ในปี พ.ศ. 2467 ซากิจิ โตโยดะ ได้ประดิษฐ์ เครื่องทอผ้าอัตโนมัติรุ่นโตโยดะจี หลักการของจิโดกะซึ่งหมายถึงเครื่องจะหยุดทำงานเองเมื่อเกิดปัญหา ต่อมาได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของระบบการผลิตของโตโยต้าเครื่องทอผ้าถูกสร้างขึ้นบนสายการผลิต ขนาดเล็ก ในปี พ.ศ. 2462 สิทธิบัตรสำหรับเครื่องทอผ้าอัตโนมัติถูกขายให้กับบริษัทPlatt Brothers ^ของ อังกฤษ [ ^{7 ] [ 8 ]}ซึ่งก่อให้เกิดเงินทุนเริ่มต้นสำหรับการพัฒนารถยนต์^{[ 9 ] [ 10 ]}

ภายใต้การกำกับดูแลของบุตรชายของผู้ก่อตั้งคิอิจิโร โตโยดะ [ ^{11 ] [ 12 ] [ 13 ] บริษัท} Toyoda Automatic Loom Worksได้ก่อตั้งแผนกผลิตรถยนต์ขึ้นเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2476 และประกาศเจตนารมณ์ที่จะเริ่มผลิตรถยนต์อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 29 มกราคม พ.ศ. 2477 ^{[ 11 ] [ 14 ]} เครื่องยนต์ ต้นแบบToyota Type Aเสร็จสมบูรณ์เมื่อวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 2477 โดยรถเก๋งต้นแบบคันแรกของบริษัท รุ่นA1เสร็จสมบูรณ์ในเดือนพฤษภาคมปีถัดมา อย่างไรก็ตาม รัฐบาลให้ความสำคัญกับการพัฒนารถบรรทุกเป็นอย่างมาก ดังนั้นบริษัทจึงมุ่งเน้นไปที่ รถบรรทุก G1รถบรรทุก G1 เสร็จสมบูรณ์เมื่อวันที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2478 และเปิดตัวเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายนในโตเกียว กลายเป็นรถยนต์รุ่นแรกที่ผลิตออกจำหน่ายของบริษัท^{[ 15 ]}ตัวถัง G1 ซึ่งจำลองมาจากรถบรรทุก Ford ในยุคนั้น มีราคาขายอยู่ที่ 2,900 เยน ซึ่งถูกกว่ารถบรรทุก Ford 200 เยน มีการผลิตรถบรรทุก G1 ทั้งหมด 379 คันในที่สุด^{[ 15 ] [ 16 ]}

ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2479 รถยนต์นั่งส่วนบุคคลคันแรกของโตโยดะรุ่น AAเสร็จสมบูรณ์ ราคาขายอยู่ที่ 3,350 เยน ซึ่งถูกกว่ารถยนต์ฟอร์ดหรือจีเอ็ม 400 เยน ^{[ 17 ] [ 18 ]}โรงงานของบริษัทที่คาริยะเสร็จสมบูรณ์ในเดือนพฤษภาคม ในเดือนกรกฎาคม บริษัทได้รับคำสั่งซื้อส่งออกครั้งแรก โดยส่งออกรถบรรทุก G1 จำนวน 4 คันไปยังภาคตะวันออกเฉียงเหนือของจีน^{[ 11 ]}เมื่อวันที่ 19 กันยายน พ.ศ. 2479 รัฐบาลจักรวรรดิญี่ปุ่นได้กำหนดให้โรงงานทอผ้าอัตโนมัติโตโยต้าเป็นผู้ผลิตรถยนต์อย่างเป็นทางการ^{[ 11 ]}

เดิมทีรถยนต์ถูกจำหน่ายภายใต้ชื่อ "โตโยดะ" (トヨダ) ซึ่งมาจากนามสกุลของผู้ก่อตั้งบริษัทคิอิจิโร่ โตโยดะ ในเดือนกันยายน ปี 1936 บริษัทได้จัดการประกวดออกแบบโลโก้ใหม่ โดยมีผู้ส่งผลงานเข้าร่วม 27,000 ชิ้น และผลงานที่ชนะเลิศคือ ตัวอักษร คาตาคานะ ของญี่ปุ่นสามตัว สำหรับคำว่า "โตโยดะ" ในวงกลม อย่างไรก็ตามริซาบุโร โตโยดะซึ่งแต่งงานเข้ามาอยู่ในตระกูลและไม่ได้เกิดมาในนามสกุลนั้น ชอบคำว่า "โตโยต้า" (トヨタ) มากกว่า เพราะใช้เส้นพู่กันแปดเส้น (เลขนำโชค) ในการเขียนเป็นภาษาญี่ปุ่น ดูเรียบง่ายกว่า (เพราะไม่มีเครื่องหมายกำกับเสียงที่ท้ายคำ) และใช้พยัญชนะไม่มีเสียงแทนพยัญชนะมีเสียง (พยัญชนะมีเสียงถือว่ามีเสียง "ขุ่นมัว" หรือ "ไม่ชัดเจน" เมื่อเทียบกับพยัญชนะไม่มีเสียงซึ่ง "ชัดเจน")

เนื่องจาก คำ ว่า Toyodaมีความหมายตรงตัวว่า "นาข้าวที่อุดมสมบูรณ์" การเปลี่ยนชื่อจึงช่วยป้องกันไม่ให้บริษัทถูกเชื่อมโยงกับการทำฟาร์มแบบเก่า คำที่สร้างขึ้นใหม่นี้ได้รับการจดทะเบียนเครื่องหมายการค้า และบริษัทเริ่มทำการค้าเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2480 ในชื่อ Toyota Motor Company Ltd. ^{[ 19 ] [ 20 ] [ 21 ]} Rizaburo Toyodaน้องเขยของ Kiichiro ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นประธานคนแรกของบริษัท โดยมี Kiichiro เป็นรองประธาน บริษัท Toyota Automatic Loom Works ได้โอนการผลิตรถยนต์ไปยังบริษัทใหม่นี้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 29 กันยายน^{[ 11 ]}วันก่อตั้งบริษัทมีการเฉลิมฉลองทุกวันที่ 3 พฤศจิกายน ซึ่งตรงกับการเปิดโรงงาน Koromo ในวันที่ 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2481 ^{[ 22 ]}

รัฐบาลญี่ปุ่นสนับสนุนบริษัทดังกล่าวโดยการป้องกันไม่ให้คู่แข่งต่างชาติอย่างฟอร์ดและเจเนอรัลมอเตอร์ส นำเข้ารถยนต์เข้ามาในญี่ปุ่น^{[ 23 ]}

เมื่อสงครามโลกครั้งที่สอง เริ่มต้นขึ้น โตโยต้าผลิตรถบรรทุกขนาดมาตรฐานเกือบทั้งหมดให้กับกองทัพญี่ปุ่น ซึ่งจ่ายเงินล่วงหน้าหนึ่งในห้าของราคา และส่วนที่เหลือชำระเป็นเงินสดเมื่อส่งมอบ^{[ 24 ] [ 25 ]}

ญี่ปุ่นได้รับความเสียหายอย่างหนักในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองและโรงงานของโตโยต้าซึ่งถูกใช้เพื่อสนับสนุนการทำสงครามก็ไม่รอดพ้นเช่นกัน เมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2488 หนึ่งวันก่อนการยอมจำนนของญี่ปุ่นโรงงานโคโรโมะของโตโยต้าถูกทิ้งระเบิดโดยกองกำลังพันธมิตร^{[ 26 ] [ 27 ] [ 28 ]}หลังจากการยอมจำนนกองกำลังยึดครองที่นำโดยสหรัฐฯได้สั่งห้ามการผลิตรถยนต์นั่งส่วนบุคคลในญี่ปุ่น อย่างไรก็ตาม ผู้ผลิตรถยนต์อย่างโตโยต้าได้รับอนุญาตให้เริ่มผลิตรถบรรทุกสำหรับพลเรือน เพื่อฟื้นฟูโครงสร้างพื้นฐานของประเทศ^{[ 29 ]}กองทัพสหรัฐฯ ยังได้ทำสัญญากับโตโยต้าเพื่อซ่อมแซมยานพาหนะของบริษัทด้วย^{[ 30 ]}

ในปี พ.ศ. 2490 สงครามเย็น ระดับโลกกำลังก่อตัวขึ้น ระหว่างสหภาพโซเวียตและสหรัฐอเมริกา ซึ่งเคยเป็นพันธมิตรกันในสงครามโลกครั้งที่สอง ลำดับความสำคัญของสหรัฐฯ เปลี่ยนไป (" เส้นทางย้อนกลับ ") จากการลงโทษและปฏิรูปญี่ปุ่นไปเป็นการสร้างความมั่นคงทางการเมืองภายใน การฟื้นฟูเศรษฐกิจ และการเสริมกำลังทางทหารให้ญี่ปุ่นในระดับหนึ่ง ภายใต้นโยบายใหม่เหล่านี้ ในปี พ.ศ. 2492 ผู้ผลิตรถยนต์ของญี่ปุ่นได้รับอนุญาตให้กลับมาผลิตรถยนต์นั่งส่วนบุคคลได้อีกครั้ง แต่ในขณะเดียวกัน โครงการรักษาเสถียรภาพทางเศรษฐกิจใหม่เพื่อควบคุมอัตราเงินเฟ้อทำให้ภาคอุตสาหกรรมยานยนต์ประสบปัญหาขาดแคลนเงินทุนอย่างรุนแรง ในขณะที่เจ้าของรถบรรทุกจำนวนมากผิดนัดชำระหนี้^{[ 31 ]}ในที่สุดธนาคารแห่งประเทศญี่ปุ่นซึ่งเป็นธนาคารกลางของประเทศได้เข้าช่วยเหลือบริษัท โดยมีข้อเรียกร้องให้บริษัทดำเนินการปฏิรูป^{[ 32 ]}

เมื่อเข้าสู่ช่วงทศวรรษ 1950 โตโยต้าได้ฟื้นตัวจากวิกฤตการณ์ทางการเงินโดยกลายเป็นบริษัทขนาดเล็กกว่าเดิม ปิดโรงงานและปลดพนักงาน ในขณะเดียวกันสงครามเกาหลีก็ปะทุขึ้น และเนื่องจากตั้งอยู่ใกล้กับแนวรบ กองทัพสหรัฐฯ จึงสั่งซื้อรถบรรทุกจากโตโยต้าจำนวน 1,000 คัน^{[ 33 ]}คำสั่งซื้อนี้ช่วยปรับปรุงผลประกอบการของบริษัทที่กำลังประสบปัญหาได้อย่างรวดเร็ว^{[ 34 ]}ในปี 1950 ผู้บริหารของบริษัท รวมถึงเอจิ โตโยดะ ลูกพี่ลูกน้องของคิอิจิโร ได้เดินทางไปสหรัฐอเมริกาเพื่อฝึกอบรมที่บริษัทฟอร์ดมอเตอร์และสังเกตการดำเนินงานของผู้ผลิตในสหรัฐฯ หลายสิบราย^{[ 35 ]}ความรู้ที่พวกเขาได้รับระหว่างการเดินทาง พร้อมกับสิ่งที่บริษัทเรียนรู้จากการผลิตเครื่องทอผ้า ก่อให้เกิดวิถีแห่งโตโยต้า (ปรัชญาการจัดการ) และระบบการผลิตของโตโยต้า ( แนวทาง การผลิตแบบลีน ) ซึ่งเปลี่ยนบริษัทให้กลายเป็นผู้นำในอุตสาหกรรมการผลิต^{[ 36 ]}

โตโยต้าเริ่มพัฒนารถยนต์นั่งส่วนบุคคลคันแรกอย่างเต็มรูปแบบ คือToyopet Crownในปี 1952 และเริ่มการผลิตในปี 1955 ^{[ 37 ]}ก่อนหน้า Crown โตโยต้าได้ว่าจ้างบริษัทภายนอกในการออกแบบและผลิตตัวถังรถยนต์ ซึ่งต่อมาได้นำไปประกอบเข้ากับโครงรถบรรทุกที่ผลิตโดยโตโยต้า^{[ 38 ]}โครงการนี้เป็นการทดสอบครั้งสำคัญสำหรับโตโยต้า ซึ่งจำเป็นต้องสร้างตัวถังและพัฒนาแชสซีใหม่ให้มีความสะดวกสบาย แต่ยังคงทนทานต่อถนนลูกรังที่เต็มไปด้วยโคลนและช้า ซึ่งเป็นเรื่องปกติในญี่ปุ่นในขณะนั้น^{[ 38 ]}โครงการนี้ได้รับการสนับสนุนมาหลายปีโดยผู้ก่อตั้ง Kiichiro Toyoda ซึ่งเสียชีวิตอย่างกะทันหันเมื่อวันที่ 27 มีนาคม 1952 ต้นแบบคันแรกเสร็จสมบูรณ์ในเดือนมิถุนายน 1953 และเริ่มการทดสอบอย่างกว้างขวาง ก่อนที่ Crown จะวางจำหน่ายในเดือนสิงหาคม 1955 ^{[ 39 ]}รถยนต์คันนี้ได้รับการตอบรับในเชิงบวกจากทั่วโลก

หลังจากการเปิดตัว Crown โตโยต้าเริ่มขยายตลาดส่งออกอย่างจริงจัง บริษัทเข้าสู่ตลาดซาอุดีอาระเบียเป็นครั้งแรกในปี 1955 ด้วยรถยนต์ Land Cruiser หลังจากทำข้อตกลงกับ Abdul Latif Jameel (ผู้ก่อตั้งบริษัทชื่อเดียวกัน ) ^{[ 40 ] [ 41 ]}โตโยต้ายังนำรถยนต์ Land Cruiser เข้าสู่ประเทศเยเมน ที่อยู่ใกล้เคียง ในปี 1956 ^{[ 42 ]}ในปี 1958 โตโยต้าได้ก่อตั้งโรงงานผลิตในบราซิล ซึ่งเป็นโรงงานแห่งแรกของบริษัทนอกประเทศญี่ปุ่น^{[ 43 ] [ 44 ]}

ในปี พ.ศ. 2490 Coronaได้ถูกวางจำหน่ายในฐานะทางเลือกที่มีขนาดเล็กกว่า Crown หลังจากยอดขาย Corona สูง และตามคำแนะนำของ Eiji จึงได้มีการสร้างโรงงานใหม่ขึ้น ซึ่งก็คือโรงงาน Motomachi โรงงานแห่งนี้มีกำลังการผลิต 10,000 หน่วยต่อเดือน โรงงาน Motomachi สร้างเสร็จสมบูรณ์ในปี พ.ศ. 2492 ^{[ 45 ]}

โตโยต้าเข้าสู่ตลาดสหรัฐอเมริกาในปี 1958 โดยพยายามขาย Toyopet Crown ^{[ 46 ]}บริษัทประสบปัญหาแทบจะในทันที บริษัทต้องเผชิญหน้าเป็นครั้งแรกกับเสียงของชื่อบริษัทในภาษาอังกฤษ ซึ่งก็คือ "Toyota" มีคำว่า " toy " ในพยางค์แรก James F. McGraw ผู้บริหารฝ่ายขายคนแรกของ Toyota Motor Sales, USAบอกกับหัวหน้างานชาวญี่ปุ่นคนใหม่ของเขาอย่างตรงไปตรงมาหลังจากเข้าร่วมบริษัทในปี 1959 ว่า "'Toy' ฟังดูเหมือนของเล่น และของเล่นก็พังได้" ^{[ 47 ]} Crown ล้มเหลวในตลาดสหรัฐอเมริกา ผู้ซื้อพบว่ามันมีราคาแพงเกินไปและกำลังเครื่องยนต์ต่ำเกินไป (เพราะมันถูกออกแบบมาเพื่อความทนทานบนถนนที่ไม่ดีของญี่ปุ่น ไม่ใช่เพื่อสมรรถนะความเร็วสูงบนถนนที่ดีของอเมริกา) ^{[ 46 ]} ด้วยเหตุนี้ การส่งออก Crown ไปยังสหรัฐอเมริกาจึงถูกระงับในช่วงต้นทศวรรษ 1960 และหันไปส่งออก Land Cruiser และTiara แทน^{[ 48 ] [ 46 ]}

หลังจากคิอิจิโรเสียชีวิตเอจิ โทโยดะ ลูกพี่ลูกน้องของเขา ได้บริหารบริษัทเป็นเวลาสองทศวรรษ เอจิช่วยก่อตั้งโรงงานแห่งแรกของบริษัทที่แยกตัวออกมาจากโรงงานทอผ้า^{[ 21 ]}

ในช่วงต้นทศวรรษ 1960 เศรษฐกิจของญี่ปุ่นเฟื่องฟู ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่รู้จักกันในชื่อปาฏิหาริย์ทางเศรษฐกิจของญี่ปุ่นเมื่อเศรษฐกิจเติบโต รายได้ของประชาชนทั่วไปก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน ทำให้พวกเขาสามารถซื้อรถยนต์ได้ ในขณะเดียวกัน รัฐบาลญี่ปุ่นก็ลงทุนอย่างมากในการปรับปรุงโครงสร้างพื้นฐานด้านถนน^{[ 49 ]}เพื่อใช้ประโยชน์จากช่วงเวลานั้น โตโยต้าและผู้ผลิตรถยนต์รายอื่น ๆ เริ่มนำเสนอรถยนต์ประหยัดราคาไม่แพง เช่นโตโยต้า โคโรลลาซึ่งกลายเป็นรถยนต์ที่ขายดีที่สุดตลอดกาลของโลก^{[ 50 ] [ 51 ]}

โตโยต้าประสบความสำเร็จในสหรัฐอเมริกาในปี 1965 ด้วย รถยนต์คอมแพค Toyota Coronaซึ่งได้รับการออกแบบใหม่โดยเฉพาะสำหรับตลาดอเมริกาด้วยเครื่องยนต์ที่ทรงพลังยิ่งขึ้น Corona ช่วยเพิ่มยอดขายรถยนต์โตโยต้าในสหรัฐอเมริกาเป็นมากกว่า 20,000 คันในปี 1966 (เพิ่มขึ้นสามเท่า) และช่วยให้บริษัทกลายเป็นแบรนด์นำเข้าที่ขายดีเป็นอันดับสามในสหรัฐอเมริกาในปี 1967 การลงทุนด้านการผลิตครั้งแรกของโตโยต้าในสหรัฐอเมริกาเกิดขึ้นในปี 1972 เมื่อบริษัททำข้อตกลงกับ Atlas Fabricators เพื่อผลิตกระบะรถบรรทุกในลองบีช เพื่อหลีกเลี่ยงภาษี "ไก่ " 25% สำหรับรถบรรทุกขนาดเล็กที่นำเข้า โดยการนำเข้ารถบรรทุกในรูปแบบแชสซีแค็บ ที่ไม่สมบูรณ์ (รถบรรทุกที่ไม่มีกระบะ) รถยนต์จะเสียภาษีเพียง 4% เท่านั้น^{[ 52 ]}เมื่อมาถึงสหรัฐอเมริกา Atlas จะสร้างกระบะรถบรรทุกและติดตั้งเข้ากับรถบรรทุก ความร่วมมือนี้ประสบความสำเร็จและสองปีต่อมา โตโยต้าได้ซื้อ Atlas ^{[ 53 ] [ 54 ]}

ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ โตโยต้าได้พยายามจัดตั้งฐานการผลิตในประเทศฟิลิปปินส์และอินโดนีเซียในช่วงต้นทศวรรษ 1970 ในฟิลิปปินส์ โตโยต้าได้ร่วมมือกับบริษัทท้องถิ่นเดลต้า มอเตอร์ส คอร์ปอเรชั่นโดยให้ความช่วยเหลือด้านการจัดหาเงินทุนและการถ่ายทอดเทคโนโลยี ในปี 1973 เดลต้า มอเตอร์ส เริ่มดำเนินการที่โรงงานแห่งใหม่ โดยเริ่มผลิตบล็อกเครื่องยนต์สำหรับเครื่องยนต์โตโยต้า โคโรนา12Rและชิ้นส่วนอื่นๆ ในประเทศ ในอินโดนีเซีย โตโยต้าได้ก่อตั้งโตโยต้า แอสตรา มอเตอร์ในรูปแบบกิจการร่วมค้ากับพันธมิตรท้องถิ่นแอสตรา อินเตอร์เนชั่นแนลในปี 1971 และดำเนินการปรับปรุงเครื่องมือครั้งสำคัญที่โรงงานประกอบรถยนต์ PT Gaya Motor โรงงานเริ่มประกอบรถยนต์หลายรุ่น รวมถึงโตโยต้า โคโรนา โตโยต้า แลนด์ครุยเซอร์ รถบรรทุกขนาดใหญ่ และโตโยต้า โคโรลลา โดยมีกำลังการผลิตเกิน 10,000 คันภายในปี 1973 สำหรับทั้งสองประเทศ โตโยต้าได้พัฒนารถยนต์อเนกประสงค์พื้นฐาน (BUV) ร่วมกับพันธมิตรท้องถิ่น เพื่อตอบสนองความต้องการในท้องถิ่นและสนับสนุนการถ่ายทอดเทคโนโลยี ตามนโยบายการผลิตในประเทศของเอเชีย ต้นแบบแรกของ BUV เสร็จสมบูรณ์ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2518 BUV เปิดตัวในชื่อ Toyota Tamaraw ในฟิลิปปินส์ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2519 และในชื่อToyota Kijangในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2520 รถยนต์รุ่นนี้ได้รับการตอบรับเป็นอย่างดีในทั้งสองประเทศ^{[ 55 ] [ 56 ] [ 57 ]}

วิกฤตพลังงานในทศวรรษ 1970เป็นจุดเปลี่ยนสำคัญในอุตสาหกรรมยานยนต์ของอเมริกา ก่อนวิกฤต รถยนต์ขนาดใหญ่และหนักที่มีเครื่องยนต์ทรงพลังแต่สิ้นเปลืองเชื้อเพลิงเป็นเรื่องปกติ แต่ในหลายปีต่อมา ผู้บริโภคเริ่มเรียกร้องรถยนต์ขนาดเล็กคุณภาพสูงและประหยัดน้ำมันมากขึ้น ผู้ผลิตรถยนต์ในประเทศซึ่งอยู่ในช่วงขาลงต่างดิ้นรนที่จะผลิตรถยนต์เหล่านี้ให้ได้กำไร แต่ผู้ผลิตรถยนต์ต่างชาติอย่างโตโยต้ากลับได้เปรียบ ปัจจัยนี้ประกอบกับความรู้สึกต่อต้านญี่ปุ่น ที่เพิ่มมากขึ้น ทำให้รัฐสภาสหรัฐฯ พิจารณามาตรการจำกัดการนำเข้าเพื่อปกป้องอุตสาหกรรมยานยนต์ภายในประเทศ

ทศวรรษ 1960 ยังได้เห็นการเปิดตลาดรถยนต์ของญี่ปุ่นให้กับบริษัทต่างชาติเล็กน้อย ในความพยายามที่จะเสริมสร้างความแข็งแกร่งให้กับอุตสาหกรรมรถยนต์ของญี่ปุ่นก่อนการเปิดตลาด โตโยต้าได้ซื้อหุ้นในผู้ผลิตรถยนต์ญี่ปุ่นรายอื่น ๆ ซึ่งรวมถึงหุ้นในฮิโนะ มอเตอร์ส ผู้ผลิตรถบรรทุกเชิงพาณิชย์ขนาดใหญ่ รถบัส และเครื่องยนต์ดีเซล พร้อมกับหุ้น 16.8 เปอร์เซ็นต์ในไดฮัทสึผู้ผลิตรถยนต์ขนาดเล็ก (kei car)ซึ่งเป็นรถยนต์นั่งส่วนบุคคลขนาดเล็กที่สุดที่ได้รับอนุญาตให้วิ่งบนทางหลวงในญี่ปุ่น^{[ 58 ]}นั่นเป็นจุดเริ่มต้นของความร่วมมืออันยาวนานระหว่างโตโยต้าและทั้งสองบริษัท

หลังจากความสำเร็จในช่วงทศวรรษ 1970 และภัยคุกคามจากมาตรการจำกัดการนำเข้า โตโยต้าเริ่มลงทุนเพิ่มเติมในตลาดอเมริกาเหนือในช่วงทศวรรษ 1980 ในปี 1981 ญี่ปุ่นตกลงที่จะจำกัดการส่งออกโดยสมัครใจซึ่งจำกัดจำนวนรถยนต์ที่ประเทศจะส่งไปยังสหรัฐอเมริกาในแต่ละปี ทำให้โตโยต้าต้องจัดตั้งโรงงานประกอบรถยนต์ในอเมริกาเหนือ รัฐบาลสหรัฐฯ ยังได้ปิดช่องโหว่ที่อนุญาตให้โตโยต้าจ่ายภาษีต่ำกว่าโดยการผลิตกระบะท้ายรถในอเมริกาด้วย

นอกจากนี้ ในปี 1981 เอจิ โตโยดะ ได้ลงจากตำแหน่งประธานบริษัทและดำรงตำแหน่งประธานกรรมการแทน โดยมีโชอิจิโร โตโยดะบุตรชายของผู้ก่อตั้งบริษัท ขึ้นดำรงตำแหน่งประธานบริษัท ต่อจากเขา ^{[ 21 ]}ภายในไม่กี่เดือน โชอิจิโรได้เริ่มรวมองค์กรด้านการขายและการผลิตของโตโยต้าเข้าด้วยกัน และในปี 1982 บริษัทที่รวมกันได้กลายเป็นบริษัทโตโยต้า มอเตอร์ คอร์ปอเรชั่น ทั้งสองกลุ่มถูกอธิบายว่าเป็น "น้ำมันกับน้ำ" และต้องใช้เวลาหลายปีภายใต้การนำของโชอิจิโรจึงจะสามารถรวมทั้งสองกลุ่มเข้าเป็นองค์กรเดียวกันได้อย่างประสบความสำเร็จ^{[ 59 ]}

ในญี่ปุ่น โตโยต้าได้นำเสนอรถยนต์หรูระดับกลาง ซึ่งอยู่ในระดับต่ำกว่า Crown และ Century โดยมีทั้งแบบคูเป้หลังคาแข็งและแบบซีดาน รุ่นSupra , Mark II , CrestaและChaserมีให้เลือกหลายรุ่นย่อย พร้อมเครื่องยนต์ขนาดต่างๆ เพื่อให้ผู้ซื้อได้รับ ประโยชน์ด้าน ภาษีรถยนต์ประจำปีในขณะเดียวกัน รถสปอร์ตอย่างCelica , Corolla LevinและSprinter Truenoก็มียอดขายดีมากเช่น กัน

ความพยายามในการเปิดโรงงานประกอบรถยนต์โตโยต้าในสหรัฐอเมริกาเริ่มต้นขึ้นในปี 1980 โดยบริษัทเสนอการร่วมทุนกับบริษัทฟอร์ดมอเตอร์การเจรจาดังกล่าวล้มเหลวในเดือนกรกฎาคม 1981 ^{[ 60 ]}ในที่สุดในปี 1984 บริษัทก็ได้ทำข้อตกลงกับเจเนอรัลมอเตอร์ส (GM) เพื่อจัดตั้งโรงงานผลิตรถยนต์ร่วมทุนชื่อNUMMI (New United Motor Manufacturing, Inc.) ใน เมืองฟรีมอนต์ รัฐแคลิฟอร์เนีย^{[ 61 ]} GM มองว่าการร่วมทุนนี้เป็นวิธีที่จะเข้าถึงรถยนต์ขนาดเล็กที่มีคุณภาพและเป็นโอกาสที่จะได้เรียนรู้เกี่ยวกับวิถีของโตโยต้าและระบบการผลิตของโตโยต้า สำหรับโตโยต้า โรงงานแห่งนี้ทำให้บริษัทมีฐานการผลิตแห่งแรกในอเมริกาเหนือ ซึ่งช่วยให้บริษัทหลีกเลี่ยงภาษีนำเข้ารถยนต์ในอนาคต และมองว่า GM เป็นพันธมิตรที่สามารถแสดงให้เห็นถึงวิธีการจัดการกับสภาพแวดล้อมด้านแรงงานของอเมริกา โรงงานแห่งนี้จะนำโดยทัตสึโร โตโยดะน้องชายของโชอิจิโร โตโยดะ ประธานบริษัท^{[ 62 ]}รถยนต์โตโยต้าคันแรกที่ประกอบในอเมริกา ซึ่งเป็นรถโคโรลลาสีขาว ได้ออกจากสายการผลิตที่ NUMMI เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม พ.ศ. 2529 ^{[ 63 ]}

โตโยต้าได้รับรางวัลการควบคุมคุณภาพของญี่ปุ่นครั้งแรกในช่วงต้นทศวรรษ 1980 และเริ่มเข้าร่วมการแข่งขันมอเตอร์สปอร์ต หลากหลายประเภท โตโยต้าที่ยึดมั่นในแนวทางอนุรักษ์นิยมยังคงใช้ การออกแบบ ขับเคลื่อนล้อหลังนานกว่าบริษัทอื่นๆ ในขณะที่ครองอันดับหนึ่งอย่างชัดเจนในด้านการผลิตโดยรวม แต่ในปี 1983 กลับเป็นอันดับสามในการผลิตรถยนต์ขับเคลื่อนล้อหน้า รองจากนิสสันและฮอนด้าส่วนหนึ่งเป็นเพราะเหตุนี้ นิสสันซันนี่จึงสามารถแซงหน้าโคโรลลาในด้านจำนวนที่ผลิตในปีนั้นได้^{[ 64 ]}

ก่อนสิ้นทศวรรษนั้น โตโยต้าได้เปิดตัวเลกซัสซึ่งเป็นแผนกใหม่ที่จัดตั้งขึ้นเพื่อทำการตลาดและบริการรถยนต์หรูในตลาดต่างประเทศ ก่อนการเปิดตัวเลกซัส รถยนต์รุ่นเรือธงสองรุ่นที่มีอยู่ของโตโยต้า ได้แก่คราวน์และเซ็นจูรีต่างก็จำหน่ายเฉพาะในตลาดญี่ปุ่นเท่านั้น และมีเสน่ห์ดึงดูดใจในระดับโลกน้อยมากที่จะสามารถแข่งขันกับแบรนด์รถยนต์หรูระดับนานาชาติ เช่นเมอร์เซเดส-เบนซ์บีเอ็ม ดับเบิลยู และจากัวร์บริษัทได้พัฒนาแบรนด์และรถยนต์อย่างลับๆ มาตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2526 ด้วยต้นทุนกว่า 1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ^{[ 65 ] [ 66 ]} รถซีดานขนาดใหญ่รุ่นเรือธง LS 400เปิดตัวในปี พ.ศ. 2532 ด้วยยอดขายที่แข็งแกร่ง และเป็นส่วนสำคัญที่ทำให้การเปิดตัวแบรนด์เลกซัสประสบความสำเร็จ

ในช่วงทศวรรษ 1990 โตโยต้าเริ่มขยายขอบเขตการผลิตจากรถยนต์ขนาดเล็กเป็นหลัก ไปสู่การเพิ่มรถยนต์ขนาดใหญ่และหรูหรามากขึ้นหลายรุ่นในไลน์ผลิตภัณฑ์ รวมถึงรถกระบะขนาดใหญ่T100 (และต่อมาคือTundra ) รถ SUV หลายรุ่น และรถสปอร์ตเวอร์ชั่นของCamryที่รู้จักกันในชื่อCamry Solaraนอกจากนี้ยังได้เปิดตัวรถสปอร์ตรุ่นใหม่ๆ ได้แก่MR2 , CelicaและSupraในช่วงเวลานั้นด้วย

ในญี่ปุ่น โตโยต้ายังคงตอบสนองความต้องการที่เพิ่มขึ้นสำหรับรถยนต์หรูระดับกลาง และนำเสนอรถซีดานแบบหลังคาแข็งทั้งแบบดั้งเดิมและแบบมีเสาหลายรุ่นในเครือข่ายตัวแทนจำหน่ายในญี่ปุ่น รถยนต์รุ่นSoarer , Mark II , Cresta , Chaser , Corona EXiVและCarina EDได้รับความนิยมจากผู้ซื้อจำนวนมาก ในขณะเดียวกัน รถสปอร์ตอย่างSupra , Celica , MR2 , Corolla Levin , Sprinter Truenoและแม้แต่Starlet GT ขนาดเล็ก ก็สะท้อนให้เห็นถึงช่วงเวลาแห่งความเจริญรุ่งเรือง

เดือนธันวาคม พ.ศ. 2540 ได้มีการเปิดตัวโตโยต้า พรีอุส รุ่นแรก ซึ่ง เป็นรถยนต์ไฮบริดเบนซิน-ไฟฟ้าที่ผลิตในปริมาณมากเป็นครั้งแรก^{[ 67 ]}รถยนต์รุ่นนี้จะผลิตเพื่อจำหน่ายเฉพาะในตลาดญี่ปุ่นเป็นเวลาสองปีแรก

เนื่องจากความสำเร็จของทีมโตโยต้า ยูเนี่ยนในการแข่งขันมอเตอร์สปอร์ต ทำให้โตโยต้ามีบทบาทสำคัญในยุโรป บริษัทจึงตัดสินใจจัดตั้งบริษัท โตโยต้า มอเตอร์ ยุโรป มาร์เก็ตติ้ง แอนด์ เอ็นจิเนียริ่ง(TMME ) เพื่อช่วยทำการตลาดรถยนต์ในทวีปนี้ สองปีต่อมา โตโยต้าได้จัดตั้งฐานในสหราชอาณาจักร ( TMUK ) เนื่องจากรถยนต์ของบริษัทได้รับความนิยมอย่างมากในหมู่นักขับชาวอังกฤษนอกจากนี้ยังมีการจัดตั้ง ฐานใน รัฐอินเดียนารัฐเวอร์จิเนียและเมืองเทียนจิน อีกด้วย

ในช่วงเวลานี้ โตโยต้ายังเพิ่มสัดส่วนการถือหุ้นในไดฮัทสึอีกด้วย ในปี 1995 โตโยต้าเพิ่มสัดส่วนการถือหุ้นในบริษัทเป็น 33.4 เปอร์เซ็นต์ ทำให้โตโยต้ามีอำนาจในการคัดค้านมติของผู้ถือหุ้นในการประชุมประจำปี^{[ 58 ]}ในปี 1998 โตโยต้าเพิ่มสัดส่วนการถือหุ้นในบริษัทเป็น 51.2 เปอร์เซ็นต์ กลายเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่^{[ 68 ]}

เมื่อวันที่ 29 กันยายน 1999 บริษัทตัดสินใจนำหุ้นเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์นิวยอร์กและลอนดอน

ช่วงครึ่งหลังของทศวรรษ 1990 พี่น้องตระกูลโตโยดะก็ถอยห่างจากบริษัทที่บิดาของพวกเขาก่อตั้งขึ้น ในปี 1992 โชอิจิโร โตโยดะได้เปลี่ยนไปดำรงตำแหน่งประธานกรรมการ ทำให้ทัตสึโร น้องชายของเขากลายเป็นประธานบริษัท ซึ่งเขาดำรงตำแหน่งนี้จนกระทั่งเกษียณอายุในปี 1995 ^{[ 62 ]}โชอิจิโรได้ลงจากตำแหน่งประธานกรรมการในปี 1999 ทั้งสองยังคงดำรงตำแหน่งที่ปรึกษากิตติมศักดิ์ในบริษัทฮิโรชิ โอคุดะเป็นผู้นำบริษัทในฐานะประธานบริษัทตั้งแต่ปี 1995 จนถึงปี 1999 เมื่อเขากลายเป็นประธานกรรมการ และตำแหน่งประธานบริษัทก็ตกเป็นของ ฟูจิ โอโช

ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2543 การส่งออกรถยนต์ Prius เริ่มขึ้น^{[ 67 ]}ในปี พ.ศ. 2544 โตโยต้าได้เข้าซื้อ กิจการ Hino Motors ซึ่งเป็นพันธมิตรระยะยาวของโตโยต้า ผู้ผลิตรถบรรทุกและรถบัส ในปี พ.ศ. 2545 โตโยต้าได้เข้าร่วม การแข่งขัน ฟอร์มูล่าวันและจัดตั้งกิจการร่วมค้าด้านการผลิตในฝรั่งเศสกับผู้ผลิตรถยนต์ชาวฝรั่งเศสอย่างCitroënและPeugeotแบรนด์รถยนต์ที่เน้นกลุ่มวัยรุ่นสำหรับอเมริกาเหนืออย่างScionได้เปิดตัวในปี พ.ศ. 2546 โตโยต้าได้รับการจัดอันดับที่ 8 ในรายชื่อบริษัทชั้นนำของโลกประจำปี พ.ศ. 2548 ของ Forbes ^{[ 69 ]} นอกจากนี้ ในปี พ.ศ. 2548 Fujio Cho ได้เปลี่ยนไปดำรงตำแหน่งประธานกรรมการของโตโยต้า และ Katsuaki Watanabeได้เข้ามาแทนที่ในตำแหน่งประธานบริษัท

ในปี 2007 โตโยต้าได้เปิดตัวรถกระบะขนาดใหญ่รุ่นปรับปรุงใหม่ คือ Tundra ซึ่งผลิตในโรงงานสองแห่งในสหรัฐอเมริกา แห่งหนึ่งในรัฐเท็กซัสและอีกแห่งในรัฐอินเดียนา นิตยสารMotor Trendได้ยกให้Toyota Camry รุ่นปี 2007 เป็น "รถยนต์แห่งปี" ประจำปี 2007 นอกจากนี้ยังเริ่มก่อสร้างโรงงานใหม่สองแห่ง แห่งหนึ่งในเมืองวูดสต็อก รัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา และอีกแห่งในเมืองบลูสปริงส์ รัฐมิสซิสซิปปี ประเทศสหรัฐอเมริกา

บริษัทดังกล่าวครองอันดับหนึ่งในยอดขายรถยนต์ทั่วโลกในไตรมาสแรกของปี 2551 ^{[ 70 ]}

โตโยต้าได้รับผลกระทบจากวิกฤตการณ์ทางการเงินในปี 2551และในเดือนธันวาคม 2551 ก็ประสบกับผลขาดทุนประจำปีครั้งแรกในรอบ 70 ปี^{[ 71 ]}ในเดือนมกราคม 2552 โตโยต้าประกาศปิดโรงงานทั้งหมดในญี่ปุ่นเป็นเวลา 11 วัน เพื่อลดผลผลิตและสต็อกรถยนต์ที่ขายไม่ออก^{[ 72 ]}

ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2552 โตโยต้าประกาศว่าจะจัดตั้งสำนักงานในเกาหลีใต้ และเปิดตัวรถยนต์ Camry sedan, Camry hybrid, Prius และ RAV4 ในงานเปิดตัวที่โรงแรม Grand Hyatt Seoul ^{[ 73 ]}

ระหว่างปี 2009 ถึง 2011 โตโยต้าได้เรียกคืนรถยนต์หลายล้านคันหลังจากมีรายงานว่าผู้ขับขี่หลายรายประสบปัญหาการเร่งความเร็วโดยไม่ตั้งใจการเรียกคืนดังกล่าวมีขึ้นเพื่อป้องกันไม่ให้พรมปูพื้น ด้านคนขับด้านหน้า เลื่อนเข้าไปใน ช่อง วางเท้าทำให้แป้นเหยียบติดขัด และเพื่อแก้ไขปัญหาการติดขัดทางกลไกของแป้นเหยียบเร่งความเร็ว [ ^{74 ] มี}ผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 37 รายจากอุบัติเหตุที่เกี่ยวข้องกับการเร่งความเร็วโดยไม่ตั้งใจ^{[ 75 ]}รถยนต์และรถบรรทุกประมาณ 9 ล้านคันถูกเรียกคืน^{[ 76 ]}โตโยต้าถูกฟ้องร้องในข้อหาการบาดเจ็บส่วนบุคคลและการเสียชีวิตโดยมิชอบ^{[ 77 ]}จ่ายเงิน1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐเพื่อยุติคดีฟ้องร้องแบบกลุ่มเพื่อชดเชยเจ้าของรถสำหรับมูลค่าการขายต่อที่สูญเสียไป^{[ 78 ]}และจ่าย ค่าปรับทางอาญา 1.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐให้แก่รัฐบาลสหรัฐอเมริกาจากข้อกล่าวหาว่าจงใจปกปิดข้อมูลเกี่ยวกับข้อบกพร่องด้านความปลอดภัยและได้ให้ข้อมูลที่หลอกลวงเพื่อปกป้องภาพลักษณ์ของแบรนด์^{[ 79 ]}

ท่ามกลางเรื่องอื้อฉาวเกี่ยวกับการเร่งความเร็วโดยไม่ได้ตั้งใจ คัตสึอากิ วาตานาเบะ ได้ลาออกจากตำแหน่งประธานบริษัท เขาถูกแทนที่โดยอากิโอะ โตโยดะหลานชายของ คิอิจิโร โตโยดะ ผู้ก่อตั้งบริษัท เมื่อวันที่ 23 มิถุนายน 2552 อากิโอะทำงานกับโตโยต้ามาตั้งแต่ปี 2527 โดยทำงานในด้านการผลิต การตลาด และการพัฒนาผลิตภัณฑ์ และได้ดำรงตำแหน่งในคณะกรรมการบริหารในปี 2543 ^{[ 80 ]}การเลื่อนตำแหน่งของอากิโอะโดยคณะกรรมการบริหารถือเป็นการกลับมาของสมาชิกตระกูลโตโยดะสู่บทบาทผู้นำสูงสุดเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ปี 2542 ^{[ 81 ]}

ในปี 2554 โตโยต้าพร้อมกับ อุตสาหกรรมยานยนต์ของญี่ปุ่นส่วนใหญ่ประสบกับภัยพิบัติทางธรรมชาติหลายครั้งแผ่นดินไหวและสึนามิโทโฮคุในปี 2554ส่งผลให้ฐานซัพพลายเออร์หยุดชะงักอย่างรุนแรงและทำให้การผลิตและการส่งออกลดลง^{[ 82 ] [ 83 ]}น้ำท่วมรุนแรงในช่วง ฤดู มรสุม ปี 2554 ในประเทศไทยส่งผลกระทบต่อผู้ผลิตรถยนต์ญี่ปุ่นที่เลือกประเทศไทยเป็นฐานการผลิต โตโยต้าคาดว่าสูญเสียการผลิตไป 150,000 คันจากสึนามิ และ 240,000 คันจากน้ำท่วม

เมื่อวันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2557 มีการประกาศว่าโตโยต้าจะยุติการผลิตรถยนต์และเครื่องยนต์ในออสเตรเลียภายในสิ้นปี 2560 ^{[ 84 ] [ 85 ]}การตัดสินใจดังกล่าวมีสาเหตุมาจากค่าเงินดอลลาร์ออสเตรเลียที่ไม่เอื้ออำนวยทำให้การส่งออกไม่คุ้มค่า ต้นทุนการผลิตในประเทศสูง และการแข่งขันสูงในตลาดท้องถิ่นที่มีขนาดค่อนข้างเล็ก^{[ 85 ]}บริษัทวางแผนที่จะรวมฟังก์ชันขององค์กรไว้ที่เมลเบิร์นภายในสิ้นปี 2560 และคงโรงงานอัลโทนาไว้สำหรับฟังก์ชันอื่นๆ คาดว่าจะลดจำนวนพนักงานจาก 3,900 คนเหลือ 1,300 คน^{[ 86 ]}ทั้งบริษัทฟอร์ดมอเตอร์และเจเนอรัลมอเตอร์ ( โฮลเดน ) ก็ดำเนินการเช่นเดียวกัน โดยยุติการผลิตในออสเตรเลียในปี 2559 และ 2560 ตามลำดับ

ผู้ผลิตรถยนต์รายนี้ครองอันดับหนึ่งในยอดขายทั่วโลกในช่วงครึ่งแรกของปี 2557 โดยขายรถยนต์ได้ 5.1 ล้านคันในช่วงหกเดือนสิ้นสุดวันที่ 30 มิถุนายน 2557 เพิ่มขึ้น 3.8% เมื่อเทียบกับช่วงเวลาเดียวกันของปีที่แล้วVolkswagen AGตามมาติดๆ ด้วยยอดขาย 5.07 ล้านคัน^{[ 87 ]}

ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2557 โตโยต้าประกาศว่าจะลดราคาอะไหล่ในประเทศจีนลงสูงสุดถึง 35% บริษัทยอมรับว่าการดำเนินการดังกล่าวเป็นการตอบสนองต่อการสอบสวนที่คณะกรรมการพัฒนาและปฏิรูปแห่งชาติ ของจีนได้กล่าวถึงไว้ก่อนหน้านี้ในเดือน เดียวกัน เกี่ยวกับนโยบายอะไหล่ของเลกซัสของโตโยต้า ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการสอบสวนทั่วทั้งอุตสาหกรรมเกี่ยวกับสิ่งที่หน่วยงานกำกับดูแลของจีนพิจารณาว่าเป็นราคาที่สูงเกินไปที่ผู้ผลิตรถยนต์เรียกเก็บสำหรับอะไหล่และบริการหลังการขาย^{[ 88 ]}

ในเดือนพฤศจิกายน 2015 บริษัทได้ประกาศว่าจะลงทุน1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐในช่วงห้าปีข้างหน้าใน การวิจัย ปัญญาประดิษฐ์และหุ่นยนต์^{[ 89 ]} ในปี 2016 โตโย ต้าได้ลงทุนในUber ^{[ 90 ]}ในปี 2020 รายงานการกำกับดูแลกิจการแสดงให้เห็นว่าโตโยต้าเป็นเจ้าของหุ้น Uber จำนวน 10.25 ล้านหุ้น ซึ่งมีมูลค่า 292.46 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ณ วันที่ 30 มีนาคม 2020 ตามรายงานของรอยเตอร์ นี่คิดเป็นประมาณ 0.6 เปอร์เซ็นต์ของหุ้นที่ออกจำหน่ายของ Uber ^{[ 91 ]}

ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2559 โตโยต้าได้ร่วมมือกับยานมาร์เพื่อสร้างเรือสำราญไฟเบอร์กลาสโดยใช้เครื่องยนต์ดีเซลติดท้ายเรือของยานมาร์หรือเครื่องยนต์ติดท้ายเรือของโตโยต้า^{[ 92 ]}

ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2559 บริษัทได้ซื้อสินทรัพย์ที่เหลือทั้งหมดของไดฮัทสึ ทำให้ผู้ผลิตรถยนต์ขนาดเล็กกลายเป็นบริษัทในเครือที่โตโยต้าเป็นเจ้าของทั้งหมด^{[ 93 ]}

เมื่อวันที่ 27 สิงหาคม 2561 โตโยต้าประกาศลงทุน500 ล้านดอลลาร์สหรัฐในรถยนต์ไร้คน^ขับของUber [ ^{94 ]}

ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2562 โตโยต้าสนับสนุนข้อเสนอของรัฐบาลทรัมป์ที่ว่าอำนาจของรัฐบาลกลางควรลบล้างอำนาจของรัฐแคลิฟอร์เนียในการกำหนดมาตรฐานการปล่อยมลพิษสำหรับรถยนต์ ข้อเสนอดังกล่าวจะลดมาตรฐานประสิทธิภาพการใช้เชื้อเพลิงของรัฐแคลิฟอร์เนียในปี พ.ศ. 2568 จากประมาณ 54.5 เป็น 37 MPG ^{[ 95 ]}การเปลี่ยนแปลงของโตโยต้าที่หันเหออกจากการเน้นประสิทธิภาพการใช้เชื้อเพลิงนี้ทำให้ชื่อเสียงของบริษัทในฐานะแบรนด์ที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมเสียหาย^{[ 96 ] [ 97 ]}

ภายในปี 2020 โตโยต้ากลับมาครองตำแหน่งผู้ผลิตรถยนต์รายใหญ่ที่สุดในโลกอีกครั้ง แซงหน้าโฟล์คสวาเกน [ ^{98 ] โดย}มียอดขายทั่วโลก 9.528 ล้านคัน แม้ว่ายอดขายจะลดลง 11.3% เนื่องจากการระบาดของโควิด-19 ^{[ 98 ]}ซึ่งรวมถึงบริษัทในเครืออย่างไดฮัทสึและฮิโนะมอเตอร์ส^{[ 98 ] [ 99 ]}

เมื่อวันที่ 2 เมษายน 2563 BYDและโตโยต้าได้ประกาศการร่วมทุนใหม่ระหว่างสองบริษัทภายใต้ชื่อ BYD Toyota EV Technology Co., Ltd. โดยมีเป้าหมายเพื่อ "พัฒนา BEV (รถยนต์ไฟฟ้าแบตเตอรี่) ที่ดึงดูดใจลูกค้า" ^{[ 100 ]}

ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2564 โตโยต้า บริษัทฮิโนะซึ่งเป็นบริษัทย่อย และอีซูซุ ได้ประกาศการจัดตั้งพันธมิตรเชิงกลยุทธ์ระหว่างทั้งสามบริษัท โตโยต้าเข้าซื้อหุ้น 4.6% ในอีซูซุ ขณะที่อีซูซุวางแผนที่จะเข้าซื้อหุ้นโตโยต้าในมูลค่าที่เท่ากัน ทั้งสามบริษัทกล่าวว่าจะจัดตั้งบริษัทร่วมทุนใหม่ภายในเดือนเมษายน โดยใช้ชื่อว่า Commercial Japan Partnership Technologies Corporation โดยมีเป้าหมายในการพัฒนา รถบรรทุกขนาดเล็กที่ ใช้เซลล์เชื้อเพลิงและไฟฟ้าโตโยต้าจะถือหุ้น 80% ในบริษัทร่วมทุนนี้ ขณะที่ฮิโนะและอีซูซุจะถือหุ้นบริษัทละ 10% ^{[ 101 ]}

ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2564 โตโยต้ากล่าวว่าจะซื้อหน่วยเทคโนโลยีขับเคลื่อนอัตโนมัติของLyft ในราคา 550 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และรวมเข้ากับ Woven Planet Holdings ซึ่ง เป็นแผนกอัตโนมัติ ที่เพิ่งก่อตั้งขึ้นใหม่ ^{[ 102 ]}

ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2564 บริษัทได้ปกป้องการบริจาคให้กับสมาชิกสภา นิติบัญญัติพรรครีพับลิกันของสหรัฐฯหลังจากที่พวกเขาลงคะแนนเสียงคัดค้านการรับรองผลการเลือกตั้งประธานาธิบดี พ.ศ. 2563โดยกล่าวว่าบริษัทไม่เชื่อว่า “เหมาะสมที่จะตัดสินสมาชิกสภาคองเกรส” จากการลงคะแนนเสียงเพียงครั้งเดียว^{[ 103 ]}รายงานของAxiosพบว่าโตโยต้าเป็นผู้บริจาครายใหญ่ที่สุดให้กับผู้คัดค้านการเลือกตั้ง พ.ศ. 2563 โดยมีส่วนต่างที่มากพอสมควร^{[ 104 ]}จากนั้นบริษัทได้เปลี่ยนท่าทีในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2564 และหยุดการบริจาคให้กับผู้คัดค้านการเลือกตั้ง โดยออกแถลงการณ์ว่าบริษัทเข้าใจว่าการบริจาคของ PAC ให้กับผู้คัดค้านเหล่านั้น ซึ่งมากกว่าการบริจาคของบริษัทอื่น ๆ มาก “ทำให้ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียบางรายกังวล” ^{[ 105 ]}โตโยต้ากลับมาบริจาคอีกครั้งหลังจากหยุดไปหกเดือน^{[ 106 ]}

ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2564 โตโยต้าประกาศว่าจะลงทุน8,000,000,000,000 เยน (70,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯ ตามอัตราแลกเปลี่ยนปี พ.ศ. 2564) ในรถยนต์ไฟฟ้าภายในปี พ.ศ. 2563 เปิดตัวรถยนต์ไฟฟ้า 30 รุ่นทั่วโลกภายในปีนั้น และตั้งเป้าหมายยอดขายรถยนต์ไฟฟ้าไว้ที่ 3.5 ล้านคันภายในปี พ.ศ. 2563 ^{[ 107 ]}

โตโยต้าจะเพิ่มการรับสมัครวิศวกรซอฟต์แวร์เป็นประมาณ 40% ถึง 50% ของการรับสมัครด้านเทคนิคทั้งหมดตั้งแต่ไตรมาสที่สองของปี 2022 แผนดังกล่าวมีขึ้นเพื่อรองรับการเปลี่ยนแปลงไปสู่เทคโนโลยีที่เรียกว่า CASE ซึ่งได้แก่ เทคโนโลยีที่เชื่อมต่อ ขับเคลื่อนอัตโนมัติใช้ร่วมกันและใช้พลังงานไฟฟ้า ในสภาพแวดล้อมที่มีการแข่งขันระดับโลกที่ทวีความรุนแรงขึ้น^{[ 108 ]}

ในปี 2021 โตโยต้าได้แจ้งให้ซัพพลายเออร์บางรายเพิ่มระดับสินค้าคงคลังเซมิคอนดักเตอร์จากเดิม 3 เดือนเป็น 5 เดือน เพื่อตอบสนองต่อ ปัญหาการขาดแคลนชิป เนื่องจากสถานการณ์โควิด-19 ^{[ 109 ]}ห่วงโซ่อุปทานแบบ "ทันเวลาพอดี"ซึ่งชิ้นส่วนจะถูกส่งมอบเฉพาะเมื่อจำเป็นเท่านั้น ได้รับการปรับปรุงแก้ไขแล้วหลังจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวและสึนามิในญี่ปุ่นเมื่อวันที่ 11 มีนาคม 2011 ส่งผลให้สินค้าคงคลังเพิ่มขึ้นทั่วทั้งเครือข่ายการจัดซื้อ^{[ 109 ]}ระยะเวลาที่โตโยต้าใช้ในการหมุนเวียนสินค้าคงคลังเพิ่มขึ้นประมาณ 40% ในช่วงสิบปีที่ผ่านมา เป็น 36.36 วันณ เดือนมีนาคม2021 [ ^{109 ]​}

ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2565 โตโยต้าเรียกคืนรถยนต์ไฟฟ้ารุ่นแรกที่ผลิตจำนวนมากจำนวน 2,700 คัน เนื่องจากมีความกังวลว่าล้อรถอาจหลุดระหว่างการขับขี่ พบว่าน็อตยึดล้อของรถรุ่น bZ4X อาจหลวมจนถึงจุดที่ล้อหลุดออกจากตัวรถ ทำให้สูญเสียการควบคุมรถและอาจเกิดอุบัติเหตุได้^{[ 110 ]}

ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2565 โตโยต้าให้คำมั่นสัญญาว่าจะ ลงทุนมากถึง 5.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐในการผลิตแบตเตอรี่รถยนต์ไฟฟ้า และประกาศเพิ่มการลงทุนในโรงงานใกล้เมืองกรีนส์โบโร รัฐนอร์ทแคโรไลนา^{[ 111 ] [ 112 ]}นอกจากนี้ ในปี พ.ศ. 2565 โตโยต้ายังคงรักษาตำแหน่งผู้ผลิตรถยนต์ที่ขายดีที่สุดในโลกเป็นปีที่สามติดต่อกัน^{[ 113 ] [ 114 ]}

ในปี 2022 โตโยต้าได้ลงนาม ข้อตกลง มูลค่า 11.3 ล้านปอนด์กับรัฐบาลอังกฤษเพื่อพัฒนารถกระบะพลังงานไฮโดรเจน กระทรวงธุรกิจ พลังงาน และยุทธศาสตร์อุตสาหกรรมได้ลงทุน5.6 ล้านปอนด์ในโครงการวิจัยที่เบอร์นาสตันโดยมีเงินอีก5.7 ล้านปอนด์มาจากศูนย์ขับเคลื่อนขั้นสูงแห่งสหราชอาณาจักร (APC) ^{[ 115 ]}

ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2566 อากิโอะ โตโยดะ ซีอีโอและประธานบริษัทโตโยต้าประกาศว่าเขาจะก้าวลงจากตำแหน่งและส่งต่อตำแหน่งให้กับโคจิ ซาโตะ อากิโอะเป็นเหลนของริซาบุโร โตโยดะ ผู้ก่อตั้งบริษัท ซาโตะเคยบริหารเลกซัส แบรนด์รถยนต์หรูของโตโยต้ามาก่อน การเปลี่ยนแปลงนี้จะมีผลในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2566 ^{[ 116 ] [ 117 ]}

ในปี 2023 หลังจากเจรจากับสหภาพแรงงาน โตโยต้าได้ดำเนินการปรับเพิ่มค่าจ้างพนักงานครั้งใหญ่ที่สุดในรอบ 20 ปี^{[ 118 ]}

ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2567 โตโยต้าประกาศแผนการสร้างโรงงานผลิตเซลล์แบตเตอรี่รถยนต์ไฟฟ้าในฟุกุโอกะและส่งออกไปยังส่วนอื่นๆ ของเอเชีย^{[ 119 ]}

เมื่อวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2567 โตโยต้าประกาศกลับมาสู่ฟอร์มูล่าวันอีกครั้งหลังจากห่างหายไป 15 ปี โดยร่วมมือกับทีมฮาสจากสหรัฐอเมริกา^{[ 120 ]}

ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2567 โตโยต้าและJoby Aviationได้ทำการทดสอบการบินแท็กซี่ทางอากาศในญี่ปุ่นโดยใช้เครื่องบินไฟฟ้าขึ้นลงในแนวดิ่ง (eVTOL) โตโยต้าได้ลงทุน 394 ล้านดอลลาร์สหรัฐให้กับ Joby ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของพันธมิตรเชิงกลยุทธ์ในการผลิตเชิงพาณิชย์^{[ 121 ]}

ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2568 โตโยต้าประกาศขึ้นราคารถยนต์บางรุ่นที่จำหน่ายในสหรัฐอเมริกาโดยเฉลี่ย 270 ดอลลาร์สหรัฐ ตั้งแต่เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2568 เนื่องจากรัฐบาลสหรัฐฯ เรียกเก็บภาษีนำเข้าชิ้นส่วนรถยนต์ 25% ^{[ 122 ]}

ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2568 โตโยต้าประกาศว่าจะแยกแบรนด์ Century ออกเป็นแบรนด์อิสระของตนเอง ซึ่งจะมุ่งเน้นไปที่รถยนต์หรูหราพิเศษที่ผลิตในปริมาณน้อยและประกอบด้วยมือ^{[ 123 ]}ประธาน Akio Toyoda อธิบายว่าการดำเนินการนี้ทำขึ้นเพื่อกำหนดนิยามของ แบรนด์ Century ให้แตกต่าง จาก Lexus ซึ่งเป็นแบรนด์รถยนต์หรูหราที่ผลิตในปริมาณมากของโตโยต้า^{[ 124 ]}

ในช่วงปลายปี 2025 พร้อมกับการเปิดตัวGR GTได้มีการประกาศว่า Gazoo Racing จะแยกตัวออกมาเป็นแบรนด์อิสระ และจะจำหน่ายรถยนต์ภายใต้ตราสินค้าของตนเอง แทนที่จะเป็นตราสินค้าของโตโยต้า การเปลี่ยนชื่อรุ่น GR ไปเป็นแบรนด์ใหม่จะเป็นไปอย่างค่อยเป็นค่อยไป โดยเริ่มจาก GR GT และคาดว่าจะเสร็จสมบูรณ์ในเดือนมกราคม 2027 ^{[ 125 ]}

ในปี พ.ศ. 2493 โตโยต้าถูกแยกออกเป็นบริษัท โตโยต้า มอเตอร์ จำกัด และบริษัท โตโยต้า มอเตอร์ เซลส์ จำกัด (ฝ่ายขายของโตโยต้า) ทั้งสองบริษัทควบรวมกิจการกันในปี พ.ศ. 2525 เพื่อก่อตั้งเป็นบริษัทเดียว โดยมี เอจิ โตโยดะ ประธานบริษัท โตโยต้า มอเตอร์ จำกัด ในขณะนั้น ดำรงตำแหน่งประธานกรรมการ ประธานกรรมการที่ระบุไว้ก่อนปี พ.ศ. 2525 ด้านล่างนี้ เป็นประธานกรรมการของบริษัท โตโยต้า มอเตอร์ จำกัด ก่อนการควบรวมกิจการเท่านั้น^{[ 126 ] [ 127 ]}

1. ริซาบุโระ โทโยดะ (1937–1948)
2. ไทโซ อิชิดะ (1948–1952)
3. โชอิจิ ไซโตะ (1952–1959)
4. มาซายะ ฮานาอิ (1959–1982)
5. เออิจิ โทโยดะ (1982–1994)
6. โชอิจิโระ โทโยดะ (1994–1999)
7. ฮิโรชิ โอคุดะ (1999–2006) ^{[ 128 ]}
8. ฟูจิโอะ โช (2549–2556) ^{[ 129 ]}
9. ทาเคชิ อุจิยามาดะ (2013–2023) ^{[ 130 ]}

เช่นเดียวกับตำแหน่งประธานกรรมการ ในปี 1982 โชอิจิโร โตโยดะ ประธานบริษัทโตโยต้า มอเตอร์ เซลส์ ในขณะนั้น ได้ดำรงตำแหน่งประธานกรรมการ รายชื่อประธานกรรมการก่อนปี 1982 ด้านล่างนี้ เป็นของบริษัทโตโยต้า มอเตอร์ ก่อนการควบรวมกิจการเท่านั้น^{[ 126 ] [ 131 ]}

1. ริซาบุโระ โทโยดะ (1937–1941)
2. คิอิจิโระ โทโยดะ (1941–1950)
3. ไทโซ อิชิดะ (1950–1961)
4. ฟุกิโอะ นากากาวะ (1961–1967)
5. เออิจิ โทโยดะ (1967–1982)
6. โชอิจิโระ โทโยดะ (1982 ^{[ 132 ]} –1992)
7. ทัตสึโระ โทโยดะ (1992–1995) ^{[ 133 ]}
8. ฮิโรชิ โอคุดะ (1995 ^{[ 134 ]} –1999)
9. ฟูจิโอะ โช (1999–2005) ^{[ 129 ]}
10. คัตสึอากิ วาตานาเบะ (2548–2552) ^{[ 135 ]}
11. อากิโอะ โทโยดะ (2552–2566) ^{[ 130 ]}
12. โคจิ ซาโตะ (2023–2026) ^{[ 1 ]}

โตโยต้า ซี-เอชอาร์

โตโยต้า ราฟ4

กลุ่มผลิตภัณฑ์รถ SUV และครอสโอเวอร์ของโตโยต้าเติบโตอย่างรวดเร็วในช่วงปลายทศวรรษ 2010 ถึง 2020 เนื่องจากตลาดเปลี่ยนไปสู่รถ SUV รถครอสโอเวอร์ของโตโยต้ามีตั้งแต่ขนาดเล็กอย่างYaris CrossและC-HRขนาดกะทัดรัดอย่างCorolla CrossและRAV4ไปจนถึงขนาดกลางอย่างHarrier/VenzaและKluger/Highlanderรถครอสโอเวอร์อื่นๆ ได้แก่RaizeและUrban Cruiserส่วนรถ SUV ของโตโยต้ามีตั้งแต่ขนาดกลางอย่างFortunerไปจนถึงขนาดใหญ่อย่างLand Cruiserรถ SUV อื่นๆ ได้แก่Rush , Prado , 4RunnerและSequoia

โตโยต้า ไฮลักซ์ (ทั่วโลก)

โตโยต้า ทาโคมา (สหรัฐอเมริกา/แคนาดา)

โตโยต้าเข้าสู่ ตลาด รถกระบะ เป็นครั้งแรก ในปี 1947 ด้วยรุ่นSBซึ่งวางจำหน่ายเฉพาะในญี่ปุ่นและตลาดเอเชียบางแห่งเท่านั้น ต่อมาในปี 1954 ก็ได้ออกรุ่นRK (เปลี่ยนชื่อเป็น Stoutในปี 1959 ) และในปี 1968 ก็ได้ ออกรุ่น Hilux ขนาดกะทัดรัด ด้วยการปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง Hilux (หรือที่รู้จักกันในชื่อ 'รถกระบะ' ในบางตลาด) กลายเป็นที่รู้จักในด้านความทนทานและความน่าเชื่อถืออย่างมาก^{[ 137 ]} ในที่สุดก็มีการเพิ่มรุ่น แค็บยาวและแค็บคู่และโตโยต้ายังคงผลิตรถรุ่นนี้ในปัจจุบันภายใต้ชื่อต่างๆ กันไปตามตลาด ในความยาวแค็บที่แตกต่างกัน เครื่องยนต์เบนซินหรือดีเซล และรุ่นขับเคลื่อน 2 ล้อและ 4 ล้อ

ในอเมริกาเหนือ Hilux กลายเป็นรุ่นหลักของบริษัท ทำให้บริษัทต้องเปิดตัวTacomaในปี 1995 ^{[ 138 ]} Tacoma ใช้พื้นฐานมาจาก Hilux แต่ได้รับการออกแบบให้เหมาะสมกับความต้องการของผู้บริโภคในอเมริกาเหนือที่มักใช้รถกระบะเป็นยานพาหนะส่วนตัว การออกแบบนี้ประสบความสำเร็จและ Tacoma กลายเป็นรถกระบะขนาดกะทัดรัด ที่ขายดีที่สุด ในอเมริกาเหนือ

หลังจากความสำเร็จของรถกระบะขนาดกะทัดรัด Hilux ในอเมริกาเหนือ โตโยต้าตัดสินใจเข้าสู่ ตลาด รถกระบะขนาดใหญ่ซึ่งเดิมทีถูกครอบงำโดยผู้ผลิตรถยนต์ในประเทศ บริษัทได้เปิดตัวT100สำหรับรุ่นปี 1993 ในสหรัฐอเมริกา T100 มี กระบะยาว 8 ฟุต (2.4 เมตร)แต่ลักษณะช่วงล่างและเครื่องยนต์คล้ายกับรถกระบะขนาดกะทัดรัด ยอดขายไม่เป็นที่น่าพอใจ และ T100 ถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่ามีเครื่องยนต์ V6 ขนาดเล็ก (โดยเฉพาะเมื่อเทียบกับเครื่องยนต์ V8 ที่พบได้ทั่วไปในรถกระบะขนาดใหญ่ของอเมริกา) ขาดรุ่นแค็บยาว มีขนาดเล็กเกินไป และมีราคาแพงเกินไป (เนื่องจากภาษีนำเข้า 25% ) ^{[ 139 ]}ในปี 1995 โตโยต้าได้เพิ่มเครื่องยนต์ V6 ที่ทรงพลังกว่าจาก Tacoma รุ่นใหม่ให้กับ T100 และยังเพิ่มรุ่นแค็บยาวอีกด้วย^{[ 139 ]}ในปี พ.ศ. 2542 โตโยต้าได้เปลี่ยน T100 เป็นTundra ที่มีขนาดใหญ่กว่า ซึ่งจะผลิตในสหรัฐอเมริกาด้วยเครื่องยนต์ V8 และรูปแบบที่เข้ากับรถกระบะขนาดใหญ่ของอเมริการุ่นอื่นๆ มากขึ้น^{[ 140 ]} 

โตโยต้า คราวน์ ซีดาน FCEV (รุ่นที่สิบหก, S230; ปี 2023)

โตโยต้า เซ็นจูรี (G60)

ในตลาดภายในประเทศญี่ปุ่น โตโยต้ามีรถยนต์รุ่นเรือธงสองรุ่น ได้แก่ รถซีดานระดับพรีเมียมและรถครอสโอเวอร์เอสยูวี ตระกูลคราวน์และรถลีมูซีนและเอสยูวีตระกูลเซ็นจูรี

ในช่วงทศวรรษ 1980 โตโยต้าต้องการขยายกลุ่มผลิตภัณฑ์รถยนต์หรู แต่ตระหนักว่ารุ่นเรือธงที่มีอยู่แล้วในตลาดญี่ปุ่นนั้นมีเสน่ห์ดึงดูดในระดับโลกน้อย และไม่สามารถแข่งขันกับแบรนด์ที่เป็นที่ยอมรับอยู่แล้ว เช่น เมอร์เซเดส-เบนซ์ บีเอ็มดับเบิลยู และจากัวร์ หรือแบรนด์อะคูราและอินฟินิตี้ที่เปิดตัวโดยคู่แข่งชาวญี่ปุ่นได้

ก่อนสิ้นสุดทศวรรษนั้น โตโยต้าได้เปิดตัวเลกซัส ซึ่งเป็นแผนกใหม่ที่จัดตั้งขึ้นเพื่อทำการตลาดและให้บริการรถยนต์หรูในตลาดนอกประเทศญี่ปุ่น บริษัทได้พัฒนาแบรนด์และรถยนต์ของตนอย่างลับๆ เริ่มตั้งแต่เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2526 ด้วยต้นทุนกว่า 1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ^{[ 65 ] [ 141 ]}รถ ซีดานขนาดใหญ่รุ่นเรือธง Lexus LSเปิดตัวในปี พ.ศ. 2532 ด้วยยอดขายที่แข็งแกร่ง และเป็นส่วนสำคัญที่ทำให้แบรนด์เลกซัสประสบความสำเร็จ ต่อมา แผนกนี้ได้เพิ่มรุ่นซีดานคูเป้เปิดประทุนและSUV เข้ามา

แบรนด์เลกซัสถูกนำเข้ามาในตลาดญี่ปุ่นในปี 2005 ก่อนหน้านี้ รถยนต์ทุกคันที่วางจำหน่ายในระดับนานาชาติภายใต้แบรนด์เลกซัส ตั้งแต่ปี 1989 ถึง 2005 นั้น วางจำหน่ายในญี่ปุ่นภายใต้แบรนด์โตโยต้า

แบรนด์ Century ถูกแยกออกไปในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2568 ^{[ 142 ]}

โตโยต้า โคสเตอร์เป็นรถมินิบัสที่เปิดตัวในปี 1969 สามารถจุผู้โดยสารได้ 17 คน รถโคสเตอร์เป็นที่นิยมใช้กันอย่างแพร่หลายในญี่ปุ่น สิงคโปร์ ฮ่องกง และออสเตรเลีย รวมถึงในประเทศกำลังพัฒนา โดยผู้ประกอบการรถมินิบัสในแอฟริกา ตะวันออกกลาง เอเชียใต้ แคริบเบียน และอเมริกาใต้ เพื่อใช้เป็นระบบขนส่งสาธารณะ นอกจากนี้ โตโยต้า ไฮเอซก็ถูกนำมาใช้เป็นรถมินิบัสในบางครั้งเช่นกัน

โตโยต้ายังได้เปิดตัวรถบัสเซลล์เชื้อเพลิงคันแรกในญี่ปุ่นด้วย โดยโตโยต้าโซระเปิดตัวในปี 2018 ^{[ 143 ]}

โตโยต้าเป็นผู้นำระดับโลกด้านการขายรถยนต์ไฮบริดไฟฟ้าเป็นหนึ่งในบริษัทที่ใหญ่ที่สุดที่ส่งเสริมการนำรถยนต์ไฮบริดมาใช้ในวงกว้างทั่วโลก และเป็นบริษัทแรกที่ผลิตและจำหน่ายรถยนต์ดังกล่าวในเชิงพาณิชย์จำนวนมาก โดยเริ่มจากการเปิดตัวToyota Prius XW10 ในปี 1997 ^{[ 145 ] [ 146 ]}เทคโนโลยีไฮบริดของบริษัทเรียกว่าHybrid Synergy Drive และต่อมาได้นำไปใช้กับรถยนต์หลายรุ่นในกลุ่มผลิตภัณฑ์ของโตโยต้า โดยเริ่มจาก Camryก่อนและเทคโนโลยีนี้ยังถูกนำไปใช้ในแผนกLexus ซึ่งเป็นรถยนต์หรูอีกด้วย

ข้อมูล ณ เดือนมกราคมพ.ศ. 2563 บริษัทโตโยต้า มอเตอร์ คอร์ปอเรชั่น จำหน่ายรถยนต์นั่งไฮบริดโตโยต้าและเลกซัส 44 รุ่นในกว่า 90 ประเทศและภูมิภาคทั่วโลก และผู้ผลิตรถยนต์รายนี้ได้จำหน่ายรถยนต์ไฮบริดไปแล้วกว่า 15 ล้านคันตั้งแต่ปี 1997 ^{[ 147 ]}ตระกูลPrius เป็น ชื่อรุ่นรถยนต์ไฮบริดเบนซิน-ไฟฟ้าที่ขายดีที่สุดในโลกโดยมียอดขายเกือบ 4 ล้านคันทั่วโลก ณ เดือนมกราคม 2017 ^{[ 147 ]}

ในปี 2545 โตโยต้าได้เริ่มโครงการพัฒนาและสาธิตเพื่อทดสอบToyota FCHVซึ่งเป็นรถยนต์ ไฮ บริดพลังงานไฮโดรเจนแบบเซลล์ เชื้อเพลิง ที่ ใช้พื้นฐานจาก รถ SUV รุ่น Toyota Highlanderโตโยต้ายังได้สร้างรถบัส FCHV โดยใช้พื้นฐานจากรถบัสพื้นต่ำHino Blue Ribbon City อีกด้วย ^{[ 148 ] [ 149 ]}โตโยต้าได้สร้างต้นแบบ/แนวคิดของ FCHV หลายรุ่นตั้งแต่ปี 2540 รวมถึงToyota FCHV-1 , FCHV-2 , FCHV-3 , FCHV-4และToyota FCHV-adv รถยนต์ต้นแบบเซลล์เชื้อเพลิง Toyota FCV-RเปิดตัวในงานTokyo Motor Show ปี 2554 รถซีดาน FCV-R มีที่นั่งสี่ที่นั่งและมี ชุด เซลล์เชื้อเพลิงรวมถึงถังไฮโดรเจนแรงดันสูง 70 MPa ซึ่งสามารถวิ่งได้ไกล435 ไมล์ (700 กม.)ภายใต้รอบการทดสอบ JC08 ของญี่ปุ่นโตโยต้ากล่าวว่ารถคันนี้มีแผนจะเปิดตัวประมาณปี 2558 ^{[ 150 ]}  

ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2555 โตโยต้าประกาศแผนการที่จะเริ่มจำหน่ายรถยนต์ซีดาน พลังงานไฮโดรเจน ในแคลิฟอร์เนียในปี พ.ศ. 2558 โตโยต้าคาดหวังว่าจะกลายเป็นผู้นำในเทคโนโลยีนี้[ 151 ] ต้นแบบ^{รถยนต์พลังงานไฮโดรเจน}คัน แรกจะถูกจัดแสดงในงาน โตเกียวมอเตอร์โชว์เดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2556 และในสหรัฐอเมริกาในงาน Consumer Electronics Show เดือนมกราคม พ.ศ. 2557 ^{[ 152 ]}

รถยนต์พลังงานไฮโดรเจนคันแรกของโตโยต้าที่วางจำหน่ายในเชิงพาณิชย์ คือ โตโยต้า มิไร (ภาษาญี่ปุ่นแปลว่า "อนาคต") เปิดตัวในงานแสดงรถยนต์ลอสแอนเจลิสในเดือนพฤศจิกายน 2014 [ ^{153 ] ใน}เดือนมกราคม 2015 มีการประกาศว่าการผลิตรถยนต์พลังงานไฮโดรเจนมิไรจะเพิ่มขึ้นจาก 700 คันในปี 2015 เป็นประมาณ 2,000 คันในปี 2016 และ 3,000 คันในปี 2017 ^{[ 154 ]}การขายในญี่ปุ่นเริ่มต้นในเดือนธันวาคม 2014 ^{[ 155 ]}การขายปลีกในสหรัฐอเมริกาเริ่มต้นในเดือนสิงหาคม 2015 โดยเริ่มแรกเฉพาะในแคลิฟอร์เนียเท่านั้น^{[ 156 ] [ 157 ]}การวางจำหน่ายในตลาดยุโรปมีกำหนดในเดือนกันยายน 2015 และในเบื้องต้นจะวางจำหน่ายเฉพาะในสหราชอาณาจักร เยอรมนี และเดนมาร์ก ตามด้วยประเทศอื่นๆ ในปี 2017 ^{[ 158 ]}

ในปี 2558 โตโยต้าได้ปล่อยสิทธิบัตร 5,600 รายการให้ใช้งานได้ฟรีจนถึงปี 2563 โดยหวังที่จะส่งเสริมการพัฒนาเทคโนโลยีเซลล์เชื้อเพลิงไฮโดรเจนทั่วโลก^{[ 159 ] [ 160 ] [ 161 ] [ 162 ]}

ตั้งแต่ช่วงกลางทศวรรษ 2010 เป็นต้นมา โตโยต้าได้เพิ่มความมุ่งเน้นในการสร้างรถบรรทุกที่ใช้พลังงานไฮโดรเจน โดยได้จัดแสดงรถหัวลากสำหรับงานหนักเป็นครั้งแรกในปี 2017 ^{[ 163 ]}และในปี 2023 ได้ประกาศชุดอุปกรณ์สำหรับแปลงเครื่องยนต์ดีเซลของรถบรรทุกที่มีอยู่ให้ใช้ไฮโดรเจนได้^{[ 164 ]}ในช่วงปลายปี 2022 บริษัทได้ลงนามในข้อตกลงกับรัฐบาลมูลค่า11.3 ล้านปอนด์กับกระทรวงธุรกิจ พลังงาน และยุทธศาสตร์อุตสาหกรรมของสหราชอาณาจักร เพื่อช่วยในการพัฒนารถกระบะ Hilux ที่ใช้พลังงานไฮโดรเจน^{[ 165 ]}

รถยนต์ต้นแบบ Prius Plug-In Hybrid Concept ได้รับการจัดแสดงในช่วงปลายปี 2552 และหลังจากนั้นไม่นาน โครงการสาธิตระดับโลกซึ่งเกี่ยวข้องกับรถทดสอบก่อนการผลิต จำนวน 600 คัน ก็เริ่มต้นขึ้น รถยนต์เหล่านี้ถูกให้เช่าแก่ลูกค้ากลุ่มธุรกิจและภาครัฐ และติดตั้งอุปกรณ์ติดตามข้อมูลเพื่อให้โตโยต้าสามารถตรวจสอบประสิทธิภาพของรถได้ รถยนต์คันนี้ใช้พื้นฐานจากToyota Prius รุ่นที่สามและติดตั้งแบตเตอรี่ลิเธียมไอออน เพิ่มเติมอีกสองก้อน นอกเหนือจากชุดแบตเตอรี่ไฮบริดปกติ^{[ 166 ]}แบตเตอรี่เพิ่มเติมเหล่านี้ใช้ในการทำงานของรถโดยใช้เครื่องยนต์สันดาปภายใน ให้น้อยที่สุด จนกว่าจะหมด ซึ่งในขณะนั้นแบตเตอรี่จะถูกตัดออกจากระบบ โดยไม่ได้ใช้ร่วมกับชุดแบตเตอรี่ไฮบริดหลัก

หลังจากสิ้นสุดโครงการสาธิต รถยนต์Prius Plug-in Hybrid รุ่นผลิตจริง ได้เปิดตัวในเดือนกันยายน พ.ศ. 2554 รถยนต์ Prius Plug-in รุ่นผลิตจริงมีความเร็วสูงสุดในโหมดไฟฟ้าล้วนที่100 กม./ชม. (62 ไมล์/ชม.)และสำนักงานคุ้มครองสิ่งแวดล้อมแห่งสหรัฐอเมริกา (EPA) ประเมินว่ารถยนต์คันนี้มีระยะทาง18 กิโลเมตร (11 ไมล์)ในโหมดผสมผสาน (ส่วนใหญ่เป็นไฟฟ้า แต่เสริมด้วยเครื่องยนต์สันดาปภายใน) ^{[ 167 ]}ในที่สุด โตโยต้าก็ผลิตรถยนต์รุ่นนี้ในจำนวนจำกัดเพียง 75,400 คัน ระหว่างปี พ.ศ. 2555 ถึง พ.ศ. 2559 ^{[ 168 ]}   

รถยนต์ Prius Plug-in รุ่นที่สอง (เปลี่ยนชื่อเป็น Prius Prime ในสหรัฐอเมริกา) เปิดตัวเมื่อต้นปี 2016 ^{[ 169 ]}แตกต่างจากรุ่นก่อนหน้าซึ่งแบตเตอรี่แบบเสียบปลั๊กถูกจำกัดโดยการเพิ่มเข้าไปใน Prius รุ่นเดิม รุ่นนี้จะได้รับการพัฒนาควบคู่ไปกับPrius รุ่นที่สี่ทำให้โตโยต้าสามารถเพิ่มระยะทางเป็น40 กิโลเมตร (25 ไมล์)ด้วยความเร็วสูงสุด135 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (84 ไมล์ต่อชั่วโมง)โดยไม่จำเป็นต้องอาศัยเครื่องยนต์สันดาปภายใน^{[ 170 ]} รถยนต์ Prius Plug-in รุ่นที่สองเริ่มวางจำหน่ายตั้งแต่ปลายปี 2016 โดยโตโยต้าคาดว่าจะขายได้มากถึง 60,000 คันทั่วโลกต่อปี^{[ 171 ]}   

รถยนต์ไฮบริดปลั๊กอินรุ่นที่สอง โตโยต้า RAV4 PHV (RAV4 Prime ในสหรัฐอเมริกา) เปิดตัวในเดือนธันวาคม 2019 รถคันนี้มีระยะการวิ่งด้วยไฟฟ้าล้วนตามที่ EPA ประเมินไว้ที่68 กิโลเมตร (42 ไมล์)และสร้างกำลังรวม225 กิโลวัตต์ (302 แรงม้า)ทำให้เป็นรถยนต์ที่เร็วที่สุดเป็นอันดับสองของโตโยต้าที่ผลิตอยู่ในปัจจุบัน (รองจากรถสปอร์ต GR Supra 3.0) ^{[ 172 ]}เริ่มวางจำหน่ายในช่วงกลางปี ​​2020  

โตโยต้าได้สร้าง รถยนต์ไฟฟ้าToyota RAV4 EVรุ่นแรกขึ้นมา เพื่อ ปฏิบัติตามข้อกำหนดหลังจากที่คณะกรรมการทรัพยากรทางอากาศแห่งแคลิฟอร์เนียได้ออกคำสั่งในช่วงปลายทศวรรษ 1990 ให้ผู้ผลิตรถยนต์ทุกรายต้องนำเสนอรถยนต์ที่ปล่อยมลพิษเป็นศูนย์^{[ 173 ] [ 174 ]}มีการเช่าและ/หรือขายรถยนต์รุ่นนี้ในแคลิฟอร์เนียรวมทั้งสิ้น 1,484 คัน ตั้งแต่ปี 1997 ถึง 2003 ซึ่งเป็นปีที่รัฐยกเลิกข้อบังคับดังกล่าวภายใต้แรงกดดันทางกฎหมายจากคดีฟ้องร้องที่ยื่นโดยผู้ผลิตรถยนต์^{[ 175 ]}

RAV4 EV รุ่นที่สองได้รับการพัฒนาขึ้นในปี 2010 ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของข้อตกลงกับTeslaรุ่นผลิตจริงเปิดตัวในเดือนสิงหาคม 2012 โดยใช้ชุดแบตเตอรี่ อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ และส่วนประกอบระบบขับเคลื่อนจาก Tesla ^{[ 176 ] [ 177 ]} RAV4 EV มีการผลิตในจำนวนจำกัดเพียงไม่ถึง 3,000 คัน ก่อนที่จะยุติการผลิตในปี 2014 ^{[ 178 ] [ 179 ]}ตามรายงานของ Bloomberg News ความร่วมมือระหว่าง Tesla และ Toyota นั้น "เต็มไปด้วยความขัดแย้งระหว่างวิศวกร" ^{[ 180 ]}

เริ่มตั้งแต่ปี 2009 โตโยต้าได้เปิดตัวรถยนต์ไฟฟ้าต้นแบบ 3 รุ่นที่เรียกว่าFT-EVซึ่งสร้างขึ้นบน แพลตฟอร์ม Toyota iQ ที่ได้รับการดัดแปลง ในช่วงปลายปี 2012 บริษัทได้ประกาศแผนการผลิตรถยนต์รุ่นดังกล่าวในชื่อToyota iQ EV (Scion iQ EV ในสหรัฐอเมริกา, Toyota eQ ในญี่ปุ่น) ^{[ 181 ]}แต่ในที่สุดการผลิตก็ถูกลดลงเหลือเพียง 100 คันสำหรับการใช้งานเฉพาะกลุ่มในญี่ปุ่นและสหรัฐอเมริกาเท่านั้น^{[ 182 ]}

ในช่วงปลายปี 2012 โตโยต้าประกาศว่าจะลดการผลิตรถยนต์ไฟฟ้าเต็มรูปแบบลง หลังจากผลิตไปได้ไม่ถึง 5,000 คัน ในขณะนั้น ทาเคชิ อุจิยามาดะ รองประธานบริษัท กล่าวว่า " ความสามารถของรถยนต์ไฟฟ้าในปัจจุบันยังไม่ตอบสนองความต้องการของสังคม ไม่ว่าจะเป็นระยะทางที่รถวิ่งได้ ค่าใช้จ่าย หรือระยะเวลาในการชาร์จที่ยาวนาน "

การเปลี่ยนแปลงท่าทีของโตโยต้าที่เคยไม่สนใจเรื่องแบตเตอรี่สามารถเห็นได้ตั้งแต่ปี 2016 เมื่อ Takahiko Ijichi ประธานเจ้าหน้าที่ฝ่ายการเงินของโตโยต้า "ส่งสัญญาณที่ชัดเจนว่าโตโยต้ามีแผนจะเข้าร่วมกระแสแบตเตอรี่และผลิตรถยนต์ไฟฟ้าในเร็วๆ นี้ แม้ว่าจะแสดงความสงสัยเกี่ยวกับระยะทางและเวลาในการชาร์จก็ตาม" ตามที่ Wall Street Journal เขียนไว้^{[ 183 ]}โตโยต้ากล่าวว่าจะผลิตและจำหน่ายรถยนต์ไฟฟ้าแบตเตอรี่หากและที่ซึ่งกฎระเบียบและตลาดต้องการ

หนึ่งปีต่อมา โตโยต้าได้สรุปแผนรถยนต์ไฟฟ้าสำหรับช่วงปี 2020 ถึง 2030 ให้กับสื่อมวลชนในโตเกียว โดยระบุว่าจะเปิด ตัวรถยนต์ไฟฟ้าแบตเตอรี่ "มากกว่า 10 รุ่น"ทั่วโลกภายในต้นทศวรรษ 2020 โดยเริ่มจากในประเทศจีน และต่อมาในญี่ปุ่น ยุโรป สหรัฐอเมริกา และอินเดีย^{[ 184 ]}

ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2562 โตโยต้าได้เปิดตัวC-HR EVซึ่งเป็นรถยนต์ไฟฟ้าล้วนรุ่นแรกที่ผลิตในปริมาณมากในประเทศจีน พร้อมกับรถยนต์รุ่นแฝดที่มีชื่อว่า IZOA EV ^{[ 185 ]}โดยเริ่มวางจำหน่ายในเดือนเมษายน พ.ศ. 2563 และพฤษภาคม พ.ศ. 2563 ตามลำดับ นิกเกอิรายงานในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2563 ว่าโตโยต้าขายได้เพียงไม่ถึง 2,000 คันในช่วงแปดเดือนแรกของปี^{[ 186 ]}

โตโยต้าเปิดตัวC+pod ในช่วงปลายปี 2020 ซึ่ง ^เป็นรถยนต์ขนาดเล็ก 2 ที่นั่งที่มีระยะการวิ่งโดยประมาณ100 กิโลเมตร (62 ไมล์)และความเร็วสูงสุด60 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (37 ไมล์ต่อชั่วโมง) ^{[ 187 ]} [ ^{188 ]}  

ในเดือนธันวาคม 2020 Akio Toyoda ซีอีโอของโตโยต้ากล่าวว่ารถยนต์ไฟฟ้าถูก "โฆษณาเกินจริง" และในญี่ปุ่น รถยนต์ไฟฟ้าอาจไม่ได้ช่วยลดการปล่อยก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ เนื่องจากไฟฟ้าส่วนใหญ่ในประเทศผลิตจากการเผาถ่านหินและก๊าซธรรมชาติ เขายังกล่าวอีกว่าโครงสร้างพื้นฐานที่จำเป็นสำหรับการเปลี่ยนไปใช้รถยนต์ไฟฟ้าอย่างเต็มรูปแบบในญี่ปุ่นจะมีค่าใช้จ่ายระหว่าง 135,000 ถึง 358,000 ล้านดอลลาร์ และการเปลี่ยนไปใช้รถยนต์ไฟฟ้าเพียงอย่างเดียวจะทำให้สูญเสียงานหลายล้านตำแหน่งและทำให้รถยนต์มีราคาแพงขึ้น^{[ 189 ]}

ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2564 โตโยต้าได้เปิดตัวbZ4Xซึ่งเป็นรถ SUV ครอสโอเวอร์ไฟฟ้าที่จะเป็นรถยนต์คันแรกที่สร้างขึ้นบนแพลตฟอร์มไฟฟ้าโดยเฉพาะที่เรียกว่าe-TNGAเมื่อวางจำหน่ายในช่วงกลางปี ​​พ.ศ. 2565 ^{[ 190 ]}นับเป็นรุ่นแรกของรถยนต์ไฟฟ้าแบตเตอรี่ซีรีส์bZ ("beyond Zero") ^{[ 191 ]}บริษัทฯ ยังระบุอีกว่าจะมีรถยนต์รุ่น "bZ" จำนวน 7 รุ่นที่จะเปิดตัวทั่วโลกจากทั้งหมด 15 รุ่น BEV ภายในปี พ.ศ. 2568 ^{[ 192 ]}

ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2564 Transport & Environment จัดอันดับให้โตโยต้าเป็นผู้ผลิตรถยนต์ที่พร้อมน้อยที่สุดในการเปลี่ยนไปใช้รถยนต์ไฟฟ้าแบตเตอรี่ภายในปี พ.ศ. 2563 โดยระบุว่า "โตโยต้าไม่ได้ตั้งเป้าหมายสำหรับปี พ.ศ. 2563 และวางแผนที่จะผลิตรถยนต์ไฟฟ้าแบตเตอรี่เพียง 10% ในปี พ.ศ. 2568 คาดว่าจะยังคงพึ่งพาเทคโนโลยีไฮบริดที่ก่อให้เกิดมลพิษ" ^{[ 193 ]}

ในเดือนธันวาคม 2021 โตโยต้าประกาศแผนในโตเกียวว่าจะผลิตรถยนต์ไฟฟ้าแบตเตอรี่ 30 รุ่นภายในปี 2030 และตั้งเป้าขายรถยนต์ไฟฟ้าแบตเตอรี่ 3.5 ล้านคันต่อปีภายในปีนั้น รวมถึงประกาศว่าแบรนด์รถยนต์ระดับพรีเมียมอย่างเลกซัสจะใช้พลังงานจากแบตเตอรี่ 100% ภายในปี 2030 ในอเมริกาเหนือ ยุโรป และจีน บริษัทยังประกาศลงทุน 70 พันล้านดอลลาร์สหรัฐในการพัฒนารถยนต์ไฟฟ้าของบริษัท^{[ 194 ]}

ในการประชุมคู่ขนานกับการประชุม G-7 ในเดือนพฤษภาคม 2023 อากิโอะ โตโยดะ กล่าวว่ารถยนต์ไฟฟ้าแบตเตอรี่ไม่ใช่เพียงอนาคตเท่านั้น แต่ยังนำเสนอการผสมผสานระหว่างรถยนต์ไฟฟ้าแบตเตอรี่ รถยนต์ที่ใช้เครื่องยนต์สันดาปภายใน และรถยนต์ไฮโดรเจน^{[ 195 ]}

โตโยต้าได้พัฒนาระบบแบตเตอรี่โซลิดสเตทโดยร่วมมือกับพานาโซนิคซึ่งบริษัทมีสิทธิบัตรเกี่ยวกับแบตเตอรี่โซลิดสเตทมากกว่าหนึ่งพันฉบับภายในปลายปี 2020 ^{[ 196 ]}เทคโนโลยีนี้ได้ถูกนำไปใช้ในรถยนต์ต้นแบบโตโยต้า LQ โตโยต้าหวังว่าเทคโนโลยีนี้จะช่วยเพิ่มประสิทธิภาพของรถยนต์ไฟฟ้าแบตเตอรี่ได้ถึง 30 เปอร์เซ็นต์ ซึ่งจะช่วยลดต้นทุนแบตเตอรี่ลงในจำนวนเดียวกัน^{[ 196 ]}

โตโยต้าถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าดำเนินการช้าในการเพิ่มรถยนต์ไฟฟ้าแบตเตอรี่ลงในกลุ่มผลิตภัณฑ์ โดยบริษัทแสดงความสงสัยต่อรถยนต์ไฟฟ้าแบตเตอรี่ต่อสาธารณะ โดยหันไปเน้นที่รถยนต์ไฮบริดและรถยนต์เซลล์เชื้อเพลิงไฮโดรเจนแทน^{[ 182 ]}และทำการล็อบบี้ต่อต้านข้อกำหนดของรัฐบาลในการเปลี่ยนไปใช้รถยนต์ที่ปล่อยมลพิษเป็นศูนย์อย่าง แข็งขัน ^{[ 197 ]}

ข้อมูล ณ ปี 2023มีเพียงสัดส่วนเล็กน้อยของยานพาหนะที่บริษัทจำหน่ายเท่านั้นที่เป็นรถยนต์ไฟฟ้าแบตเตอรี่ ซึ่งทำให้เกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์จากกลุ่มสิ่งแวดล้อมและกลุ่มผลประโยชน์สาธารณะบางกลุ่ม^{[ 198 ] [ 195 ]}บริษัทวางแผนที่จะเพิ่มยอดขายรถยนต์ไฟฟ้าเป็น 3.5 ล้านคันต่อปีภายในปี 2030 ^{[ 107 ]}อย่างไรก็ตาม บริษัทได้ระบุว่าเชื่อว่าเทคโนโลยีอื่นๆ รวมถึงรถยนต์ไฮบริดและรถยนต์เซลล์เชื้อเพลิงไฮโดรเจน จะยังคงมีบทบาทในอนาคตของบริษัทต่อไป^{[ 199 ] [ 200 ]}

โตโยต้ายังถูกมองว่าล้าหลังในด้านการพัฒนาเทคโนโลยีรถยนต์อัจฉริยะอีก ด้วย ^{[ 201 ]}แม้ว่าบริษัทจะเปิดตัวรถยนต์ทดสอบขับเคลื่อนอัตโนมัติคันแรกในปี 2017 และได้พัฒนาเทคโนโลยีขับเคลื่อนอัตโนมัติของตนเองภายใต้ชื่อ "Chauffeur" (ซึ่งมุ่งเน้นการขับเคลื่อนอัตโนมัติเต็มรูปแบบ) และ "Guardian" (ระบบช่วยเหลือผู้ขับขี่) แต่เทคโนโลยีทั้งสองนี้ยังไม่เคยถูกนำมาใช้ในรถยนต์ที่ผลิตออกจำหน่ายจริงเลย^{[ 202 ]}

ภายในปี 2018 บริษัทได้จัดตั้งหน่วยงานวิจัยและพัฒนาขนาดใหญ่ โดยใช้เงินเกือบ 4 พันล้านดอลลาร์สหรัฐเพื่อเริ่มต้นสถาบันวิจัยยานยนต์ไร้คนขับในซิลิคอนแวลลีย์ รัฐแคลิฟอร์เนีย ^{[ 201 ]}และอีก 300 พันล้านเยนสำหรับสถาบันวิจัยที่คล้ายกันในโตเกียว ซึ่งจะร่วมมือกับบริษัทในกลุ่มโตโยต้าและซัพพลายเออร์ยานยนต์อย่างAisin SeikiและDenso ^{[ 203 ] [ 204 ]}

โตโยต้ายังได้ร่วมมือกับผู้พัฒนาเทคโนโลยีรถยนต์ไร้คนขับ และในบางกรณีก็ซื้อกิจการบริษัทเหล่านั้น โตโยต้าได้เข้าซื้อกิจการแผนกพัฒนารถยนต์ไร้คนขับของLyft ซึ่งเป็นบริการเรียกรถผ่านแอปพลิเคชัน ในราคา 550 ล้านดอลลาร์ สหรัฐ ^{[ 205 ]}ลงทุนรวม 1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐในแผนกพัฒนารถยนต์ไร้คนขับของ Uber ซึ่งเป็นคู่แข่ง^{[ 206 ] [ 207 ] ลงทุน 400 ล้านดอลลาร์สหรัฐใน Pony.ai บริษัทเทคโนโลยีรถยนต์ไร้คนขับ [ 208 ]}และประกาศ^{ความร่วมมือกับCogobuyบริษัทอีคอมเมิร์ซ}อิเล็กทรอนิกส์ของจีน^{เพื่อสร้าง} "ระบบนิเวศรถยนต์อัจฉริยะ" ^{[ 209 ]}

ในเดือนธันวาคม 2020 โตโยต้าได้จัดแสดงรถยนต์ไร้คนขับร่วมโดยสาร "e-Palette" สำหรับผู้โดยสาร 20 คน ซึ่งมีการใช้งานหลักครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อนปี 2020ที่โตเกียว^{[ 210 ] [ 211 ]}โตโยต้าได้ประกาศว่าตั้งใจที่จะนำรถยนต์ดังกล่าวมาใช้งานเชิงพาณิชย์ก่อนปี2025 ^{[ 212 ]}

ตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2564 โตโยต้าได้สร้าง "เมืองทอเวน" ซึ่งเรียกว่า "มหานครไฮเทคขนาด 175 เอเคอร์ที่เต็มไปด้วยเซ็นเซอร์" ที่เชิงเขาฟูจิเมื่อสร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2567 เมืองทอเวนจะถูกใช้เพื่อทดสอบยานพาหนะอัตโนมัติสำหรับการจัดส่ง การขนส่ง และร้านค้าเคลื่อนที่ โดยผู้อยู่อาศัยในเมืองจะมีส่วนร่วมในการทดลองในห้องปฏิบัติการที่มีชีวิต^{[ 213 ] [ 214 ]}

ในงานJapan Mobility Show ปี 2025 โตโยต้าได้เปิดตัว KidsMobi ซึ่งเป็นรถยนต์ไร้คนขับที่ออกแบบมาสำหรับเด็ก^{[ 215 ]}

ในคาซัคสถาน ณ เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2564 บริษัทนี้อยู่ในอันดับที่สองในแง่ของสินทรัพย์ ( 90.5 พันล้านดีนาร์ ) ในบรรดาองค์กรไมโครไฟแนนซ์ในประเทศ^{[ 219 ]}

โตโยต้าเป็นผู้ถือหุ้นส่วนน้อยในบริษัทมิตซูบิชิ แอร์คราฟท์ คอร์ปอเรชั่นโดยได้ลงทุน 67.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในกิจการร่วมค้าใหม่ที่จะผลิต เครื่องบิน มิตซูบิชิ รีจิโอนัล เจ็ทซึ่งมีกำหนดส่งมอบครั้งแรกในปี 2017 ^{[ 220 ]}โตโยต้ายังได้ศึกษาการเข้าร่วมใน ตลาด การบินทั่วไปและทำสัญญากับสเกลด คอมโพสิตส์เพื่อผลิตเครื่องบินต้นแบบTAA-1ในปี 2002 ^{[ 221 ] [ 222 ]}

ในปี พ.ศ. 2540 โตโยต้าได้ต่อยอดจากความร่วมมือกับYamaha Marine ก่อนหน้านี้ โดยก่อตั้ง "Toyota Marine" ^{[ 223 ]} ซึ่งผลิต เรือยนต์สำหรับเจ้าของส่วนตัวปัจจุบันจำหน่ายเฉพาะในประเทศญี่ปุ่นเท่านั้น เครือข่ายขนาดเล็กในญี่ปุ่นจำหน่ายเรือหรูใน 54 แห่ง เรียกว่าซีรีส์ "Toyota Ponam" และในปี พ.ศ. 2560 เรือลำหนึ่งได้รับการติดฉลากภายใต้แบรนด์ Lexus ตั้งแต่วันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 เป็นต้นไป^{[ 224 ]}

มูลนิธิโตโยต้า ( ญี่ปุ่น: TORヨTA財団) เป็นมูลนิธิที่ให้ทุนสนับสนุนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2517 โดยโตโยต้า ส่วนใหญ่จะให้ทุนสนับสนุน แบ่งออกเป็นสามโปรแกรม: โครงการทุนสนับสนุนสำหรับกิจกรรมชุมชนในญี่ปุ่น (内助成プログラム) มีเป้าหมายเพื่อช่วยเหลือองค์กรต่างๆ ในญี่ปุ่น โครงการทุนสนับสนุนระหว่างประเทศ (内助成プログラム) กำหนดเป้าหมายไปที่เอเชียตะวันออก เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ และเอเชียใต้ รวมถึงญี่ปุ่น และโครงการทุนสนับสนุนการวิจัย (研究助成プログラム) สนับสนุนนักวิจัยรุ่นเยาว์ทั่วโลก มูลนิธิตัดสินใจว่าจะจัดสรรเงินอุดหนุนที่ไหนโดยพิจารณาจากการประเมินแนวโน้มในอนาคต สภาพสังคม และการเปลี่ยนแปลงสิ่งแวดล้อม^{[ 225 ]}

โตโยต้าทำงานร่วมกับองค์กรไม่แสวงผลกำไรเพื่อปรับปรุงกระบวนการและการดำเนินงาน เช่น ธนาคารอาหารสำหรับ นครนิวยอร์ก^{[ 226 ] [ 227 ]}

ในปี พ.ศ. 2547 โตโยต้าได้จัดแสดงหุ่นยนต์เล่นทรัมเป็ต^{[ 228 ]}โตโยต้าได้พัฒนาหุ่นยนต์อเนกประสงค์สำหรับดูแลผู้สูงอายุการผลิต และความบันเทิง ตัวอย่างเฉพาะของการมีส่วนร่วมของโตโยต้าในด้านหุ่นยนต์สำหรับผู้สูงอายุคือ Brain Machine Interface ซึ่งออกแบบมาเพื่อใช้กับรถเข็นคนพิการ โดย "ช่วยให้บุคคลสามารถควบคุมรถเข็นไฟฟ้าได้อย่างแม่นยำ เกือบจะแบบเรียลไทม์" ด้วยความคิดของตนเอง^{[ 229 ]}การควบคุมด้วยความคิดช่วยให้รถเข็นเคลื่อนที่ไปทางซ้าย ขวา และไปข้างหน้าได้ โดยมีความล่าช้าระหว่างความคิดและการเคลื่อนไหวเพียง 125  มิลลิวินาที^{[ 229 ]}โตโยต้ายังมีส่วนร่วมในการพัฒนาKiroboซึ่งเป็น ' นักบินอวกาศหุ่นยนต์ ' อีกด้วย

ในปี 2017 บริษัทได้เปิดตัว T-HR3 ซึ่งเป็นหุ่นยนต์ฮิวมานอยด์ที่สามารถควบคุมจากระยะไกลได้ หุ่นยนต์สามารถเลียนแบบการเคลื่อนไหวของบุคคลที่เชื่อมต่อได้ รุ่นปี 2017 ใช้สายในการเชื่อมต่อ แต่รุ่นปี 2018 ใช้ 5G จากระยะไกลถึง10 กม . (6.2 ไมล์) ^{[ 230 ] [ 231 ]}  

ไอซินซึ่งเป็นอีกบริษัทหนึ่งในกลุ่มบริษัทโตโยต้าใช้โลโก้คำว่าโตโยต้าเดียวกันในการทำการตลาดจักรเย็บผ้า สำหรับใช้ในบ้าน ไอซินก่อตั้งโดยคิอิจิโร โตโยดะหลังจากที่เขาก่อตั้งบริษัทโตโยต้า มอเตอร์ คอร์ปอเรชั่น ตามที่ไอซินกล่าว เขาพอใจกับจักรเย็บผ้าเครื่องแรกมาก จึงตัดสินใจใช้ตราสินค้าโตโยต้าเดียวกันกับธุรกิจรถยนต์ของเขา แม้ว่าบริษัททั้งสองจะแยกจากกันก็ตาม^{[ 232 ]}

Toyota Ventures ร่วมกับJetBlue Technology Ventures และParley for the Oceansเป็นหนึ่งในนักลงทุนองค์กรที่ลงทุน 40 ล้านดอลลาร์สหรัฐในAir Companyซึ่ง เป็นโรง กลั่นวอดก้าและน้ำหอมรวมถึงเจลล้างมือ ที่มี คาร์บอนสุทธิเป็น ลบ โดย ใช้ตัวเร่งปฏิกิริยาแบบไม่เป็นเนื้อเดียวกันในการเปลี่ยนคาร์บอนที่ดักจับได้ให้เป็นเอทานอล^{[ 233 ]}

โตโยต้าระบุว่ามุ่งมั่นที่จะบรรลุความเป็นกลางทางคาร์บอนภายในปี 2050 และได้ตั้งเป้าหมายที่จะลดการปล่อยคาร์บอนโดยรวมลง 90% ภายในปี 2050 เมื่อเทียบกับระดับในปี 2010 ^{[ 234 ] [ 235 ]}

บริษัทได้ลงทุนอย่างมากในพลังงานแสงอาทิตย์ โดยมีเป้าหมายที่จะติดตั้งแผงโซลาร์เซลล์บนหลังคาของตัวแทนจำหน่ายทั้งหมดทั่วโลกภายในปี 2050 ^{[ 236 ]}นอกจากนี้ โตโยต้ายังได้ร่วมมือกับบริษัทพลังงานหมุนเวียนต่างๆ เพื่อส่งเสริมการใช้พลังงานลมและพลังงานแสงอาทิตย์ รวมถึงความร่วมมือล่าสุดกับบริษัท ENEOS เพื่อพัฒนาสถานีเติมเชื้อเพลิงไฮโดรเจนในญี่ปุ่น^{[ 237 ]}

โตโยต้าได้เปิดตัวโครงการที่เรียกว่า "ความท้าทายด้านสิ่งแวดล้อมระดับโลก" ปี 2050 ซึ่งเป็นโครงการริเริ่มที่ครอบคลุมโดยมีเป้าหมายเพื่อลดผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมจากการดำเนินงานของโตโยต้า ความท้าทายนี้ประกอบด้วยเป้าหมายด้านสิ่งแวดล้อม 6 ประการที่โตโยต้าตั้งเป้าที่จะบรรลุภายในปี 2050 รวมถึงการลดการปล่อยก๊าซคาร์บอน การลดการใช้น้ำ การส่งเสริมการรีไซเคิลและการนำวัสดุกลับมาใช้ใหม่ และการส่งเสริมการใช้พลังงานหมุนเวียน^{[ 238 ]}บริษัทยังได้ดำเนินโครงการริเริ่มต่างๆ เพื่อส่งเสริมความยั่งยืนตลอดห่วงโซ่อุปทาน รวมถึงความพยายามในการลดของเสีย การใช้น้ำ และการส่งเสริมการเกษตรที่ยั่งยืน ตัวอย่างเช่น โตโยต้าได้ดำเนิน โครงการริเริ่ม ลดของเสียให้เป็นศูนย์ในโรงงานผลิต โดยมีเป้าหมายที่จะไม่ส่งของเสียไปยังหลุมฝังกลบเลย^{[ 239 ]}

ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2559 โตโยต้าตกลงที่จะจ่ายเงิน 3.4 พันล้านดอลลาร์เพื่อยุติข้อกล่าวหาว่ารถกระบะและรถ SUV รุ่น Tacoma, Tundra และ Sequoia ประมาณหนึ่งล้านห้าแสนคันติดตั้งเฟรมที่เสี่ยงต่อการกัดกร่อนและการทะลุ ตามเอกสารของศาล การกัดกร่อนอาจถึงระดับที่สูงพอที่จะทำให้ความสมบูรณ์ของโครงสร้างรถเสียหายได้^{[ 240 ]}

เมื่อวันที่ 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 เคนิชิ อุชิโนะ อายุ 30 ปี ผู้จัดการฝ่ายควบคุมคุณภาพ ล้มลงและเสียชีวิตขณะทำงาน^{[ 241 ] [ 242 ]}เมื่อวันที่ 2 มกราคม พ.ศ. 2549 หัวหน้าวิศวกรของCamry Hybrid ที่ไม่ระบุชื่อ อายุ 45 ปี เสียชีวิตจากภาวะหัวใจล้มเหลวขณะนอนอยู่บนเตียง^{[ 241 ]}

ในปี พ.ศ. 2546 โตโยต้าถูกปรับ 34 ล้านดอลลาร์สหรัฐฐานละเมิดพระราชบัญญัติอากาศสะอาดของสหรัฐอเมริกาเนื่องจากรถยนต์ที่ขายไป 2.2 ล้านคันมีคอมพิวเตอร์ควบคุมมลพิษทางอากาศที่ชำรุด^{[ 243 ]}

ในเดือนมกราคม 2021 โตโยต้าถูกปรับ 180 ล้านดอลลาร์สหรัฐเนื่องจากความล่าช้าในการรายงานข้อบกพร่องที่เกี่ยวข้องกับการปล่อยมลพิษต่อสำนักงานคุ้มครองสิ่งแวดล้อมแห่งสหรัฐอเมริกา (EPA) ระหว่างปี 2005 ถึง 2015 ^{[ 97 ] [ 244 ] [ 245 ]}อัยการสหรัฐฯ ที่ปฏิบัติหน้าที่กล่าวว่าความล่าช้าดังกล่าว "น่าจะนำไปสู่การเรียกคืนรถยนต์ที่เกี่ยวข้องกับการปล่อยมลพิษที่ล่าช้าหรือหลีกเลี่ยงได้" แม้ว่าโตโยต้าจะระบุว่าแม้จะมีความล่าช้าในการรายงานปัญหาต่อ EPA แต่บริษัทก็ได้แจ้งลูกค้าและซ่อมแซมรถยนต์ที่มีข้อบกพร่องด้านการปล่อยมลพิษแล้ว^{[ 245 ]}ในขณะนั้น นี่เป็นค่าปรับทางแพ่งที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีการเรียกเก็บสำหรับการละเมิดข้อกำหนดการรายงานการปล่อยมลพิษของ EPA ^{[ 97 ] [ 244 ]}

ระหว่างปี 2009 ถึง 2011 โตโยต้าภายใต้แรงกดดันจากสำนักงานบริหารความปลอดภัยการจราจรบนทางหลวงแห่งชาติ ของสหรัฐอเมริกา (NHTSA) ได้ดำเนินการเรียกคืนรถยนต์หลายล้านคันหลังจากมีรายงานว่าผู้ขับขี่หลายรายประสบปัญหาการเร่งความเร็วโดย ไม่ตั้งใจ การเรียกคืนครั้งแรกในเดือนพฤศจิกายน 2009 มีขึ้นเพื่อป้องกันไม่ให้ พรมปูพื้นด้านคนขับด้านหน้าเลื่อนเข้าไปในช่องวางเท้าทำให้แป้นเหยียบติดขัด การเรียกคืนครั้งที่สองในเดือนมกราคม 2010 เริ่มขึ้นหลังจากพบว่าอุบัติเหตุบางครั้งไม่ได้เกิดจากพรมปูพื้น และอาจเกิดจากการติดขัดทางกลไกของแป้นเหยียบเร่งความเร็ว [ ^{74 ] ทั่ว}โลก รถยนต์และรถบรรทุกประมาณ 9 ล้านคันได้รับผลกระทบจากการเรียกคืน^{[ 76 ]}

NHTSA ได้รับรายงานผู้เสียชีวิตทั้งหมด 37 รายที่อ้างว่าเกี่ยวข้องกับการเร่งความเร็วโดยไม่ตั้งใจ แม้ว่าจะไม่มีการตรวจสอบจำนวนที่แน่นอนก็ตาม^{[ 75 ]}จากปัญหาดังกล่าว โตโยต้าต้องเผชิญกับคดีฟ้องร้องเกือบ 100 คดีจากครอบครัวของผู้เสียชีวิต ผู้ขับขี่ที่ได้รับบาดเจ็บ เจ้าของรถที่สูญเสียมูลค่าการขายต่อ และนักลงทุนที่เห็นมูลค่าหุ้นลดลง ในขณะที่คดีฟ้องร้องเกี่ยวกับการบาดเจ็บส่วนบุคคลและการเสียชีวิตโดยไม่ชอบด้วยกฎหมายส่วนใหญ่ได้รับการไกล่เกลี่ยอย่างเป็นความลับ^{[ 77 ]}โตโยต้าได้ใช้เงินมากกว่า1 พันล้านดอลลาร์สหรัฐเพื่อยุติคดีฟ้องร้องแบบกลุ่มเพื่อชดเชยเจ้าของรถสำหรับมูลค่าการขายต่อที่สูญเสียไป^{[ 78 ]}และบริษัทตกลงที่จะจ่าย ค่าปรับทางอาญา 1.2 พันล้านดอลลาร์สหรัฐให้กับรัฐบาลสหรัฐอเมริกาจากข้อกล่าวหาว่าบริษัทจงใจปกปิดข้อมูลเกี่ยวกับข้อบกพร่องด้านความปลอดภัยจากสาธารณชนและได้ให้ข้อมูลที่หลอกลวงเพื่อปกป้องภาพลักษณ์ของแบรนด์ ค่าปรับนี้เป็นค่าปรับที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีการเรียกเก็บจากบริษัทรถยนต์^{[ 79 ]}

โตโยต้าได้รับผลกระทบจากการเรียกคืนอุปกรณ์เป่าลมถุงลมนิรภัยที่ชำรุดซึ่งผลิตโดย Takata อุปกรณ์เป่าลมเหล่านี้สามารถระเบิดได้ ทำให้เศษโลหะกระเด็นเข้าไปในห้องโดยสารของรถยนต์ รถยนต์หลายล้านคันที่ผลิตระหว่างปี 2000 ถึง 2014 ได้รับผลกระทบจากการเรียกคืน โดยบางคันต้องได้รับการซ่อมแซมหลายครั้ง^{[ 246 ] [ 247 ]}ณ เดือนมกราคม2024 มีการเรียกคืนอุปกรณ์เป่าลมถุงลมนิรภัย Takata มากกว่า 100 ล้านชิ้นทั่วโลกโดยผู้ผลิตรถยนต์มากกว่า 20 ราย^{[ 248 ]}

เมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2553 เกิด การประท้วงหยุดงานของคนงานชาวจีนขึ้นที่บริษัท Tianjin Toyoda Gosei Co. ในเมืองเทียนจิน คนงานเรียกร้องค่าจ้างและการปฏิบัติที่ดีขึ้น^{[ 249 ]}

ในปี 2558 เจ้าหน้าที่สหรัฐฯ ได้สอบถามโตโยต้าว่ากลุ่มรัฐอิสลามมีรถบรรทุกโตโยต้าจำนวนมากได้ อย่างไร ^{[ 250 ]}นอกจากนี้ยังมีการบันทึกว่ารถยนต์โตโยต้าถูกใช้โดยองค์กรหัวรุนแรงอื่นๆ เช่นตาลีบันอัล-ชาบาบและโจรสลัดโซมาเลีย [ ^{251 ] [ 252 ] [ 253 ] ตัวแทน}ของโตโยต้ากล่าวว่าบริษัทมีนโยบายที่เข้มงวดที่จะไม่ขายรถยนต์ให้กับผู้ซื้อที่มีศักยภาพซึ่งอาจนำไปใช้หรือดัดแปลงเพื่อกิจกรรมทางทหารหรือการก่อการร้าย และบริษัทไม่สามารถติดตามยอดขายหลังการขายได้ และบริษัทได้ทำงานร่วมกับกระทรวงการคลังสหรัฐฯเพื่อแจ้งข้อมูลเกี่ยวกับห่วงโซ่อุปทานของโตโยต้าในตะวันออกกลาง^{[ 254 ]}

ในการทำการตลาด โตโยต้าได้เรียกยานยนต์ไฮบริดที่ไม่ต้องเสียบปลั๊กชาร์จว่า "ยานยนต์ไฮบริดแบบชาร์จเอง" การใช้คำดังกล่าวทำให้เกิดเสียงวิพากษ์วิจารณ์ว่าเป็นการทำให้เข้าใจผิด เนื่องจากผู้บริโภคบางรายเข้าใจผิดว่ายานยนต์เหล่านี้จะชาร์จแบตเตอรี่เองเมื่อไม่ได้ใช้งาน^{[ 255 ]}มีการบันทึกข้อร้องเรียนเกี่ยวกับการโฆษณาไฮบริดแบบชาร์จเองในไอร์แลนด์ แม้ว่าหน่วยงานมาตรฐานการโฆษณาของไอร์แลนด์จะปฏิเสธข้อร้องเรียนดังกล่าว ก็ตาม ^{[ 256 ]}อย่างไรก็ตาม ในปี 2020 หน่วยงานคุ้มครองผู้บริโภคของนอร์เวย์ได้สั่งห้ามโฆษณาดังกล่าวในนอร์เวย์โดยสิ้นเชิง โดยระบุว่า "การทำให้เข้าใจผิดว่าพลังงานสำหรับแบตเตอรี่ไฮบริดนั้นไม่มีค่าใช้จ่ายนั้นเป็นการทำให้เข้าใจผิด เนื่องจากไฟฟ้าที่ผลิตโดยรถยนต์นั้นจำเป็นต้องใช้เชื้อเพลิงเบนซินเป็นเงื่อนไข" ^{[ 257 ]}

เว็บไซต์รถยนต์ไฟฟ้าIrishEVsวิพากษ์วิจารณ์ Toyota Ireland ที่จ่ายเงินให้University College Dublinเพื่อทำการศึกษาเกี่ยวกับรถยนต์ไฮบริดเพียง 7 คันเป็นเวลา 7 วัน เพื่อออกข่าวประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับประสิทธิภาพของรถยนต์^{[ 258 ] [ 259 ]}เว็บไซต์ดังกล่าวยังวิพากษ์วิจารณ์ Toyota Ireland ที่ใช้โพลสำรวจความคิดเห็นเพื่อยืนยันข้อกล่าวอ้างเกี่ยวกับ การปล่อย CO2บน Twitter อีกด้วย ^{[ 260 ]}

เมื่อวันที่ 28 เมษายน 2566 มีการเปิดเผยว่า ไดฮัทสึ ซึ่งเป็นบริษัทลูกของโตโยต้า ได้โกงโดยการดัดแปลงรถยนต์บางรุ่นให้มีประสิทธิภาพในการทดสอบการชนดีกว่ารถยนต์ที่ผลิตจริง รถยนต์ดังกล่าวมีรอยบากที่แผงด้านในของประตูหน้า ซึ่งช่วยหลีกเลี่ยงความเป็นไปได้ที่การชนจะสร้างขอบคมที่อาจทำให้ผู้โดยสารได้รับบาดเจ็บเมื่อถุงลมนิรภัยด้านข้างทำงาน รอยบากนี้มีอยู่ในรถยนต์ที่ใช้ในการทดสอบ แต่ไม่มีอยู่ในรถยนต์ที่ขายให้กับประชาชน^{[ 261 ]}

ตามประกาศ รุ่นที่ได้รับผลกระทบคือPerodua Axiaที่จำหน่ายโดยบริษัทร่วมทุนในท้องถิ่นของ Perodua, Toyota AgyaและToyota Yaris Ativ (หรือที่รู้จักกันในชื่อ Vios) ที่จำหน่ายภายใต้แบรนด์ Toyota โดย Daihatsu รับผิดชอบทุกอย่างตั้งแต่การพัฒนาไปจนถึงการทดสอบการรับรอง และรถยนต์ที่เกี่ยวข้องคือรถยนต์ที่ผลิตในประเทศไทย มาเลเซีย และอินโดนีเซีย รวมถึงผลิตภัณฑ์ใหม่ที่จะวางจำหน่ายในอนาคตซึ่งยังไม่เปิดเผย ไม่มีการเรียกคืนรถยนต์เนื่องจากปัญหานี้^{[ 261 ]}

เมื่อวันที่ 20 ธันวาคม 2023 ไดฮัทสึได้ระงับการจัดส่งรถยนต์ 64 รุ่น รวมถึงรถยนต์ 24 รุ่นที่ติดตราโตโยต้า หลังจากที่การตรวจสอบด้านความปลอดภัยพบการกระทำผิดที่มีขอบเขตกว้างกว่าที่คาดไว้ก่อนหน้านี้ ในบางรุ่น ความเร็วในการทดสอบและผล การทดสอบการกระแทกพ นักพิงศีรษะถูกปลอมแปลง ในรุ่นต่างๆ เช่นTownAceและPixis Joyหน่วย ควบคุม ถุงลมนิรภัยที่ใช้ในการทดสอบนั้นแตกต่างจากชิ้นส่วนที่ติดตั้งในรถยนต์ที่ขายให้กับประชาชนทั่วไป ตลาดที่ได้รับผลกระทบ ได้แก่ ญี่ปุ่น รวมถึงโบลิเวีย กัมพูชา ชิลี เอกวาดอร์ อินโดนีเซีย มาเลเซีย เม็กซิโก เปรู ไทย อุรุกวัย และเวียดนาม^{[ 262 ]}ในวันเดียวกันนั้น มีการค้นพบการทุจริตทั้งหมด 174 รายการในการทดสอบใหม่ 25 รายการ^{[ 263 ]}ไดฮัทสึระงับการจัดส่งรถยนต์ทุกรุ่นที่ขายในประเทศและต่างประเทศในวันเดียวกันนั้น^{[ 264 ]}

เมื่อวันที่ 16 มกราคม 2567 กระทรวงที่ดิน โครงสร้างพื้นฐาน การขนส่ง และการท่องเที่ยว ได้ประกาศเจตนาที่จะยกเลิกข้อกำหนดสำหรับการผลิตจำนวนมากของรถยนต์ 3 รุ่นภายใต้พระราชบัญญัติการขนส่งทางถนน โดยอ้างถึงกิจกรรมฉ้อโกงที่ร้ายแรงเป็นพิเศษ รถยนต์รุ่นดังกล่าวได้แก่Daihatsu Gran Max Truck และรถยนต์ OEM รุ่นเทียบเคียง ได้แก่ Toyota TownAce Truck และ Mazda Bongo Truck ^{[ 265 ]}

เมื่อวันที่ 29 มกราคม 2024 โคจิ ซาโตะ ได้ออกมาขอโทษต่อลูกค้า ตัวแทนจำหน่าย และซัพพลายเออร์อย่างเป็นทางการสำหรับการทดสอบที่ผิดพลาด^{[ 266 ]}

ข้อมูล ณ ปี 2024โตโยต้าเป็นบริษัทรถยนต์ที่ใหญ่ที่สุดในโลก โดยมีรายได้เกิน 400 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ สำหรับปีงบประมาณ 2024 โตโยต้ารายงานกำไร 4.9 ล้านล้าน เยนโดยมีรายได้ประจำปี 45.1 ล้านล้าน เยนเพิ่มขึ้น 21.4% เมื่อเทียบกับรอบปีงบประมาณก่อนหน้า ซึ่งส่วนใหญ่เป็นผลมาจากผลกระทบของอัตราแลกเปลี่ยน เนื่องจากโตโยต้าสร้างรายได้จากการขายในต่างประเทศเป็นส่วนใหญ่^{[ 272 ]}

ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2566 หุ้นของโตโยต้า 13.93% ถือครองโดยนักลงทุนรายบุคคล 39.04% เป็นของสถาบันการเงินและบริษัทหลักทรัพย์ 25.2% เป็นของนิติบุคคลอื่น ๆ และอีก 21.83% เป็นของนิติบุคคลต่างประเทศและอื่น ๆ ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดในปี พ.ศ. 2566 ได้แก่: ^{[ 274 ]}

• ธนาคารมาสเตอร์ทรัสต์แห่งญี่ปุ่น (14.05%)
• บริษัท โตโยต้า อินดัสทรีส์ คอร์ปอเรชั่น (8.79%)
• ธนาคารผู้รับฝากหลักทรัพย์แห่งประเทศญี่ปุ่น (6.70%)
• บริษัทนิปปอน ไลฟ์ อินชัวรันส์ (4.67%)
• เจพีมอร์แกน เชส (3.94%)
• บริษัท เดนโซ คอร์ปอเรชั่น (3.31%)
• บริษัท สเตทสตรีทแบงก์แอนด์ทรัสต์ (2.47%)
• ธนาคารแห่งนิวยอร์กเมลลอน (2.15%)
• มิตซุย ซูมิโตโม ประกันภัย (2.09%)
• โตเกียวมารีน นิชิโดะ (1.88%)

ยอดขายรถยนต์โตโยต้าและเลกซัส 10 อันดับแรกแยกตามประเทศ ปี 2025 [ 144 ]
อันดับในโตโยต้า	ที่ตั้ง	การขายรถยนต์
1	สหรัฐอเมริกา	2,518,071
2	จีน	1,780,396
3	ญี่ปุ่น	1,501,263
4	จีซีซี	452,769
5	อินเดีย	351,412
6	อินโดนีเซีย	260,446
7	ออสเตรเลีย	254,423
8	แคนาดา	249,445
9	ประเทศไทย	230,038
10	ฟิลิปปินส์	229,447

Outside of Japan, as one of the world's largest automotive manufacturer by production volume, Toyota has factories in most parts of the world. The company assembles vehicles in Argentina, Belgium, Brazil, Canada, Colombia, the Czech Republic, France, Indonesia, Mexico, the Philippines, Poland, Russia, South Africa, Thailand, Turkey, the United Kingdom, the United States, and Venezuela.

Additionally, the company also has joint venture, licensed, or contract factories in China, France, India, Malaysia, Pakistan, Taiwan, the United States, and Vietnam.

Europe/Western Asia

Top 10 Toyota and Lexus vehicle productionby country, 2025[144]
Rankin Toyota	Location	Vehicleproduction
1	Japan	3,275,628
2	China	1,567,036
3	United States	1,394,004
4	Thailand	564,924
5	Canada	537,472
6	India	403,618
7	Mexico	310,155
8	France	283,425
9	Indonesia	263,453
10	Czech Republic	222,463

Toyota Motor Europe is headquartered in Brussels, Belgium, and oversees all operations of the Toyota Motor Corporation in Europe and western Asia. Toyota's operations in Europe began in 1963. Toyota has a significant presence in Europe with nine production facilities in Kolín, Czech Republic, Burnaston, England, Deeside, Wales, Onnaing, France, Jelcz-Laskowice, Poland, Wałbrzych, Poland, Ovar, Portugal, Saint Petersburg, Russia, and Arifiye, Turkey.^[277] Toyota also operates a joint venture plant with Citroën and Peugeot in Valenciennes, France.

North America

Toyota Motor North America is headquartered in Plano, Texas, and operates as a holding company for all operations of the Toyota Motor Corporation in Canada, Mexico, and the United States. Toyota's operations in North America began on October 31, 1957, and the current company was established in 2017 from the consolidation of three companies: Toyota Motor North America, Inc., which controlled Toyota's corporate functions; Toyota Motor Sales, U.S.A., Inc. which handled marketing, sales, and distribution in the United States; and Toyota Motor Engineering & Manufacturing North America which oversaw operations at all assembly plants in the region. While all three companies continue to exist in legal name, they operate as one company out of one headquarters campus.

Toyota has a large presence in the United States with six major assembly plants in Huntsville, Alabama, Georgetown, Kentucky, Princeton, Indiana, San Antonio, Texas, Buffalo, West Virginia, and Blue Springs, Mississippi. In 2018, Toyota and Mazda announced a joint venture plant that will produce vehicles in Huntsville, Alabama, starting in 2021.^[278]

It has started producing larger trucks, such as the new Tundra, to go after the full-size pickup truck market in the United States. Toyota is also pushing hybrid electric vehicle in the US such as the Prius, Camry Hybrid, Highlander Hybrid, and various Lexus products. Toyota never introduced diesel motor options in its North American products, including pickup trucks.^[279]

Toyota Canada Inc., which is part of Toyota Motor North America, handles marketing, sales, and distribution in Canada. Toyota Motor Manufacturing Canada operates three assembly plants: two in Cambridge, Ontario and one in Woodstock, Ontario.^[280] In 2006, Toyota's subsidiary Hino Motors opened a heavy duty truck plant, also in Woodstock, employing 45 people and producing 2,000 trucks annually.^[281]

South Africa

Toyota's local entity in South Africa, Toyota South Africa Motors (TSAM), was founded in 1961, and started production in June 1962.^[282] The company is headquartered in Prospecton, KwaZulu-Natal. Toyota has been SA's best-selling passenger vehicle brand for many years. In South Africa, the company assembles, among others, the Corolla Cross, Hilux, Fortuner, and Quantum.

South Africa is a major exporter for the Hilux, and exports all four models produced locally, to various markets. Export markets include Europe and the Middle East, as well as other African countries.

Toyota has been South Africa's top-selling passenger vehicle brand for almost 50 years.^[283] The manufacturer set an all-time sales record in 2025, with a total of 13,276 units sold. Its Corolla Cross is SA's best-selling passenger vehicle. The Hilux is the best-selling light commercial vehicle locally. As of 2026, Toyota holds around 26% of the total passenger vehicle market share in SA.^[284]

The Toyota Way is a set of principles and behaviors that underlie the company's approach to management and production (which is further defined as the Toyota Production System).

The company has been developing its corporate philosophy since 1948 and passing it on as implicit knowledge to new employees, but as the company expanded globally, leaders officially identified and defined the Toyota Way in 2001. Toyota summarized it under two main pillars: continuous improvement and respect for people. Under the continuous improvement pillar are three principles: challenge (form a long-term vision), kaizen (a continual improvement process), and genchi genbutsu ("go and see" the process to make correct decisions). Under the respect for people pillar are two principles: respect and teamwork.^[285]

In 2004, Dr. Jeffrey Liker, a University of Michigan professor of industrial engineering, published The Toyota Way. In his book, Liker calls the Toyota Way "a system designed to provide the tools for people to continually improve their work."^[286] According to Liker, there are 14 principles of The Toyota Way that can be organized into four themes: (1) long-term philosophy, (2) the right process will produce the right results, (3) add value to the organization by developing your people, and (4) continuously solving root problems drives organizational learning. The 14 principles are further defined in the Wikipedia article on The Toyota Way.

The Toyota Way also helped shape the company's approach to production, where it was an early pioneer of what would become known as lean manufacturing.^[287] The company defines the Toyota Production System under two main pillars: just-in-time^[288] (make only what is needed, only when it is needed, and only in the amount that is needed) and Jidoka^[289] (automation with a human touch).

The origin of the Toyota Production System is in dispute, with three stories of its origin:

• that during a 1950 trip to train with the Ford Motor Company, company executives also studied the just-in-time distribution system of the grocery store company Piggly-Wiggly,^[290]
• that it followed the writings of W. Edwards Deming,^[291] and
• they learned the principles from a WWII US government training program (Training Within Industry).^[292]

After developing the Toyota Production System in its own facilities, the company began teaching the system to its parts suppliers in the 1990s. Other companies were interested in the instruction, and Toyota later started offering training sessions. The company also has donated the training to non-profit groups to increase their efficiency and thus ability to serve people.

In 1936, Toyota entered the passenger car market with its Model AA and held a competition to establish a new logo emphasizing speed for its new product line. After receiving 27,000 entries, one was selected that additionally resulted in a change of its moniker to "Toyota" from the family name "Toyoda", which means rice paddy. The new name was believed to sound better, and its eight-stroke count in the Japanese language was associated with wealth and good fortune. The original logo was a heavily stylized version of the katakana characters for Toyota (トヨタ).^[293]

As the company started to expand internationally in the late 1950s, the katakana character logo was supplemented by various wordmarks with the English form of the company name in all capital letters, "TOYOTA."^[293]

Toyota introduced a worldwide logo in October 1989 to commemorate the 50th year of the company, and to differentiate it from the newly released luxury Lexus brand.^[294] The logo consists of three ovals that combine to form the letter "T", which stands for Toyota. Toyota says that the overlapping of the two perpendicular ovals inside the larger oval represents the mutually beneficial relationship and trust between the customer and the company while the larger oval surrounding both of these inner ovals represents the "global expansion of Toyota's technology and unlimited potential for the future".^[295][296] The new logo started appearing on all printed material, advertisements, dealer signage, and most vehicles in 1990.

For the Japanese market, the Toyota logo tends to be relegated to the back of the vehicle only - the more prominent badging on the grille is typically model specific, with Corollas receiving a stylized "C" and the Crown a crown badge, for instance.^[297]

In countries or regions using traditional Chinese characters, e.g. Hong Kong and Taiwan, Toyota is known as "豐田".^[298] In countries using simplified Chinese characters (e.g. China and Singapore), Toyota is written as "丰田"^[299] (pronounced as Fēngtián in Mandarin Chinese and Hɔng Tshan in Minnanese). These are the same characters as the founding family's name "Toyoda" in Japanese.

Toyota still uses the katakana character logo as its corporate emblem in Japan, including on the headquarters building,^[300] and some special edition models still use the "TOYOTA" wordmark on the grille as a nod to the company's heritage.^[301]

On July 15, 2015, the company was delegated its own generic top-level domain, .toyota.^[302]

Toyota sponsors several teams and has purchased naming rights for several venues, and even competitions, including:

• Toyota Alvark Tokyo, basketball team
• Toyota Arena, Ontario, California
• Toyota Cup
• Toyota Center, Houston, Texas
• Toyota Center, Kennewick, Washington
• Toyota Field, San Antonio, Texas
• Toyota Park, Bridgeview, Illinois
• Toyota Sports Center, El Segundo, California
• Toyota Stadium, Georgetown, Kentucky
• Toyota Stadium, Frisco, Texas

As of 2017, Toyota is an official sponsor of Cricket Australia,^{[303][304][305]} the England and Wales Cricket Board^[306] and the Australian Football League.^[307]

In March 2015, Toyota became a sponsor for the Olympic Games and Paralympic Games in the form of supplying vehicles and communications between vehicles, starting in 2018.^[308] In May 2024, Toyota announced that it will not be extending the contract after the 2024 games in Paris, due to the company reportedly being unhappy with how the IOC has used its sponsorship money. Toyota hopes to retain its contract with the International Paralympic Committee.^[309]

Toyota had previously sponsored football clubs Fortuna Köln (1998–2000), Valencia (2003–2008), Fiorentina (1999–2002 and 2004–2010), Perugia (2002–2004), Catania (2003–2004), Valenciennes (2005–2012), and Red Star Belgrade (2005-2008).