสัมพันธ์ตามพื้นที่แล้ว ดูเหมือนว่าจะมีความสัมพันธ์อย่างน้อยหนึ่งอย่างกับประเภททางสัณฐานวิทยา ด้วย กล่าว คือภาษาที่แยกตัวออกมาดูเหมือนจะนิยมการไม่ทำเครื่องหมายพหูพจน์หรือการทำเครื่องหมายพหูพจน์แบบไม่บังคับ สิ่งนี้สามารถเห็นได้โดยเฉพาะในแอฟริกา ซึ่งการทำเครื่องหมายพหูพจน์แบบเลือกได้หรือการไม่มีการทำเครื่องหมายพหูพจน์นั้นพบได้โดยเฉพาะในภาษาที่แยกตัวออกมาของแอฟริกาตะวันตก^{[ 5 ] [ 6 ]}

หนึ่งในความแตกต่างเชิงจำนวนที่ง่ายที่สุดที่ภาษาสามารถทำได้คือเอกพจน์และพหูพจน์ เอกพจน์หมายถึงสิ่งอ้างอิงเพียงหนึ่งเดียว ในขณะที่พหูพจน์หมายถึงสิ่งอ้างอิงมากกว่าหนึ่งสิ่ง ตัวอย่างเช่น ในภาษาอังกฤษ: ^{[ 7 ]}

• สุนัข (เอกพจน์, หนึ่งตัว)
• สุนัข(พหูพจน์, สองตัวขึ้นไป)

เพื่อระบุจำนวน ภาษาอังกฤษมีรูปเอกพจน์และพหูพจน์ที่แตกต่างกันสำหรับคำนามและคำกริยา (ในบุรุษที่สาม): "my dog ​​watch es television" (เอกพจน์) และ "my dog ​​s watch television" (พหูพจน์) ^{[ 7 ]}นี่ไม่ใช่สากล: ภาษา Wambayaระบุจำนวนบนคำนามแต่ไม่ระบุบนคำกริยา^{[ 8 ]}และภาษา Onondagaระบุจำนวนบนคำกริยาแต่ไม่ระบุบนคำนาม^{[ 9 ]}ภาษาละตินมีรูปเอกพจน์และพหูพจน์ที่แตกต่างกันสำหรับคำนาม คำกริยาและคำคุณศัพท์ ตรงกันข้ามกับภาษาอังกฤษที่คำคุณศัพท์ไม่เปลี่ยนแปลงตามจำนวน^{[ 10 ]}ชาว Tundra Nenetsสามารถระบุเอกพจน์และพหูพจน์บนคำนาม คำกริยา คำคุณศัพท์ คำวิเศษณ์ และคำบุพบทได้ [ ^{11 ] ส่วน}ของคำพูดที่พบบ่อยที่สุดที่แสดงความแตกต่างของจำนวนคือคำสรรพนาม^{[ 12 ] [ 13 ]}ตัวอย่างของระบบสรรพนามส่วนบุคคลที่แยกความแตกต่างระหว่างเอกพจน์และพหูพจน์คือระบบของWayoró : ^{[ 14 ]}

เนื่องจากเอกพจน์หมายถึงรายการเพียงหนึ่งรายการ ตัวเลขคู่หมายถึงรายการสองรายการ ตัวอย่างเช่น ในCamsá : ^{[ 15 ]}

• kes̈  – "สุนัข" (เอกพจน์)
• kes̈ at  – "สุนัขสองตัว" (คู่)
• kes ë ëng  – “สุนัข” (พหูพจน์)

ในภาษาที่มีแบบแผนเอกพจน์/ทวิพจน์/พหูพจน์ ความหมายที่แท้จริงของพหูพจน์ขึ้นอยู่กับว่าทวิพจน์นั้นเป็นแบบบังคับหรือแบบเลือกได้ (ไม่จำเป็น) ^{[ 16 ]}ตรงกันข้ามกับภาษาอังกฤษและภาษาเอกพจน์/พหูพจน์อื่นๆ ที่พหูพจน์หมายถึงสองหรือมากกว่า ในภาษาที่มีทวิพจน์แบบบังคับ พหูพจน์หมายถึงสามหรือมากกว่าอย่างเคร่งครัด นี่คือกรณีของ^ภาษาสันสกฤต [ ^{17 ]}ภาษามานซีเหนือ [ ^{18 ]}และภาษาอลูติอิก [ ^{19 ]ใน}ภาษาที่มีทวิพจน์แบบเลือกได้ สามารถอ้างถึงสิ่งใดสิ่งหนึ่งสองอย่างโดยใช้ทวิพจน์หรือพหูพจน์ก็ได้ ดังนั้นพหูพจน์จึงหมายถึงสองหรือมากกว่า นี่คือกรณีของภาษาอาหรับถิ่นสมัยใหม่^{[ 20 ]} อย่างน้อยก็ ภาษาอินุกติทุต^บางถิ่น^{[ 21 ]}และ ภาษา ยันดรุวันธะ [ ^{22 ] ใน}บางภาษา ทวิพจน์เป็นแบบบังคับในบางกรณี แต่เป็นแบบเลือกได้ในกรณีอื่นๆ ในภาษาสโลเวเนียจำเป็นต้องใช้สำหรับคำสรรพนาม แต่เป็นตัวเลือกสำหรับคำนาม^{[ 23 ]}ในภาษาโคแมนเชจำเป็นต้องใช้เมื่อกล่าวถึงมนุษย์ เป็นตัวเลือกสำหรับคำนามที่มีชีวิตอื่นๆ และไม่ค่อยใช้กับคำนามที่ไม่มีชีวิต^{[ 24 ]}

นอกจากนี้ยังมีภาษาที่การใช้รูปพหูพจน์มีข้อจำกัดมากกว่ารูปเอกพจน์และพหูพจน์ ในรูปคำนามแสดงความเป็นเจ้าของของภาษาซามิเหนือผู้เป็นเจ้าของสามารถอยู่ในรูปพหูพจน์ได้ แต่คำนามที่ถูกครอบครองสามารถเป็นได้เพียงเอกพจน์หรือพหูพจน์เท่านั้น^{[ 25 ]}คำสรรพนามเป็นส่วนเดียวของคำพูดที่มีรูปพหูพจน์ในภาษาโพลินีเซีย บางภาษา รวมถึงภาษาซามัว^{[ 26 ]}ภาษาตูวาลู [ ^{27 ] [ a ] ​​และ}ภาษาเมารี[ ^{29 ] ใน}ภาษามอลตารูปพหูพจน์มีอยู่เฉพาะในคำนามเฉพาะประมาณ 30 คำ ซึ่งมีเพียง 8 คำเท่านั้นที่เป็นข้อบังคับ (ชั่วโมง วัน สัปดาห์ เดือน ปี ครั้งเดียว ร้อย และพัน) คำที่สามารถใช้รูปพหูพจน์ได้ตามความสมัครใจในภาษามอลตา ได้แก่ ไข่ กิ่งไม้ น้ำตา และตะกร้าหวาย^{[ 30 ]}ในภาษาเมซกีตัลโอโตมิ รูปพหูพจน์สามารถใช้ได้เฉพาะผู้ชายที่เป็นผู้ใหญ่พูดกับผู้ชายที่เป็นผู้ใหญ่ด้วยกันเท่านั้น^{[ 31 ]}

การใช้จำนวนคู่ปรากฏในคำนามและคำคุณศัพท์ทั้งหมดของภาษาโปรโตอินโด-ยุโรปราว 4000 ปีก่อนคริสตกาล และได้รับการสืบทอดในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่งในภาษา ลูกหลานยุค ก่อนประวัติศาสตร์ยุคก่อนประวัติศาสตร์ยุคโบราณและยุคกลาง จำนวนมาก มีเพียงไม่กี่ภาษาเท่านั้นที่ยังคงมีอยู่ในภาษาอินโด-ยุโรปจนถึงปัจจุบัน การใช้จำนวนคู่ยังคงมีอยู่ใน ภาษา โปรโตเยอรมันในสรรพนามบุรุษที่หนึ่งและที่สอง ซึ่งต่อมาได้รับการสืบทอดไปยังภาษาอังกฤษโบราณภาษาเยอรมันสูงโบราณภาษา เยอรมัน ต่ำ โบราณ ภาษาสวีเดนโบราณตอนต้นภาษานอร์เวย์โบราณภาษา ไอซ์แลนด์โบราณ และภาษากอธิค การใช้จำนวนคู่ยังคงมีอยู่ในภาษาไอซ์แลนด์จนถึงช่วงปี 1700 ภาษาถิ่นบางภาษาของภาษาฟาโรเอสจนถึงอย่างน้อยช่วงปลายปี 1800 และภาษาถิ่นบางภาษาของภาษาฟรีเซียนเหนือจนถึงช่วงปี 1900 ^{[ 33 ] [ 34 ]}จากภาษาโปรโตกรีกการใช้จำนวนคู่ได้เข้าสู่ภาษากรีกโบราณ [ ^{35 ] [ 36 ]}และจากภาษาโปรโตอินโด-อิหร่าน การใช้จำนวน ^คู่ได้เข้าสู่ภาษาสันสกฤต^{[ 37 ] [ 17 ]}จาก ภาษา โปรโตสลาฟยังคงมีอยู่ในภาษาสโลเวเนียและภาษาซอร์เบียใน ปัจจุบัน ^{[ 38 ]}ภาษาอินโด-ยุโรปที่สูญเสียลักษณะคู่ไปนานแล้ว บางครั้งก็ยังมีร่องรอยหลงเหลืออยู่ เช่น ความแตกต่างในภาษาอังกฤษ ระหว่าง bothกับall , eitherกับanyและneitherกับnone คำว่า både ในภาษา นอร์เวย์ซึ่งมีความสัมพันธ์กับคำว่าboth ในภาษาอังกฤษ ได้พัฒนาต่อไปจนสามารถอ้างถึงสิ่งของมากกว่าสองชิ้นได้ เช่นbåde epler, pærer, og druerซึ่งแปลตรงตัวว่า "ทั้งแอปเปิ้ล ลูกแพร์ และองุ่น" ^{[ 39 ]}

หมายเลขการทดลองระบุรายการสามรายการพอดี ตัวอย่างเช่น ในAwa : ^{[ 40 ]}

• iya  – "สุนัข" (เอกพจน์)
• iya tade  – “สุนัขสองตัว” (คู่)
• iya tado  – "สุนัขสามตัว" (การทดลอง)
• iya madi  – "สุนัข" (พหูพจน์)

เป็นเรื่องหายากที่ภาษาจะทำเครื่องหมายการทดลองบนคำนาม^{[ 41 ]}และบางแหล่งข้อมูลยังอ้างว่าไม่มีการทำเครื่องหมายการทดลองบนคำนาม^{[ 42 ] [ 43 ]}อย่างไรก็ตาม มีการบันทึกไว้สำหรับภาษาบางภาษา นอกเหนือจาก Awa แล้วArabana [ ^{44 ] [ 45 ]} Urama ^{[ 46 ]}และAngaataha ^ก็มีหมายเลขการทดลอง^{[ 47 ]}เป็นเรื่องปกติมากกว่าที่ภาษาจะมีสรรพนามทดลอง^{[ 42 ] [ 43 ]}กรณีของภาษาออสโตรเนเซียนอย่างLarike [ 48 ] [ ^{49 ] Tolai [ 50} ] ^{Raga [ 51} ]และ^{Wamesa [} 52 ] ^{ตัวอย่างที่น้อย}ที่สุดคือNuknaซึ่งมีสรรพนามทดลองเพียงตัวเดียวคือ^nanggulaซึ่งอาจเป็นบุคคลที่สองหรือบุคคลที่สาม^{ก็ได้[ 53 ] การทดลองอาจทำเครื่องหมายไว้ที่คำ กริยา}เช่นในLenakel [ ^{54 ]}

แม้ว่าคู่สามารถเป็นได้ทั้งแบบบังคับหรือแบบไม่บังคับ ตามที่Greville Corbett กล่าวไว้ ไม่มีกรณีใดที่ทราบเกี่ยวกับการทดลองแบบบังคับ ดังนั้นการทดลองอาจเป็นแบบไม่บังคับเสมอ อย่างไรก็ตาม ภาษาอาจมีทั้งคู่แบบไม่บังคับและการทดลองแบบไม่บังคับ เช่นในภาษา Larike หรือคู่แบบบังคับและการทดลองแบบไม่บังคับ เช่นในภาษาNgan'gi ^{[ 55 ]}

^{ภาษาส่วนใหญ่ที่มีคำสรรพนามแสดงการกระทำ (trial pronoun) อยู่ในตระกูลภาษาออสโตรเนเซียน และภาษาที่ไม่ใช่ออสโตรเนเซียนส่วนใหญ่ที่มีคำสรรพนามแสดงการกระทำนั้นอยู่ใกล้เคียงกันในโอเชียเนีย [ 56 ] หมวดหมู่หลังนี้รวมถึงภาษาครีโอลอังกฤษที่ได้รับอิทธิพลจากออสโตรเนเซียนอย่าง Tok Pisin [ 57 ] Bislama [} 58 ] ^{และ Pijin [} 59 ] ในออสเตรเลียคำ^{สรรพนามแสดง}การกระทำ^{ยังสามารถ}พบได้^{ในภาษาอะ}บอริ จิน ของตระกูลภาษาต่างๆ มากมาย^{[ b ]}ในอินโดนีเซีย คำสรรพนามแสดงการกระทำเป็นเรื่องปกติในการเล่าเรื่องของAbunซึ่งอาจเป็นภาษาโดดเดี่ยว^{[ 69 ]}ในหมู่เกาะโซโลมอน คำสรรพนามแสดงการกระทำถูกใช้บ่อยมากในTouoซึ่งอาจเป็นภาษาโซโลมอนตอนกลางหรือภาษาโดดเดี่ยว ส่งผลให้ผู้พูดสองภาษา Touo และ Pijin จะใช้คำสรรพนามแสดงการกระทำใน Pijin บ่อยกว่าผู้พูดภาษาอื่นๆ ซึ่งโดยปกติแล้วคำสรรพนามแสดงการกระทำจะพบได้น้อยกว่าคำสรรพนามแสดงการกระทำแบบคู่มาก^{[ 70 ]}ตัวอย่างที่หายากมากของภาษาพูดที่มีการทดลอง (ทั้งในสรรพนามและกริยา) นอกโอเชียเนียคือภาษาMuklom Tangsaซึ่งพูดกันในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย^{[ 71 ]}

ตัวเลข paucal หมายถึง 'ไม่กี่' ซึ่งเป็นกลุ่มของรายการจำนวนเล็กน้อยที่ไม่แน่นอน ตัวอย่างเช่น ในMotuna : ^{[ 72 ]}

• มะฮ์กะตะ  – "สุนัข" (เอกพจน์)
• มะห์กะตะคาโร  – “สุนัขสองตัว” (คู่)
• mahkata naa  – "สุนัขสองสามตัว" (paucal)
• mahkata ngung  – “สุนัข” (พหูพจน์)

ภาษาเกือบทั้งหมดที่มี paucal ก็มี dual ด้วยเช่นกัน^{[ 73 ] [ 74 ]}คำนามในMocovíมีเพียงเอกพจน์ paucal และพหูพจน์เท่านั้น^{[ 73 ] [ 75 ]}คำสรรพนามในMussau ^{[ 76 ] [ 77 ]}และLihir ^{[ 78 ]}มี dual, trial และ paucal

ขอบล่างของ paucal มักจะถูกกำหนดโดยหมวดหมู่จำนวนอื่นๆ ที่มีอยู่ในภาษา ในรูปแบบเอกพจน์/paucal/พหูพจน์ การใช้ paucal เริ่มต้นที่สอง แต่เมื่อเพิ่มคำคู่เข้าไป paucal จะเริ่มต้นที่สาม โดยปกติแล้วจะไม่มีขอบเขตบนที่แน่นอนว่า paucal หมายถึงจำนวนเท่าใด และช่วงโดยประมาณจะขึ้นอยู่กับทั้งภาษาและบริบท^{[ 79 ] มีการบันทึกไว้ว่าสูงถึงประมาณ 5 ใน Warndarrang [ 80 ] ประมาณ} 6 ใน Baiso ^{[ 62} ] 10ใน^{ภาษาอาหรับ} [ ^{81 ] [ 82 ] และ}ประมาณ 10 หรือ 15 ในMurrinh-patha [ ^{78 ] ใน} Manam ปัจจัยหลักในการใช้ paucal ไม่ใช่ช่วงจำนวนที่เฉพาะเจาะจง แต่เป็นตัวอ้างอิงที่ประกอบเป็นกลุ่ม^{เดียว}แม้ว่าคำว่า paucal จะพบได้บ่อยที่สุดระหว่าง 3 ถึง 5 คน แต่ก็เคยใช้กับคนมากกว่า 20 คนมาแล้ว^{[ 83 ]}ในภาษา Paameseปัจจัยสำคัญคือขนาดกลุ่มที่สัมพันธ์กับพหูพจน์ ดังนั้นแม้ว่า paucal โดยทั่วไปจะหมายถึง 12 คนหรือน้อยกว่า แต่กลุ่มคน 2,000 คนอาจถูกกล่าวถึงในรูป paucal เมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มคน 100,000 คนที่ถูกกล่าวถึงในรูปพหูพจน์^{[ 84 ]}

เช่นเดียวกับคำคู่ การที่คำและส่วนของคำพูดใดถูกทำเครื่องหมายด้วย paucal นั้นมีความแปรผันข้ามภาษา Baiso มี paucal เฉพาะสำหรับคำนามเท่านั้น ไม่ใช่คำสรรพนาม^{[ 62 ]}ในขณะที่Yimasมี paucal เฉพาะสำหรับคำสรรพนามเท่านั้น ไม่ใช่คำนาม^{[ 85 ]}ในMeryam Mirนั้น paucal ส่วนใหญ่จะถูกทำเครื่องหมายไว้ที่คำกริยา^{[ 86 ] [ 87 ]} Avarมี paucal สำหรับคำนามเฉพาะประมาณ 90 คำเท่านั้น รวมถึง brush, spade, snake และ daughter-in-law (คำที่ใช้เรียกญาติเพียงคำเดียวที่สามารถใช้ paucal ใน Avar ได้) ^{[ 88 ]} Takivatan Bununมี paucal เฉพาะในคำชี้เฉพาะระยะไกลที่ใช้ในการอ้างถึงผู้คน^{[ 89 ]}

เป็นเรื่องปกติที่คำสรรพนามในอดีตจะพัฒนาความหมายไปเป็นคำสรรพนามขนาดเล็ก (paucals) และภาษาออสโตรเนเซียนหลายภาษามีเครื่องหมาย paucal ที่มีรากศัพท์มาจากเลขสาม ซึ่งบ่งชี้ถึงการใช้งานในอดีต^{[ 90 ] [ 91 ]}การที่คำสรรพนามคู่พัฒนาไปเป็น paucals นั้นพบได้น้อยกว่า^{[ 92 ]}แต่ก็มีการสังเกตพบในบางสำเนียงของภาษาอาหรับ^{[ 93 ] [ 94 ]}บางครั้ง paucals ที่มีรากศัพท์มาจากคำสรรพนามในอดีตก็ถูกอธิบายอย่างไม่ถูกต้องว่าเป็นคำสรรพนามในอดีต^{[ c ]}ตัวอย่างเช่น คำสรรพนามในอดีตเคยถูกอธิบายว่าพบได้ในภาษา Kiwaian ทุกภาษา^{[ 98 ] [ 99 ]}แต่ปัจจุบันเป็นที่ยอมรับแล้วว่าหลายภาษามี paucal แทน^{[ d ]}นักภาษาศาสตร์ Michael Cysouw ได้เสนอแนะว่า ภาษา ส่วนใหญ่ที่รายงานว่ามีคำสรรพนามในอดีตนั้น แท้จริงแล้วมี paucals ที่ถูกระบุชื่อผิด และคำสรรพนามในอดีตที่แท้จริงนั้นหายากมาก^{[ 91 ]}ในทางกลับกันLuise Hercusกล่าวไว้ในไวยากรณ์ที่ตีพิมพ์ของ Arabana ว่าการทดลองของภาษา (ซึ่งสามารถทำเครื่องหมายบนคำนามได้) เป็นการทดลองที่แท้จริงซึ่งไม่สามารถทำหน้าที่เป็น paucal ได้[ ^{104 ] มี}การกล่าวถึงสิ่งที่คล้ายกันเกี่ยวกับสรรพนามทดลองใน Larike ^{[ 105 ]}และAnejom̃ ^{[ 106 ]}

Russian has what has variably been called paucal numerals,^[107] the count form,^[108][e] the adnumerative,^[110] or the genitive of quantification.^[111] When a noun in the nominative case has a numeral added to quantify it, the noun becomes genitive singular with 2, 3, or 4, but genitive plural with 5 or above.^[f] Many linguists have described these as paucal constructions.^[114] However, some have disagreed on the grounds that a Russian noun cannot be declined to stand by itself and mean anywhere between 2 and 4.^[115] Similar constructions can be found in other Slavic languages, including Polish,^[116]Serbo-Croatian,^[117] and Slovene. Because Slovene also has a regular dual, there is a four-way distinction of nouns being singular with 1, dual with 2, plural with 3 or 4, and genitive plural with 5 or more.^[118]

The greater paucal number is a larger paucal category, for an inexactly numbered group that is larger in size than a smaller paucal. It can be found in the pronouns of the Austronesian language of Sursurunga, which exhibit a five-way distinction described as singular, dual, paucal, greater paucal, and plural. The Sursurunga paucal is used for smaller groups, usually of about three or four, or for nuclear families of any size. The Sursurunga greater paucal is used for groups of four or more (and must be used instead of the plural for a group of two or more dyads). There is thus some overlap between the two groups; a family of four can be referred to in Sursurunga by either of the paucals.^[119] This distinction is found both in Sursurunga's personal pronouns and in two different sets of possessive pronouns, one for edible things and one for non-edible things.^[120]

The quadral number denotes exactly four items. Apparent examples of its use are almost entirely confined to pronouns, and specifically those in the languages of Oceania or in sign languages. It has been contested whether the quadral truly exists in natural language; some linguists have rejected it as an extant category,^[122] while others have accepted it.^[123] Some languages that have previously been described as having a quadral, like Sursurunga, have since been reanalyzed as having a paucal instead.^[124][119]

Like trial forms, quadral forms of pronouns have been said to be attested in the Melanesian pidgins of Tok Pisin,^[57][125] Bislama,^[126] and Pijin.^[127] However, while these are grammatically possible, they are rare, and plural forms are almost always used in their place.

Many different sign languages have been explicitly described as having quadral pronoun forms.^[g][h]Estonian Sign Language has even been described as having the quadral for nouns.^[145]

Marshallese has been said to have the quadral as a regular feature in its pronoun system.^[146][147] While the apparent Marshallese quadral can mean exactly four, it also has an alternate rhetorical use in speeches to larger groups in order to impart a sense of individual intimacy. According to Greville Corbett, this means it is better classified as a paucal.^[148] However, there is not consensus that this alternate use means Marshallese does not truly have a quadral; the final 2016 reference grammar of Marshallese by Byron W. Bender, a linguist with expertise in the language, still refers to it as having a quadral.^[147] Besides singular, dual, trial, and quadral or paucal, Marshallese additionally has two different plural forms, one for five or more and one for two or more (referred to as multiple and plural absolute respectively), creating a partially overlapping six-way number distinction.^{[147][149][150]}Kove has been recorded as having a similar pronoun system as Marshallese, with one addition: the plural (2+) is split between two categories, one for members of the same family and one for members of different families, creating a seven-way distinction.^[151]

A few other languages have also been claimed to have quadral pronouns. Robert Blust and others have said they exist in some of the Austronesian Kenyah languages, specifically the highland Lepoʼ Sawa dialect spoken in Long Anap.^{[152][153][154]} There seems to be no other published sources of info on this dialect's pronouns, and an investigation into the lowland Lebo’ Vo’ dialect has revealed a paucal instead of a quadral.^[153] A quadral claim has also been made for the animate demonstrative pronouns in Nauruan.^[155] Outside the Austronesian family, Abun storytelling reportedly frequently contains quadral pronouns in addition to trial ones.^[69] Perhaps the only known spoken language outside Oceania to have a claimed quadral is Apinayé of Brazil, recorded as having a third person pronominal prefix meaning "they four", although this has been little researched or described.^[156][157]

In some Austronesian languages with a singular/dual/trial/plural pronoun system, the plural forms are etymologically related to the number four. This has led to suggestions or assertions that historically a true quadral did exist, but it has since morphed into a plural form.^[i] It has thus been hypothesized that the quadral existed in Proto-Oceanic^[159] and Proto-Southern Vanuatu.^[166]

The quintal number denotes exactly five items. Apparent examples of its use can mostly only be found in pronouns of sign languages. Like the quadral, its existence has been contested, and only some classifications accept it.

Like trial and quadral forms, rare quintal forms of pronouns have been said to be attested in Tok Pisin^[57] and Bislama.^[126] These languages insert numerals to represent exact numbers of referents. For example, in Bislama, the numerals tu (two) and tri (three) are contained within the second person pronouns yutufala (dual) and yutrifala (trial). These forms theoretically have no specific limit, but in practicality usually stop at three.

Sign languages described as having a quintal in addition to the quadral include American Sign Language,^[128][129]Argentine Sign Language,^[130]British Sign Language,^[132]German Sign Language,^[134][135]Levantine Arabic Sign Language,^[139] and Ugandan Sign Language.^[142]

The validity has been debated of categorizing sign language pronouns as having a quadral or a quintal. Linguist Susan McBurney has contended that American Sign Language has a true dual, but that the trial, quadral, and quintal should instead be classified as numeral incorporation rather than grammatical number. This is motivated by the dual marker handshape being distinct from the handshape for the numeral two, in contrast to higher number markers; the ability to also incorporate these numerals into other words, including those for times and amounts; and the use of markers higher than the dual not being obligatory, with replacement by the plural being acceptable. There was not enough data available to McBurney to argue whether or not these reasons equally applied to other sign languages.^[168] Linguist Raquel Veiga Busto has argued they do not equally apply to Catalan Sign Language, and has applied the terms quadral and quintal to the language's pronouns for convenience without taking an official stance as to whether they are grammatical number or numeral incorporation.^[169] A third model is to categorize the apparent trial/quadral/quintal forms as "cardinal plurals", or forms of the grammatical plural number where the number of people is specified.^[170] Other authors have treated these concepts as perfectly equivalent, referring to pronoun numeral incorporation while still applying the terms quadral and quintal.^[142][137]

There are also cases of sign language pronouns indicating specific numbers of referents above five. Ugandan Sign Language has a rare pronoun form for exactly six people.^[142] Some American Sign Language speakers have incorporated numerals up to nine into inclusive pronouns upon solicitation.^[171]Israeli Sign Language theoretically has the grammatical ability to incorporate numerals up to ten into pronouns.^[172]

Greater plural is a number larger than and beyond plural. In various forms across different languages, it has also been called the global plural, the remote plural, the plural of abundance,^[173] the unlimited plural,^[174] and the superplural.^[175] For example, in Tswana:^[176]

• ntša – "dog" (singular)
• dintša – "dogs" (plural)
• mantša – "a very large number of dogs" (greater plural)

The greater plural may also be a component of larger number systems. Nouns in Barngarla have a four-way distinction of singular, dual, plural, and greater plural.^[175] The same four-way distinction is found in Mokilese pronouns, where a former trial has evolved to become a plural, leaving the former plural with a greater plural meaning.^[177] A different four-way distinction of singular, paucal, plural, and greater plural can be found in some verbs of Hualapai.^[178] A more complex system is found in Mele-Fila: pronouns distinguish singular, dual, plural, and greater plural, but articles attached to nouns distinguish singular, paucal, and plural. The result is that for full sentences, there is a combined five-way distinction of singular, dual, paucal, plural, and greater plural. Singular and plural have straightforward number agreements, whereas dual has dual pronouns but paucal articles, paucal has plural pronouns but paucal articles, and greater plural has greater plural pronouns but plural articles.^[179]

The exact meaning of and terminology for the greater plural differs between languages. In some languages like Miya, it represents a large number of something, and has been called the plural of abundance. In other languages like Kaytetye, it can refer to all of something in existence, and has been called the global plural.^[180]

Like some other grammatical numbers, languages also vary as to which cases the greater plural may be used in. The greater plural is more common in nouns than in pronouns.^[179] Accordingly, in Kaytetye, the greater plural exists only in nouns and not pronouns.^[181] Oppositely, Mokilese has the greater plural in pronouns but not nouns.^[177][182]Chamacoco has the greater plural only in first person inclusive pronouns, second person pronouns, and first person inclusive verb inflections.^[183]Tigre has the greater plural only in a single word, nälät, which means a large number of deer.^[179]

Greatest plural is a number larger than and beyond greater plural. It has also been called the "even greater plural". For example, in Warekena:^{[184][185][186]}

• ʧinu – "dog" (singular)
• ʧinune – "dogs" (plural)
• ʧinunawi – "very many dogs" (greater plural)
• ʧinunenawi – "very many dogs indeed, so many one cannot count them" (greatest plural)

A similar system is found in Banyun, where the greater plural represents unlimitedness, and the greatest plural represents "a higher degree of unlimitedness".^[185]

Linguist Daniel Harbour has represented the paucal, greater paucal, plural, greater plural, and greatest plural as collectively definable by "cuts" that divide the range of possible numbers into different sections. One low cut defines paucal and plural, and one high cut defines plural and greater plural. Two low cuts define paucal, greater paucal, and plural; one low cut and one high cut define paucal, plural, and greater plural; and two high cuts define plural, greater plural, and greatest plural.^[187] There does not appear to be any language with three such cuts, and so no language with three paucal categories and an "even greater paucal".^[188][189]

Because they are inexactly defined, the existence of multiple plural categories may blur the line between paucal and plural.^[190][191] For example, Mele-Fila is said to have a paucal, plural, and greater plural. However, the transition between plural and greater plural occurs around 15 to 20. This puts the Mele-Fila "plural" in range of some larger "paucals" described in other languages. Thus the distinction is muddied between a system of paucal, plural, greater plural, and a system of paucal, greater paucal, plural.^[191] Other examples can be found in the related languages of Northern Gumuz and Daatsʼiin. Northern Gumuz is said to mark the plural and greater plural on verbs,^[192] and Daatsʼiin is said to mark "three degrees of plurality" (plural, greater plural, and greatest plural) on verbs.^[193] In both languages though, the "plural" is often actually a paucal, understood to mean about two to four. However, in neither language is this always the case. The Northern Gumuz paucal/plural may sometimes refer to "much greater than four".^[194]

In some languages, the default form of a noun is not singular, but rather general, which does not specify number and could mean one or more than one. Singular and plural forms are marked from the general form. The general is used when the specific number is deemed irrelevant or unimportant. In this system, the singular is often called the singulative, to distinguish it as derived from a different form. Similarly, the plural derived from the general has been called the plurative.^[195] For example, in Pular:^[196]

• bare – "dog(s)" (general, any number)
• bareeru – "dog" (singulative)
• bareeji – "dogs" (plurative)

However, some languages only have a two-way difference between general and plurative, like in Japanese:^[197]

• inu (犬) – "dog(s)" (general)
• inutachi (犬たち) – "dogs" (plurative)

Less common is a two-way distinction between general and singulative. No language has this as its default number contrast, although some languages have specific nouns with this distinction.^[198] For example, in Sidama:^[199]

• goto – "hyena(s)" (general)
• gotiiččo – "hyena" (singulative)

In some languages like Afar, few nouns have a three-way contrast of general/singulative/plurative, but nouns with two-way contrasts of general/singulative and general/plurative are both common.^[200]

There are also languages which regularly employ different number systems with a dual, trial, paucal, or greater plural in addition to a general:

Additional other systems can be seen in some languages only for specific nouns:

• In Burushaski, for nouns that have the same form in the singular and the plural, the plural marker signifies a greater plural:^[212]
  • čhúmo – "fish" (general)
  • čhúmomuc – "a quite large number of fish" (greater plural)
• In addition to general, singulative, and paucal, some nouns in Hamer have an additional distinction that has been analyzed either as a greater plural^[213] or a collective plural.^[214] It seems to unambiguously be a greater plural in specific cases, such as:^[215]
  • hámar – "Hamer person/people" (general)
  • hamartâ (m) / hamartóno (f) – "Hamer person" (singulative)
  • hámarra – "a few Hamer people" (paucal)
  • hámarro – "all Hamer people" (greater plural)
• Some dialects of Arabic have a few nouns that exhibit a five-way distinction of general, singulative, dual, plurative, and greater plural. In Damascus Arabic:^[190]
  • dəbbān – "fly/flies" (general)
  • dəbbāne – "fly" (singulative)
  • dəbbāntēn – "two flies" (dual)
  • dəbbānāt – "flies" (plurative)
  • dababīn – "many flies" (greater plural)

Minimal, unit augmented, and augmented are a different set of number categories for pronouns in languages that grammatically treat a first person dual inclusive pronoun identically to singular pronouns, and a first person trial inclusive pronoun identically to dual pronouns. It is a relative paradigm that replaces the absolute paradigm of singular, dual, trial, and plural for languages where absolute classification is ill-fitting.

For example, under a singular/dual/trial/plural analysis, the pronouns in Ilocano^[216][217] and Bininj Kunwok^[218] are:

"Singular" does not exist for first person inclusive, which is by definition at least two people. In Ilocano, the "dual" only exists for first person inclusive, and likewise for the "trial" in Bininj Kunwok. Such categorization has been called "inelegant."^[218] It can also poorly reflect the grammatical structure: using the suffix -woneng, Bininj Kunwok treats the first person inclusive "trial" identically to the "duals" in other persons, even though it refers to three people.

The alternate analysis is thus:

The 'minimal' number is the smallest possible group for each category. For 1st exclusive, 2nd, and 3rd, this is one, and for 1st inclusive, this is two. Unit augmented is one more than minimal. For 1st exclusive, 2nd, and 3rd, this is two, and for 1st inclusive, this is three. Augmented is an equivalent to plural. In a minimal/augmented system, augmented means more than one for 1st exclusive, 2nd, and 3rd, and means more than two for 1st inclusive. In a minimal/unit augmented/augmented system, augmented means more than two for 1st exclusive, 2nd, and 3rd, and means more than three for 1st inclusive.

Besides Ilocano, languages considered to have a minimal/augmented pronoun system include Tagalog,^[219][220]Maranao,^[221]Maskelynes,^[222] and Ho-Chunk.^[223] The three-way distinction with the addition of unit augmented is mostly found in Australian Aboriginal languages, more specifically non-Pama-Nyungan languages.^[224][j] Among the very few languages outside Australia it applies to is the Austronesian language Äiwoo^[224][237] and the Trans–New Guinea language of Kunimaipa.^[224][238]

Minimal and augmented may also combine with paucal to create a three-way pronoun system of minimal, paucal, and augmented/plural. This is reportedly the case with Kayapo.^[239][240] A four-way system of minimal, unit augmented, paucal, and plural is theoretically possible, but has never been observed in any natural language.^[240]

Composed numbers are number categories built from multiple number markers combined. They are "a rare phenomenon."^[241]

In Breton:^[241]

• lagad – "eye" (singular)
• daoulagad – "two eyes" (dual)
• lagadoù – "eyes" (plural)
• daoulagadoù – "pairs of eyes" (composed, dual + plural)

Breton only has the dual for nouns that naturally come in pairs, mostly body parts and items of clothing. The composed dual and plural indicates multiple sets of two each, whereas the regular plural represents multiple items without them conceptualized as coming in pairs.^[242] There is at least one attestation in Ancient Egyptian, from an inscription dating to the reign of Merneptah, of the exact same grammatical construction with the word "hand" (to mean multiple pairs of hands).^[243]

A similar category can be found in some nouns of Classical Arabic, where it has been called the "dual of the plural". However, its meaning is the reverse of the Breton construction. Rather than multiple sets of two each, it indicates two sets of multiple each. Thus there is rumḥun, spear (singular); rumḥani, two spears (dual); rimāḥun, spears (plural); and rimāḥāni, two groups of spears (dual of the plural).^[244][245] The Arabic dual of the plural more specifically implies a minimum of six items, or two groups of three each.^[244]

In Breton^[241] and Classical Arabic,^[246][247] as well as in Somali^[248] and Maasai,^[249] some nouns may compose the plural with itself, to mean multiple different groups. This has been called the "plural of the plural", the plural plural, or the double plural.^[246][247] An Arabic example is kalb, dog (singular); aklub, dogs (plural); and akālib, groups of dogs (double plural).^[250] The Arabic double plural implies a minimum of nine items, or three groups of three each. Some Classical Arabic nouns may even compose the plural with itself yet again, to create the "plural plural plural", or triple plural, such as firqat, sect (singular); firaq, sects (plural); ʔafrāq, groups of sects (double plural); and ʔafārīq, groups of groups of sects (triple plural). The triple plural implies a minimum of 27 items.^[251] According to the 15th century linguist and polymath Jalal al-Din al-Suyuti, the Arabic word for male camel, jamalun, may be cumulatively pluralized up to six times: ʔajmulun (plural), ʔajmālun (double plural), jāmilun (triple plural), jimālun (quadruple plural), jimālatun (quintuple plural), and jimālātun (sextuple plural).^[252][k]

Some number categories, formed from the combination of other existing categories, have only been attested as occurring secondarily alongside other grammatical number systems within a language. These have been called conflated numbers.^[257]

A few languages have specific parts of speech that distinguish between two number categories: one or two, and more than two. The former category can be thought of as a single conflated singular-dual number.^[257] For example, in the nouns of Kalaw Lagaw Ya:^[258][259]

• ùmay – "dog(s)" (one or two)
• ùmayl – "dogs" (plural, three or more)

The pronouns and verbs of Kalaw Lagaw Ya distinguish singular, dual, and plural, leaving no ambiguity between one and two in full sentences.^[258]

While Kalaw Lagaw Ya has the singular-dual in all nouns, Central Pame has it specifically in inanimate nouns, such as čihàgŋ, spoon(s) (one or two), and šihàgŋ, spoons (plural, three or more). Pame animate nouns largely have a full three-way distinction: nadò, dog (singular); nadòi, two dogs (dual); and ladòt, dogs (plural).^[260]

The singular-dual may also be found in verbs: Hopi verbs distinguish singular-dual and plural (3+), while Hopi pronouns distinguish singular and plural (2+). The dual can be represented with a plural pronoun combined with a singular-dual verb. This phenomenon has been called a constructed number^[261] or a Frankendual.^[262] However, Hopi nouns still overtly distinguish singular, dual, and plural. Idi goes even further by having no specific dual markers of any kind for any part of speech, with the only way to represent dual being combining a singular-dual verb with a plural noun.^[263] A more complex example comes from Koasati, where besides plural, some verbs have singular and dual, some verbs just have singular, and some verbs just have singular-dual:^[264]

In the Tucanoan language of Tuyuca, inanimate classifiers (which attach to nouns) distinguish one to three versus more than three:^[265][266]

• hoópóro – "banana(s)" (one to three)
• hoópóri – "bananas" (plural, four or more)

The related Tucanoan language of Wanano also has some nouns that function this way.^[267][268]

The same number distinction is also seen in the verb for "climb" in Miriwoong, an Australian language.^[68]

In Piratapuyo, closely related to Wanano, some nouns with inanimate classifiers distinguish between one and four versus more than four:^{[267][269][270]}

• pika – "finger(s)" (one to four)
• pikari – "fingers" (plural, five or more)

Zuni, similarly to Hopi, shows a singular-dual versus plural distinction in its verbs, and a plural noun with a nonplural verb indicates dual. However, the opposite combination, a nonplural noun with a plural verb, is also possible, and can be variably interpreted as one, two, or a few. Zuni nouns have thus been described as having a "singular-paucal" versus plural distinction.^[271][272]

Some nouns in Navajo have also been described as working this way, such as:^[273]

• kǫ – "fire(s)" (one or several)
• daakǫ – "fires" (many)

Similarly, although Larike pronouns exhibit singular, dual, trial, and plural, they can only be used for human referents. For nonhuman referents, there are only two possible numbers, which are marked on the verb: a plural, and a "singular" that can be used to mean anywhere from one to a few.^[265]

The nondual^[l] number means any number except two. For example, in Wangkumara:^[276]

• d̯it̯i – "dog(s)" (nondual, one or three or more than three)
• d̯it̯ibula – "two dogs" (dual)

Wangkumara does not normally mark number directly on nouns. Instead, it distinguishes singular, dual, and plural using adnominal pronouns, plural-indicating adjectives like 'many', or marking on other adjectives. The exception is that nouns take the dual enclitic when referring to two. Thus for nouns alone, the only distinction is dual and nondual.^[276]

A more complex system can be found in the Tanoan languages of Kiowa and Jemez. These languages have what is called an inverse number system. Although the languages distinguish between singular, dual, and plural, any given noun only has a single possible number marker. What number is implicit in an unmarked noun depends on its class. In Kiowa, by default, Class I nouns are singular-dual, Class II nouns are plural (two or more), Class III nouns are dual, and Class IV nouns are mass nouns with no number. The inverse number marker changes the noun to whatever number(s) the unmarked noun isn't, such as changing Class III nouns from dual to nondual.^[277] In Jemez, Class III nouns are the opposite: they are inherently nondual, and get marked for dual.^[278]

The nondual versus dual distinction may also be found in verbs. Timbisha has verbs with several different possible number distinctions, including nondual ones.^[281] A more minor example is Forest Enets, which has the nondual only in its intransitive third person imperative verbs.^[282]

The nondual violates a proposed universal of conflated systems, namely that they will always encompass every value except plural.^[283] Regardless, the nondual has still been referred to as a conflation of number values.^[284]

A small number of languages have no grammatical number at all, even in pronouns. A well known example is Pirahã. Acehnese comes close, but appears to have a singular/plural distinction only in the first person pronouns.^[285]

Distributives and collectives are two related categories whose inclusion in grammatical number has been contested. Both describe how members of a group are viewed, rather than how many members are in that group.^[294]

The distributive plural denotes multiple entities that are separated and distinct, either in physical space, through time, or by type.^[295] For example, in Dagaare:^[296][297]

• baa – "dog" (singular)
• baare – "dogs" (plural)
• baarɛɛ – "dogs in different locations" (distributive plural)

In Dagaare, the distributive plural may indicate either referents in different locations or referents of different types.^[296] By contrast, in Quileute, it only means referents in different locations, and in Mohawk, it only means referents of different types. Thus in Mohawk there is ierakewáhtha’, towel, and ierakewahtha’shòn:’a, various products for wiping like towels, napkins, and so on.^[298] It is also possible to have distributive pronouns, such as those found in Yir-Yoront, which distinguish between "you and I" and "you and I, acting separately".^[299]

However, it is most common to mark the distributive on verbs.^[300] This may distribute the action across various individuals, such as in the Paraguayan Guaraní constructions: ha’ekuéra opo’i ita’i, "they dropped a pebble"; ha’ekuéra opo’ipo’i ita’i, "they each dropped a pebble".^[301] It may also distribute the action across time, such as in the Nêlêmwa words taxe, to throw, and taraxe, to throw (repeatedly).^[302] Some ǂʼAmkoe verbs offer multiple senses of the distributive for one verb: qǁʼao, to stab; kíqǁʼaotcu, to stab (repeatedly); kíqǁʼaoqǁo, to stab (several things at different locations).^[303] The distributive plural may be a part of even larger paradigms: in Urarina, intransitive verbs describing a positional state (such as "it is lying on its side") distinguish between singular, dual, paucal, plural (4+), and distributive plural.^[304]

While some linguists have treated the distributive as a category of grammatical number,^[305] others have rejected this.^[306] A few things make its categorization as a grammatical number potentially problematic. Several languages allow the distributive to be added to mass nouns that are normally not considered to have number,^[307] such as the Dagaare salema, gold, and salemɛɛ, "gold in different locations".^[296][308] This can be described as a nondistributive versus distributive distinction, with neither being singular or plural.^[309] Several languages also allow separate plural and distributive markers to be added to a word at the same time. Additionally, grammatical number frequently requires agreement, but distributivity does not.^[310]

The collective plural denotes multiple entities that are considered together as a unit. It is often conceptualized as the opposite of the distributive.^[294] For example, in Tunica:^[311]

• sa – "dog" (singular)
• sa'unima – "two dogs" (dual)
• sasinima – "dogs" (plural)
• sahchi – "pack of dogs" (collective plural)

The collective may be limited to just a small subset of nouns, like in Kujireray, where it can only be used with certain insects and small objects: enipora, fly; sinipora, flies; and banipora, swarm of flies.^[312] Just like the distributive, the collective can also change the meaning of verbs, as in Panyjima: karri, to stand, and karrinyayi, to stand together.^[313] In Vaeakau-Taumako, the collective is indicated through different articles: te tai, the person; ngha tai, the people; and a tai, the group of people.^[314]

The collective presents similar issues as the distributive in its potential classification as grammatical number, including the fact that some languages allow both collective and plural markers on the same words. Adding a collective to a plural word does not change the number of referents, only how those referents are conceptualized.^[315]

Basque declension has four grammatical numbers: indefinite, definite singular, definite plural, and definite close plural:

• The indefinite is used after the question words Zer? ("What?"), Zein? ("Which?") and Zenbat? ("How much? / How many?"), after indefinite numerals, such as zenbait ("some"), hainbat ("several"), honenbeste / horrenbeste / hainbeste ("so many / so much"), bezainbeste ("as much as / as many as"), and before asko, anitz (this one can go before nouns), ugari, pilo bat, mordo bat, after makina bat ("much, many, a lot, lots of, plenty of..."), before gutxi ("a few, little") and batzuk ("some"), and the numbers, if they do not refer to a defined amount: Zer etxe eraberritu duzu? ("What house[s] have you renewed?"), Zer etxe eraberritu dituzu? ("What houses have you renewed?"). Zein etxetan bizi zinen? ("In what house[s] were you living?"). Zenbat etxe dituzu? ("How many houses have you got?"). Lapurrak hainbat etxetan sartu dira ("The thieves have broken into a number of houses"). Lapurra hainbeste etxetan sartu da! ("The thief has broken into so many houses!").

A noun followed by an adjective or a demonstrative is in the absolutive case, and the last word in the phrase is declined: Etxea ("The house / House"). Etxe bat ("A house"). Etxe handi bat ("A big house"). Etxe handi batean ("In a big house"). Etxe handi hori ("That big house"). Etxe zuri handi horretan ("In that big white house").

If the amount is known, the plural grammatical numbers are used: Lapurrak bi etxetan sartu dira ("The thieves have broken in two houses" [indefinite: the houses are unknown to the speakers]). Lapurrak bizpahiru etxetan sartu dira ("The thieves have broken in two or three houses" [indefinite: the speakers does not know the exact amount of houses]). Lapurrak bi etxeetan sartu dira ("The thieves have broken in both houses" [definite plural: both are known to the speakers]). Lapurrak bi etxeotan sartu dira ("The thieves have broken in these two houses" [definite close plural: both are being shown by the speaker]).

The indefinite is also used in some idioms and set phrases: Egun on! ("Good day! / Good morning!"), On egin! ("Bon appetit!"), Etxez etxe ("From house to house"), Mezatara joan ("Go to the mass"), Etxe bila ibili ("To look for a house"), and as the root for compound words (etxe-galgarri, etxekalte, "Person or thing which brings loss to a home") or derivative words (etxeratu, "To go home / To send home"; etxekoi, "fond of home"; etxegile, "housebuilder").

• The definite singular is used to designate a person or thing known or to present: Zer da eraikin hori? Nire etxea da. ("What is that building? It is my home"). Etxea nirea da ("The house is mine").
• The definite plural designates people or things known or present: Zer dira eraikin horiek? Nire etxeak dira. ("What are those buildings? They are my houses"). Etxeak nireak dira ("The houses are mine").
• The definite close plural refers to people or things which are in the vicinity of the speakers: Zer dira eraikinok? Nire etxeak dira. ("What are those buildings? They are my houses"). Etxeok nireak dira ("These houses are mine").

It is also used to include oneself in the group referred to: Nafarrak festazaleak dira ("The Navarrese like celebrations": the speaker is not a Navarrese). Nafarrok festazaleak gara ("We Navarrese like celebrations": the speaker is a Navarrese).

Verbs have four singular persons and three plural ones, as follows:

Singular:

• First person (the speaker): Euskalduna naiz ("I am Basque"). Testua idatzi dut ("I have written the text").
• Informal second person (the person the speaker is addressing to, i.e., an inferior, an animal, a child, a monologue with oneself): Euskalduna haiz ("Thou art Basque"). In some tenses, there are different verbs for a man or a woman: Testua idatzi duk ("Thou hast written the text [said to a man, a boy]", Testua idatzi dun ("Thou hast written the text [said to a woman, a girl]").
• Formal second person (the person the speaker is addressing to: a superior, somebody older, one's parents), the most frequent one: Euskalduna zara ("You [singular] are Basque"). Testua idatzi duzu ("You [sing.] have written the text").
• Third person (neither the speaker nor the listener): Handia da ("He / She / It is big"). Testua idatzi du ("He / She / It has written the text").

Plural:

• First person (the speaker and somebody else at least): Euskaldunak gara ("We are Basque"). Testua idatzi dugu ("We have written the text").
• Second person (the addressees): Euskaldunak zarete ("You [plural] are Basque [said to a group, either informally or formally]"). Testua idatzi duzue ("You [pl.] have written the text").
• Third person (more than one person outside the conversation): Handiak dira ("They are big"). Testua idatzi dute ("They have written the text").

English is typical of most world languages, in distinguishing only between singular and plural number. Singular corresponds to exactly one (or minus one), while plural applies to all other cases, including more and less than one or even 1.0.^[316] The plural form of a noun is usually created by adding the suffix-(e)s. The pronouns have irregular plurals, as in "I" versus "we", because they are ancient and frequently used words going back to when English had a well developed system of declension. English verbs distinguish singular from plural number in the third person present tense ("He goes" versus "They go"). Old English also contained dual grammatical numbers; Modern English retains a few residual terms reflective of dual number (such as both and neither, as opposed to all and none respectively), but they are generally considered to no longer constitute a separate grammatical number.

The Finnish language has a plural form of almost every noun case (except the comitative, which is formally only plural).

• talo – house
• talot – houses
• taloissa – in the houses

However, when a number is used, or a word signifying a number (monta- "many"), the singular version of the partitive case is used.

• kolme taloa – three houses

and where no specific number is mentioned, the plural version of the partitive case is used

• taloja

and in the possessive (genitive)

• talon ovi (the house's door)
• talojen ovet (the houses' doors)

In modern Romance languages, nouns, adjectives and articles are declined according to number (singular or plural only). Verbs are conjugated for number as well as person. French treats zero as using the singular number, not the plural.

In its written form, French declines nouns for number (singular or plural). In speech, however, the majority of nouns (and adjectives) are not declined for number. The typical plural suffix, -s or -es, is silent, no longer indicating a change in pronunciation. Spoken number marking on the noun appears when liaison occurs.

• Some plurals do differ from the singular in pronunciation; for example, masculine singulars in -al[al] sometimes form masculine plurals in -aux[o].
• Proper nouns are not pluralized, even in writing. (Les voitures, but Les Peugeot 404)

Normally, the article or determiner is the primary spoken indicator of number.

In Modern Hebrew, a Semitic language, most nouns have only singular and plural forms, such as ספר/ˈsefeʁ/ "book" and ספרים/sfaˈʁim/ "books", but some have distinct dual forms using a distinct dual suffix (largely nouns pertaining to numbers or time, such as אלפיים/alˈpajim/ "two thousand" and שבועיים/ʃvuˈajim/ "two weeks"), some use this dual suffix for their regular plurals (largely body parts that tend to come in pairs, such as עיניים/eiˈnajim/ "eyes", as well as some that do not, such as שיניים/ʃiˈnajim/ "teeth"), and some are inherently dual (such as מכנסיים/mixnaˈsajim/ "pants" and אופניים/ofaˈnajim/ "bicycle"). Adjectives, verbs, and pronouns agree with their subjects' or antecedents' numbers, but only have a two-way distinction between singular and plural; dual nouns entail plural adjectives, verbs, and pronouns.

The Mortlockese language of the Mortlock Islands uses a base-ten counting system. Pronouns, nouns and demonstratives are used exclusively in the singular and plural forms through the use of classifiers, suffixes and prefixes.^[317] There are no other dual or trial grammatical forms in the Mortlockese language.^[318] Different forms that can be used in the language include first person singular and plural words, second person singular words like umwi, second person plural words like aumi used to refer to an outside group, and third person plural words.^[319]

Modern Russian has a singular vs plural number system, but the declension of noun phrases containing numeral expressions follows complex rules. For example, У меня (есть) одна книга/три книги/пять книг ("I have one book-nom. sing./three book-gen. sing./five book-gen. plur."). See Dual number: Slavic languages for a discussion of number phrases in Russian and other Slavic languages.

The numeral "one" also has a plural form used with pluralia tantum, as in одни часы, "one clock".^[320] The same form is used with countable nouns in meaning "only": Кругом одни идиоты "There are only idiots around".

Swedish inflects nouns in singular and plural. The plural of the noun is usually obtained by adding a suffix, according to the noun's declension. The suffixes are as follows: -or in the 1st declension (e.g. flicka – flickor), -ar in the 2nd (e.g. bil – bilar), -er in the 3rd (e.g. katt – katter), -n in the 4th (e.g. äpple – äpplen) and no inflectional suffix is added for the nouns in the 5th declension (e.g. bord – bord). Verbs in Swedish do not distinguish singular from plural number, but adjectives do.

Auxiliary languages often have fairly simple systems of grammatical number. In one of the most common schemes (found, for example, in Interlingua and Ido), nouns and pronouns distinguish between singular and plural, but not other numbers, and adjectives and verbs do not display any number agreement. In Esperanto, however, adjectives must agree in both number and case with the nouns that they qualify.

Láadan uses a singular–paucal–superplural breakdown, with paucal indicating between two and five items inclusive.

Synthetic languages typically distinguish grammatical number by inflection. (Analytic languages, such as Chinese, often do not mark grammatical number.)

Some languages have no marker for the plural in certain instances, e.g. Swedishhus – "house, houses" (but huset – "the house", husen – "the houses").

In most languages, the singular is formally unmarked, whereas the plural is marked in some way. Other languages, most notably the Bantu languages, mark both the singular and the plural, for instance Swahili (see example below). The third logical possibility, found in only a few languages, such as Welsh and Sinhala, is an unmarked plural contrasting with marked singular. Below are some examples of number affixes for nouns (where the inflecting morphemes are underlined):

• Affixation (by adding or removing prefixes, suffixes, infixes, or circumfixes):
  • Estonian: puu "tree, wood" (singular) – puud "the trees, woods" (nominative plural), or kolm puud "three trees" (partitive singular)
  • Finnish: lehmä "cow, the cow" (singular) – lehmät "the cows" (nominative plural)
  • Turkish: dağ "the mountain" (singular) – dağlar "mountains" (plural)
  • Slovene: lípa "linden" (singular) – lípi "linden" (dual) – lípe "linden" (plural)
  • Sanskrit: पुरुषस्puruṣas "man" (singular) – पुरुषौpuruṣau "two men" (dual) – पुरुषास्puruṣās "men" (plural)
  • Sinhala: මලක්malak "flower" (singular) – මල්mal "flowers" (plural)
  • Swahili: mtoto "child" (singular) – watoto "children" (plural)
  • Ganda: omusajja "man" (singular) – abasajja "men" (plural)
  • Georgian: კაციk'aci "man" (singular) – კაცებიk'acebi "men" (where -i is the nominative case marker)
  • Welsh: plant "children" (collective) – plentyn "child" (singulative) Care should be taken with Welsh not to confuse singulative/collective with singular/plural, see Colloquial Welsh nouns.
  • Barngarla: wárraidya "emu" (singular) – wárraidyalbili "two emus" (dual) – wárraidyarri "emus" (plural) – wárraidyailyarranha "a lot of emus" (greater plural)^[175]
• Simulfix (through various kinds of internal sound alternations):
  • Arabic: كِتَابkitāb "book" (singular) – كُتُبkutub "books" (plural)
  • Welsh: adar "birds" (collective) – deryn "bird" (singulative). The -yn suffix, which adds an extra syllable to the root word (adar), causes the initial (and semantically empty) syllable to be dropped. The suffix also causes the same vowel affection as seen in the affixation type above and the apophony type below, changing the root vowel a to e. The same process can be seen in the pair hosan "sock" and sanau "socks" where the plural suffix -au causes the initial syllable (ho-) to be dropped.
• Apophony (alternating between different vowels):
  • Dinka: kat "frame" – kɛt "frames"
  • English: foot – feet
  • German: Mutter "mother" – Mütter "mothers"
  • Welsh: bachgen "boy" – bechgyn "boys" (See affection)
• Reduplication (through doubling):
  • Indonesian: orang "person" (singular) – orang-orang "people" (plural); BUTdua orang "two people" and banyak orang "many people" (reduplication is not done when the context is clear and when the plurality is not emphasized)
  • Pipil: kumit "pot" (singular) – kuj-kumit "pots" (plural); similar to Indonesian, reduplication is omitted when plurality is marked elsewhere or not emphasized.
  • Somali: buug "book" (singular) – buug-ag "books" (plural)
• Suppletion (the use of the one word as the inflected form of another word):
  • Serbo-Croatian: čov(j)ek "man" (singular) – ljudi "men, folks" (plural)^[321]
  • English: person (singular) – people (plural) (used colloquially. In formal and careful speech persons is still used as the plural of person while people also has its own plural in peoples.)
• Tonality (by changing a drag tone to a push tone)
  • Limburgish: daãg "day" (singular) – daàg "days" (plural)
  • Ancient Greek: γλῶσσαglôssa "tongue" (singular) – γλώσσαglǒssa "two tongues" (dual)

Elements marking number may appear on nouns and pronouns in dependent-marking languages or on verbs and adjectives in head-marking languages.

In the English sentence above, the plural suffix -s is added to the noun cowboy. In the equivalent in Western Apache, a head-marking language, a plural affix da- is added to the verb yiłch'ígó'aah "he is teaching him", resulting in yiłch'ídagó'aah "he is teaching them" while noun idilohí "cowboy" is unmarked for number.

Plurality is sometimes marked by a specialized number particle (or number word). This is frequent in Australian and Austronesian languages. An example from Tagalog is the word mga [mɐˈŋa]: compare bahay "house" with mga bahay "houses". In Kapampangan, certain nouns optionally denote plurality by secondary stress: ing laláki "man" and ing babái "woman" become ding láláki "men" and ding bábái "women".

In Sanskrit and some other languages, number and case are fused categories and there is concord for number between a noun and its predicator. Some languages however (for example, Assamese) lack this feature.

Languages that show number inflection for a large enough corpus of nouns or allow them to combine directly with singular and plural numerals can be described as non-classifier languages. On the other hand, there are languages that obligatorily require a counter word or the so-called classifier for all nouns. For example, the category of number in Assamese is fused with the category of classifier, which always carries a definite/indefinite reading. The singularity or plurality of the noun is determined by the addition of the classifier suffix either to the noun or to the numeral. Number system in Assamese is either realized as numeral or as nominal inflection, but not both. Numerals [ek] 'one' and [dui] 'two', can be realized as both free morpheme and clitics. When used with classifiers, these two numerals are cliticised to the classifiers.

Pingelapese is a Micronesian language spoken on the Pingelap atoll and on two of the eastern Caroline Islands, called the high island of Pohnpei. In Pingelapese, the meaning, use, or shape of an object can be expressed through the use of numerical classifiers. These classifiers combine a noun and a number that together can give more details about the object. There are at least five sets of numerical classifiers in Pingelapese. Each classifier has a numeral part and a classifier part that corresponds to the noun it is describing. The classifier follows the noun in a phrase. There is a separate set of numerical classifiers that is used when the object is not specified. Examples of this is the names of the days of the week.^[322]

In many languages, such as English, number is obligatorily expressed in every grammatical context. Some limit number expression to certain classes of nouns, such as animates or referentially prominent nouns (as with proximate forms in most Algonquian languages, opposed to referentially less prominent obviative forms). In others, such as Chinese and Japanese, number marking is not consistently applied to most nouns unless a distinction is needed or already present.

A very common situation is for plural number to not be marked if there is any other overt indication of number, as for example in Hungarian: virág "flower"; virágok "flowers"; hat virág "six flowers".

Many languages, such as Chinese, Korean, Japanese and Malay (including Indonesian), particularly spoken in Southeast and East Asia, have optional number marking. In such cases, an unmarked noun is neither singular nor plural, but rather ambiguous as to number. This is called transnumeral or sometimes general number, abbreviated trn. In many such languages, number tends to be marked for definite and highly animate referents, most notably first-person pronouns.

In many languages, verbs are conjugated according to number. Using French as an example, one says je vois (I see), but nous voyons (we see). The verb voir (to see) changes from vois in the first person singular to voyons in the plural. In everyday English, this often happens in the third person (she sees, they see), but not in other grammatical persons, except with the verb to be.

In English, and in Indo-European languages in general, the verb is singular or plural to match whether the subject of the sentence is singular or plural. Oppositely, in Xavante, transitive verbs match the number of the object.^[323] In West Greenlandic, the verb is marked for the number of both the subject and the object.^[324]

Adjectives often agree with the number of the noun they modify. For example, in French, one says un grand arbre[œ̃ɡʁɑ̃taʁbʁ] "a tall tree", but deux grands arbres[døɡʁɑ̃zaʁbʁ] "two tall trees". The singular adjective grand becomes grands in the plural, unlike English "tall", which remains unchanged.

Determiners may agree with number. In English, the demonstratives "this", "that" change to "these", "those" in the plural, and the indefinite article "a", "an" is either omitted or changes to "some". In French and German, the definite articles have gender distinctions in the singular but not the plural. In Italian, Spanish and Portuguese, both definite and indefinite articles are inflected for gender and number, e.g. Portuguese o, a "the" (singular, masc./fem.), os, as "the" (plural, masc./fem.); um, uma "a(n)" (singular, masc./fem.), uns, umas "some" (plural, masc./fem.), dois, duas "two" (plural, masc./fem.).

In the Finnish sentence Yöt ovat pimeitä "Nights are dark", each word referring to the plural noun yöt "nights" ("night" = yö) is pluralized (night-PL is-PL dark-PL-partitive).

Sometimes, grammatical number will not represent the actual quantity, a form-meaning mismatch. For example, in Ancient Greek neuter plurals took a singular verb.^[325] The plural form of a pronoun may also be applied to a single individual as a sign of importance, respect or generality, as in the pluralis majestatis, the T–V distinction, and the generic "you", found in many languages, or, in English, when using the singular "they" for gender-neutrality.

In Arabic, the plural of a non-human noun (one that refers to an animal or to an inanimate entity regardless of whether the noun is grammatically masculine or feminine in the singular) is treated as feminine singular—this is called the inanimate plural. For example:

but

A collective noun is a word that designates a group of objects or beings regarded as a whole, such as "flock", "team", or "corporation". Although many languages treat collective nouns as singular, in others they may be interpreted as plural. In British English, phrases such as the committee are meeting are common (the so-called agreement in sensu "in meaning"; with the meaning of a noun, rather than with its form, see constructio ad sensum). The use of this type of construction varies with dialect and level of formality.

In some cases, the number marking on a verb with a collective subject may express the degree of collectivity of action:

• The committee are discussing the matter (the individual members are discussing the matter), but the committee has decided on the matter (the committee has acted as an indivisible body).
• The crowd is tearing down the fences (a crowd is doing something as a unit), but the crowd are cheering wildly (many individual members of the crowd are doing the same thing independently of each other).

All languages are able to specify the quantity of referents. They may do so by lexical means with words such as English a few, some, one, two, five hundred. However, not every language has a grammatical category of number. Grammatical number is expressed by morphological or syntactic means. That is, it is indicated by certain grammatical elements, such as through affixes or number words. Grammatical number may be thought of as the indication of semantic number through grammar.

Languages that express quantity only by lexical means lack a grammatical category of number. For instance, in Khmer, neither nouns nor verbs carry any grammatical information concerning number: such information can only be conveyed by lexical items such as khlah 'some', pii-bey 'a few', and so on.^[326]

• Count noun
• Elohim
• Generic antecedent
• Grammatical agreement
• Grammatical conjugation
• Grammatical person
• Inflection
• Measure word
• Names of numbers in English
• Noun class
• Plurale tantum
• Romance plurals

• Number – Surrey Morphology Group